Strona główna

Archiwum z roku 2002

Spis treści numeru 12/2002

Popiersie Stanisława Ziemeckiego
Poprzedni Następny

Pomniki uczonych polskich (80)

W miasteczku akademickim Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, na skwerze między Chatką Żaka a Hotelem Asystenta, stoją cztery pomniki uczonych związanych z UMCS od chwili jego powstania. Uniwersytet upamiętnił postaci tych, którzy go zakładali. Jednym z uczonych, którzy byli tu od początku, jest fizyk Stanisław Ziemecki (1881-1956), kierownik katedry fizyki doświadczalnej UMCS (1945-56) i rektor Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie (1953-56), pierwszy przewodniczący lubelskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Fizycznego.

Urodził się w Warszawie. Studiował medycynę i nauki przyrodnicze w Uniwersytecie Warszawskim, który ukończył jako kandydat nauk. Dwa lata praktykował w Getyndze u prof. W. Voigta, gdzie zrobił doktorat. Pierwszą pracę opublikował w roku 1905. W latach 1908-20 pracował jako nauczyciel i prowadził badania promieniotwórczości w atmosferze oraz badał zjawiska optyczne. W latach 1909-39 kierował zakładem fizyki w Wyższej Szkole Budowy Maszyn Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. Tu badał zjawisko Ramana i promieniowanie kosmiczne. Wraz z fizykiem K. Jodko-Narkiewiczem i pilotem balonowym Z. Burzyńskim organizował lot balonem do stratosfery. W gondoli balonu umieścił komorę jonizacyjną do badania promieniowania kosmicznego. Balon wystartował w roku 1938 z Doliny Chochołowskiej i w chwilę potem spłonął. W czasie wojny prof. Ziemecki prowadził tajne wykłady w Warszawie, Rzedowicach i Garbatce. Po wojnie otrzymał katedrę w UMCS, kierował też katedrą fizyki AM w Lublinie. Zorganizował lubelski ośrodek fizyki doświadczalnej. Badał termodyfuzję i zjawisko fotoelektryczne. Był autorem napisanych pięknym językiem podręczników fizyki do szkoły podstawowej i prac popularyzatorskich.

Popiersie prof. Stanisława Ziemeckiego jest dziełem artysty rzeźbiarza Sławomira Mieleszki, autora lubelskiego pomnika Mikołaja Kopernika.

(fig)

 

Komentarze