|
Na skwerze między Chatką Żaka a Hotelem Asystenta w Lublinie stoją popiersia uczonych związanych z UMCS od chwili powstania uniwersytetu. Jest między nimi pomnik upamiętniający postać Konstantego Strawińskiego (1892-1966), zoologa i entomologa.
Urodził się w Kursku, jako syn lekarza. Gdy uczęszczał do gimnazjum w Chersoniu, gdzie było muzeum przyrodnicze, zainteresował się entomologią. W latach 1911-16 studiował nauki przyrodnicze w uniwersytecie w Charkowie. Po uzyskaniu stopnia kandydata nauk, został asystentem w Wyższej Szkole Rolniczej, a potem w uniwersytecie w Charkowie. W 1922 roku znalazł się w Polsce. Pracował w SGGW, organizował stację doświadczalną w Zgierzu, gdzie po raz pierwszy w Polsce badano toksyczność środków owadobójczych. Doktorat z zoologii uzyskał w Uniwersytecie Poznańskim, a habilitację z entomologii w Politechnice Lwowskiej. W latach 30. prowadził stację ochrony roślin w Łodzi i wykładał entomologię w Uniwersytecie Warszawskim. Podczas wojny znalazł się w Lublinie, gdzie pracował w stacji ochrony roślin. Po wojnie organizował UMCS, był pierwszym dziekanem Wydziału Przyrodniczego, prorektorem i krótko rektorem. Zorganizował Zakład Zoologii UMCS, którym kierował niemal 20 lat. W latach 1953-66 był prezesem Polskiego Związku Entomologicznego. W 1957 uczestniczył w powołaniu Lubelskiego Towarzystwa Naukowego.
Jego specjalnością była entomologia ekologiczna i stosowana. Badał głównie pluskwiaki drzew i krzewów na Lubelszczyźnie i w Puszczy Białowieskiej. Opracował monografie kilku gatunków owadów, pracował nad zwalczaniem szkodników. Był autorem podręczników ochrony roślin i zoologii.
Zmarł w Lublinie. Pochowano go w alei zasłużonych na cmentarzu przy ul. Lipowej.
Popiersie prof. Konstantego Strawińskiego jest dziełem artysty rzeźbiarza Sławomira Mieleszki, autora lubelskiego pomnika Mikołaja Kopernika.
(fig) |
