Notatki Przewodniczącego RGSzW

Uznając, że projekty rozporządzeń płacowych należy
rozpatrywać łącznie z tym, co zawierała wypowiedź ministra, wyrażono o nich opinię pozytywną.

Andrzej Pelczar

Prezydium Rady Głównej zebrało się po raz 23. w bieżącej kadencji Rady 13 września. Działając zgodnie z upoważnieniem Rady zaopiniowano projekty 8 aktów prawnych, pośród których były projekty 3 rozporządzeń ministra edukacji narodowej zawierających przepisy wykonawcze do ustawy z 20 lipca br. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Były to projekty rozporządzeń w sprawie wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą pracownikom uczelni państwowych i – w ramach osobnego rozporządzenia – pracownikom zatrudnionym w państwowych uczelniach zawodowych oraz w sprawie sposobu obsługi administracyjnej i finansowej prac Rady Głównej i Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Projekty te omówiono po wysłuchaniu wypowiedzi prof. Edmunda Wittbrodta, ministra edukacji narodowej, który wyjaśnił kilka istotnych elementów rozporządzeń dotyczących spraw płacowych i przedstawił zasady, jakimi ma zamiar kierować się przy przydziale konkretnych kwot przypadających poszczególnym uczelniom. Uznając, że przedstawione wcześniej projekty rozporządzeń płacowych należy rozpatrywać łącznie z tym, co zawierała wypowiedź ministra, wyrażono o nich opinię pozytywną (zgłaszając kilka uwag szczegółowych co do trzeciego ze wspomnianych wyżej projektów). Stwierdzono przy tym, że najważniejsze jest jak najszybsze ostateczne zredagowanie i wydanie tych rozporządzeń. Uprzedzając wypadki mogę powiedzieć, że gdy piszę te notatki, wspomniane rozporządzenia są już podpisane.

Pozytywnie zaopiniowano też pozostałe projekty aktów prawnych. Rozpatrzono 20 spraw dotyczących tworzenia nowych szkół wyższych i rozszerzania uprawnień szkół już istniejących, względnie zmian organizacyjnych w uczelniach publicznych, opiniując przedstawione Radzie wnioski pozytywnie w 9 przypadkach, negatywnie także w 9, a w 2 przypadkach wypowiedziano się pozytywnie jedynie co do części każdego z wniosków, negatywnie zaś co do reszty. Wypowiedziano się na temat projektu ustawy o utworzeniu Krajowej Rady Bioetyki, przedstawionego przez Senat RP, wyrażając opinię pozytywną przy zgłoszeniu jednak kilku uwag szczegółowych. Uznano za niemożliwe przychylenie się do zażalenia jednej ze szkół, która nie zgadzała się z wcześniej wydaną opinią Rady Głównej o wniosku w sprawie przyznania uprawnień do prowadzenia studiów magisterskich.

W KLINIKACH I W PARKU

W początkowej części posiedzenia Prezydium uczestniczył prof. Grzegorz Opala, minister zdrowia, który przedstawił swój pogląd na sprawę włączenia – już przesądzonego – szpitali klinicznych w struktury akademii medycznych. Zwrócił uwagę na niebezpieczeństwa związane z tym, że niektóre z tych szpitali są zadłużone i wchodząc do uczelni medycznych obciążają te uczelnie swymi długami. Nie ma tu miejsca na rozwijanie tego tematu. Chciałbym jednak stwierdzić, że dyskusja, która wywiązała się po wypowiedzi ministra, była – według mnie – nader ważna. W dyskusji podniesiono oczywiście konieczność oparcia kształcenia lekarzy oraz prowadzenia badań naukowych w bardzo wielu dziedzinach medycyny na bazie klinicznej. Sądzę, że byłoby lepiej, gdyby taka dyskusja odbyła się znacznie wcześniej.

Prezydium Rady stwierdziło, że działalność Tatrzańskiego Parku Narodowego jest – i musi być – przedmiotem zainteresowania Rady, gdyż park spełnia, oprócz wielu innych ról związanych z ochroną przyrody i turystyką, także nader ważną rolę terenu badań naukowych i działalności dydaktycznej (w TPN wykonuje się rocznie sto kilkadziesiąt prac magisterskich i dyplomowych, badania niezbędne dla przeprowadzenia kilkunastu przewodów doktorskich i kilku habilitacyjnych). W związku z tym zajęto stanowisko w sprawie trybu odwołania dyrektora TPN. Prezydium Rady z największym niepokojem, zdumieniem i dezaprobatą stwierdziło, że decyzję o odwołaniu dr. Wojciecha Gąsienicy-Byrcyna ze stanowiska dyrektora TPN podjął kończący niebawem sprawowanie swej funkcji minister środowiska, wbrew opinii Komisji Ochrony Środowiska Sejmu RP oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Prezydium stwierdziło w związku z tym, że: Kompletne zlekceważenie tych opinii, a w szczególności jednomyślnie wyrażonej opinii grona najwybitniejszych ekspertów tworzących Państwową Radę Ochrony Przyrody musi budzić poważne wątpliwości co do intencji oraz motywów, które zostały podane, jako powody decyzji ministra środowiska.

ŚRODKI DLA NIEPEŁNOSPRAWNYCH

19 i 20 września zorganizowane zostały Dni otwarte AGH, połączone z konferencją Bariery w kształceniu osób niepełnosprawnych na poziomie szkolnictwa wyższego w Polsce – doświadczenia i perspektywy poprawy sytuacji. Na zaproszenie prof. Bronisława Barchańskiego, prorektora AGH, wziąłem udział w tej konferencji i miałem okazję do zabrania głosu. Przypomniałem m.in. postulaty i pewne dokumenty Rady Głównej dotyczące spraw będących przedmiotem obrad, w tym w szczególności stanowisko Rady z 28 listopada 1996 (nr 46/96) zawierające dezyderat wyodrębniania w planie finansowym Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dotacji w wysokości 10 proc. planowanych na dany rok środków PFRON i skierowania jej na dofinansowywanie kształcenia osób niepełnosprawnych, a także list wystosowany 9 listopada 1998 przez przewodniczącego Rady do ministra edukacji, nawiązujący do tego stanowiska w kontekście ustawy z 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji osób niepełnosprawnych i zwracający uwagę na to, że wspomniana ustawa stwarza formalne możliwości wprowadzenia na trwałe do rocznych planów finansowych znacznych środków na dofinansowanie kosztów kształcenia dzieci i młodzieży.
 

Tytuł i śródtytuły pochodzą od redakcji.

Uwagi