Badania

Nieprzewidziane konsekwencje dokarmiania zwierząt

Opublikowano: 04.12.2018

forum akademickie

Dokarmianie jeleniowatych czy dzików – praktyka częsta w wielu krajach, także i w Polsce – nie budząca do tej pory zastrzeżeń, poddana została krytycznej ocenie przez naukowców z Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk.

Badania wykazały, że dostarczany w stałych miejscach pokarm dla jeleniowatych czy dzików wpływa na trasy poruszania się niedźwiedzi. Badacze zinwentaryzowali ponad 200 miejsc we wschodnich Karpatach i przeanalizowali ponad 1600 kilometrów ścieżek pokonywanych przez niedźwiedzie z obrożami telemetrycznymi. Okazało się, że niedźwiedzie regularnie patrolują miejsca dokarmiania, co zaburza i skraca ich trasy. Tymczasem, jak uważa dr hab. Nuria Selva z IOP PAN: – Długodystansowe przemieszczanie się jest kluczowe dla łączności populacji niedźwiedzi i ich przetrwania, zwłaszcza przy obecnej dużej fragmentacji siedlisk. Praktyka dokarmiania stosowana wobec innych gatunków docelowych, może temu zagrażać.

Zwraca na to uwagę także Thomas Mueller, ekspert od wędrówek zwierząt z Centrum Badań nad Bioróżnorodnością i Klimatem Instytutu Seckenberga we Frankfurcie: – Przemieszczanie się jest jedną z fundamentalnych potrzeb zwierząt. Zaburzenia jej realizowania mogą być oznaką degradacji środowiska. Istnieje pilna potrzeba ochrony naturalnych zachowań związanych z przemieszczaniem się i ponownej oceny wpływu praktyk zarządzania populacjami, które uwzględniają ich dokarmianie.

Istotna jest, jego zdaniem, nie tylko ochrona odpowiedniej liczby osobników, ale także ich naturalnych zachowań. A te, jak się okazuje, także odbiegają od normy.

Badacze wykonali tropienia na śniegu, na dystansie ponad 200 km, i okazało się, że niedźwiedzie odwiedzają miejsca dokarmiania innych zwierząt także zimą.

– Wiele badań wskazuje na wpływ dokarmiania także na dietę i zimowanie niedźwiedzi. Dokarmianie ma znaczące skutki, zwłaszcza biorąc po uwagę fakt, że sześć spośród dziesięciu populacji niedźwiedzia brunatnego w Europie zajmuje obszary, na których praktyka ta jest bardzo rozpowszechniona – tłumaczy Agnieszka Sergiel, współautorka badania.

W obszarze objętym badaniem zarządcy terenu wprowadzają rocznie do środowiska aż 2,5 tony pokarmu na kilometr kwadratowy. Badacze uważają, że uwagi na dokonane przez nich analizy konieczne jest wprowadzenie zmian w dokarmianiu zwierząt na obszarach zajmowanych przez niedźwiedzie. Można to zrobić w prosty sposób, zaopatrzając paśniki w siano, a nie atrakcyjne dla niedźwiedzi buraki czy kukurydzę.

Efekty badań, będące owocem współpracy naukowców z Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, Centrum Badań nad Bioróżnorodnością i Klimatem Instytutu Seckenberga we Frankfurcie i Tatrzańskiego Parku Narodowego, opublikowane zostały w czasopiśmie „Basic and Applied Ecology”. Program finansowany był przez Narodowe Centrum Nauki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach polsko-norweskiego programu współpracy badawczej i Fundację Roberta Boscha.

JK

(źródło: PAN)


PARTNERZY

forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie