Badania

Jak poprawić bezpieczeństwo pieszych, rowerzystów i motocyklistów?

Opublikowano: 05.12.2018

forum akademickie
Fot. Pixabay

Poprawa bezpieczeństwa pieszych, rowerzystów, motocyklistów i motorowerzystów była głównym celem międzynarodowego projektu InDeV („In-Depth understanding of accident causation for Vulnerable Road Users”) zrealizowanego ze środków Unii Europejskiej. W przedsięwzięcie zaangażowanych było dziewięć uczelni i instytutów badawczych, w tym Politechnika Warszawska.

Realizacją projektu InDeV zajmowali się naukowcy ze Szwecji, Danii, Belgii, Niemiec, Holandii, Hiszpanii, Norwegii, Polski i Kanady. Zespół dr. hab. inż. Piotra Olszewskiego, prof. PW z Wydziału Inżynierii Lądowej, był odpowiedzialny za dokonanie przeglądu metod badań wykorzystywanych do analizy bezpieczeństwa użytkowników dróg określanych jako VRU (Vulnerable Road Users – niechronieni uczestnicy ruchu). Na podstawie wykonanych analiz naukowcy sformułowali cztery główne wnioski. Pierwszy dotyczy niedoszacowania liczby wypadków z udziałem VRU (policyjne bazy zawierają liczby zabitych, ale brakuje dokładnych informacji o rannych) i wiąże się z wnioskiem drugim – potrzebą połączenia baz policyjnych i medycznych (tak, by możliwe stało się zebranie zgodnych z rzeczywistością informacji o liczbie wypadków i liczbie rannych). W swojej trzeciej obserwacji naukowcy wskazują na to, że obowiązująca definicja wypadku drogowego jest niewystarczająca (obejmuje tylko zdarzenia z udziałem pojazdów, wykluczając te, w których uczestniczą wyłącznie piesi, a to uniemożliwia dokładne identyfikowanie wszystkich zagrożeń dla VRU). Brakuje też precyzyjnego określenia, czym jest obrażenie odniesione w wyniku wypadku.

– Kraje Unii Europejskiej mają różne systemy raportowania o wypadkach drogowych – wyjaśnia prof. Olszewski. – Brakuje w tym zakresie spójności. Na przykład Szwedzi posługują się systemem, który łączy bazę policyjną z medyczną i dzięki temu znają pełną liczbę wypadków, a nie tylko te zgłaszane policji. Statystyki wskazują, że w Niemczech liczba wypadków przypadająca na milion mieszkańców jest bardzo duża. Ale wynika to z tego, że oni bardzo dokładnie zliczają wszystkie wypadki, nawet lekkie, niewymagające interwencji medycznej.

Do sprawdzenia bezpieczeństwa VRU użyteczna jest metoda konfliktów ruchowych, która polega na obserwacji ruchu i identyfikacji sytuacji niebezpiecznych, które mogą prowadzić do wypadku. Nie trzeba więc czekać, aż ktoś ucierpi, żeby poznać zagrożenie i dowiedzieć się, jak mu zapobiec. Właśnie tą metodą posłużono się w projekcie InDeV. Na podstawie statystyk wytypowano 27 skrzyżowań w 6 krajach i przy pomocy 2–3 kamer rejestrowano odbywający się tam ruch. Trzy lokalizacje nagrywano przez rok, a 24 przez trzy tygodnie.

– W Warszawie filmowaliśmy trzy skrzyżowania: dwa na Gocławiu (przez trzy tygodnie w październiku 2016 roku) i jedno na Mokotowie –  skrzyżowanie ulic Wałbrzyskiej i Harcerzy Rzeczpospolitej (od 26 czerwca 2017 do 13 czerwca 2018 roku) – mówi prof. Olszewski. – Było to możliwe dzięki naszej współpracy z Zarządem Dróg Miejskich w Warszawie i kolegami z Wydziału Elektrycznego PW, którzy pomagali nam w kwestiach technicznych, m.in. opracowali metodę analizy obrazu opartą o deep learning.

Na projekt InDeV składało się w sumie siedem pakietów zadań. Obejmowały one przegląd metod wykorzystywanych do analizy bezpieczeństwa VRU na drogach, obserwacje dróg w wybranych lokalizacjach, opracowanie narzędzi do automatycznego gromadzenia i analizy danych, analizę społeczno-ekonomicznych kosztów wypadków z udziałem niechronionych uczestników ruchu oraz przygotowanie zestawu narzędzi do analizy bezpieczeństwa VRU na drogach. Projekt uzupełniał pakiet związany z zarządzaniem wszystkimi zadaniami oraz – na tym etapie kluczowe – rozpowszechnianie i wykorzystanie uzyskanych wyników. Jednym z efektów projektu jest podręcznik „Jak analizować przyczyny wypadków”, którego jeden z rozdziałów napisali badacze z PW.

– Konsultowaliśmy się z Instytutem Transportu Samochodowego, Biurem Polityki Mobilności i Transportu oraz Zarządem Dróg Miejskich w Warszawie – mówi prof. Olszewski. – Książka jest przeznaczona przede wszystkim dla praktyków – ludzi, którzy pracują w biurach zajmujących się transportem i mobilnością.

W sumie w prace projektowane zaangażowanych było 8 osób z Politechniki Warszawskiej: dr hab. inż. Piotr Olszewski, prof. uczelni (Wydział Inżynierii Lądowej), dr inż. Witold Czajewski (Wydział Elektryczny), dr inż. Piotr Szagała (Wydział Inżynierii Lądowej), mgr inż. Paweł Dąbkowski (Wydział Inżynierii Lądowej), mgr inż. Grzegorz Kurzejamski (Wydział Elektryczny), mgr inż. Beata Osińska (Wydział Inżynierii Lądowej), mgr inż. Paweł Włodarek (Wydział Inżynierii Lądowej) i mgr inż. Anna Zielińska (Wydział Inżynierii Lądowej).

Agnieszka Kapela

 


PARTNERZY

forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie