| W Bóbrce koło Krosna, na terenie czynnej do dziś, pierwszej na świecie kopalni ropy naftowej, a zarazem Skansenu - Muzeum Przemysłu Naftowego, stoi popiersie Ignacego Łukasiewicza (1822-1882), twórcy polskiego przemysłu naftowego.
Bóbrka ma szczególny powód, by pamiętać o Łukasiewiczu, jednej z najwybitniejszych postaci polskiej techniki. Wprawdzie pierwsze uwieńczone powodzeniem destylacje ropy naftowej przeprowadził on we Lwowie, a związany był z kilkoma miastami Podkarpacia, m.in. z Jasłem czy Gorlicami, ale pierwsza kopalnia powstała właśnie w Bóbrce i dopiero przeprowadziwszy się tutaj, zdobył Łukasiewicz sławę i sukces finansowy. Za narodziny polskiego i światowego przemysłu naftowego uważa się zapalenie 31 lipca 1853 roku we Lwowie pierwszej lampy naftowej. Następnego roku powstała kopalnia w Bóbrce i pierwsza spółka naftowa Trzecieski-Łukasiewicz.
Lwowski aptekarz był nie tylko wynalazcą i technologiem, lecz także znakomitym organizatorem. Z jego inicjatywy powstało na Podkarpaciu wiele destylarni i rafinerii. On był założycielem spółek poszukujących ropy naftowej i właścicielem bądź udziałowcem kopalni ropy w Bóbrce, Ropiance, Ropie i Pogorzynie. Trudnił się też reklamą i dystrybucją produktów naftowych w kraju i za granicą. Wprowadzenie na rynek materiałów oświetleniowych, oleju opałowego i innych produktów ropopochodnych nie było początkowo łatwe. Używano bowiem z powodzeniem olejów roślinnych i zwierzęcych oraz gazu uzyskiwanego z węgla. Trzeba było nie tylko konkurować ceną i jakością z istniejącymi produktami, lecz także przełamać mit o szczególnym niebezpieczeństwie stosowania produktów naftowych.
Autorem popiersia Łukasiewicza jest Władysław Kandefer, mieszkający w Iwoniczu artysta rzeźbiarz, absolwent zakopiańskiej szkoły Kenara i Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pomnik wystawiono w roku 1982. Odlew popiersia wykonano w Fabryce Maszyn Wiertniczych i Górniczych „Glinik” w Gorlicach.
(fig) |
