|
Grób Ignacego Domeyki znajduje się na Cmentarzu Generalnym w Santiago, stolicy Chile. Jest tam też pochowana żona profesora Enriqueta Sotomayor de Domeyko (1835-70) oraz ich potomkowie. Pomnik ufundowany został w 1902 roku przez La Junta de Beneficencia de Santiago. Ma formę wysokiej kolumny z popiersiem uczonego na szczycie.
Ignacy Domeyko (1802-1889) geolog, mineralog, chemik. Działał w kręgu filomackim w Wilnie, przebywał na emigracji w Niemczech i Francji, przez 50 lat mieszkał i pracował w Chile. Jego pobyt pozostawił trwały ślad w nauce i kulturze tego kraju. Domeyko podróżował najpierw przez sześć lat po Chile, prowadził badania geologiczne, by wreszcie podjąć decyzję o pozostaniu i założeniu tu rodziny, uznając ten kraj za drugą ojczyznę. Nauczył się hiszpańskiego, sam finansował swoje badania. Odkrył złoża złota, srebra, miedzi i węgla. Pisał podręczniki i prace antropologiczne, pamiętniki i setki listów do przyjaciół. Był współtwórcą i wieloletnim rektorem uniwersytetu w Santiago, który dziś jest największym chilijskim uniwersytetem, jednym z najlepszych w Ameryce Łacińskiej. Współcześni są zgodni, że Domeyko był skromny i bezinteresowny. Stał się najlepszym ambasadorem polskości i rzecznikiem cywilizacji europejskiej w Ameryce Południowej. Spadkobiercy Domeyki opiekują się jego domem w starym centrum Santiago, 150-letnim budynkiem z niewypalonej cegły, otoczonym gajem moreli i pomarańczy. Spotyka się tu już szóste pokolenie Domeyków.
W Polsce nie ma pomników Ignacego Domeyki, w Chile znajduje się ich kilka. O popiersiach w uniwersytetach w Santiago i w La Serena pisaliśmy w numerach 6/2001 i 11/2001. Pomnik nagrobny jest z nich najokazalszy.
(fig) |
