Europejska Sieć Narodowych Rad ds. Edukacji 
stanowiłaby forum współpracy i debaty o problemach 
występujących w edukacji w krajach europejskich.

Jerzy Woźnicki

Na posiedzeniu zgromadzenia Konfederacji Narodowych Konferencji Rektorów Krajów Unii Europejskiej (Confederation of European Union Rectors’ Conferences – CEURC), które odbyło się pod koniec marca, a w którym uczestniczyłem jako reprezentant KRASP, przekazana została krótka informacja o konferencji narodowych rad edukacji (Conference of the National Education Councils).

W SIECI RAD

Konferencja ta, w której uczestniczyło 50 osób – przewodniczący oraz sekretarze generalni narodowych rad edukacji krajów Unii Europejskiej oraz przedstawiciele Komisji Europejskiej – odbyła się 17-18 marca w Lizbonie, a jej głównym tematem było stworzenie Europejskiej Sieci Narodowych Rad ds. Edukacji. Sieć taka stanowiłaby forum współpracy i debaty o problemach występujących w edukacji w krajach europejskich. Celem działalności Sieci byłoby wspieranie wszelkich działań prowadzących do stworzenia w Europie „społeczeństwa uczącego się”, zapewniającego wszystkim odpowiednie możliwości rozwoju. Zaproponowany i przyjęty w Lizbonie plan działań Sieci na najbliższy okres obejmuje m.in.: wdrażanie idei kształcenia ustawicznego, edukacji obywatelskiej, doskonalenia umiejętności związanych z wykorzystaniem nowych technik informacyjnych oraz promocję przedsięwzięć o charakterze wielokulturowym i wielojęzykowym poprzez wymianę międzynarodową, przy zachowaniu odrębności systemów edukacji w poszczególnych krajach. Utworzono zespoły robocze, które opracują propozycje konkretnych inicjatyw zmierzających do realizacji postawionych celów. Do udziału w przyszłych posiedzeniach konferencji narodowych rad edukacji krajów Unii Europejskiej postanowiono zaprosić reprezentantów krajów Europy Środkowej i Wschodniej.

PROPONOWANY UKŁAD

Przekazuję czytelnikom „Forum” tę informację, gdyż jestem głęboko przekonany o potrzebie działania w Polsce organizacji i instytucji analogicznych do tych działających w krajach Unii Europejskiej. Zapewniłoby to naszemu krajowi szersze możliwości udziału w prowadzonych przez kraje Unii Europejskiej wspólnych pracach oraz wpływ na kształtujące się w wielu dziedzinach standardy europejskie.

Uwzględniając różne rodzaje instytucji działających w krajach europejskich w obszarze edukacji, uważam, że w tym obszarze powinny działać w Polsce: Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich, Rada Główna Akredytacyjna oraz właśnie Rada Edukacji Narodowej.

Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich działa już obecnie jako członek stowarzyszony w ramach CEURC. Po planowanym połączeniu CEURC z Association of European Universities (CRE) – zgodnie z projektem statutu nowej organizacji – KRASP uzyskałaby w niej status pełnego członkostwa.
Rada Główna Akredytacyjna, przewidziana w projekcie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, powinna stać się naturalnym partnerem podobnych instytucji akredytacyjnych działających w większości krajów europejskich.

Rada Edukacji Narodowej (lub ciało o podobnej nazwie) – gdyby powstała – mogłaby stać się członkiem tworzonej właśnie Europejskiej Sieci Narodowych Rad ds. Edukacji. Rada Edukacji Narodowej, będąca naturalnym partnerem podobnych rad działających w innych krajach – przy występującym tu pewnym zróżnicowaniu modeli instytucjonalnych – powinna obejmować swymi doradczymi i opiniodawczymi zadaniami obszar zarówno oświaty, jak i szkolnictwa wyższego, potwierdzając tym samym jedność i integralny charakter systemu edukacji narodowej. Rada ta powinna znaleźć właściwe umocowanie jako stały organ, co najmniej w części pochodzący z wyboru. Sadzę, że Rada taka mogłaby powstać na bazie i przy uwzględnieniu doświadczeń obecnie działających: Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Rady Konsultacyjnej ds. Reformy Edukacji Narodowej, przejmując i łącząc dotychczasowe ogólne funkcje doradcze i opiniotwórcze obu tych rad.

Doświadczenia KRASP, wynikające z członkostwa stowarzyszonego i udziału w pracach CEURC, potwierdzają korzyści płynące z istnienia w Polsce organizacji o formule i zadaniach zbliżonych do odpowiadających im organizacji w innych krajach europejskich. Zaproponowany układ organizacji działających w obszarze edukacji sprzyjałby zatem doskonaleniu systemu edukacji narodowej.

Uwagi.