Sacrum profanum...

Życie akademickie

Schola Posnaniensis – Wyższa Szkoła Sztuki Stosowanej 
obchodzi jubileusz X-lecia istnienia.

Krystyna Matuszewska

W pracowniach trwają gorączkowe przygotowania wystaw ukazujących dorobek uczelni. Krzyżują się różne wątki: malarstwo, tkanina, biżuteria, małe formy architektoniczne. Na dachu szkoły pojawiają się mutanty – rekwizyty z ubiegłorocznej prezentacji „Ezopy” według malarstwa Bosha, przygotowanej na XII Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Malta” i Praskie Quadriennale – wystawę scenografii teatralnej. Te kalekie postacie osobliwie odcinają się na tle żywej zieleni otaczającej szkołę. Z okien rektoratu można oglądać obrazy wykonane przez studentów z pracowni malarstwa ściennego, prowadzonej przez prorektora prof. Andrzeja Macieja Łubowskiego: Pieta, Chrzest w Jordanie, a obok dwa szkielety w pełnych refleksji pozach. Nad nimi, na skarpie – las. Wyjrzy stąd czasem wiewiórka, przebiegnie zając – Śmierć i życie spotkały się ze sobą...

Wyższa Szkoła Sztuki Stosowanej – pierwsza polska niepaństwowa uczelnia artystyczna, założona przez prof. Urszulę Plewkę-Schmidt, w 1993 r. uzyskała prawo nadawania tytułu zawodowego licencjata, a od roku 1997 ma uprawnienia do prowadzenia studiów magisterskich. Obecnie kształci się w niej około 450 studentów na czterech kierunkach: malarstwo, wzornictwo z rozwiniętą specjalizacją projektowania ubioru, architektura wnętrz oraz fotografia. Uczelnię opuściło dotychczas, z dyplomem licencjata i magistra, 430 absolwentów.

DOROBEK

Początki były skromne. W 1990 roku pojawiła się koncepcja utworzenia Policealnego Studium Sztuki Sakralnej i Monumentalnej Schola Posnaniensis, które kształciłoby artystów w tej wyjątkowej dziedzinie. W odpowiedzi na zainteresowania studentów, a także potrzeby rynku, szkoła przeszła dynamiczny rozwój aż do dzisiejszej postaci – czterokierunkowej uczelni wyższej. Pierwotny wątek jest jednak obecny, głównie w działaniach pracowni witrażu, kierowanej przez prof. Wojciecha Sadleya, we wspomnianej już pracowni malarstwa ściennego, a przede wszystkim w pracach tkackich.

W pracowni tkaniny przestrzennej, pod kierunkiem rektora prof. Urszuli Plewki-Schmidt, powstał m.in. cykl 18 gobelinów przedstawiających pielgrzymki papieża do osiemnastu sanktuariów maryjnych świata. Gobeliny wykonane z naturalnych materiałów włókienniczych – lnu, wełny i bawełny (śladowo wykorzystano tylko włókna syntetyczne w wątkach), dzięki dużej gęstości doskonale oddają pierwotny projekt malarski artysty Włodzimierza Schmidta. Kolekcja, przyrównywana swoimi rozmiarami do arrasów wawelskich, zdobi obecnie salę Jana Pawła II na Jasnej Górze.

W pracowni powstały także monumentalne tkaniny prof. Urszuli Plewki-Schmidt, w których na peryferiach przedstawionych scen przeplata się metafizyczny wątek śmierci. Powstawały tu też interesujące prace studenckie, m.in. instalacja przestrzenna Religie świata, emanująca, jak się wydaje, pragnieniem zbliżenia i poszukiwania jedności pośród różnych dróg dążenia do sacrum. Religie świata to praca dyplomowa Marii Romany Gierczyńskiej, za którą, jako jedyna Wielkopolanka, uzyskała w 2002 r. nominację do Grand Prix Nagrody Prezydenta RP za najlepszy dyplom w dziedzinie sztuk pięknych.

Studenci Scholae Posnaniensis zdobywają także nagrody i wyróżnienia w innych prestiżowych konkursach, m.in. w konkursie Smirnoffa w dziedzinie mody czy w ogólnopolskim konkursie dla studentów scenografii im. Zenobiusza Strzeleckiego. Nagrodzona praca dyplomowa Agnieszki Gierach prezentowana była w formie monumentalnego, plenerowego widowiska teatralnego Mezopotamio, Mezopotamio... na XI Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Malta”. Z kolei, z okazji jubileuszu, w budynku szkoły zostały rozmieszczone elementy scenografii następnej, wspomnianej już prezentacji maltańskiej, „Ezopy”.

SPACER

Nie sposób zgromadzić i przedstawić całego dorobku uczelni w czasie prezentacji jubileuszowej, dlatego też osobno zostały zorganizowane wystawy umożliwiające bardziej szczegółowy przegląd prac – m.in. wystawa prac studentów i absolwentów w Muzeum Włókiennictwa w Łodzi oraz w Muzeum Sztuk Użytkowych w Poznaniu, wystawa prac młodej kadry i dyplomantów w BWA w Gorzowie, wystawa prac profesorów WSSS Schola Posnaniensis w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu oraz Gala Mody prezentowana w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

I oto rozpoczyna się impreza wieńcząca jubileusz szkoły. Prof. Roman Kordziński, specjalista od działań scenicznych, instruuje modelki, które za chwilę będą prezentować kolekcje dyplomowe z pracowni projektowania ubioru prof. Jana Finksteina i prof. Hanny Dunajskiej: – Schodzicie ze schodów w stronę gości, powoli, dostojnie w czasie gdy prorektor będzie wygłaszał swoją mowę powitalną. Zaskoczcie go! – dodaje z uśmiechem spiskowca.

I tak, od mody, poprzez ekspozycje malarstwa, biżuterii, architektury, można przemierzać kolejne piętra szkoły aż pod dach, gdzie w pracowni tkackiej rozpięty jest na krosnach niedokończony jeszcze wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej.

Profanum, sacrum, sacrum, profanum... 

Komentarze