Opinie KRASP i Rady Głównej uzupełniają się 
i tak należy je traktować.

Andrzej Pelczar

Pierwsze posiedzenie plenarne Rady Głównej VII kadencji odbyło się 2 grudnia 1999 r. Po wyborze przewodniczącego i Prezydium, w trakcie krótkiej przerwy w obradach plenarnych Prezydium odbyło swe pierwsze posiedzenie dokonując wyboru 5 kandydatów na stanowiska wiceprzewodniczących Rady w osobach profesorów: Andrzeja Dubasa, Andrzeja Gomulińskiego, Andrzeja Hałasa, Andrzeja Jamiołkowskiego i Maksymiliana Pazdana. Rada zaakceptowała te kandydatury w tajnym głosowaniu na wznowionym następnie posiedzeniu plenarnym. Tego samego dnia ukonstytuowały się sekcje i komisje Rady, wybierających swych przewodnicząc i wiceprzewodniczących.

PREZENTACJA STANOWISK

Podczas obrad plenarnych poruszono bardzo ogólnie najważniejsze problemy, związane z projektem ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, które stają przed Radą w najbliższych tygodniach. Tym właśnie zagadnieniom poświęcone były robocze spotkania przewodniczącego Rady z prof. Mirosławem Handke, ministrem edukacji narodowej, a także z prof. Jerzym Woźnickim, rektorem Politechniki Warszawskiej i przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, które miały miejsce w grudniu ub. roku i styczniu roku bieżącego. Jedno spotkanie w Politechnice Warszawskiej odbyło się w gronie 6 osób reprezentujących Radę Główną i KRASP. Spotkania te umożliwiły precyzyjne prezentacje stanowisk co do kilku najbardziej istotnych propozycji Prezydium KRASP dotyczących usytuowania Rady Głównej i KRASP w systemie szkolnictwa wyższego. Propozycje te znalazły się w ostatniej wersji projektu ustawy przygotowanej przez MEN (a datowanej 18 stycznia br.) jako rezultat porozumienia, które MEN zawarło w tej sprawie z Prezydium KRASP. Propozycje te jednak nie były akceptowane przez przedstawicieli Rady Głównej w trakcie rozmów nieoficjalnych, ponieważ zaś oficjalni eksperci Rady nie brali udziału w przygotowaniu ostatniej wersji projektu, Rada mogła się zapoznać z tym projektem dopiero 20 stycznia 2000 r. Dlatego sformułowano jedynie wstępne stanowisko Prezydium Rady.

Prezydium dyskutowało na ten temat najpierw bardzo ogólnie na swym drugim w tej kadencji posiedzeniu 20 stycznia (w czasie którego komentarz do projektu ustawy przedstawił minister Handke), a następnie, nieco bardziej szczegółowo, na trzecim posiedzeniu 26 stycznia br. (swoje uwagi przedstawił wówczas rektor Jerzy Woźnicki). Stanowisko Prezydium odnosi się m.in. do usytuowania Rady Głównej i jej prerogatyw, rozpatrywanych łącznie z prerogatywami KRASP oraz Prezydium KRASP (dodać należy, że przewidywane w projekcie ustawowe uprawnienia Prezydium KRASP wydają się nieporównywalnie większe niż uprawnienia Zgromadzenia Plenarnego KRASP). Stwierdzono też, że wobec przewidywanych dla Rady Głównej uprawnień i obowiązków, szerszych niż tylko uprawnienia akredytacyjne, nie można się zgodzić na proponowaną w projekcie nazwę Rada Główna Akredytacyjna, gdyż nazwa ta w sposób oczywisty odpowiadałaby tylko funkcjom akredytacyjnym, wbrew deklarowanym przez projektodawców intencjom traktowania Rady jako gremium zabierającego głos we wszystkich sprawach dotyczących szkolnictwa wyższego. Stanowisko Prezydium przypomina o tym, że opinie KRASP i Rady Głównej uzupełniają się i tak należy je traktować. Możliwość oficjalnego wypowiadania się środowiska głosami zarówno KRASP, jak i Rady Głównej, wzmacnia znaczenie głosu całości.

DOTYCHCZASOWY ALGORYTM

Wspomniane wyżej trzecie posiedzenie Prezydium przygotowało też materiały na drugie posiedzenie plenarne Rady, które odbyło się 27 stycznia br. Oprócz najważniejszego tematu, czyli projektu ustawy, omawiano sprawy bieżące. Zaopiniowano pozytywnie 3 i negatywnie 2 wnioski o udzielenie uprawnień do nadawania stopni naukowych, rozpatrzono 2 wnioski o nadanie uprawnień do prowadzenia studiów magisterskich w szkołach niepublicznych (opiniując jeden pozytywnie, jeden negatywnie) oraz 2 zażalenia na opinie Rady, wniesione przez 2 szkoły niepubliczne (nie znajdując podstaw do uwzględnienia tych zażaleń i zmiany poprzednio sformułowanych negatywnych opinii). Rada przyjęła w drodze odpowiednich uchwał minimalne wymagania programowe dla kierunków pedagogika i towaroznawstwo. Przyjęto do akceptującej wiadomości personalne propozycje Prezydium dotyczące reprezentowania Rady w kilku gremiach, które zapraszają do udziału w swych pracach przedstawicieli Rady. Rada zaopiniowała zasadniczo pozytywnie, zgłaszając jednak kilka istotnych uwag i zastrzeżeń, projekt umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej i rządem Republiki Słowackiej w sprawie wzajemnego uznawania okresów studiów, dyplomów oraz stopni i tytułów naukowych.

Rada podjęła uchwałę opiniującą zasady podziału w r. 2000 dotacji na działalność dydaktyczną dla uczelni resortu edukacji narodowej (zwracając uwagę na to, że chodzi tu de facto zarówno o środki na kształcenie studentów, jak i na rozwój kadr naukowych i bieżące wydatki na utrzymanie uczelni). Biorąc pod uwagę zaawansowanie prac nad projektem nowej ustawy o szkolnictwie wyższym Rada zaakceptowała utrzymanie dotychczasowej postaci algorytmu, ale stwierdziła, że po wejściu w życie nowej ustawy, konieczne będzie uwzględnianie jakości kształcenia. Zaakceptowano też zasadę uwzględniania w algorytmie liczby studentów zaocznych (z współczynnikiem 0,3) w wysokości nie większej od liczby studentów dziennych na tym samym kierunku studiów danej uczelni. Rada podtrzymała przekonanie o konieczności zmian w systemie finansowania państwowego szkolnictwa wyższego. Powinno to wynikać przede wszystkim z przepisów nowej ustawy.

Tytuł i śródtytuły pochodzą od redakcji. 

Uwagi.