Prof. Michel Virlogeux, francuski naukowiec i konstruktor, wybitny specjalista w dziedzinie mostownictwa, otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Wrocławskiej. To wyraz uznania dla jego wybitnych osiągnięć w inżynierii mostowej, w tym opracowania podstaw naukowych projektowania mostów podwieszonych.
Naukowiec jest twórcą i kreatorem najwybitniejszych dzieł inżynierskich ostatniego ćwierćwiecza. Wytycza kierunki rozwoju inżynierii mostowej i tworzy zasady bezpiecznego projektowania. Jest osobą rozpoznawalną w świecie nie tylko w środowisku inżynierskim. Współpracuje z polskim środowiskiem mostowym, a szczególnie z Katedrą Dróg, Mostów, Kolei i Lotnisk Politechniki Wrocławskiej. Konsultuje nietypowe projekty mostów budowanych w Polsce, np. wiaduktu w ciągu A1 w Milówce czy projektowanego obecnie drogowego mostu typu extradosed przez Odrę w Kostrzyniu.
Jestem zaszczycony, ponieważ jestem tylko projektantem mostów i inżynierem, który uczy ich projektowania i konstrukcji. Tworzenie i wznoszenie mostów to bardzo wąska dziedzina naszej cywilizacji, specyficzna część architektury, ale bardzo ważna dla jakości życia w regionie, w którym są wznoszone, a także dla komunikacji i transportu w naszych społecznościach – mówił podczas uroczystości nadania najwyższej godności akademickiej.
Od 2008 roku pracuje na stanowisku profesora z dziedziny mostownictwa w École Nationale des Ponts et Chaussées. Obok kariery akademickiej i naukowej był ekspertem m.in. dla francuskiej administracji drogowej (w 1980 r. został kierownikiem sekcji mostów betonowych, a w 1987 r. sekcji dużych mostów). Naukowo interesuje się przede wszystkim mechaniką i kształtowaniem mostów podwieszonych różnych typów oraz mostów typu extradosed oraz projektowaniem i technologią budowy dużych mostów z betonu sprężonego.
W swoich pracach propaguje kształtowanie mostów zgodnie z „przepływem sił”, co skutkuje tym, że w wyniku stosowania tej zasady powstają konstrukcje proste i eleganckie, np. wiadukt Millau. Drugim ważnym aspektem wynikającym z jego prac jest powiązanie racjonalnego kształtowania z technologią budowy, co prowadzi do minimalizacji kosztów wielkich inwestycji. Jego prace przyczyniły się do wydania francuskich wytycznych projektowania mostów z betonu sprężonego i mostów podwieszanych, z których korzystają inżynierowie na całym świecie.
Obecnie profesor pracuje jako niezależny ekspert z zakresu inżynierii mostowej, konsultując projekty ważnych przepraw mostowych na całym świecie. Zdobyte doświadczenie zaowocowało wkładem w rozwój teorii i technologii betonu sprzężonego, mostów podwieszonych i zespolonych.
W okresie swojej kariery zawodowej był projektantem lub konsultantem wielu mostów we Francji i poza jej granicami. Wśród jego najważniejszych dzieł są m.in. wiadukt Millau we Francji – wieloprzęsłowy obiekt podwieszony będący symbolem inżynierii francuskiej, Jacques Chaban Delmas Bridge – podnoszony most nad Sekwaną w Rouen we Francji – oryginalna konstrukcja stalowa wytyczająca nowe kierunki rozwoju mostów zwodzonych, most Normandy przez Sekwanę – w chwili budowy największy most podwieszony na świecie czy Yavuz Sultan Selim Bridge w Turcji – most hybrydowy (wisząco-wantowy) przez Bosfor w Stambule.
Był też konsultantem lub niezależnym sprawdzającym przy m.in. Stonecutters Bridge w Hong Kongu, Suton Bridge w Chinach, Rion-Antirion w Grecji czy Vasco da Gama w Lizbonie.
Za swoje osiągnięcia otrzymał szereg wyróżnień, m.in. w 1983 roku nagrodę IABSE (International Association for Bridge and Structural Engineering, w roku 1999 Medal Gustava Magnela oraz Medal Fritza Leonharda. Jest kawalerem i oficerem l’Ordre National du Mérite i la Légion d’Honneur.
źródło: PWr