|
Przed budynkiem Instytutu Tele- i Radiotechnicznego w Warszawie (ul.
Ratuszowa 11) znajduje się pomnik prof. Janusza Groszkowskiego
(1898-1984), uczonego światowej sławy, pioniera polskiej radioelektroniki,
twórcy największej w Polsce szkoły nauk o elektryczności.
Urodził się w Warszawie, tu skończył studia elektrotechniczne w PW
(1915-19). Radiotechnikę studiował w Paryżu (1919-22). Doktoryzował się w
roku 1928, w 1935 został profesorem Politechniki Warszawskiej.
Współorganizował Instytut Radiotechniczny w Warszawie (1928), który
przekształcił w Państwowy Instytut Telekomunikacyjny (1933). Przyczynił
się do przyspieszenia emisji pierwszego programu radiowego w Polsce
(1925). W czasie wojny pracował jako ekspert przy rozszyfrowaniu rakiet
V2. Zajmował się generatorami lampowymi, lampami elektronowymi, kontrolą
zmian długości fal radiowych, pomiarem najwyższych próżni. Opracował
metodę analizy drgań elektrycznych nieliniowych zwaną metodą harmonicznych
Groszkowskiego. Przewodniczył różnym komitetom Polskiej Akademii Nauk,
1962-71 był prezesem PAN. Od 1969 pełnił funkcje państwowe w Radzie
Państwa i Sejmie, które złożył w roku 1976 protestując przeciwko
poczynaniom władz. W roku 1980 upominał się o moralne powinności uczonych,
krytykował naukę polską lat 70. Pomnik odsłonięto w roku 1988, w 90.
rocznicę urodzin uczonego. Autorem rzeźby jest Janusz Pastwa, profesor
warszawskiej ASP. (fig) |
