Badania na temat nauczania języków obcych uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi prowadzi międzynarodowy zespół z udziałem naukowców z Polski, Czech i Hiszpanii. Efektem będą praktyczne wskazówki dla nauczycieli.
Jak przyznają badacze, nauczanie języków obcych uczniów i studentów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi to nie lada wyzwanie, które wymaga od nauczyciela zarówno specjalistycznej wiedzy, jak i umiejętności oraz empatii. Szanse na sukces zwiększa bowiem zrozumienie specyfiki potrzeb tych uczniów i studentów, a także zastosowanie odpowiednich strategii dydaktycznych. Dlatego właśnie naukowcy z Polski, Czech i Hiszpanii prowadzą projekt badawczy, którego celem jest opracowanie praktycznych wskazówek dla nauczycieli uczących języków obcych.
W obszarze glottodydaktyki uczniów i studentów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi istnieje wiele zagadnień wymagających zbadania – przyznaje dr Dorota Prysak z Uniwersytetu Śląskiego cytowana przez stronę internetową uczelni.
Badacze wskazują, że specjalne potrzeby edukacyjne obejmują różnorodne schorzenia, takie jak trudności w uczeniu się, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenia sensoryczne oraz trudności emocjonalne i behawioralne. Zaspokojenie tak szerokiego wachlarza potrzeb w jednej klasie może być sporym wyzwaniem i wymaga wysokiego poziomu profesjonalnej wiedzy i kreatywności.
Nauczyciele powinni dostosować swoje metody nauczania do indywidualnych potrzeb uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, co wymaga znacznej elastyczności i zdolności adaptacyjnych. Co więcej, skuteczne wsparcie często zależy od podejścia opartego na współpracy, które obejmuje rodziców i specjalistów. Chociaż wyzwań jest wiele, jednym z najważniejszych aspektów jest zapewnienie wsparcia emocjonalnego przy jednoczesnym tworzeniu pozytywnego środowiska w klasie – zwraca uwagę dr Aniela Kucharska z UŚ w rozmowie z portalem www.us.edu.pl.
Badania ankietowe przeprowadzone przez zespół objęły 232 nauczycielki i nauczycieli z Polski, Hiszpanii i Republiki Czeskiej. Wstępne wyniki pokazują, że zarówno nauczyciele, jak i wykładowcy akademiccy nie czują się odpowiednio przygotowani, a także nie otrzymują wystarczającego wsparcia instytucjonalnego do pracy z uczniami i ze studentami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Tymczasem, zauważa dr Juana Herrera Cubas z Uniwersytetu La Laguna, liczba osób z takimi niepełnosprawnościami, jak niepełnosprawność słuchowa, wzrokowa, ruchowa, zaburzenia psychiczne czy ADHD, rośnie z każdym rokiem.
Szczególnie ważne wydaje się nam wsparcie nauczycieli oraz wykładowców języków obcych, ponieważ glottodydaktyka skupia się nie tylko na nauce języka samego w sobie, lecz przede wszystkim na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych, z którymi osoby ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi mają najczęściej duży problem – zaznacza hiszpańska uczona.
W ankiecie zapytano respondentów, czy dostrzegają potrzebę szkoleń lub kursów dotyczących pracy z osobami o specjalnych potrzebach. Większość pytanych zauważa w społeczeństwie, ale także w swojej własnej grupie, osoby, wobec których nie wie, jak się zachować. Zdaniem przyszłych nauczycieli, ogólne zasady edukacji specjalnej przekazywane w trakcie studiów są zbyt teoretyczne i nie zawierają wiedzy praktycznej, którą można zastosować w konkretnych przypadkach.
Zespół opracowuje już pierwsze materiały dla nauczycieli języków obcych, w których omówione zostaną problemy, z jakimi mogą się spotkać. Badacze przedstawią także konkretne działania oraz metody, które ułatwią nauczycielom dotarcie z konkretną informacją do ucznia ze specjalnymi potrzebami i pomogą mu w nauce. Z przeprowadzonych ankiet wynika, że nauczyciele preferują takie materiały w formie wideo lub podcastu, a także szkolenia stacjonarne.
MK, źródło: UŚ
Nauczyciel języka obcego - zawód w schyłkowym etapie cyklu życia
Nie, nie zgadzam się. Nauka języka służy komunikacji z drugą osobą, a tego bez kontaktu z żywym człowiekiem nie można się nauczyć.