Konferencja Rektorów Uczelni Niepaństwowych

Poparcie, ale krytyczne

Zebrani 12 grudnia ub.r. w Wyższej Szkole Informatyczno-Ekonomicznej w Warszawie na plenarnym zgromadzeniu KRUN rektorzy uczelni niepaństwowych zastanawiali się nad „Strategią uczelni niepaństwowych w obliczu deklaracji bolońskiej”. Drugim, o wiele gorętszym tematem obrad było stanowisko konferencji wobec projektu nowego prawa o szkolnictwie wyższym. Rektorzy zrzeszeni w konferencji poparli ideę opracowania nowego prawa o szkolnictwie wyższym, odnieśli się jednak krytycznie do wielu rozwiązań zawartych w projekcie przedstawionym przez zespół powołany przez prezydenta RP.

Prof. Józef Szabłowski, przewodniczący KRUN, zwracał uwagę, że w liczącym 12 członków zespole opracowującym projekt był tylko jeden reprezentant uczelni niepaństwowych, prof. Jerzy Zdanowski, rektor Wyższej Szkoły Ubezpieczeń i Bankowości w Warszawie, ale nikt nie reprezentował nieakademickich uczelni niepaństwowych (nie mających prawa do doktoryzowania), czyli aż 259 szkół wyższych, ani KRUN – najliczniejszej konferencji uczelni niepaństwowych.
Okazało się, że największe kontrowersje wzbudzają cztery kwestie ze wzglu na: sztuczny, sprzeczny z deklaracją bolońską – jak napisano w przyjętej uchwale – podział na uczelnie akademickie i nieakademickie oraz publiczne i niepubliczne (KRUN proponuje uniwersyteckie i zawodowe oraz państwowe i niepaństwowe), zasadę „jednoetatowości” i uzyskiwania zgody rektora na dodatkowe zatrudnienie (dopuścić dwuetatowość), próbę przypisania uczelniom państwowym własności intelektualnej profesorów i innych pracowników naukowych (jest to własność pracownika, nie uczelni) oraz przyznanie prawa do tworzenia i prowadzenia studiów podyplomowych i zamiejscowych ośrodków dydaktycznych wyłącznie jednostkom organizacyjnym mającym prawo do doktoryzowania (możliwość prowadzenia studiów podyplomowych za zgodą ministra przez wszystkie uczelnie i tworzenia ośrodków zamiejscowych po spełnieniu wymagań kadrowych).

Zastanawiano się, czy w związku z tymi wątpliwościami zaproponować odrzucenie w całości opracowanego projektu, czy wyrazić dla niego warunkowe poparcie, a w toku dalszych prac legislacyjnych starać się wpłynąć na zmianę zapisów. Znaczną większością głosów zwyciężyła ta druga opcja.

(ms)

O uchwale KRUN czytaj też na str. 19.

Medializacja nauki

Tematem kolejnej konferencji z cyklu „Fundacji na rzecz Nauki Polskiej Dyskusje o Nauce”, która odbyła się w dniach 18-19 października, była medializacja nauki. Temat okazał się wieloznaczny. Najczęściej rozumiano go jako problem przedstawiania nauki w mediach. Jednak prof. Andrzej Mencwel wskazywał na nieprzystawalność kultury nauki i mediów, które robią z nauki spektakl, co wykrzywia jej obraz i sprzeniewierza się istocie nauki. Prof. Andrzej Białas, prezes PAU, dołączył do tej opinii, wskazując na słabe przygotowanie dziennikarzy do pisania o nauce. Także inni wskazywali, że nie są w stanie opowiedzieć o swoich pracach w wymaganych przez radio czy telewizję 30-sekundowych sekwencjach. Prof. Henryk Samsonowicz tonował te wypowiedzi, podkreślając na konieczność popularyzacji nauki w mediach. – To jest obowiązek uczonego – mówił. Prof. Jacek Kurczewski mówił, że owszem nauka w mediach to spektakl, a obowiązkiem uczonego jest uczynić ten spektakl interesującym, gdyż może to pomóc w przyciągnięciu do nauki młodych, pozyskaniu zaufania społecznego, a nawet przekonaniu polityków do potrzeby finansowania badań. Prof. Andrzej Zybertowicz opowiedział, jak wiele godzin przygotowywał się do 30-sekundowej prezentacji swoich osiągnięć i jak wiele dobrego z tej prezentacji wynikło (propozycje poważniejszych artykułów na temat jego badań). Wskazywano też na inną tendencję: niektórzy naukowcy „pchają się” do mediów, godzą się na uproszczenia, a nawet zafałszowania byle tylko zaistnieć na antenie czy w prasie.

W konferencji wzięli też udział dziennikarze. Podawano przykłady kompetentnych żurnalistów, którzy znakomicie popularyzują badania, np. Adama Wajraka. Sławomir Zagórski mówił, że „Gazeta Wyborcza” ma dość rozbudowany dział naukowy, co świadczy o zainteresowaniu czytelników problematyką naukową. Krzysztof Michalski wskazał na problem słabego przygotowania uczonych do prezentacji swoich badań. Magdalena Bajer zwróciła uwagę, iż media nie tylko prezentują naukę, ale wpływają na jej rozwój: dyscypliny, które dobrze prezentują swoje osiągnięcia mają lepszą pozycję w staraniach o środki finansowe oraz przyciągają młodych adeptów do nauki.

O nauce w mediach czytaj też na str. 54

TRAKT i ARCHEO

Dwa z realizowanych w ostatnich latach programów FNP poświęcone były archeologii. W dniach 6-7 listopada w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie odbyło się spotkanie poświęcone podsumowaniu wyników obu tych programów.

Prof. Maciej W. Grabski, prezes FNP (na fot.), wskazał na znaczącą pozycję polskiej archeologii w nauce światowej. To uzasadnia wsparcie tej dyscypliny ze strony fundacji, która w założeniach ma wspieranie najlepszych, by byli jeszcze lepszymi. Prezes FNP wskazał też na ogromną rolę prof. Przemysława Urbańczyka z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w organizacji wsparcia FNP dla archeologii i w badaniach prowadzonych w ramach projektów fundacji: – Przez kilka lat dzięki niemu funkcjonował wirtualny instytut, skupiający obok archeologów, także przedstawicieli nauk przyrodniczych.

Prof. Urbańczyk przypomniał, że fundacja wsparła badania archeologiczne także w ramach projektu Adalbertus, a ponadto archeologowie korzystali ze środków FNP w ramach innych programów. Największą subwencją na rzecz archeologii były środki na budowę stacji archeologicznej w Kairze. Prof. Urbańczyk podkreślił, że liczy się nie tylko wysokość przyznanych kwot, ale przede wszystkim stabilność wspierania badań archeologicznych przez FNP. Wskazał specyficzny charakter archeologii, która działa obecnie na pograniczu nauk humanistycznych i przyrodniczych. Niezbędne są jej specjalistyczne laboratoria, wykonujące skomplikowane i subtelne analizy. Wyposażenie takich laboratoriów i prowadzenie interdyscyplinarnych badań stanowisk archeologicznych umożliwiły programy TRAKT i ARCHEO. Archeologia interweniuje także w sprawach istotnych społecznie, jak np. w Miednoje i Jedwabnem.
Merytoryczna część konferencji poświęcona była prezentacji wyników badań wzdłuż przyszłej autostrady A-4. Wskazywano, w jaki sposób wraz z osadnictwem zmieniały się warunki przyrodnicze wokół stanowisk archeologicznych i jak przyroda warunkowała rozwój sieci osadniczej i drogowej w dawnych wiekach. Prezentowano wyniki skomplikowanych analiz laboratoryjnych, które w znaczący sposób przyczyniły się do uzyskania nowych, interesujących wyników naukowych.

(pik)

Nagrody Prezesa Rady Ministrów

10 lat nagradzania

W 2003 roku po raz dziesiąty przyznano Nagrody Prezesa Rady Ministrów za działalność naukową. Ustanowiono je z inicjatywy Polskiej Akademii Nauk w 1994 r. Przyznawane były początkowo za najlepsze prace doktorskie, habilitacyjne oraz za wybitny dorobek naukowy i wybitne osiągnięcia naukowe. Od 1999 r. wprowadzono kategorię za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne – wnioski opiniuje Komitet Badań Naukowych. Zespół ds. Nagród Prezesa Rady Ministrów powoływany jest na 3-letnią kadencję. Przewodniczącym zespołu w latach 2001-03 był prof. Kazimierz Thiel. 5 listopada odbyła się uroczystość wręczenia nagród ubiegłorocznej edycji.

Za wybitny dorobek naukowy nagrodzono profesorów: Aleksandra Gutercha z Instytutu Geofizyki PAN, specjalistę w zakresie sejsmologii, fizyki litosfery i głębokich struktur Ziemi; Pawła Kisielowa z Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, autora fundamentalnych odkryć i obserwacji, które należą do kanonu wiedzy o limfocytach; Ryszarda Nycza z Uniwersytetu Jagiellońskiego, wybitnego teoretyka i historyka literatury; Stanisława Panczka z Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN, znawcę procesów polimeryzacji monomerów cyklicznych; Andrzeja Schnizela z Instytutu Matematycznego PAN, wybitnego znawcę teorii liczb; Władysława Stróżewskiego z Uniwersytetu Jagiellońskiego, jednego z najwybitniejszych filozofów polskich; Zygmunta M. Szweykowskiego z Uniwersytetu jagiellońskiego, jednego z najwybitniejszych muzykologów; Jerzego Vetulaniego z Instytutu farmakologii PAN, znawcę neuropsychofarmakologii, mechanizmów działania leków przeciwdepresyjnych, uzależnień lekowych i choroby Parkinsona.

Nagrody za wybitne osiągnięcia naukowe otrzymali profesorowie: Czesław S. Cierniewski z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i Centrum Mikrobiologii i Wirusologii PAN za badania wyjaśniające molekularny mechanizm, który reguluje aktywność receptorową integryn w komórkach śródbłonka i płytek krwi oraz kontroluje współdziałanie tych receptorów z elementami systemu fibrynolizy podczas adhezji i migracji komórek; Jacek Kuźnicki z Instytutu Biologii Doświadczalnej PAN, który odkrył i scharakteryzował nowe białka mózgowe zależne od wapnia, co ma istotne znaczenie dla poznania mechanizmów chorób Parkinsona i Alzheimera; Zbigniew Kwieciński z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, wybitnego socjologa edukacji za trzy wydane w ub. roku książki: Bezbronni, Nieuniknione?, Wykluczanie, relacjonujące wyniki badań: absolwentów szkół podstawowych, trzydziestolatków i czterdziestolatków.

Za rozprawy habilitacyjne nagrodzono: Mariusza Cichonia z UJ, Jana Hartmana z UJ, Wiesława Jarmuszkiewicza z UAM, Wiktora Koźmińskiego z UW, Rafała Latałę z UW, Marka Łagosza z UWr., Wojciecha Plandowskiego z UW, Sebastiana Wojciechowskiego z UAM i Arkadiusza Wójsa z PWr.

Za rozprawy doktorskie nagrody otrzymali: Sylwia Adamczak-Krysztofowicz (UAM), Piotr Bębas (UW), Dariusz Buraczewski (UWr.), Tomasz Cierpicki (UWr.), Andrzej Dziembowski (UW), Maciej Forycki (UAM), Piotr Garstecki (Instytut Chemii Fizycznej PAN), Błażej Gierczyk (UAM), Krzysztof Góral (Centrum Fizyki Teoretycznej PAN), Mariusz Jagieła (PO), Sylwia Jarosz-Żukowska (UWr.), Ireneusz Kownacki (UAM), Anna Laskownicka (AGH), Michał Małafiejski (PG), Tomasz Mroczek (AM, Lublin), Marcin Nowotny (Instytut Biologii Doświadczalnej PAN), Jarosław Oleszczuk (AM, Lublin), Agnieszka Orzelska (Instytut Studiów Politycznych PAN), Maciej Parkitny (UAM), Krzysztof Piotrowski (PŚ), Maciej Radziejewski (UAM), Anna Skoracka (UAM), Maria Solarska (UAM), Jan Stradomski (UJ), Mariola Świderek-Matysiak (UM, Łódź), Krzysztof Treder (Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin), Monika Wilde-Pióro (UW), Wojciech Wiszniewski (Instytut Matki i Dziecka), Michał Zwierzykowski (UAM), Magdalena Zielińska (Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN).

Za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne nagrody otrzymało 6 zespołów kierowanych przez profesorów: Andrzeja Koszmidera (PŁ) za rozwiązanie problemów umożliwiających opracowanie konstrukcji przekładników wysokonapięciowych oraz skonstruowanie przekładnika kombinowanego na napięcia 110 kV z możliwością rozwoju na napięcia 220 kV; Janusza Lewandowskiego (PW) za opracowanie metodologii wykorzystania modeli empirycznych (sieci neuronowe) dla zastosowań w przemyśle energetycznym i opracowanie nowego dynamicznego regulatora optymalizacji dużych kotłów energetycznych; Józefa Hansela (AGH) za opracowanie oryginalnej metody zastosowania ruchomych belek odbojowych współpracujących z ciernymi układami do awaryjnego hamowania górniczych wyciągów szybowych; Huberta Trzaski (PWr.) za inicjację i prowadzenie badań z zakresu metrologii oddziaływania pola elektromagnetycznego (PEM) na biosferę i człowieka; Jadwigi Jarzyny (AGH, Geofizyka Kraków SA) za opracowanie systemu do przetwarzania i interpretacji profilowań geofizyki wiertniczej GeoWin; Eugeniusza Rusińskiego (PWr., Kopalnia Węgla Brunatnego Turów SA) za opracowanie i wdrożenie nowej generacji kabin dla operatorów koparek kołowych pracujących w kopalniach.

(mat)

Ministerstwo Nauki i Informatyzacji 

Konkurs biotechnologiczny

17 listopada prof. Michał Kleiber, minister nauki, wręczył zwycięzcom konkursu biotechnologicznego decyzje o przyznaniu środków z budżetu nauki na realizację zgłoszonych projektów.

Zgodnie z warunkami ogłoszonego w czerwcu konkursu, preferowane były oferty pochodzące od jednostek naukowych, które nawiązały kontakt z firmami biotechnologicznymi (lub uczestniczyły w tworzeniu takich firm), zainteresowanymi wdrożeniem technologii z projektów konkursowych.

Na konkurs złożono 43 oferty. Do finansowania zakwalifikowano 10 projektów badawczych zamawianych. Laureatami konkursu zostały: Instytut Biochemii i Biofizyki PAN – Nowa metoda odcinania etykiety powinowactwa przy oczyszczaniu białek, 500 tys. zł; Instytut Biotechnologii i Antybiotyków – Nowy analog insuliny o zmodyfikowanym działaniu hipoglikemizującym, 500 tys. zł; Instytut Biotechnologii i Antybiotyków, we współpracy z Instytutem Chemii Bioorganicznej PAN w Poznaniu, Instytutem Parazytologii PAN w Warszawie i Państwowym Instytutem Weterynaryjnym w Puławach – Otrzymywanie i ocena eksperymentalnych szczepionek jadalnych przeciw motylicy wątrobowej i rotawirusom świń, 1407 tys. zł; Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa – Opracowanie metod kontroli jakości (stabilności genetycznej, zdrowotności i statusu fizjologicznego) roślin rozmnażanych in vitro – tulipana, narcyza i liliowca, 600 tys. zł; Akademia Rolnicza im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu (Katedra Biotechnologii i Mikrobiologii Żywności, Wydział Technologii Żywności) – Produkcja preparatów biologicznych do zwalczania bakterii listeria monocytogenes dla przemysłu spożywczego i probiotyków dla ryb, 850 tys. zł; Centrum Biologii Medycznej i Mikrobiologii PAN – Fluoryzujący „Cell Chip” – (FCC), 900 tys. zł; Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN im. L. Hirszfelda, wspólnie z Akademią Medyczną w Warszawie i firmą BIOWET, Puławy – Biotechnologia bakteriofagowa w zwalczaniu lekoodpornych zakażeń bakteryjnych i potencjalne możliwości jej zastosowania w klinicznej immunosupresji i onkologii, 800 tys. zł; Politechnika Łódzka (Instytut Biochemii Technicznej Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności), we współpracy z Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich oraz BTL Sp. z o.o. Zakład Enzymów i Peptonów w Łodzi – Technologia produkcji materiałów opatrunkowych z celulozy bakteryjnej, 1 mln zł; Politechnika Łódzka (Instytut Biochemii Technicznej), we współpracy z Instytutem Włókiennictwa w Łodzi oraz ZPOW Pektowin w Jaśle – Technologia otrzymywania preparatu wieloenzymowego z Aspergillus niger IBT-90 przydatnego w procesach obróbki wyrobów włókienniczych, 500 tys. zł; Instytut Chemii Organicznej PAN – Opracowanie biotechnologicznej metody syntezy symwastatyny, 750 tys. zł.

(mit)

Nagroda Naukowa Miasta Poznania

Do 30 kwietnia można składać wnioski do XIV edycji konkursu o Nagrodę Naukową Miasta Poznania oraz stypendia dla młodych badaczy z poznańskiego środowiska naukowego. Nagroda i stypendia przyznawane są za udokumentowane wybitne osiągnięcia naukowe udokumentowane w publikacjach w okresie 2 lat poprzedzających rok konkursu, tj. w tym wypadku w latach 2002-03.

Szczegółowe informacje można uzyskać w Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Miasta Poznania, plac Kolegiacki 17, pok. 257, tel. (0-61) 852 46 23.

Fundacja Pro Scientia et Vita

Pierwsze nagrody

Fundację Pro Scientia et Vita powołano w końcu 2002 r. na Wydziale V Nauk Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych Polskiej Akademii Nauk. Jej fundusz tworzą darowizny osób prywatnych i firm, a celem jest wspomaganie rozwoju młodych, do 35. roku życia, aktywnych pracowników naukowych, zajmujących się naukami rolniczymi, leśnymi, weterynaryjnymi i naukami o żywności.

Wręczenie nagród Fundacji Pro Scientia et Vita (po 5 tys. zł) odbyło się 6 listopada ub.r. w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Pierwszymi laureatami zostali dr Alicja Krzemińska z wrocławskiej Akademii Rolniczej i dr Robert Kuźmiński z AR w Poznaniu.

Dr A. Krzemińską nagrodzono za całokształt osiągnięć naukowych, a zwłaszcza za podjęcie badań związanych z gospodarką wodną i leśną w dolinach rzecznych. Jednym z tematów jej zainteresowań jest możliwość połączenia ochrony przeciwpowodziowej z ochroną przyrody. 

Dr R. Kuźmiński odebrał nagrodę za badania możliwości wykorzystania zawartych w roślinach związków ograniczających żerowanie owadów. Przedmiotem badań dr. Kuźmińskiego jest wykorzystanie preparatów roślinnych w walce ze szeliniakiem sosnowcem – owadem, którego dorosła forma może być szkodnikiem sosny. Zarząd fundacji dofinansował też uczestnictwo 6 innych młodych pracowników nauki w międzynarodowych kongresach lub sympozjach naukowych. Laureatami tej części nagród są: mgr Hanna Bolibok i dr Stanisław Samborski (oboje ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie), dr Robert Matyjka (z Instytutu Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN w Jabłonnej), dr Lema Rumińska (z Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy) i dr Aneta Jarosławska (z Akademii Rolniczej we Wrocławiu).

(mwj)

Uniwersytet Łódzki

Splątanie i symetrie

W dniach 29-30 listopada w Instytucie Fizyki Uniwersytetu Łódzkiego odbyła się ogólnopolska konferencja naukowa „Splątanie kwantowe i symetrie”, zorganizowana przez zespół prof. Jakuba Rembielińskiego z Katedry Fizyki Teoretycznej UŁ. Było to drugie spotkanie sieci naukowej Laboratorium Fizycznych Podstaw Przetwarzania Informacji (LFPPI). Powstała w 2002 roku sieć LFPPI skupia zespoły z najważniejszych ośrodków naukowych w Polsce, prowadzące badania związane z przechowywaniem, przesyłaniem i przetwarzaniem informacji kwantowej. Celem działania sieci jest prowadzenie badań naukowych w zakresie fizycznych podstaw przetwarzania informacji, a w szczególności integracja badań, prowadzonych w tej dziedzinie w Polsce oraz stworzenie w naszym kraju naukowych podstaw (know-how) dla przyszłych technologii informatycznych oraz ich przemysłowego i komercyjnego wdrażania. Ważnym celem jest też integracja polskich badań naukowych w dziedzinie fizycznych podstaw przetwarzania informacji z europejskim środowiskiem naukowym poprzez udział w 6. Programie Ramowym UE w dziedzinie IST (Information Society Technologies).

Jednym z najważniejszych zagadnień dyskutowanych w czasie konferencji był wpływ teorii względności na kwantowe aspekty przetwarzania i przesyłania informacji. Informatyka kwantowa jest dziedziną z pogranicza teorii informacji i mechaniki kwantowej. Standardowo do rozważania zagadnień informatyki kwantowej, np. kwantowej kryptografii czy teleportacji stanów kwantowych, używana jest nierelatywistyczna mechanika kwantowa, która nie uwzględnia efektów przewidywanych przez teorię względności. Ostatnio coraz większa liczba naukowców zaczyna zdawać sobie sprawę, że efekty relatywistyczne (czyli przewidywane przez teorię względności) mogą odgrywać znaczącą rolę w procesie przesyłania i przetwarzania informacji. Podczas konferencji rozważano również najnowsze osiągnięcia kwantowej kryptografii, teorii kropek kwantowych (które są uważane za poważnego kandydata do eksperymentalnej realizacji komputera kwantowego), teorii kondensatu Bosego-Einsteina oraz geometrii stanów splątanych.

Paweł Caban

Konferencja Dyrektorów Bibliotek Szkół Wyższych

Sprostać nowoczesności

22 października w Bibliotece Politechniki Wrocławskiej odbyło się spotkanie Konferencji Dyrektorów Bibliotek Szkół Wyższych, podsumowujące kadencję 2000-03.

Ustępująca Rada Wykonawcza KDBSW sporządziła szereg raportów, m.in. dla KBN o: kosztach zakupu i utrzymania zintegrowanych systemów bibliotecznych (VTLS, Horizon, Aleph, PROLIB i in.), konsorcjach zapewniających dostęp do czasopism na nośnikach elektronicznych, kosztach niektórych usług bibliotecznych i kosztach czasopism z importu. Opracowała dla przewodniczącego KRASP raport o stanie polskich bibliotek akademickich. Rada przekazywała uwagi do projektowanych aktów prawnych, m.in. do nowelizacji ustaw: o szkolnictwie wyższym, o bibliotekach, o finansowaniu nauki, o zamówieniach publicznych.

Rada występowała przeciwko powoływaniu na stanowiska dyrektorów bibliotek osób, które nie spełniają zapisanych w ustawie wymagań kwalifikacyjnych oraz nieuwzględnianiu bibliotekarzy w finansowanych przez organy administracji państwowej delegacjach na międzynarodowe konferencje poświęcone kształceniu społeczeństwa informacyjnego. Wystąpiła też z inicjatywą tworzenia konsorcjów w celu zapewnienia środowisku naukowemu dostępu do renomowanych zagranicznych baz danych i pełnotekstowych czasopism naukowych na nośnikach elektronicznych (Link_Springer, Elsevier, IDEAL AC, EIFL i in.). Rada powołała zespół, który ma wypracować metody oceny funkcjonowania bibliotek naukowych w Polsce, poprzez przygotowanie wskaźników i standardów funkcjonowania bibliotek.

Środowisko bibliotekarzy wyraziło zaniepokojenie brakiem w projektach ustawy „Prawo o szkolnictwie wyższym” wyraźnych zapisów o tym, że w szkole wyższej jest biblioteka główna, stanowiąca podstawę jednolitego systemu bibliotecznego i informacyjnego. Uznano, że należy dokonać oceny obsługi czytelników w związku z gwałtownym przyrostem i wykorzystaniem elektronicznych nośników informacji, m.in. korzystania z elektronicznych systemów dostarczania dokumentów (Document Delivery Service). Także powszechnie wprowadzany wolny dostęp do zbiorów, tworzenie narodowego katalogu centralnego, problemy etyki zawodu bibliotekarza i pragmatyki zawodowej – to sprawy, które będą przedmiotem pracy KDBSW w najbliższej kadencji.

Wybrana na kadencję 2003–06 Rada Wykonawcza pracować będzie w składzie: Ewa Dobrzyńska-Lankosz z AGH – przewodnicząca, Artur Jazdon z UAM – zastępca przewodniczącej, Jolanta Stępniak z PW – sekretarz oraz członkowie: Marta Kęsik z AR w Lublinie, Danuta Konieczna z UWM, Aniela Piotrowicz z AM w Poznaniu, A. Sokołowska-Gogut z AE w Krakowie i Henryk Szarski z PWr.

Wanda Dziadkiewicz

O Krajowej Radzie Bioetyki

Senackie Komisje Nauki, Edukacji i Sportu oraz Polityki Społecznej i Zdrowia przyjęły 4 listopada na wspólnym posiedzeniu projekt ustawy o powołaniu Krajowej Rady Bioetyki. Szybki rozwój nauk biologicznych i medycznych stwarza nowe problemy etyczne, np. wzbudzające wiele kontrowersji eksperymenty z klonowaniem. Istnieje więc pilna potrzeba powołania w Polsce organu, który formułowałby opinie w sprawach podstawowych dylematów moralnych, prawnych i społecznych w sferze biologii i medycyny – uzasadniali senatorowie konieczność utworzenia Krajowej Rady Bioetyki. Takie organy działają już w wielu krajach, m.in. w Belgii, czechach, Danii, Francji, Holandii, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i USA.

Projekt przewiduje, że w skład 8-osobowej Rady wchodziłyby osoby rekomendowane przez Sejm, Senat, prezesów PAN i PAU, Naczelną Izbę Lekarską, Konferencję Episkopatu Polski, Radę Ekumeniczną i Radę Główną Szkolnictwa Wyższego. Rada, działająca przy Urzędzie Rady Ministrów, miałaby charakter konsultacyjny. Jej ekspertyzy i opinie nie byłyby formalnie wiążące. Stanowiłyby jedynie wskazówkę w procesach legislacyjnych oraz pełniły rolę informacyjną i edukacyjną.

Komisje uznały, że ustawa powinna wejść w życie 1 sierpnia 2004 r. Kadencja Rady wynosiłaby 4 lata.

(ert)

Fundacja Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych

Jakość potwierdzona

7 listopada w Wyższej Szkole Ubezpieczeń i Bankowości w Warszawie odbyła się ogólnopolska konferencja „Model współdziałania uczelni publicznych i niepublicznych – stan obecny i perspektywy”. Na pierwszą część spotkania zaplanowano uroczystość wręczenia certyfikatów akredytacyjnych Fundacji Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych.

W ten sposób zakończył się pierwszy etap prac Komisji Akredytacyjnej powołanej przez fundację (czytaj: „FA” nr 9/2001, E. Chmielecka: Akredytacja kierunków ekonomicznych). Certyfikaty potwierdzające wysoką jakość kształcenia otrzymały następujące kierunki: zarządzanie i marketing na Wydziale Zarządzania Akademii Ekonomicznej w Katowicach, informatyka i ekonometria na Wydziale Ekonomii AE w Poznaniu, finanse i bankowość, zarządzanie i marketing na Wydziale Gospodarki Narodowej, ekonomia na Wydziale Gospodarki Regionalnej i Turystyki w Jeleniej Górze, zarządzanie i marketing, informatyka i ekonometria na Wydziale Zarządzania i Informatyki AE we Wrocławiu oraz finanse i bankowość, zarządzanie i marketing, metody ilościowe i systemy informacyjne, ekonomia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

Kolejne procedury akredytacyjne są w toku. Swoje kandydatury mogą zgłaszać wszystkie uczelnie – państwowe i niepaństwowe – prowadzące kształcenie na poziomie licencjackim i magisterskim na kierunkach: finanse i bankowość, zarządzanie i marketing, informatyka i ekonometria, ekonomia, stosunki międzynarodowe, towaroznawstwo.

Jacek Margol

Uniwersytet Wrocławski

Belial odzyskany

Biblioteka Uniwersytetu Wrocławskiego odzyskała skradzioną w latach 80. część kodeksu Jakuba de Theramo Litigatio Christi cum Belial (tytuł skrócony: Belial). Odzyskany fragment – 56 kart – pojawił się w katalogu Domu Aukcyjnego Sotheby’s w Londynie. Po interwencji został z aukcji wycofany, a po negocjacjach, w których brali udział przedstawiciele polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, został przekazany przez Dom Aukcyjny Sotheby’s BU we Wrocławiu.
Iluminowany rękopis Jakuba de Theramo (spisanego w języku niemieckim) datowany jest na połowę XV w. W zbiorach wrocławskich przechowywane jest 130 kart. Fragment zwrócony BUWr. zawiera środkową część kodeksu (56 kart), kilkunastu kart brakowało w kodeksie już w XIX w. Przed II wojną światową kodeks należał do Bibliothek der Oberlausitzichen Gesellschaft der Wissenschaften Goerlitz (Zgorzelec), w 1948 roku został włączony do zbiorów BUWr. W końcu lat 80. XX w. został on w sposób przestępczy podzielony i część środkową wywieziono za granicę. Po raz pierwszy został wystawiony na aukcję przez Antykwariat Heriberta Ternscherta w Rothalmuenster (w 1989).
Przed przekazaniem przez Dom Aukcyjny Sotheby’s w Londynie, via MSZ RP, oba rękopisy (wrocławski oraz część środkowa, zwracana uczelni) zostały poddane badaniom porównawczym przez specjalistów Zakładu Rękopisów Biblioteki Narodowej w Warszawie oraz Gabinetu Rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, którzy potwierdzili jedność obu części.

Igor Borkowski

Politechnika Łódzka

Łódzkie lotnictwo

Dla uczczenia stulecia światowego lotnictwa silnikowego Łódzki Klub Seniorów Lotnictwa, wspólnie z Komisją Historyczną Politechniki Łódzkiej, zorganizował konferencję naukową „Łódź dla przemysłu lotniczego”.
Już w ostatnich tygodniach II wojny światowej przystąpiono w Łodzi do organizacji zaplecza naukowo-badawczego przemysłu lotniczego. Powołano na Wydziale Mechanicznym PŁ Oddział Lotniczy, którego pierwszym kierownikiem był prof. Czesław Witoszyński, nazywany ojcem polskiego lotnictwa. W tym czasie powstały także Lotnicze Warsztaty Doświadczalne, jak również Wojskowe Zakłady Lotnicze, które do dzisiaj skutecznie działają w obszarze potrzeb wojska.

W początkach lat 50., w wyniku nowej koncepcji organizacji krajowego przemysłu lotniczego, nastąpiła likwidacja Oddziału Lotniczego w Politechnice Łódzkiej i Lotniczych Warsztatów Doświadczalnych. Kadra naukowo-techniczna została rozproszona.

Wymiernymi efektami działania politechniki i LWD jest m.in. skonstruowanie i przygotowanie do produkcji 5 typów samolotów. Prace konstrukcyjne nad pierwszym samolotem szkolnym „Szpak” zapoczątkowano w marcu, a prototyp wzbił się w powietrze w listopadzie 1945 r. To swoisty rekord szybkości produkcji. Głównym konstruktorem był prof. Tadeusz Sołtyk.

Podczas konferencji odsłonięto tablicę pamiątkową na terenie dawnej siedziby LWD. Na dalszą część konferencji złożyły się sesja naukowa i wystawa pamiątek ilustrujących wkład PŁ w rozwój lotnictwa silnikowego w Polsce. W referatach przedstawiono dorobek naukowo-konstrukcyjny łódzkiego środowiska lotniczego oraz jego wpływ na inne środowiska lotnicze i gałęzie przemysłu.

(ech)

Akademia Ekonomiczna w Poznaniu

Marketing w sporcie

W dniach 19-20 listopada odbyła się druga edycja Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Dni Marketingu Sportowego”, zorganizowana przez Niezależne Zrzeszenie Studentów Akademii Ekonomicznej oraz uczelniany Akademicki Związek Sportowy.

W tym roku organizatorzy postanowili wzbogacić zakres poruszanych tematów o wpływ elementów marketingu, zarządzania, medycyny oraz psychologii na współczesny sport. Zjawisko marketingu sportowego, albo konkretniej – sponsoringu, pojawiło się w Polsce niedawno, wraz z profesjonalizacją sportu. Celem konferencji jest pokazanie, że sukces sportowy zależy m.in. od współpracy między środowiskiem sportowym a biznesowym. Korzyści mogą przy tym odnosić obie strony.

Każdego z prawie 20 wykładów w auli AE słuchało po kilkaset osób. Wśród prelegentów obecni byli prezesi klubów, pracownicy naukowi, przedstawiciele agencji marketingowych, menedżerowie, dziennikarze, sponsorzy. Pierwszy dzień poświęcono wyłącznie tematyce kreowania wizerunku sportowców i klubów przez media i sile ich oddziaływania na kibiców. Zastanawiano się, jak media mogą wpływać na poczynania sponsorskie, czy istnieje etyka w dziennikarstwie sportowym i czy dobry dziennikarz sportowy musi być kontrowersyjny. Niespodzianką była wizyta Andrzeja Niemczyka, trenera polskich siatkarek, aktualnych mistrzyń Europy, który z uczestnikami konferencji podzielił się swoimi spostrzeżeniami.

W czwartek prawdziwą gwiazdą był Robert Korzeniowski. Mówił o tym, jak nauczył się współpracy ze sponsorami, w czym mu to pomogło, a do czego w akcjach promujących swoją osobę dziś by nie dopuścił. Tego dnia dyskutowano też o miejscu psychologa w życiu sportowca, o przełożeniu pozycji lidera w biznesie na liderowanie w sporcie i o skutecznych strategiach sponsoringowych.

Szkoda, że konferencja spotkała się ze śladowym zainteresowaniem kadry naukowej AE. Piotr Matecki z NZS był zdziwiony nieobecnością pracowników, zwłaszcza z katedr zajmujących się marketingiem. Organizatorzy mówili, że czują się niczym zawodnik, który na najważniejszych zawodach nie ma wsparcia trenera. Tym bardziej warto podkreślić aktywny udział w konferencji profesorów: Witolda Jurka, Tadeusza Sangowskiego, Henryka Mruka oraz Bogdana Sojkina.

Wymiernym efektem oddziaływania konferencji stało się włączenie do harmonogramu zajęć na AE przedmiotu fakultatywnego „marketing w sporcie”.

Mariusz Karwowski 

Politechnika Śląska

Sztuczna inteligencja

W dniach 5-7 listopada na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Śląskiej odbyło się 4. Sympozjum AI-METH 2003, zorganizowane przez Katedrę Podstaw Konstrukcji Maszyn i Katedrę Wytrzymałości Materiałów i Metod Komputerowych Mechaniki PŚ oraz Polskie Towarzystwo Metod Komputerowych Mechaniki. Sympozjum odbyło się pod auspicjami Ministerstwa Nauki i Informatyzacji oraz Wydziału IV Nauk Technicznych Polskiej Akademii Nauk. Zostało ono włączone do serii konferencji tematycznych European Community on Computational Methods in Applied Sciences (ECCOMAS).

Przedmiotem obrad były podstawy teoretyczne, studia wykonalności, badania porównawcze i zastosowania praktyczne metod sztucznej inteligencji. Konferencję otworzył referat plenarny W. Pedrycza (na fot.) Granular Computing and Logic Processing In Inteligent Systems. Każda z sesji plenarnych rozpoczynała się od tzw. keynote, które reprezentowały różne kierunki badań nad sztuczną inteligencją. Przedstawiono m.in.: Pattern classification with a compromise fuzzy reasoning (K. Cpałka, L. Rutkowski), Parallel evolutionary algorithms in optimization of thermoelastic structures in the presence of radiation (R. Białecki, T. Burczyński, Z. Ostrowski, W. Kuś, A. Długosz), Idea of fuzzy fault detectors, sensors and analysers (M. Bartyś, J.M. Kościelny), Interpretation of bayesian confirmation measures in rough set terms (S. Greco, Z. Pawlak, R. Słowiński), Computational methods of gene expression analysis for DNA microarray data (K. Simek, A. Świerniak, M. Kimmel, K. Fujarewicz, B. Jarząb, M. Wiench – referat przedstawiony przez J. Rzeszowską-Wolny i K. Fujarewicza), Genetic clustering in optimal structure design (K. Adamska, R. Schaefer, H. Telega). 45 referatów przedstawiono na sesji plakatowej.

Wojciech Moczulski

Informacje o AI-METH 2003 oraz o AI-METH 2004 są dostępne na stronie http://www.ai-meth.polsl.gliwice.pl 

Pomorska Akademia Pedagogiczna w Słupsku

Genologia Cypriana Norwida

W dniach 20-21 listopada w Ustce odbyła się, zorganizowana przez Instytut Filologii Polskiej Pomorskiej Akademii Pedagogicznej, konferencja Genologia Cypriana Norwida. Edward Kasperski (UW) z rozsypanych w różnych utworach wypowiedzi rekonstruował system wiedzy genologicznej Norwida. Michał Kuziak (PAP w Słupsku) podkreślił, iż Norwid inspirował pozaromantyczne, niemal współczesne rozumienie gatunku jako konstrukcji polinomicznej. O sposobach kontaminowania się wyznaczników np. legendy i misterium czy ody i elegii mówiła Grażyna Halkiewicz-Sojak (UMK). Szczególną rangę genologiczną Norwidowskich improwizacji przedstawiał Jacek Lyszczyna (UŚ), sytuując je w opozycji do późnoromantycznych, emocjonalnych i pozowanych improwizacji drugiej połowy XIX w.

Adela Kalinowska (PAP) stwierdziła, że Norwidowskie nekrologi spełniały nie tylko funkcje towarzyskie i memuarne (jak w formach klasycznych), lecz jednocześnie miały znaczenie symboliczno-mityczne. Daniel Kalinowski (PAP) stwierdził, że autor Ostatniej z bajek nadał temu gatunkowi znamiona wypowiedzi nie satyrycznej czy dydaktycznej, lecz wysoce zmetaforyzowanej i moralnie dojrzałej.

Anna Roter-Bourkane (UAM) mówiła, że forma traktatowa znajduje u Norwida bardzo szerokie zastosowanie: od poruszania spraw emocjonalnych do zagadnień etycznych. Dorota Plucińska (UW) dowodziła, w jak specyficzny sposób rozumiane są kategorie poetyckości i prozaiczności tekstu. Zastosowanie współczesnej metodologii teoretycznoliterackiej pozwoliło Tomaszowi Mackiewiczowi (UW) na sytuowanie Norwidowskiej genologii poza ramy określonej epoki literackiej. Jan Ciechowicz (UG) starał się zrewidować pogląd o nieteatralności dramatów Norwida. Beata Wołoszyn (AŚw., Kielce) zajęła się synkretyzmem rodzajowym i gatunkowym w Quidamie Norwida. Wiktor Mikucki (UWr.) przedstawił na przykładzie fantazji Chwili myśli skontrastowanie dwóch kierunków genologiczno-stylistycznych: dyskursywności i liryczności. Włodzimierz Toruń (KUL) prezentował sposoby kreacji genologicznej (wybór metrum, metaforyka, styl wysoki) w rapsodach Norwida poświęconych sprawie polskiej niepodległości. Sławomir Rzepczyński (PAM) mówił o temporalnym wymiarze genologii Norwida.

Sesja była jedną z nielicznych, poświęconych twórczości Norwida, które dotyczyły problematyki genologicznej. We wcześniejszych latach, pod hasłem „Czytając Norwida”, pojawiła się pierwsza sesja poświęcona interpretacjom utworów artysty, dwa lata temu analizowano sztukę poetycką autora Vade-mecum. Dzięki konsekwentnym pracom naukowym (artykuły, doktoraty, konferencje, pracownia) w tej dziedzinie, powstała w Słupsku swoista szkoła romantyzmu.

Daniel Kalinowski

Grobowiec w Sakkarze

Polscy archeolodzy odkryli w Sakkarze w Egipcie wspaniały grobowiec sprzed 4 tys. lat, z okresu Starego Państwa. Należał on do Ni Anch-Nefertuma, kapłana i wysokiego rangą dostojnika na dworze Unisa, ostatniego faraona V dynastii i Tetiego – pierwszego władcy VI dynastii. Jest to kolejne znaczące odkrycie dokonane w Sakkarze przez ekipę badaczy pod kierownictwem prof. Karola Myśliwca z Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN.

– Od kilkunastu lat prowadzimy badania na terenie królewskiej nekropolii w bezpośrednim sąsiedztwie piramidy Dżosera. Na ślad grobowca Ni Anch-Nefertuma natrafiliśmy badając odkryty wcześniej grobowiec wezyra Merwf-Nebef, zwanego Fefi. Znaleziona w nim inskrypcja pozwoliła zlokalizować drugi grobowiec i zidentyfikować jego właściciela – mówi prof. Myśliwiec.

Grobowiec Ni Anch-Nefertuma, datowany na ok. 2200 p.n.e., jest bogato zdobiony. Ściany pokryte są kolorowymi reliefami. Część z nich nie została dokończona. – Jest to rodzaj dokumentacji poszczególnych etapów prac ówczesnych artystów – uważa prof. Myśliwiec. Inną osobliwością jest aż troje tzw. ślepych wrót, przez które dusza zmarłego przechodziła w zaświaty. Sprawia to wrażenie, że grobowiec szykowano dla trzech osób. Być może dalsze badania pozwolą wyjaśnić tę zagadkę.

Polskie badania w Sakkarze, prowadzone od 1987 r., dostarczyły nowych danych o bezpośrednim otoczeniu piramidy Dżosera. Znaleziono ślady otaczających piramidę murów i fragmenty fosy. Rozpoznano też pierwotne ukształtowanie terenu. Polskie badania potwierdzają teorię, że naturalne formy terenowe – system skalnych tarasów – inspirowały budowniczych piramidy Dżosera.

(ert)

Politechnika Warszawska

Termodynamika dla środowiska

W dniach 13-16 listopada odbyły się międzynarodowe konferencje TALES 2003 (Thermodynamics Applied for Environmental Puproses) i TPFD 2003 (Thermodynamics Polish-French Days), zorganizowane przez Zakład Chemii Fizycznej Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej. W konferencjach brali udział przedstawiciele Centrum Doskonałości TALES, które koordynowane jest przez Instytut Chemii Fizycznej PAN.

Główne problemy obrad to: równowagi fazowe w układach polimerów, węglowodorów oraz cieczy jonowych, techniki separacji, termofizyczne właściwości nowych i zaawansowanych materiałów, a także fizykochemia powierzchni.
W referatach omówiono m.in. wyniki badań, pokazujące, że stosowanie polimerów do produkcji opakowań stwarza mniejsze zagrożenie dla środowiska niż się powszechnie uważa. Polimery mogą też służyć jako dodatki poprawiające właściwości smarne. Inną część obrad poświęcono właściwościom fizykochemicznym związków w warunkach podwyższonego ciśnienia, m.in. zaprezentowano wpływ kształtu molekuł węglowodorów na równowagi fazowe ciało stałe – ciecz pod wysokimi ciśnieniami. Pokazano możliwości zastosowania paliwa wodorowego w układach napędzających samochody, proponując jako źródło wodoru metale i stopy metali, które w łatwy sposób ulegają „nasączaniu” gazowym wodorem.

Specjalna sesja poświęcona została cieczom jonowym. Przedstawiono m.in.: termodynamiczne właściwości cieczy jonowych i ich mieszanin z organicznymi rozpuszczalnikami, metody syntezy trzeciej generacji cieczy jonowych przy użyciu metod konwencjonalnych oraz reaktora mikrofalowego – zsyntetyzowane w ten sposób ciecze jonowe mają szansę na przemysłowe zastosowania, ze względu na charakteryzujące je właściwości fizykochemiczne, takie jak gęstość, lepkość i inne. Uczestników konferencji zainteresowały rezultaty badań szybkości dźwięku w układach z cieczami jonowymi. Ostatnie badania po raz kolejny potwierdziły powszechną opinię, że ciecze jonowe są bardzo dobrymi substytutami dla typowych rozpuszczalników.

Prezentowano również ciekawe wykłady na temat układów elektrolitów i ich właściwości fizykochemicznych oraz zastosowania. Poruszono problem sulfaktantów, fizykochemii powierzchni, koloidów, biotermodynamiki i termodynamicznych aspektów biotechnologii, a także termochemii i kalorymetrii. Ostatnia sesja konferencji poświęcona była adsorpcji.

Konferencja służąca rozwojowi współpracy w dziedzinie termodynamiki w ochronie środowiska zakończyła się obiecującą perspektywą wystąpienia o grant europejski w zakresie termodynamiki cieczy jonowych.

Ewa Bogel-Łukasik

Nominacje 
profesorskie

5 listopada Prezydent RP wręczył akty nadania tytułu naukowego profesora 80 nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.

Nauki biologiczne: Tadeusz Jan Korniak (UWM).

Nauki chemiczne: Maria Bełtowska-Brzezińska (UAM), Tadeusz Jagodziński (PSz.), Julia Jezierska (UWr.), Andrzej Okruszek (Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN, Łódź), Maria Magdalena Szostak (PWr.).
nauki ekonomiczne: Hieronim Kubera (AE, Poznań), Tomasz Szapiro (SGH), Dorota Witkowska (PŁ), Michał Gabriel Woźniak (AE, Kraków).

Nauki fizyczne: Stanisław Krukowski (Centrum Badań Wysokociśnieniowych PAN, Warszawa), Andrzej Magiera (UJ), Ewa Krystyna Talik (UŚ).

Nauki humanistyczne: Włodzimierz Appel (UMK), Grażyna Irena Borkowska-Arciuch (IBL PAN, Warszawa), Anna Firkowska-Mankiewicz (APS, Warszawa), Piotr Franaszek (UJ), Krzysztof Gorlach (UJ), Elżbieta Alina Hałas (KUL), Andrzej Jaeschke (AP, Kraków), Ryszard Waldemar Kluszczyński (UŁ), Wiesław Mateusz Malinowski (UAM), Barbara Michalak-Pikulska (UJ), Justyna Anna Miklaszewska (UJ), Andrzej Krzysztof Nowak (UW), Beata Katarzyna Ociepka (UWr.), Andrzej radomir Turowski (Uniwersytet Burgundzki w Dijon, Francja), Jacek Wijaczka (Aśw., Kielce), Kazimierz Wrześniewski (UW).

Nauki matematyczne: Tomasz Paweł Rychlik (Instytut Matematyczny PAN, Warszawa).

Nauki medyczne: Andrzej Bogusław Habior (Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, Warszawa), Grzegorz Jakiel (AM, Lublin), Artur Jacek Jakimiuk (AM, Lublin), Krzysztof Kazimierz Linke (AM, Poznań), Marek Kazimierz Mędraś (AM, Wrocław), Roman Miturski (AM, Lublin), Wojciech Piotr Piekoszewski (UJ), Jacek Mariusz Roliński (AM, Lublin), Michał studniarek (AM, Gdańsk), Andrzej Tadeusz Zieliński (PZH, Warszawa).

Nauki o kulturze fizycznej: Barbara Krystyna Kłapcińska (AWF, Katowice), Jerzy Kosiewicz (AWF, Warszawa).

Nauki o ziemi: Stanisław Lasocki (AGH), Jerzy Liszkowski (UAM).

Nauki prawne: Marek Kalinowski (UMK).

Nauki rolnicze: Grażyna Cichosz (UWM), Helena Regina Kontecka (AR, Poznań), Tadeusz Wojciech Kuczyński (UZ), Wiesław Henryk Mądry (PB), Władysław Migdał (AR, Kraków), Janusz Ostrowski (Instytut Melioracji i Użytków Zielonych, Falenty), Sławomir Prończuk (Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, radzików), Stanisław Józef Rosochacki (Instytut Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN, Jastrzębiec), Maria Teresa Rościszewska (AR, Kraków).

Nauki techniczne: Bronisław Bartkiewicz (PW), Wojciech Zbigniew Burakowski (PW), Roman Hejft (PB), Grzegorz Kamiński (PW), Jan Andrzej Kozubowski (PW), Izabella Krucińska (PŁ), Jacek Marek Łęski (PŚ), Bogusław Major (Instytut Metalurgii i Inżynierii Materiałowej PAN, Kraków), Wojciech Andrzej Moczulski (PŚ), Zbigniew Popiołek (PŚ), Marek Pronobis (PŚ), Janusz Eugeniusz Rajski (Mentor Graphics Corporation, Wilsonsville, USA), Bernard Wiśniewski (WSM, Szczecin), Jacek Włodarczyk (PŚ).

Nauki teologiczne: Janusz Tadeusz Maciuszko (ChAT), ks. Henryk Wejman (UAM), ks. bp Wiktor Wysoczański (ChAT).

Nauki weterynaryjne: Mariusz Krzysztof Majewski (UWM), Beata Zofia Marchewka-Mizak (PIW, Puławy).

Sztuki muzyczne: Jan Ballarin (AMuz., Katowice), Urszula Kazimiera Bartkiewicz (AMuz., Bydgoszcz), Bożena Betley (AMuz., Warszawa), Maria Murawska (AMuz., Bydgoszcz).

Sztuki plastyczne: Ewa Pełka-Wierzbicka (AŚw., Kielce).

Sztuki teatralne: Krzysztof Wiesław Rau.