Dwa gatunki blisko spokrewnionych nicieni, które do tej pory uważano za identyczne, dzieli miliony lat niezależnej ewolucji – wykazali naukowcy z międzynarodowego zespołu, w pracach którego uczestniczyła badaczka z Uniwersytetu Warszawskiego.
Nicienie (inaczej robaki obłe) są typem zwierząt bezkręgowych. Zamieszkują wodę i glebę. Wiele z nich jest pasożytami spotykanymi zarówno u zwierząt, jak i roślin. Badania genomów tych organizmów są trudne ze względów technicznych, nic więc dziwnego, że są one dotychczas bardzo słabo rozpoznane. Pozwalają jednak lepiej zrozumieć, jak wzajemne oddziaływania między pasożytami i żywicielami kształtują się na tle genetycznym.
Międzynarodowy zespół naukowców dokonał analizy genomów dwóch blisko spokrewnionych nicieni, z których jeden pasożytuje na myszarce zaroślowej, a drugi na myszy domowej i jest gatunkiem modelowym w badaniach reakcji ssaków na infekcje pasożytnicze. W badaniach tych uczestniczyła prof. Agnieszka Kloch z Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Chociaż przez długi czas te dwa gatunki nicieni uważano za identyczne, nasze badania pokazały, że dzieli je miliony lat niezależnej ewolucji. W genomach obu gatunków znaleziono obszary o bardzo wysokiej zmienności, które kodują geny wchodzące w interakcje z układem odpornościowym gospodarza. Część z nich jest bardzo stara – powstała jeszcze przed rozdzieleniem dwóch gatunków nicieni i zachowała się także u nicieni utrzymywanych od siedemdziesięciu lat w specjalnych liniach genetycznych myszy laboratoryjnych. Pokazuje to, że presja selekcyjna ze strony żywicieli wywierana na pasożyty jest bardzo silna – tłumaczy prof. Agnieszka Kloch, która zajmuje się m.in. ewolucyjną i ekologiczną rolą patogenów oraz zastosowaniem metod molekularnych w ekologii.
Badaczka dostarczyła genomu trzeciego gatunku nicienia, który w analizach został wykorzystany jako punkt odniesienia do porównań dwóch innych gatunków. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie Nature Communications.
GaL, źródło: UW