Z prac KRASP

W ciągu 5 lat swojej działalności KRASP 
stała się organizacją znaczącą w życiu publicznym.

Jerzy Woźnicki

  Dobiegał końca 3-letni okres, podczas którego miałem zaszczyt pełnić funkcję przewodniczącego KRASP. W tym czasie ukształtowała się formuła działania KRASP jako organizacji obecnej i rozpoznawalnej w środowiskach akademickich i naukowych oraz w życiu publicznym. Konferencja konsolidowała się jako organizacja, rozwijała się instytucjonalnie i umacniała swoją pozycję na arenie międzynarodowej.

W kadencji 1999-2002 odbyły się cztery posiedzenia Zgromadzenia Plenarnego oraz 20 posiedzeń Prezydium KRASP. Ich efektem było 87 uchwał i innych dokumentów. Dotyczyły one przede wszystkim różnych aspektów systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Szczególne znaczenie miały 2 dokumenty ideowe. Karta Krakowska, podpisana podczas uroczystych obchodów jubileuszu 600-lecia odnowienia Akademii Krakowskiej, odwołując się do podstawowych wartości będących źródłem dotychczasowego rozwoju instytucji akademickich określa wartości i zasady, na których powinna być oparta ich działalność. Deklaracja Warszawska, uchwalona w murach Politechniki Warszawskiej w dniu obchodów 175-lecia tradycji tej uczelni, mówi o znaczeniu wdrażania nowoczesnych technologii, m.in. dla zapewniania powszechnego i równego dostępu do wyższego wykształcenia. Przedmiotem uchwał KRASP były także sprawy dotyczące poszczególnych typów uczelni, np.: stopnie naukowe w szkolnictwie artystycznym, szpitale kliniczne czy nadzór ministerialny nad uczelniami medycznymi i artystycznymi.

ZNACZĄCA ORGANIZACJA

W ciągu 5 lat swojej działalności Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich stała się organizacją znaczącą w życiu publicznym, oferującą współdziałanie rządowi i parlamentowi w kreowaniu polityki edukacyjnej państwa, zwłaszcza w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki. Uzgodnienia dokonane w wyniku rozmów rektorów z ministrem edukacji dwukrotnie były przedstawiane opinii publicznej w formie oświadczenia wspólnego lub porozumienia podpisanego przez ministra i przewodniczącego KRASP (dotyczyły projektu Prawa o szkolnictwie wyższym oraz nowej formuły egzaminów maturalnych). Stanowisko Zgromadzenia Plenarnego KRASP, przyjęte w odpowiedzi na pismo prezesa Trybunału Konstytucyjnego, oraz argumentacja wspierająca to stanowisko, przedstawione podczas rozprawy przed Trybunałem przez przewodniczącego KRASP, były jednym z elementów w postępowaniu poprzedzającym wydanie 8 listopada 2000 r. orzeczenia Trybunału w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej pobierania przez publiczne szkoły wyższe opłat za studia oraz uzasadnienia tego orzeczenia.
W kwietniu 2002 r. z inicjatywy prezesa PAN odbyło się wspólne posiedzenie prezydiów PAN i KRASP poświęcone polityce naukowej rządu. Uczestniczący w spotkaniu minister nauki, przewodniczący KBN, podkreślił wagę spotkania reprezentantów dwóch najważniejszych ciał predestynowanych do formułowania opinii w sprawach polityki naukowej. Nawiązując do tego stwierdzenia przyjęto ustalenie, że przynajmniej raz w roku będą się odbywały wspólne posiedzenia prezydiów PAN i KRASP poświęcone najważniejszym sprawom wspólnego obszaru kształcenia akademickiego i badań naukowych.

Przedmiotem zainteresowania KRASP pozostawała sprawa jakości kształcenia. W czerwcu 2001 r. Zgromadzenie Plenarne powołało Komisję Akredytacyjną KRASP, która stanowi forum współdziałania akredytacyjnych komisji środowiskowych, powołanych przez konferencje rektorów poszczególnych typów uczelni działających w ramach KRASP. W związku z ustanowieniem – w wyniku nowelizacji Ustawy o szkolnictwie wyższym – Państwowej Komisji Akredytacyjnej dookreślenia wymagają relacje między PKA oraz komisjami środowiskowymi i Komisją Akredytacyjną KRASP. Uczelnie mają ustawowy obowiązek poddania się akredytacji prowadzonej przez PKA. Akredytacja prowadzona przez komisje środowiskowe ma natomiast charakter dobrowolny, a jej udzielenie związane jest z uznaniem wysokiej jakości kształcenia na kierunku podlegającym ocenie.

STANDARDY EUROPEJSKIE

Z chwilą utworzenia European University Association (EUA) 30 marca 2001 r. KRASP uzyskała, jako polska national rectors’ conference, pełne prawa członka zbiorowego – założyciela EUA, z prawem głosu w organie zarządzającym Stowarzyszeniem – EUA Council. W ten sposób zyskaliśmy prawo współdecydowania o stanowisku organizacji europejskich uczelni akademickich w sprawach kształtu polityki edukacyjnej w zjednoczonej Europie na równi z rektorami krajów Unii Europejskiej. Należy podkreślić, że w krajach europejskich konferencje rektorów są uważane za głównego partnera ministra odpowiedzialnego za sprawy szkolnictwa wyższego. Nasze działania zmierzające do ustawowego zagwarantowania KRASP pozycji konsultacyjnej i opiniodawczej wobec organów władzy państwowej w sprawach szkolnictwa wyższego znajdują zatem silne oparcie w standardach europejskich.

KRASP pełniła dotychczas przede wszystkim rolę opiniotwórczą i powinna ją pełnić w przyszłości. Powinna jednak w coraz większym stopniu stawać się forum debaty rektorów różnych typów szkół wyższych, w tym uczelni publicznych i niepublicznych, o przyszłości szkolnictwa wyższego. Rektorzy z satysfakcją przyjęli niedawną deklarację minister Krystyny Łybackiej zapowiadającą ustawowe umocowanie KRASP w prawie o szkolnictwie wyższym. W ten sposób KRASP, pełniąc funkcje doradcze i opiniodawcze, uzyska status instytucjonalnego partnera rządu i parlamentu w kreowaniu polityki edukacyjnej państwa w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.

Komentarze