|
Remont elewacji Gmachu Głównego Politechniki Wrocławskiej, przeprowadzony w 2002 r., uwypuklił piękno jego architektury. Część południowa tego wielkiego obiektu powstała w wyniku rozbudowy przeprowadzonej w latach 1925-28 (autorzy projektu: M. Schirmer, H. Mueller). Nawiązaniem do bogatszego wystroju starego budynku były kamienne elementy ozdobne.
Wśród licznych odnowionych elementów dekoracyjnych kamieniarki znalazły się rzeźby dziewięciu głów rozmieszczone na fasadzie południowej, ponad oknami auli. Upamiętniają sławne postacie wybitnych techników, inżynierów i naukowców działających od drugiej połowy XVIII do początku XX w. Choć ich dorobek nie jest związany wyłącznie ze Śląskiem, przyczynili się do następującego wtedy na tych terenach gwałtownego rozwoju techniki i nauki. Dwóch z nich posiadało tytuły honorowe nadane przez Technische Hochschule Breslau.
Autorem projektu rzeźbionych głów był prof. Kurt Bimler, który do 1945 roku był prywatnym docentem na Wydziale Architektury Wyższej Szkoły Technicznej we Wrocławiu.
Trud przygotowania wystawy prezentującej osoby upamiętnione przez Bimlera podjął dr hab. Ryszard Czoch przy pomocy władz administracyjnych i szeregu bezinteresownych osób.
Wystawa prezentuje zwięźle dorobek naukowy i inżynierski Christiana Ottona Ferdinanda Heberleina, Karla Heinricha Adolfa Ledebura, Ernsta Wernera von Siemensa, Ottona Adolfa Ludwiga Intzego, Friedricha Wilhelma von Redena, Georga Friedricha Bernharda Riemanna, Johanna Justusa von Liebiega, Hermanna Ludwiga Ferdinanda von Helmholtza oraz Aloisa
Riedlera.
Na otwarcie wystawy w dniu 3 marca przybyło liczne grono zainteresowanych. Szczególnym gościem wystawy był konsul RFN Peter
Ohr.
(mk) |
