Zajmujc si publicznym ujawnianiem nierzetelnoci naukowych wszystko sam sprawdzam, nikomu nie ufam i dopiero, gdy mam w rku niewtpliwe dowody przekrtw - wtedy opisuj spraw.
Dla wszystkich osb, ktre wezm do rki 77-stronicowy egzemplarz pracy habilitacyjnej Usprawnianie procesu nauczania techniki i poprawa jego efektywnoci poprzez stosowanie mini wideofilmw oraz porwnaj j z rozdziaem VII Kryteria oceny rodkw dydaktycznych z ksiki prof. Wacawa Kazimierskiego rodki dydaktyczne w szkolnictwie zawodowym. Zarys teorii i praktyki (Warszawa 1984) oraz z ksik tego samego autora Efektywno zada dydaktycznych. Cz. III (Jelenia Gra, 1996), jest jasne, e dr in. Henryk Budze dopuci si plagiatu, dosownie przepisujc strona po stronie!
On sam na str. 6 swojej pracy stwierdzi: „Uwzgldniajc projektowo-badawczy charakter niniejszej pracy, pity, a zarazem najistotniejszy jej rozdzia, obejmuje prezentacj opracowanej przez autora pracy procedury oceny przydatnoci mini wideofilmw, ktra zostaa zastosowana do teoretycznej ich weryfikacji przed zastosowaniem w eksperymencie”.
Jest nieprawd, e procedura oceny dydaktycznej miniwideofilmw w procesie nauczania „zostaa opracowana wsplnie z profesorem W. Kazimierskim”, jak twierdzi dr Budze. W monografii Rozwijanie samodzielnoci modziey poprzez zadania i wiczenia, wydanej w Radomiu w 1994 roku, w rozdziale VI - Zadania dydaktyczne z zastosowaniem mini-wideofilmu, cz 5 - Procedura oceny przydatnoci dydaktycznej filmu (str. 143-151) w tabeli 6.3 wczesny docent Kazimierski stwierdza w odnoniku, i jest to „opracowanie wasne”. Podobny komentarz z odnonikiem jest przy tabeli 6.4 (Arkusz oceny dydaktycznej mini-filmu), jak i przy tabeli 6.5, opisujcej 10-punktow skal ocen.
atwo to udowodni, bowiem wszystkie te tabele ukazujce procedur przydatnoci doc. Kazimierski opublikowa 10 lat wczeniej - w 1984, w ksice wydanej przez Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, w nakadzie 2500 egzemplarzy. Co wicej, autor podaje tam, e jego kryteria oceny byy przedmiotem bada w latach 1976-77 w 49 kuratoriach wojewdzkich - w zespoach metodykw przedmiotowych. Badania nad tymi kryteriami Kazimierski podsumowa w 1978 w postaci maszynopisu, napisanego wsplnie z prof. Tadeuszem Nowackim, twrc i dyrektorem Instytutu Ksztacenia Zawodowego w Warszawie, ktry w 1984 wyda mu wyej wspomniane rodki dydaktyczne w szkolnictwie zawodowym. I te wanie kryteria przej w pracy habilitacyjnej dr Budze.
Jest te wtpliwe twierdzenie dr. Budzenia, i „zasadnicza cz pracy habilitacyjnej dotyczy oglnego opisu wasnych bada empirycznych, analizy wynikw tych bada oraz wnioskw z nich wynikajcych”. Opis bada podany jest na jednej stronie maszynopisu (od poowy str. 62 do poowy str. 63), brak jednak wzmianki kiedy i w jakich szkoach je przeprowadzono. Wyniki bada to zaledwie jedna tabela (Tab. 10 ze str. 65), gdzie poza redni oceny uczniw nie ma adnych innych danych, to znaczy liczby uczniw, odchylenia standartowego itd. Chciabym podkreli, e cao tego podrozdziau dr Budze opublikowa na stronach 118-123 w innej, wczeniejszej swojej ksice Skuteczno nauczania - uczenia si w aspekcie czynnoci zawodowych nauczyciela, wydanej w Radomiu w 2000 roku, ktrej recenzentami byli prof. Henryk Bednarczyk i prof. Rozmarin Dubovska z Banskiej Bystrzycy.
Analizy wynikw praktycznie nie ma, aczkolwiek jest dwustronicowy podrozdzialik z takim tytuem, gdzie napisano banay niegodne pracy magisterskiej, a co tu mwi o habilitacji...
Podsumowujc - ta „praca habilitacyjna” w dobrym polskim uniwersytecie zapewne ledwo by przesza jako praca magisterska. Na Sowacji, w Uniwersytecie im. Filozofa Konstantina, zrobiono „z igy widy” tylko dlatego, e aden z trzech recenzentw nie zna tematyki i dobrano ich po znajomoci.
Rzeczywicie, Wacaw Kazimierski profesur dosta z rk Prezydenta Sowacji ju dobrze po 70. roku ycia, recenzentem jego dorobku bya prof. Rozmarin Dubovska z Banskiej Bystrzycy, ktra recenzowaa jego ksik Efektywno zada dydaktycznych. Cz. III (Jelenia Gra, 1996). Gdyby j poproszono o recenzj habilitacji (a nie specjalist od hutnictwa oraz od mechanizacji rolnictwa!), to ten bezczelny plagiat pewnie by nie przeszed.
Ad. 1. Rzeczywicie, data mierci prof. Kazimierskiego okazaa si pniejsza ni mnie poinformowano.
Ad. 2. Posiadam spis publikacji dr. Budzenia z jego wasnorcznym podpisem i dat - Radom 2001. Zawiera on 20 pozycji i s tam referaty zjazdowe, ktre nie licz si do publikacji. Jest tam 9 prac w czasopismach, ktre nie maj wysokiej oceny KBN.
„Opracowania” mona mnoy jak krliki z kapelusza, ale nie zmienia to faktu, e do dorobku naukowego praktycznie si nie licz. I dr Budze w roku 2001 ich nawet nie wyszczeglni!
Ad. 3. Gdyby wymagania habilitacyjne rzeczywicie dokadnie sprawdzono, atwo by stwierdzono, i dr Budze ich nie spenia.
Ad. 4. Poinformowano mnie, e wydrukowana praca habilitacyjna bya podana jako tak zwany dorobek profesorski po habilitacji i to na jej podstawie dr Budze ubiega si o stanowisko profesora uczelnianego. W ksice tej (ktrej egzemplarz posiadam), w adnym miejscu nie jest napisane, i jest to kopia habilitacji, o co ma pretensje jej recenzent, prof. Wodzimierz Biaczyk.
Ad. 5. Z przykroci musz stwierdzi, i do padziernika 2005 rzecznik dyscyplinarny Akademii witokrzyskiej, prof. Zdzisaw Migaszewski, niczego nie wyjani. Nawet nie odda do zrecenzowania kwestionowanej habilitacji, przyjmujc za prawdziwe identyczne argumenty, jakie Pan poda w licie opublikowanym powyej. Wyjani tej sprawy (poprzez powoanie Komisji Dziekaskiej) nie chcia te dziekan Wydziau Pedagogicznego i Artystycznego, prof. Zdzisaw Ratajek, jak rwnie dyrektor Instytutu Pedagogiki i Psychologii, ktry Pana zatrudni, prof. dr hab. Andrzej Bogaj. Taki pasywizm i brak jakiegokolwiek dziaania jest enujcy dla Akademii witokrzyskiej.
Ad. 6. Czyby to nie prof. Henryk Bednarski by na Pana przewodzie habilitacyjnym w grudniu 2000 w Nitrze? I czy nie by nawet czonkiem tamtejszej Komisji Habilitacyjnej, ktra ocenia Pana dorobek naukowy?
Polski recenzent habilitacji, prof. dr hab. Wodzimierz Biaczyk z Akademii Rolniczej we Wrocawiu, po wielomiesicznych moich daniach i probach wreszcie sporzdzi 5 grudnia 2005 now i pen 5,5-stronicow recenzj, gdzie w kocowych wnioskach stwierdzi:
A. Wszystkie merytoryczne rozdziay pracy dr. Budzenia, a wic rozdzia III - „Kryteria oceny i doboru rodkw dydaktycznych”, rozdzia IV - „Miniwideofilmy jako jeden ze rodkw dydaktycznych” oraz prawie w caoci rozdzia V - „Wpyw miniwideofilmw na efektywno ksztacenia” to dosowne zapoyczenia z prac prof. W. Kazimierskiego. Dr H. Budze nie zamieci informacji, e w swojej pracy wykorzysta wspomniane prace prof. W. Kazimierskiego, przez co dopuci si plagiatu.
B. Rozprawa naukowa przygotowana przez dr. H. Budzenia nie dotyczy nowego, oryginalnego problemu naukowego i nie wpyna na rozwj specjalnoci naukowej technologia ksztacenia. Te zagadnienia byy ju wczeniej przedmiotem obszernych bada naukowych prowadzonych przez prof. W. Kazimierskiego, ktry zaprezentowa w cytowanych powyej pracach. W zwizku z tym ta rozprawa nie moe by uznana jako rozprawa habilitacyjna.
C. Nie mona uzna, e eksperyment naukowy, ktrego efekty zostay przedstawione w pracy w rozdziaach V4 i V5 (zakadajc, e ich autorem by dr H. Budze) jest eksperymentem twrczym. Odmienne stanowisko oznaczaoby, e kade inne badania wpywu miniwideofilmw na popraw skutecznoci nauczania byyby badaniami twrczymi, wpywajcymi na rozwj dyscypliny technologia ksztacenia, przez co speniony byby warunek uznania ich za rozpraw habilitacyjn.
Od siebie mog doda, e plagiatem jest take rozdzia I - Interpretacja podstawowych poj zwizanych z tematem pracy. Poowa tekstu prawie sowo w sowo pochodzi z pracy prof. Wacawa Strykowskiego Media w edukacji: od nowych technik nauczania do pedagogiki i edukacji medialnej, opublikowanej w Poznaniu w zbiorze prac z konferencji „Media a edukacja”, odbytej w 1997 roku.
Dr hab. Zbigniew Bogucki, na ktrego wylewa Pan wiadro pomyj, jest matematykiem i jego dorobek jest atwy do sprawdzenia w bazie danych Amerykaskiego Towarzystwa Matematycznego. Ma tam wiele prac w uznanych czasopismach naukowych. Chciabym wyrazi mu publiczne uznanie, i mia osobist odwag ujawni w czerwcu 2004 Pana plagiat. Takie dziaania to obowizek ludzi nauki, a nie zawi!
Niestety, chtnych do naraenia si rodowisku akademickiemu, ktre toleruje i akceptuje nierzetelne postawy, jest niewielu. W Akademii witokrzyskiej w Kielcach chyba nie ma ani jednej tak odwanej osoby.
dr med. Marek Wroski
New York