FELIETONY
Szkiełko w oku
Schodzenie w dół
| |
– Piotr Müldner-Nieckowski |
Na marginesach nauki
System
|
|

Rada, jako reprezentacja środowiska, współuczestniczy w kreowaniu polityki edukacyjnej państwa. Uczestniczą w tym również inne instytucje związane ze środowiskiem akademickim – PKA, KRASP oraz konferencje rektorów poszczególnych typów uczelni. Rada Główna, z mocy prawa, opiniuje też szereg aktów prawnych, regulacji i innych dokumentów dotyczących szkolnictwa wyższego. To naprawdę odpowiedzialna rola – nasza opinia powoduje czasem zmianę jakiegoś istotnego zapisu proponowanych ustaw, rozporządzeń czy wpływa na postanowienia ministerstwa.
Rozmowa z prof. Jerzym Błażejowskim, przewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego |
|

Wszystkie decyzje rządu o rozbudowie wybranych, strategicznych obszarów gospodarki muszą mieć wsparcie w działalności B+R – musi po prostu istnieć możliwość naukowego wspierania jasno określonych, wieloletnich priorytetów rozwoju kraju. Mówiąc jeszcze inaczej, trudno bez zastrzeżeń akceptować system, w którym środki publiczne rozdysponowywane są w zgodzie z interesem i opinią jednego środowiska, nawet tak znaczącego intelektualnie jak środowisko uczonych, przy braku szerokich możliwości uwzględniania interesu całego społeczeństwa, konstytucyjnie wyrażanego przez jego reprezentantów, czyli parlament i powołany przez niego rząd.
Prof. Michał Kleiber, minister nauki, proponuje zmiany w systemie finansowania nauki
w Polsce
|
|

Członkowie Rady nie reprezentują poszczególnych uczelni, czy nawet grup uczelni, ale są reprezentantami całego środowiska. (...) Uważam to za niezwykle ważny aspekt systemu, w którym działa i ma działać szkolnictwo wyższe w Polsce. Pozwala to na stwierdzenie, że działania Rady Głównej i konferencji rektorów, w tym przede wszystkim Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, są wzajemnie komplementarne. Naturalnym bowiem jest to, że (...) punkty widzenia konferencji rektorów (...) mogą być nieco inne niż punkt widzenia Rady Głównej. Należy takie sytuacje traktować jako inspiracje do dyskusji. Ogromnie ważne jest tutaj współdziałanie i uzupełnianie się opinii.
Ustępujący przewodniczący Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, prof. Andrzej Pelczar, podsumowuje minioną
kadencję Rady |
|

Ocena parametryczna nie tylko dała placówkom badawczym dostęp do środków na działalność statutową. Pozwoliła im spojrzeć krytycznie, z punktu widzenia osiąganych wyników, na swoją pracę. – Z moich kontaktów z dyrektorami placówek naukowych wynika – mówi naczelnik Szubski – że samorefleksja potrzebna im była choćby po to, by zmodyfikować wewnętrzne kryteria oceny pracowników. Z pewnością ocena parametryczna ma duży wpływ na jakość polskich czasopism naukowych. Znacząca część wprowadziła już zasadę recenzowania artykułów przed przyjęciem ich do druku. Coraz więcej uczonych zagranicznych zasiada w ich radach naukowych i programowych. Chętnie przyjmują teksty w językach kongresowych, a przynajmniej wymagają streszczeń w tych językach.
Losy i stan obecny systemu parametrycznej oceny placówek naukowych opisuje Piotr Kieraciński
|
|