MEN nie ma zamiaru osłabiać znaczenia Rady Głównej, jako wyrazu samorządności środowiska akademickiego.

Andrzej Pelczar

W dniach 20 i 21 stycznia br. odbyło się 28. posiedzenie Prezydium i 20. posiedzenie plenarne Rady VI kadencji. Prezydium omawiało - jak zwykle - sprawy, które stały się następnie przedmiotami obrad plenarnych. W zakresie, praw i obowiązków Prezydium (które jedynie informuje Radę o załatwieniu problemów) leży losowanie uczelni (spoza uniwersytetów delegujących przedstawicieli swych wydziałów prawa na innych zasadach), których przedstawiciele wejdą do Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej. Takie losowanie przeprowadzono 20 bm. Szczegóły pominę, tak jak i omówienie wniosków o uruchamianie nowych szkół wyższych i nowych kierunków w szkołach już istniejących, ograniczając się tylko do informacji, iż Prezydium zaproponowało Radzie Głównej przyjęcie negatywnej opinii w sprawie udzielenie zgody na prowadzenie studiów magisterskich w jednej ze szkół niepaństwowych (rozpatrywano tylko jeden taki wniosek) oraz wniosków o zgodę na utworzenie wydziałów zamiejscowych przez dwie szkoły niepaństwowe. Rada zgodziła się następnie w pełni z Prezydium.

Miejsce przyszłej rady

W posiedzeniu plenarnym Rady wzięli udział: prof. Mirosław Handke, minister edukacji narodowej oraz prof. Jerzy Zdrada, podsekretarz stanu w MEN, którzy wypowiedzieli się na bieżące tematy dotyczące szkolnictwa wyższego. Minister Handke w bardzo ważnym wystąpieniu powiedział m.in. o stanie prac nad projektem nowej ustawy o szkolnictwie wyższym, o intencjach MEN, co do miejsca przyszłej Rady Głównej i o zamiarach ustalenia pewnych zasad tworzenia nowych szkół wyższych (zasad uzupełniających dotychczas stosowane kryteria, którymi kieruje się w szczególności Rada Główna przy opiniowaniu wniosków w takich sprawach), którymi kierowałoby się MEN przy wydawaniu swych decyzji. O pracach nad projektem ustawy o szkolnictwie wyższym można powiedzieć tyle, iż trwają one teraz w MEN i projekt powinien ujrzeć światło dzienne, jako przedmiot dyskusji środowiskowej, w niedługim czasie. W sprawie przyszłej formy (i praw oraz obowiązków) Rady Głównej - przy zastrzeżeniu, że może wprowadzi się inną nazwę, np. Krajowy Senat Akademicki - minister Handke zajął stanowisko, stwierdzając w sposób jasny, że MEN nie ma zamiaru osłabiać znaczenia Rady Głównej, jako wyrazu samorządności środowiska akademickiego. Co więcej, myśli się nawet o wzmocnieniu znaczenia tego ciała. W dyskusji, z konieczności ograniczonej czasowo, poruszano wiele wątków. W odniesieniu do nazwy, zwrócono uwagę na to, iż nie widać dostatecznego uzasadnienia dla zmieniania mającej już swą tradycję nazwy Rada Główna. Osobiście podzielam ten pogląd (ale do tego i do innych szczegółów, będzie czas wrócić, gdy powstanie projekt ustawy).

Ogromnie ważny krok

Zakończono prace pilotażowe Zespołu Rady Głównej ds. Oceny Jakości Kształcenia na Kierunku Budownictwo i przedstawiono raport opracowany przez profesorów Lesława Brunarskiego i Andrzeja Łapko, podsumowujący te prace. Z ramienia Rady Głównej prace koordynował prof. Piotr Wach. Podczas posiedzenia Rady egzemplarze raportu wręczono ministrowi Handkemu i wiceministrowi Zdradzie.

Podstawowym zadaniem było doprecyzowanie zasad zaproponowanych poprzednio przez Radę Główną (przez zespół prof. Janusza Kaweckiego) i przetestowanie całości systemu oceny jakości w trakcie postępowania, które - w przeciwieństwie do poprzednich, które ograniczały się tylko do etapu ankiet i "samooceny" uczelni - obejmowało także wyjazdy zespołów wizytujących jednostki prowadzące studia na kierunku "Budownictwo". Procedura objęła 14 jednostek prowadzących ten kierunek (z ogółem 16 w polskich uczelniach; nie zgłosiły gotowości udziału w tej procedurze dwie duże politechniki). Przypomnijmy, że udział był w pełni dobrowolny. Raport omawia przyjęte reguły postępowania, wyłaniania zespołów wizytujących i oceniających oraz rezultaty przeprowadzonej oceny jakości kształcenia, analizuje przyjęte kryteria i procedury, dyskutuje warianty sposobów kategoryzacji wynikających z ocen (punktów), jakie oceniane jednostki uzyskały. Dwie pierwsze pozycje (według każdej z wersji klasyfikacji) zajęły Politechnika Krakowska i Politechnika Wrocławska. Sądzę, że dokonano ogromnie ważnego kroku na drodze do ustanowienia systemu oceny jakości kształcenia. Przeprowadzono kompletne postępowanie w odniesieniu do kierunku, który prowadzony jest w kilkunastu uczelniach, zebrano doświadczenia, przeprowadzono analizy i uzyskano konkretny rezultat w postaci obszernego dokumentu, który powinien posłużyć jako punkt wyjścia (a może i wzór) dla prac przyszłej Akademickiej Komisji Akredytacyjnej. Wszystkim, którzy podjęli się trudnej (i mało wdzięcznej) pracy i doprowadzili ją do końca, w tym przede wszystkim wymienionym wyżej profesorom, należy się uznanie i podziękowania. Raport omówiono i z ogromnym zadowoleniem przyjęto na posiedzeniu Rady.

Algorytm dotacji

Rada przedyskutowała w trybie pilnym zasady podziału dotacji dydaktycznej przy użyciu algorytmu, z propozycjami zmian niektórych parametrów; zmiany te Rada przyjęła do aprobującej wiadomości. Mają one stymulować przywracanie właściwych proporcji między liczbami studentów dziennych a wieczorowych i zaocznych. Rada przyjęła do wiadomości ogólne zasady (algorytm) takie jak poprzednio, stwierdzając jednak, że należy rychło wprowadzić zmiany tych zasad dla podnoszenia jakości kształcenia. Zmiany te muszą być połączone z nowymi regulacjami systemowymi (w związku z nową ustawą o szkolnictwie wyższym). Do czasu wprowadzenia tych zmian należy - od przyszłego roku - zrezygnować ze stosowania obecnych zasad podziału dotacji, zachowując proporcje ustalone dla roku bieżącego ("zamrozić" obecny stan).

--------
Tutuł i śródtytuły pochodzą od redakcji

Uwagi.