Strona główna „Forum Akademickiego”

Archiwum z roku 2003

Spis treści numeru 11-12/2003

Wartość sanologii

Poprzedni Następny

Życie akademickie

Próba realizacji zajęć z sanologii od dwóch lat ma miejsce w Politechnice Białostockiej. Opracowany został zakres tematyczny przedmiotu, 
zajmujący piętnaście dwugodzinnych wykładów.

Paweł Szuszczyński

Fot. Stefan Ciechan

Systematyczny rozwój wielu dziedzin nauki od wieków miał i nadal ma decydujący wpływ na egzystencję ludzi. Dla jednych jest to wpływ pomyślny, dla innych, niestety, degradujący. Mimo takiego rozwoju, nie przeminęły zwykłe ludzkie marzenia o szczęśliwym, radosnym i pomyślnym życiu. Dzisiejszy człowiek musi być organizatorem swego życia – doskonałym menedżerem, bardzo często także własnej rodziny. Człowiek jako organizator życia osobistego oraz swoich najbliższych powinien się czuć odpowiedzialny za dobre wywiązywanie się z tej ważnej roli. Odpowiedzialność ta jest nieuniknionym wyzwaniem zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet. Jednak, aby człowiek mógł poprawnie realizować kierownicze zadanie wobec siebie i najbliższych, musi się tego nauczyć. Oczywiście, nie ma takiej szkoły życia! Jak zatem zdobyć wiedzę zapewniającą skuteczne kierowanie „losem” własnym i najbliższych?

Najlepszą szkołą jest samo życie. To prawda, jednak ta szkoła może trwać długo i często kosztuje zbyt wiele. Niekiedy może zakończyć się porażką. Rozsądne jest korzystanie z wiedzy już istniejącej, sprawdzonej. Mądre zatem będzie stosowanie zasady, że lepiej uczyć się na cudzych błędach.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości – życie człowieka wymaga wiedzy, i to wiedzy wszechstronnej. Część wiedzy potrzebnej do funkcjonowania zdobywamy w różnego rodzaju szkołach, w domu od rodziców i krewnych, w wojsku, a także w rozmaitych organizacjach społecznych czy religijnych. Wiedza zdobywana w ten sposób przynosi cenne korzyści, przygotowuje np. młodego mężczyznę lub kobietę do konkretnego zawodu. Jednak ma ona poważny brak – nie przygotowuje do codziennego życia w domu, rodzinie, otoczeniu.

ZDROWIE CZŁOWIEKA I POPULACJI

Wielka szkoda, że „szkoła życia” jest tak marginalnie traktowana w zorganizowanej edukacji. Należy jednak zauważyć, iż w ostatnich latach coś się zaczyna dziać w tym zakresie. W niektórych szkołach podstawowych i średnich wprowadza się przedmioty, które w pewnym sensie przygotowują młodzież do życia w rodzinie. Takim przedmiotem jest np. wychowanie seksualne. Dobrze, że problematyka wychowania do życia w rodzinie powoli zaczyna funkcjonować w szkolnictwie podstawowym i średnim. Warto jednak zauważyć, że poziom przekazywanej wiedzy dostosowany jest do wieku uczniów i z tego powodu nie może w pełnym zakresie spełnić zakładanej roli, jaką jest przygotowanie do optymalnego kierowania swoim życiem w przyszłości.

Doskonałym rozwiązaniem byłoby powszechne wprowadzenie na studiach wyższych przedmiotu podstawy sanologii. Pionier polskiej sanologii prof. Leon Jabłoński, wybitny specjalista w dziedzinie medycyny społecznej, definiuje sanologię jako naukę o zdrowiu człowieka i populacji ludzkiej (Leon Jabłoński, Sanologia, Wyższa Szkoła Rozwoju Lokalnego w Żyrardowie, Warszawa 1998). Prof. Jabłoński wiąże tę naukę z polityką zdrowotną państwa, promocją zdrowia oraz profilaktyką zdrowotną. Uczony widzi celowość i konieczność wykładania tego przedmiotu we wszystkich uczelniach wyższych przygotowujących studentów do pracy w szeroko rozumianej administracji państwowej.

Na sanologię można spojrzeć także z innego punktu widzenia, zgodnego z cytowaną definicją, i widzieć ją szerzej, jako naukę dającą wszystkim młodym ludziom teoretyczne podstawy do prowadzenia zdrowego życia. Taki cel osiągnie się wówczas, gdy w sympatycznej nazwie zawarta będzie nauka przygotowująca młodego człowieka do przyszłego zdrowego, pomyślnego i radosnego życia.

Zasadniczym celem nauczania podstaw sanologii może być przekazanie studentom wszystkich rodzajów studiów określonego zakresu wiedzy niezbędnej w optymalnym planowaniu i organizowaniu życia osobistego oraz własnej rodziny, prowadzącego do osiągnięcia zadowolenia, radości i szczęścia. Merytoryczne treści przedmiotu zawierać powinny zagadnienia zdrowia fizycznego i psychicznego, związanego z codziennym życiem ludzi oraz rodzin.

W treściach nauczania można przekazać studentom praktyczne rady i wskazówki stanowiące dobre przesłanki do podejmowania w życiu mądrych decyzji dotyczących zakładania i planowania rodziny, wychowywania dzieci, rozwiązywania trudnych problemów małżeńskich. Wszystkie zagadnienia powinny być podbudowane ogólną teorią życia i zdrowia oraz wartościami gwarantującymi osiągnięcie zdrowia, szczęścia i pomyślności, w tym wartościami chrześcijańskimi.

Zakres tematyczny przedmiotu podstawy sanologii

Nr tematu

Nazwa tematu zasadnicze treści kształcenia

1 Życie – darem, zdrowie – problemem Ogólne definicje. Jak powstało życie? Charakterystyka teorii ewolucji. Problematyka stwarzania. Naukowa konfrontacja ewolucji i stwarzania. Wybrane elementy zdrowia człowieka. Zdrowe życie fizyczne i psychiczne.
2 Genetyka człowieka Definicje oraz wyjaśnienie pojęć. DNA – cząsteczką dziedziczności. RNA. Białka. Sposoby replikacji DNA. Problematyka klonowania zwierząt i ludzi. 
3 Psychopatologia życia człowieka Ogólna definicja zdrowia psychicznego. Charakterystyka czynników determinujących psychikę człowieka. Fazy rozwoju zdrowia psychicznego. Charakterystyka podstawowych zaburzeń psychicznych. Nerwice. Depresja. Stres. Rozpoznawanie i zapobieganie zaburzeniom psychicznym.
4 Rozwój psychoseksualny człowieka, cz. I Definicje ogólne. Znaczenie rozwoju psychoseksualnego w życiu człowieka. Rozwój psychoseksualny a uczuciowość. Narodziny popędu seksualnego. Płaszczyzny życia seksualnego. Seksualna dojrzałość biologiczna, psychiczna oraz społeczna. Życie seksualne a moralność. Stosunki przedmałżeńskie w ocenie społeczno-naukowej. Chrześcijański pogląd na stosunki płciowe. 
5 Rozwój psychoseksualny człowieka, cz. II Rozwój seksualny człowieka a dojrzałość psychiczna i uczuciowa. Nierozłączność seksu i uczuć. Seks a miłość. Seks a szczęście. Harmonia seksualna partnerów. Napięcie seksualne kobiety i mężczyzny. Konflikty napięcia seksualnego. Życie seksualne a wierność partnerów. Problem zdrady w życiu małżeńskim. Zdrada – czynnik rujnujący małżeństwo. Jak żyć, wiedząc, iż partner nas zdradził. Uczuciowość zdradzonego. Pojednanie – czy jest możliwe? Sposoby odbudowywania zaufania i miłości. Problematyka napastowania seksualnego.
6 Rozwój psychoseksualny człowieka, cz. III Seks a zagrożenia. Choroby przenoszone drogą płciową. Charakterystyka chorób i sposoby zapobiegania. AIDS – zapobieganie. Wirus HIV – jego wpływ na układ odpornościowy człowieka. Film wideo AIDS – jak go uniknąć? 
7 Rodzina – instytucja społeczna, cz. I Przesłanki udanego małżeństwa. Gotowość człowieka do małżeństwa. Jakiego szukać partnera? Okres narzeczeństwa i jego wpływ na przyszłe małżeństwo. Uczciwość partnerów w okresie narzeczeństwa. Wybrane problemy przygotowania do wesela. Ślub – dzień radosny i dzień trudny. 
8 Rodzina – instytucja społeczna, cz. II Planowanie rodziny. Świecki i chrześcijański pogląd na planowanie rodziny. Współczesne przesłanki determinujące potrzebę planowania liczby dzieci. Metody kontroli urodzeń. Antykoncepcja. Charakterystyka, zalety oraz wady poszczególnych sposobów zapobiegania ciąży. Skuteczność metod antykoncepcyjnych.
9 Rodzina – instytucja społeczna, cz. III Radości i troski małżeńskie. Czynniki determinujące osiągnięcie szczęścia. Główne przyczyny rozpadu rodzin. Możliwości i sposoby powrotu małżonków do odbudowania pierwszej miłości. Trudne decyzje w małżeństwie. Adopcja. Sztuczne zapłodnienie (in vitro). Aborcja. Separacja. Rozwód.
10 Rodzina – instytucja społeczna, cz. IV Wychowywanie dzieci – trudnym zadaniem rodziców. Odpowiedzialność rodziców za wychowanie swoich dzieci. Od kiedy wychowywać? Formy i sposoby wychowywania w różnych okresach życia dziecka. Wychowanie a uczenie. Rola karcenia w wychowaniu. Uświadamianie dzieci w sprawach seksu i prokreacji. Ochrona dzieci przed wszelkiego rodzaju krzywdą. 
11 Rodzina – instytucja społeczna, cz. V Starość – charakterystyka fizjologiczna. Przygotowanie do starości. Styl życia w wieku starczym: odżywianie, odpoczynek, rozrywka, życie towarzyskie, seks, używki. Czerpanie radości z życia. Problemy zdrowia ludzi starszych. Przewlekłe choroby – jak sobie z nimi radzić. Rola członków rodziny wobec osoby starszej. 
12 Alkoholizm Uzależnienia – co się za tym kryje? Choroba alkoholowa – przyczyny, etapy rozwoju, leczenie. Życie z alkoholikiem. Pomoc dla alkoholików i ich rodzin.
13 Narkomania, nikotynizm Narkomania – groźne zjawisko światowe. Wpływ narkotyków na zdrowie i psychikę człowieka. Formy i sposoby walki z narkomanią. Nikotynizm a zdrowie. Zagrożenia palaczy i niepalących. Jak rzucić palenie? Chrześcijański pogląd na szkodliwe uzależnienia. 
14 Kultura śmierci Śmierć jako zjawisko naturalne. Przyczyny śmierci. Śmierć naturalna. Śmierć tragiczna. Śmierć bezmyślna. Naturalne odczucia i zachowania – płacz, ból, żal, gniew, poczucie winy. Radzenie sobie w obliczu śmierci bliskiej osoby. Pomoc pogrążonym w smutku. Chrześcijańska nadzieja dla zmarłych.
15 Wartości chrześcijańskie a współczesne wzorce kulturowe Pismo Święte – jego wartość w życiu człowieka. Historia powstania, czas, autorzy, koleje losu. Nieprzemijające wartości rad i wskazówek Pisma Świętego w wybranych dziedzinach życia człowieka: zdrowie, życie rodzinne, stosunek do władzy i pracodawcy, miłość, seks, przyjaźń, zwierzchnictwo, przerywanie ciąży, alkohol, spirytyzm itp. 

POTWIERDZA POTRZEBĘ

Próba realizacji tak rozumianej sanologii od dwóch lat ma miejsce w Politechnice Białostockiej. Opracowany został zakres tematyczny przedmiotu, zajmujący piętnaście dwugodzinnych wykładów. Szczegółową tematykę wykładów przedstawiono w tabeli.

Dwuletnie doświadczenie w realizacji sanologii przyniosło wiele wniosków. Przede wszystkim potwierdziło potrzebę wprowadzenia tej tematyki na studiach wyższych. Powyższe twierdzenie wynika z bezpośrednich ocen samych studentów, wypowiedzianych po sesjach egzaminacyjnych, w których jednoznacznie podkreślano właściwy dobór tematyki oraz optymalnie dydaktyczne formy przekazu. Ponadto doświadczenia potwierdziły, iż ze względu na indywidualne cechy każdego człowieka podczas zajęć nie można przekazywać gotowych rozwiązań. Problemy dotyczące indywidualnych zdrowych ludzkich zachowań omawiać należy posługując się dobrymi i sprawdzonymi zasadami i prawami, podbudowując je precyzyjnie dobranymi przykładami.

Wszystkie treści nauczania w przedmiocie podstawy sanologii mają służyć dobru pojedynczych osób, rodzin i społeczeństwa i są ujęte w aspekcie uczuciowego i praktycznego wykorzystania elementów wiedzy takich dziedzin naukowych, jak medycyna, psychologia, prawo, filozofia, historia i inne.
Należy sądzić, iż ze względu na nieprzemijające wartości, przedmiot podstawy sanologii mógłby znaleźć stałe miejsce w procesie kształcenia studentów.

Dr hab. Paweł Szuszczyński, prof. PB, jest pracownikiem Zamiejscowego Wydziału Mechanicznego Politechniki Białostockiej w Suwałkach.

 

Komentarze