Aktualności
Instytuty naukowe
23 Sierpnia
Źródło: pl.wikipedia.org
Opublikowano: 2019-08-23

Oświadczenie MIR-PIB dotyczące stanu Zatoki Puckiej

Morski Instytut Rybacki – Państwowy Instytut Badawczy wydał oświadczenie dotyczące stanu środowiska Zatoki Puckiej, które na podstawie raportów z badań oceniane jest jako złe. Wprawdzie średnie poziomy zanieczyszczeń nie przekraczają dopuszczalnych stężeń i ryby łowione w Zatoce Puckiej mogą być spożywane, ale…

„Zatoka Pucka to unikalny ekosystem, który zachwycał bogactwem biologicznym i stanem zasobów ryb. Jednocześnie, ze względu na cechy hydromorfologiczne, Zatoka Pucka jest akwenem niezwykle wrażliwym na negatywne oddziaływanie czynników natury antropogenicznej, oraz generowanych przez nie, lokalnych i globalnych zmian środowiskowych. Intensyfikacja oddziaływań antropogenicznych, związana z rozwojem przemysłu i rolnictwa, oraz ze wzrostem liczby ludności, miała miejsce w latach 60-70 XX wieku, od kiedy obserwowane jest, początkowo powolne, a z czasem przyspieszające pogarszanie się stanu ekologicznego Zatoki. Odziaływania te miały źródło zarówno w bezpośredniej zlewni Zatoki Puckiej (obszar przyległych gmin), jak i w zlewni Zatoki Gdańskiej oraz całego Bałtyku” – czytamy w oświadczeniu.

Najbardziej negatywne z punktu widzenia historycznego było zarówno zrzucanie ścieków komunalnych i przemysłowych, jak i osuszanie podmokłych brzegów, co spowodowało odcięcie, z uwagi na budowę przepompowni, tarlisk ryb, co miało szczególne znaczenie dla szczupaków. Efektem tego był spadek przejrzystości wód i skażenie sanitarne.

„Rolę głównego „konsumenta” soli odżywczych dopływających do Zatoki przejęły tzw. glony nitkowate, które zalegając na dnie ograniczają rozwój roślin naczyniowych i makroglonów, a następnie, ulegając rozkładowi, powodują okresowe deficyty tlenu w osadach. Takie zmiany mają negatywny wpływ na zasoby pokarmowe ryb. Innym negatywnym skutkiem opisanych oddziaływań był zanik łąk podwodnych będących tarliskami i miejscami wzrostu stadiów młodocianych wielu gatunków ryb, oraz preferowanym biotopem szczupaka. W efekcie wystąpiły niekorzystne zmiany w strukturze gatunkowej ichtiofauny. Zaobserwowano wzrost biomasy ryb ciernikowatych, które konkurują o zasoby pokarmowe z gatunkami cennymi gospodarczo (szczególnie na etapie stadiów młodocianych), oraz żerują na ich wylęgu. Podobne efekty wywołuje udana inwazja obcego gatunku – babki byczej. W połowach rybackich nastąpiło istotne zmniejszenie biomasy słodkowodnych drapieżników (szczupak, okoń, sandacz, a także planktonożerna sieja), natomiast do niedawna ciągle dobre połowy gwarantowały gatunki morskie (dorsz, stornia, śledź), których biomasa w Zatoce Puckiej jest determinowana w głównej mierze warunkami panującymi w całym Bałtyku, a nie tylko w Zatoce”.

Próbowano powstrzymać zmiany środowiskowe w Zatoce Puckiej budując oczyszczalnie ścieków, a także wyprowadzając zrzuty oczyszczonych wód pościekowych na otwarte morze, a nie jak wcześniej do wód Zatoki Puckiej wewnętrznej, realizowano także dwa programy odbudowy zasobów: „Ryby dla Zatoki w latach 2007-2010” oraz projekt „Zostera” 2010-2015. Mimo iż doszło do poprawy stanu sanitarnego wód, nadal jest on daleki od zadowalającego, zwłaszcza w odniesieniu do zasobów ryb komercyjnych. Dlatego zdaniem autorów oświadczenia „należy podjąć działania, zmierzające do poprawy efektywności rozrodu gatunków ryb cennych gospodarczo – m.in. poprzez zmniejszenie biomasy ryb ciernikowatych, cierniczkowatych oraz babki byczej, a więc gatunków żerujących na wczesnych stadiach rozwojowych oraz stanowiących konkurencję pokarmową dla gatunków cennych gospodarczo. Cel ten może zostać osiągnięty poprzez zwiększenie populacji ryb drapieżnych (szczupak, okoń), czemu z kolei mogą służyć: intensyfikacja i poprawa efektywności zarybień, rewizja zarządzania rybołówstwem (wymiary ochronne, okresy ochronne dla takich gatunków jak szczupak, sieja, płoć, okoń), odtwarzanie tarlisk ryb rozradzających się w rzekach, czy wprowadzenie populacji szczupaka, która może rozradzać się w wodach słonawych”.

Morski Instytut Rybacki – Państwowy Instytut Badawczy, wyraża nadzieję, iż zainteresowane współpracą i wsparciem merytorycznym dla gmin nadmorskich będą także inne placówki naukowe, które podejmą działania na rzecz poprawy stanu środowiska morskiego obszaru Zatoki Puckiej.

JK

(Źródło: MIR-PIB)

Dyskusja (0 komentarzy)