Działalność UKA
Przykład pedagogiki potwierdza, że akredytacja istotnie pełni funkcję samoregulacji i potrafimy przedłożyć
wartości akademickie nad doraźne korzyści.
Stanisław Chwirot, Maciej Kozierowski
 XVII plenarne posiedzenie UKA drugiej kadencji odbyło się w dniach 18-19 maja w Pobierowie. W Ośrodku Wypoczynkowo-Szkoleniowym niezwykle serdecznie gościły Komisję władze Uniwersytetu Szczecińskiego.
Zasadniczym celem posiedzenia było rozpatrzenie raportów zespołów oceniających filologię klasyczną, pedagogikę oraz teologię w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim. Raporty z oceny przedstawiali, jak zawsze, przewodniczący zespołów. W przypadku filologii klasycznej procedurę akredytacyjną otwarto po zgłoszeniu tej specjalności do akredytacji przez 6 jednostek. Jeden instytut zrezygnował ostatecznie z ubiegania się o certyfikat jakości. Podczas posiedzenia wysłuchano więc 5 raportów. Zespoły oceniające wnioskowały o udzielenie akredytacji wszystkim jednostkom na 5 lat.
O akredytację pedagogiki wystąpiło wstępnie 13 jednostek. W trakcie procedury akredytacyjnej wycofało się z niej 8 jednostek. Opracowane przez środowisko standardy – posiadanie wewnętrznych mechanizmów kontroli i stymulowania jakości kształcenia oraz systemu punktów kredytowych ECTS – okazały się dla nich za wysokie. Jednostki, które „wytrwały” do końca procedury akredytacyjnej, otrzymają certyfikat jakości kształcenia na 5 lat. Przykład pedagogiki potwierdza, że akredytacja istotnie pełni funkcję samoregulacji i potrafimy przedłożyć wartości akademickie nad doraźne korzyści. Fakt, że eksperci pedagogiki przyjęli standardy akredytacji wymagające od większości jednostek wykonania dodatkowej pracy na rzecz ich wdrożenia, musi wzbudzić uznanie dla ich rozwagi i rzetelności.
Na 5 lat certyfikat jakości kształcenia otrzyma też Wydział Teologii UWM.
 Zatwierdzono standardy akredytacji chemii, technologii chemicznej, inżynierii chemicznej i procesowej oraz politologii. Standardy chemii, pod kierunkiem prof. Władysława Boczonia (UAM) opracowali prof.prof.: Mirosław Gibas (PŚ), Krystyna Jackowska (UW), Aleksander Koll (UWr.), Tadeusz Krogulec (UwB), Jerzy Lis (AGH), Andrzej Matynia (PWr.), Henryk Piekarski (UŁ), Jan Rayss (UMCS), Grażyna Stochel (UJ) oraz dr hab. Wojciech Czerwiński (UMK). Z kolei dla technologii chemicznej, inżynierii chemicznej i procesowej uczynili to prof.prof.: Jan Zawadiak – przewodniczący (PŚ) oraz Lech Chmurzyński (UG), Zbigniew Florjańczyk (PW), Jerzy Gaca (ATR), Paweł Kafarski (PWr.), Kazimierz Kałucki (PSz.), Maria Łączka (AGH), Andrzej Molski (UAM), Roman Petrus (PRz.), Jolanta Sokołowska (PŁ) oraz dr hab. inż. Ewa Andrzejewska (PP). Chemicy, od lat współpracujący w ramach spotkań dziekanów i dyrektorów instytutów, postanowili wspólnie wdrożyć system akredytacji obejmujący wszystkie typy szkół wyższych i stąd tak liczna reprezentacja ekspertów wywodzących się z uczelni innych niż uniwersytety. Eksperci politologii pracowali w składzie prof. prof.: Grażyna Ulicka – przewodnicząca (UW), Jan Baszkiewicz (UW), Piotr Dobrowolski (UŚ), Henryk Hałupczak (UMCS), Helmut Juros (UKSW), Henryk Komarnicki (USz.), Teresa Łoś-Nowak (UWr.), Włodzimierz Malendowski (UAM), Andrzej Mania (UJ), Czesław Mojsiewicz (UAM), Tadeusz Mołdawa (UW).
Postanowiono wystąpić do KRUP o zgodę na otwarcie procedury akredytacyjnej dla kulturoznawstwa (o akredytację ubiega się mniej niż 5 jednostek).
|
