Szkoły wyższe

Prof. Pierre Joliot doktorem honoris causa UMCS

Opublikowano: 2019-10-24

forum akademickie
Źródło: Twitter/UMCS

Prof. Pierre Joliot, światowej sławy biochemik, międzynarodowy autorytet w dziedzinie fotosyntezy, członek Francuskiej Akademii Nauk, wnuk Marii Curie-Skłodowskiej, otrzymał godność doktora honoris causa największej lubelskiej uczelni, której polska noblistka jest patronką.

Uroczystość wieńcząca obchody jubileuszu 75-lecia Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej odbyła się na Wydziale Prawa i Administracji. W laudacji prof. Wiesław Gruszecki podkreślił „ogromny zachwyt intuicją niezależnego badacza, która przez cały okres trwającej aktywności naukowej prof. Joliot niczym latarnia w ciemności wskazywała mu najbardziej istotne, całościowe problemy poznawcze, przy tym rozwiązywane w oparciu o najbardziej zaawansowane osiągnięcia techniczne  i kroczące w ślad za tym nowe możliwości aparaturowe”. Dodał, że „dla społeczności naukowej prof. Joliot jest, przede wszystkim, genialnym badaczem legitymującym się gigantycznymi osiągnięciami, zarówno dotyczącymi przełomowych odkryć, jak i animowania międzynarodowego środowiska naukowego”.

Prof. Pierre Joliot jest profesorem honorowym Collège de France, członkiem Francuskiej Akademii Nauk i międzynarodowym autorytetem w dziedzinie fotosyntezy – kluczowego procesu warunkującego życie w biosferze. Wniósł istotny wkład w rozwój biologii, biofizyki i biochemii. Jego zainteresowanie nauką wynika z rodzinnych tradycji dwóch pokoleń laureatów Nagrody Nobla (babci – Marii Curie-Skłodowskiej oraz rodziców Ireny i Fryderyka Joliot-Curie).

Stopień doktora nauk fizycznych uzyskał w 1960 roku na Faculté de sciences de Paris. Pracę zawodową zaczynał jako stażysta (1954–1956), a następnie asystent (1956–1960) w Krajowym Centrum Badań Naukowych (Centre national de la recherche scientifique). W 1974 roku został dyrektorem, ds. badań CNRS. W latach 1963–1975 pełnił również funkcję kierownika laboratorium, a potem (1975–1997) – dyrektora Instytutu Biologii Fizyko-Chemicznej. W 1981 roku otrzymał stanowisko profesora w Collège de France, gdzie objął Katedrę Bioenergetyki Komórki.

Od lipca 1985 do marca 1986 roku pełnił funkcję doradcy premiera w sprawach nauki i technologii, a w latach 1989–1992 był członkiem narodowego Komitetu do spraw Ewaluacji Badań Naukowych. Jego aktywność zawodowa obejmowała również sprawy zasad etyki w nauce – był Przewodniczącym Komisji Etyki Badań CNRS i członkiem Krajowego Komitetu Doradczego ds. Etyki.

Należy do wielu organizacji naukowych, m.in.: American Society of Plant Biologist, National Academy of Sciences (USA), Academia Europaea, Académie Européenne des Sciences, des Arts et des Lettres.

Jest autorem 157 prac naukowych, a liczba cytowań jego publikacji wynosi 7 tys. Indeks Hirscha = 46.

MK


PARTNERZY

forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie