Ponisze stanowisko Rady Wydziau Humanistycznego Akademii Pedagogicznej w Krakowie jest pokosiem mojego artykuu Syndrom strusia („FA” 2/2005), nastpujcego po nim listu dr. Piotra Biliskiego zamieszczonego razem z moj replik („FA” 6/2005) oraz listu wczesnego dziekana Wydziau Humanistycznego prof. Tadeusza Budrowicza z moim komentarzem („FA” 7-8/2005). Dla przypomnienia podam, e prof. Rafa Stobiecki w swojej recenzji ksiki dr. Biliskiego, (ktra jest identyczna z maszynopisem dysertacji doktorskiej), zamieszczonej w 2002 roku na amach periodyku naukowego „Dzieje Najnowsze”, zarzuci doktorantowi przejcie duych fragmentw nie swoich tekstw i nieoznaczenie ich cudzysowem. Odpowiada to klasycznej definicji plagiatu i nie agodzi tego fakt, e dr Biliski poda rda bibliograficzne zapoycze.
Zarwno doktorant, jak i promotor (prof. Andrzej Jaeschke), oraz recenzenci pracy (prof. Micha liwa, prof. Jerzy Maternicki), pominli milczeniem te zarzuty. Dopiero po wydrukowanym licie dr. Biliskiego i mojej odpowiedzi, dziekan Budrewicz w poowie czerwca powoa Komisj do analizy tej pracy doktorskiej. Kiedy w padzierniku 2005 zapytaem prof. Budrewicza, co z rezultatem pracy Komisji, usyszaem e skoczy on kadencj dziekask (obj jednak funkcj prorektora ds. nauki) i spraw kontynuuje nowy dziekan, prof. Kazimierz Karolczak. Kiedy z kolei w poowie stycznia 2006 zapytaem nowego dziekana, czemu protok Komisji „rodzi si” w takich blach, ten zdziwi si, bo nikt mu sprawy nie przekazywa: „W maju i w czerwcu 2005 byem za granic, std nie braem udziau w posiedzeniach Rady Wydziau i sprawa zarzutw wobec doktoratu nie bya mi znana”. Prof. Karolczak obieca jednak wszystko w cigu miesica wyjani i sowa dotrzyma! A oto opinia przekazana mi przez dziekana:
Stanowisko Rady Wydziau Humanistycznego Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie w sprawie posdzenia dr. Piotra Biliskiego o popenienie plagiatu
Zarzut popenienia plagiatu przez dr. Piotra Biliskiego badaa – w postpowaniu wewntrznym – powoana w tym celu Komisja. Szczegowo zapoznaa si ona z materiaami dotyczcymi sprawy. Analizie poddaa wycznie prac doktorsk P. Biliskiego, a nie powsta w oparciu o ni ksik, na ktr powoywali si autorzy wypowiedzi zarzucajcy popenienie plagiatu. Szczeglnie wnikliwie komisja dokonaa porwnania odpowiednich fragmentw tekstu pracy doktorskiej dr. Piotra Biliskiego (ss. 105-106, 122-127, 160-161, 170-172) z fragmentami tekstw . Nadolskiego, J. Kolbuszewskiej i P. Milcarka, zawartych w pracy zbiorowej Koneczny dzisiaj, pod red. J. Skoczyskiego, Krakw 2000 (ss. 62, 193-197, 227-228, 191-193), tzn. tych czci pracy P. Biliskiego, w stosunku do ktrych wysunito zarzut plagiatu. W wyniku porwnania stwierdzono w analizowanych fragmentach pracy doktorskiej drobne zmiany w stosunku do tekstw oryginalnych, nie zmieniajce ich, a najwyej korygujce te teksty. Warto podkreli, e chodzio o wykorzystanie fragmentw jednej ksiki, odnoszcych si nie tyle do faktw dotyczcych dziaalnoci Konecznego, co zawierajcych elementy oceny.
Komisja stwierdzia, e obecne w pracy dr. P. Biliskiego fragmenty wspomnianych tekstw zostay przytoczone bez uycia cudzysowu, co stanowi powany bd metodologiczny popeniony przez autora i postpowanie naganne take z etycznego punktu widzenia. Za bdne z metodologicznego punku widzenia, niezalenie od uycia cudzysowu, naley uzna rwnie przytaczanie tak obszernych fragmentw cudzych tekstw. Trudno jednak mwi o plagiacie, przede wszystkim dlatego, e P. Biliski opatrywa kady z wykorzystanych fragmentw odpowiednim przypisem, z dokadnym podaniem stron, na ktrych znajduj si te fragmenty w pracach oryginalnych.
Komisja stwierdzia rwnie, e wykorzystane przez P. Biliskiego fragmenty opracowa innych autorw stanowi cznie ok. 4 proc. caej pracy (ok. 8 stron z 203), ktra zostaa oparta na sporej iloci materiaw archiwalnych (pochodzcych z kilkunastu archiww), opracowa i innych rde, czsto nie wykorzystywanych wczeniej. Wanie przede wszystkim w oparciu o t zalet rozprawa zostaa pozytywnie zaopiniowana przez recenzentw w przewodzie doktorskim, mimo dostrzeonych przez nich brakw metodologicznych i warsztatowych. Mona uzna, e fragmenty pochodzce z cudzych opracowa nie zawieraj treci, ktre byyby istotne dla caoci i dla oceny pracy.
Rada Wydziau Humanistycznego AP w Krakowie postanowia upubliczni swoje stanowisko, w ktrym ocenia postpowanie dr. Piotra Biliskiego, polegajce na wykorzystaniu bez uycia cudzysowu fragmentw prac innych autorw za naganne, ze wzgldw etycznych i nierzetelne z metodologicznego punktu widzenia, cho nie miao ono decydujcego znaczenia dla caoci rozprawy. Omawian spraw uznaje te za cz szerszych procesw, moliwych do zaobserwowania w caym procesie ksztacenia i dziaalnoci naukowej, a w zwizku z tym problemy etyki oraz kontroli jej przestrzegania w badaniach naukowych powinny sta si przedmiotem szczeglnego zainteresowania, m.in. w ramach zaj dydaktycznych, ktrego formy i zakres naley podda pod dyskusj na forum Rady.
Dziekan Wydziau Humanistycznego
Prof. AP dr hab. Kazimierz Karolczak
Krakw, 16 lutego 2006 r.
W stanowisku Rady Wydziau widz dwa mankamenty: pierwszy to brak podania skadu osobowego Komisji Rady Wydziau. Przy zarzutach kwestionujcych rzetelno naukow konieczna jest transparentno opinii i wiedza, kto pod opini si podpisa. Sam protok Komisji rwnie powinien by publicznie udostpniony.
Druga sprawa, znacznie waniejsza, to fakt, e Komisja nie wzia pod lup caego maszynopisu doktoratu i nie sprawdzia poprawnoci cytowa w caym tekcie pracy, jak to normalnie si robi w tego typu przypadkach. Komisja jedynie potwierdzia prawdziwo zarzutw, jakie wysun prof. Stobiecki, stwierdzajc, e rzeczywicie osiem stron tekstu jest „podebrana” od innych autorw. Jeeli zatem uwany Czytelnik znajdzie kolejne zapoyczenia, to cay proces trzeba bdzie powtrzy. Std wynika wniosek, e sprawa nadal nie jest formalnie zamknita...
A swoj drog jestem ciekaw, co oficjalnie sdz na ten temat obaj recenzenci, prof. Jerzy Maternicki i prof. Micha liwa? Czy te 4 proc. zapoycze to nie jest dla nich „dbo, ktre zamie grzebiet wielbda”?