Nagrody

Troje badaczy nagrodzonych przez ZPPnO

Opublikowano: 2020-10-16

forum akademickie

Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie z siedzibą w Londynie przyznał swoje Nagrody Literackie.

Nagrodę za popularyzowanie i promowanie literatury emigracyjnej w polskojęzycznym świecie otrzymał dr Jan Wolski z Zakładu Literatury Polskiej XX wieku Uniwersytetu Rzeszowskiego, redaktor i współredaktor kilkunastu tomów prac zbiorowych poezji, prozy, esejów, wspomnień, wydanych w serii Biblioteka „Frazy”. Jest członkiem redakcji  redakcji kwartalnika „Fraza” oraz członkiem Stowarzyszenia Literacko-Artystycznego „Fraza”. Zorganizował wiele międzynarodowych i ogólnokrajowych konferencji poświęconych literaturze emigracyjnej. Autor wielu książek, m.in. Wacław Iwaniuk. Szkice do portretu emigracyjnego poety (2002), »Im dalej w czas, tym mocniej będzie świecił«. Iwaniuk  Czechowicz (2003), Dotykanie wiersza (2004). Jest także autorem pracy Szwajcaria w piśmiennictwie polskim. Od XIX wieku do czasów najnowszych (2019), jak i monografii na temat Stanisława Gliwy (autora m.in. szaty graficznej rzymskiego wydania Bitwy o Monte Cassino Melchiora Wańkowicza) pt.: Pisanie książek bez użycia pióra (2006).

Nagrodę w kategorii za najlepszą książkę roku 2019 otrzymują ex aequo: dr Katarzyna ZechenterTam i tutaj (Wydawnictwo WBPiCAK, Poznań 2019, s. 64) – nagroda dla pisarza mieszkającego poza Polską oraz dr hab. Paweł Panas„Zagubiony wpośród obcych”. Zygmunt Haupt – pisarz, wygnaniec, outsider (Wydawnictwo Naukowe ATH Instytut Literatury Bielsko-Biała-Kraków 2019, s. 137) –  nagroda za opracowanie naukowe dotyczące literatury emigracyjnej.

Katarzyna Zechenter – poetka, historyk literatury i kultury polskiej na University College London, doktor nauk humanistycznych Uniwersytetu Michigan, Ann Arbor, jest autorką pierwszej w języku angielskim monografii o Konwickim (History and Politics in Tadeusz Konwicki’s Fiction). W pracy naukowej zajmuje się m.in. sprawami pamięci miejsc postkomunistycznych, koncepcjami traumy kulturowej oraz literaturą polsko-żydowską. Jej twórczość poetycka czerpiąca z osobistych przeżyć, porusza tematy bliskie i zarazem odwieczne: odchodzenie, śmierć, przemijanie, ale też wynikające z sytuacji życia poza krajem, co rodzi nostalgię i nieustającą potrzebę samookreślenia. Humanitarny ładunek tej poezji tkwi w czułym i przyjaznym traktowaniu człowieka i natury, w ciągłym poszukiwaniu dobra i piękna, należących do niezniszczalnych potrzeb ludzkości, bez względu na  okrucieństwa minionych doświadczeń. W nagrodzonym tomie wierszy udała się poetce trudna sztuka bycia „Tam i tutaj”.

Paweł Panas – adiunkt na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II  w Lublinie – zajął się  mało znaną twórczością epistolarną wybitnego prozaika i eseisty. Sumienny i wnikliwy badacz traktuje listy Zygmunta Haupta jako cenne źródło wiedzy o pisarzu. Listy stanowią również ważny kontekst  dla twórczości oryginalnej – „pozwalając na nowo spojrzeć na jego dzieło…”. Śledzi z uwagą, jak zmienia się poetyka listów, jak w listach do Józefa Wittlina pojawia się „znacznie większa zdolność panowania Haupta nad epistolarną formą, która służy nie tylko przekazywaniu informacji, ale zaczyna kierować się w stronę literackości”. Listy pozwalają – dowodzi Panas – prześledzić zmiany w życiu i pisarstwie, kształtowanie się tożsamości, kiedy wygnaniec staje się outsiderem, a twórczość literacka, ta wyimaginowana podróż w czasie i w przestrzeni, staje się „jedynym dostępnym ekwiwalentem powrotu z wygnania”.

źródło: www.zppno.org


PARTNERZY

forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie
forum akademickie