|
Dwudziesty w naszym cyklu pomnik Mikołaja Kopernika, to monument z Fromborka. Stanął u stóp Wzgórza Katedralnego w roku 1973 w pięćsetną rocznicę śmierci uczonego.
W konkursie dla członków ZPAP, ogłoszonym w roku 1970, zwyciężył artysta rzeźbiarz Mieczysław Welter, twórca m.in. pomników Konopnickiej we Wrześni i Chopina w Słupsku, monumentu w Muzeum Martyrologii Alianckich Jeńców Wojennych w Żaganiu i pomnika ofiar obozu zagłady w Policach. Jego też projekt został zrealizowany. Sześciometrowa figura z brązu stanęła na trzymetrowym granitowym cokole.
Pomnik wzbudził kontrowersje z powodu nieforemnej sylwetki uczonego. Wielka , statyczna, klocowata, bryła z maleńką główką na szczycie. Oto, jak ktoś wyobraził sobie jednego z największych intelektualistów polskich – pisał Hamilton, felietonista warszawskiej „Kultury”. Naprawdę piękna głowa astronoma zderza się z rozrosłym nienaturalnie torsem, a dłoń z konwalią ginie prawie zupełnie w olbrzymiej masie brązu – pisano w „Gazecie Olsztyńskiej”. Artysta replikował, że miał to być portret pięknego, dobrze zbudowanego mężczyzny, a nie chuderlaka, cechującego się przy tym powagą i głębokim zamyśleniem. Krytyka wskazywała na formalne nawiązanie do słynnych warmińskich świątków.
Zmniejszona, czterometrowa replika monumentu fromborskiego stanęła też w jednym z największych parków stolicy Meksyku. Monument odsłonięto w lipcu 1973 roku, w tydzień po odsłonięciu pomnika we Fromborku.
(fig) |
