Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



Kronika

Kronika

Konferencja Rektorów Publicznych Szkó³ Zawodowych

Samodzielnie i w stowarzyszeniu

Trzy kolejne pañstwowe uczelnie zawodowe: w Jaros³awiu, Nysie i Skierniewicach, zosta³y przyjête do grona Konferencji Rektorów Publicznych Szkó³ Zawodowych na posiedzeniu plenarnym w dniach 27-28 stycznia w PWSZ w Ciechanowie. £±cznie mamy ju¿ 34 tego typu uczelnie.

Choæ skrót Konferencji (KRePSZ) siê nie zmieni³, to, zgodnie z terminologi± u¿yt± w nowej ustawie o szkolnictwie wy¿szym, przymiotnik „pañstwowe” zosta³ zast±piony nowym – „publiczne”. Ustawa przewidywa³a, i¿ uczelnie te bêd± bra³y udzia³ w pracach powsta³ej w grudniu Konferencji Rektorów Zawodowych Szkó³ Polskich (skupiaj±cej uczelnie nie posiadaj±ce uprawnieñ do doktoryzowania, w praktyce blisko 300 uczelni niepañstwowych), jednak przyjê³y one ju¿ wcze¶niej uchwa³ê, potwierdzon± tak¿e dyskusj± w Ciechanowie, i¿ jako konferencja do KRZaSP nie wchodz±, choæ nie zamykaj± takiej drogi przed poszczególnymi szko³ami. KRePSZ jest konferencj± stowarzyszon± z Konferencj± Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich. – Du¿o wiêcej ³±czy nas z uczelniami akademickimi, które, tak jak my, s± w swej znakomitej wiêkszo¶ci uczelniami publicznymi, ni¿ z uczelniami prywatnymi – mówi³ prof. Tomasz Winnicki, rektor Kolegium Karkonoskiego w Jeleniej Górze i przewodnicz±cy KRePSZ.

Wzorem konferencji umocowanych ustawowo, rektorzy powo³ali stowarzyszenie pod nazw± KRePSZ. W sk³ad Prezydium weszli: prof. Tomasz Winnicki – przewodnicz±cy (Jelenia Góra), prof. Zbigniew Walczyk (Elbl±g), prof. Józef Berger (Bia³a-Podlaska), prof. Andrzej Kolasa (Ciechanów) i prof. Romana Fedan (Jaros³aw). Utworzono równie¿ Komisjê Akredytacyjn± Procesu Boloñskiego KRePSZ w sk³adzie: prof. Zbigniew Walczyk (Elbl±g), prof. Andrzej Kolasa (Ciechanów) i prof. Józef Zaj±c (Che³m).

W trakcie dyskusji z udzia³em prof. Jerzego B³a¿ejowskiego, przewodnicz±cego Rady G³ównej, i prof. Zbigniewa Marciniaka, przewodnicz±cego PKA, podkre¶lano, i¿ wszystkie uczelnie oczekuj± pilnie na rozporz±dzenia wykonawcze do ustawy, które okre¶l± m.in. standardy i minima kadrowe, by móc np. og³aszaæ kierunki i zasady naboru na kolejny rok studiów. Liczne by³y te¿ g³osy, ¿e minima kadrowe dla kierunków licencjackich (dotychczas 4 samodzielnych pracowników naukowych i 6 doktorów) powinny byæ obni¿one, poniewa¿ w zwi±zku z ograniczeniami wynikaj±cymi z ustawy brakuje samodzielnej kadry, a przy tak wysokim minimum czêsto zdarza siê, ¿e na niektórych kierunkach osobom koniecznym do zapewnienia minimum kadrowego nie mo¿na zapewniæ dostatecznej ilo¶ci zajêæ i wype³nienia pensum. Wskazywano te¿ na konieczno¶æ uwzglêdnienia w finansowaniu uczelni zwiêkszonych zadañ w zwi±zku z dwuprzedmiotowym kszta³ceniem nauczycieli. Choæ wymagania co do wiedzy absolwenta znacznie wzros³y – musi umieæ wyk³adaæ dwa przedmioty – w uzasadnieniu do ustawy napisano, ¿e odbêdzie siê to bezkosztowo, co ministerstwo interpretuje dos³ownie.

(as)


Program POWROTY (Homing)

Do 30 kwietnia Fundacja zbiera wnioski o subsydia dla m³odych polskich uczonych powracaj±cych z zagranicy do krajowych o¶rodków naukowych. Programu ma na celu nie tylko zachêcenie m³odych uczonych do powrotu do Polski, ale tak¿e dynamizowanie rozwoju ich karier naukowych poprzez poprawienie im warunków pracy oraz wspieranie nawi±zanej przez nich miêdzynarodowej wspó³pracy naukowej.

Problem dobrze wykszta³conych, zdolnych doktorów, którzy po sta¿ach podoktorskich zostaj± za granic±, dostrzegany jest od dawna. Od kilku lat w FNP trwa³y dyskusje, jak zachêciæ ich do powrotu do krajowych instytucji badawczych. – Ka¿dy m³ody uczony pracuj±cy za granic± staje przed pytaniem, czy wracaæ do kraju? – mówi prof. Maciej ¯ylicz, prezes FNP. – Podczas konferencji w Berlinie rozmawia³em z blisko czterdziestoma m³odymi Polakami, pracuj±cymi w niemieckich instytucjach badawczych. Wielu zadeklarowa³o chêæ powrotu, ale obawiaj± siê, ¿e nie maj± do czego.

Dr Piotr Garstecki piêæ miesiêcy temu zdecydowa³ siê wróciæ z Harvardu. – Chcia³em pracowaæ w Polsce – mówi. Zamierza aplikowaæ o subsydium z programu POWROTY. – Jest bardzo potrzebny. Ludzie prowadz±cy prace na ¶wiatowym poziomie z ³atwo¶ci± znajd± pracê w zagranicznych laboratoriach, a sam sentyment do kraju nie musi byæ wystarczaj±cym motywem do powrotu. Jest chemikiem i ma nadziejê, ¿e uda mu siê w Polsce prowadziæ badania na tym samym poziomie, jaki mia³ zagwarantowany w USA. – Jeden program nie zmieni jednak sytuacji – dodaje. – Potrzebne s± zmiany systemowe w organizacji i finansowaniu badañ.

Fundacja doskonale to rozumie, dlatego program POWROTY ma kilka „warstw”. – Nasz program bêdzie dobrze dzia³a³ tylko wtedy, gdy z³o¿y siê nañ kilka czynników – mówi prof. ¯ylicz. – Oprócz subsydium fundacji, do stworzenia dobrych warunków mog± przyczyniæ siê instytucja zagraniczna, z której polski uczony wraca do kraju oraz polska placówka, która go zatrudni. Z tego powodu FNP ju¿ podpisa³a stosowne umowy z Max Planck Society oraz Research Council of Norway. Zabiega o podobn± wspó³pracê z innymi zagranicznymi instytucjami. Towarzystwo Maxa Plancka zaoferowa³o laureatom programu POWROTY dodatkowe subsydium w wysoko¶ci 20 tys. euro. Prezes FNP deklaruje, ¿e fundacja bêdzie negocjowaæ z placówkami polskimi, aby zapewni³y powracaj±cym odpowiednie wsparcie. Fundacja zamierza przyznaæ w 2006 nie mniej ni¿ 6 subsydiów, ka¿de w wysoko¶ci co najmniej 50 tys. z³ rocznie. Subsydia zostan± przyznane na okres 2 lat, z mo¿liwo¶ci± przed³u¿enia o jeden rok.

Preferowani bêd± kandydaci, którzy mog± wykazaæ siê pozyskaniem ¶rodków na wspó³pracê z innego ¼ród³a (tzw. matching funds). W zwi±zku z podpisaniem porozumienia pomiêdzy FNP i Max Planck Gesellschaft, fundacja szczególnie zachêca do sk³adania wniosków o subsydia osoby, które uzyska³y ju¿ finansowanie w ramach programu MPG Partner Group.

Aby odpowiednio „sprzedaæ” konkurs i dotrzeæ do najlepszych polskich uczonych pracuj±cych poza krajem, umieszczono stosowne og³oszenia m.in. w „Nature” i „Science”. Nie tylko w wersjach drukowanych, ale tak¿e na stronach internetowych tych czasopism.

(pik)
Informacje o subsydiach dostêpne s± u koordynatora programu, Micha³a Pietrasa


Nagrody im. Jana Heweliusza

Za wybitne osi±gniêcia

W ostatnich dniach stycznia wrêczono Nagrody Naukowe Miasta Gdañska im. Jana Heweliusza za rok 2005. 27 stycznia nagrody odebrali: w kategorii nauk humanistycznych – prof. Józef Borzyszkowski z Uniwersytetu Gdañskiego, a w kategorii nauk ¶cis³ych i przyrodniczych – prof. Janusz Limon z Akademii Medycznej w Gdañsku. 28 stycznia Nagrody M³odego Heweliusza otrzymali: w kategorii nauk humanistycznych – mgr Julia Mielczarek z Uniwersytetu Gdañskiego, a w kategorii nauk ¶cis³ych i przyrodniczych – dr in¿. Micha³ Ma³afiejski z Politechniki Gdañskiej. Obaj laureaci Nagrody Heweliusza otrzymali po 16 tys. z³, a laureaci M³odego Heweliusza – po 5 tys. z³.

Prof. Borzyszkowskiego, kierownika Pracowni Historii Pomorza i Krajów Nadba³tyckich Wydzia³u Filologiczno-Historycznego UG, nagrodzono za ca³okszta³t badañ nad dziejami Pomorza, Kaszub i Gdañska. Laureat jest autorem ponad 300 artyku³ów i 20 ksi±¿ek. Prof. Borzyszkowski jest cz³onkiem Gdañskiego Towarzystwa Naukowego i prezesem Instytutu Kaszubskiego w Gdañsku. Nale¿y równie¿ do towarzystw naukowych w Toruniu, Olsztynie i £om¿y. Jest cz³onkiem rad naukowych i muzealnych (Biblioteka Gdañska PAN, Fundacja Archiwum Pomorskie AK w Toruniu, Fundacja „Pogranicze” w Sejnach, Centralne Muzeum Morskie w Gdañsku).

Prof. Limon, kierownik Katedry i Zak³adu Biologii i Genetyki gdañskiej AM, zosta³ uhonorowany za wk³ad w rozwój cytogenetycznych i molekularnych metod diagnozowania nowotworów z³o¶liwych cz³owieka. Prof. Limon jest laureatem Nagrody FNP.

Julia Mielczarek jest s³uchaczk± Filologicznego Studium Doktoranckiego na Wydziale Filologiczno-Historycznym UG oraz Collegium Invisible w Warszawie. Od I roku studiów mia³a ¶redni± ocen 5,0, co zdarzy³o siê po raz pierwszy w historii gdañskiej polonistyki. W roku 2004/05 otrzyma³a II Nagrodê Czerwonej Ró¿y dla Najlepszego Studenta Trójmiasta. By³a stypendystk± Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w roku akademickim 2004/2005, czterokrotnie stypendystk± Prezydenta Miasta Gdañska i dwukrotnie – Marsza³ka Województwa Pomorskiego. Dwukrotnie otrzyma³a Nagrodê Rektora UG I stopnia.

Micha³ Ma³afiejski jest adiunktem na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki PG. Jeszcze w trakcie studiów otrzyma³ pierwsz± nagrodê w konkursie wroc³awskiego oddzia³u Polskiego Towarzystwa Informatycznego na najlepsze prace magisterskie z informatyki za rok 1999. Laureat M³odego Heweliusza otrzyma³ te¿ m.in.: Nagrodê Prezesa Rady Ministrów RP (2003), Nagrodê Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (zespo³owa) za ksi±¿kê Optymalizacja dyskretna – modele i metody kolorowania grafów (2003), stypendium naukowe firmy INTEL (2002), stypendium FNP (2003, 2004).

Naukowa Nagroda Miasta Gdañska im. Jana Heweliusza przyznawana jest od 1987 gdañskim naukowcom za wybitne osi±gniêcia badawcze. Od 2000 r. przyznaje siê j± w dwóch dziedzinach: nauk ¶cis³ych i przyrodniczych oraz nauk humanistycznych. Od 2003 przyznawana jest Nagroda M³odego Heweliusza dla naukowców w wieku do 30 lat. Przewodnictwo Komitetu Nagrody Naukowej Miasta Gdañska im. Jana Heweliusza powierzono przewodnicz±cemu Oddzia³u PAN w Gdañsku. W sk³ad komitetu wchodz± tak¿e: prezes Gdañskiego Towarzystwa Naukowego, rektorzy gdañskich wy¿szych uczelni, przedstawiciel Prezydenta Miasta Gdañska i przedstawiciel gdañskich uczelni niepublicznych.

(rat)


Nagroda im. Marcelego Handelsmana

Nowatorskie metody

Redakcja rocznika naukowego „Historyka” oraz Krakowski Oddzia³ Polskiego Towarzystwa Historycznego ustanowi³y konkurs na najlepsz± pod wzglêdem metodologicznym pracê magistersk± z zakresu historii. Fundatorem Nagrody im. Marcelego Handelsmana jest Wydawnictwo Naukowe PWN.

Nagroda ma promowaæ ambitnych m³odych historyków w chwili ich startu do kariery zawodowej. Do ogólnopolskiego konkursu kwalifikowane s± prace napisane przez studentów historii z ka¿dej dziedziny wiedzy historycznej i z ka¿dego okresu dziejów, spe³niaj±ce warunek nowatorskiego charakteru zastosowanych metod badawczych (regulamin nagrody mo¿na znale¼æ na stronach internetowych Krakowskiego Oddzia³u PTH, http:\\jazon.hist.uj.edu.pl).

Laureatk± pierwszej edycji Nagrody im. Marcelego Handelsmana w zosta³a Katarzyna Paszko, absolwentka Instytutu Historii Uniwersytetu Jagielloñskiego, autorka pracy magisterskiej Polacy i ¯ydzi w dialogu w latach 1979-1997. Obszerne jej fragmenty publikowaæ bêdzie „Historyka”, a nagroda pieniê¿na wynosi 2 tys. z³.

Nominacjê do nagrody uzyska³y ponadto dwie inne prace: Jakuba Muchowskiego (Instytut Historii UJ) Historyka Shoah. Problematyka morfologii narracyjnych przedstawieñ historiograficznych nazistowskiego ludobójstwa oraz Magdaleny Kruszewskiej (Instytut Historii UMCS) ¦wiat kobiet w „Tygodniku Ilustrowanym”. Z badañ nad dyskursem feminologicznym. Fragmenty rozpraw równie¿ bêd± opublikowane na ³amach „Historyki”.

Kapitu³a konkursu podjê³a decyzjê, by rekomendowaæ Wydawnictwu Naukowemu PWN do druku pracê zwyciêsk± oraz rozprawê J. Muchowskiego.

Nagroda im. Marcelego Handelsmana zostanie wrêczona podczas ogólnopolskiej konferencji, organizowanej pod patronatem Prezydenta RP, „Jakiej historiografii Polacy dzisiaj potrzebuj±? Wyzwania polityki historycznej IV RP”, planowanej na 1-2 czerwca w Jab³onnie.


Inwestycje: Uniwersytet Warmiñsko-Mazurski w Olsztynie

Humani¶ci w Kortowie

Jeszcze niedawno olsztyñscy humani¶ci uczyli siê w trzech ró¿nych budynkach w centrum Olsztyna. W ka¿dym by³o za ma³o miejsca. W nowym, trzykondygnacyjnym gmachu Centrum Nauk Humanistycznych, powsta³ym w miasteczku akademickim Kortowo, s± przestronne, wygodne i klimatyzowane aule oraz hole przypominaj±ce promenady. Obiekt jest m.in. wyposa¿ony w system inteligentnego zarz±dzania i system audiowizualny. Dziêki specjalnym windom bez przeszkód mog± z niego korzystaæ niepe³nosprawni.

10 lutego, podczas oficjalnego otwarcia obiektu, prof. Norbert Kasparek, dziekan wydzia³u, mówi³: „Dziêkujemy za spe³nienie naszych marzeñ”. Doda³, ¿e sentyment do starych gmachów szybko minie, gdy humani¶ci poczuj± siê w nowym budynku, jak u siebie. – Teraz trzeba wype³niæ intelektualnie ten obiekt – mówi³ podczas uroczysto¶ci prof. Ryszard Górecki, rektor UWM.

Centrum zosta³o zaprojektowane przez zespó³ pod kierunkiem prof. Romany Ciel±tkowskiej z Wydzia³u Nauk Technicznych UWM. Wykonawc± by³a firma BUDIMEX DROMEX S.A. Prace na placu budowy rozpoczêto w 2002. Ca³kowity koszt inwestycji wyniós³ 39,2 mln z³. Wiêksz± czê¶æ uczelnia pokry³a ze ¶rodków w³asnych. Dotacja Ministerstwa Edukacji wynios³a 7 mln z³, za¶ subwencja fundacji Marii i Georga Dietrichów z Niemiec – 1,3 mln z³.

W nowym budynku Wydzia³u Humanistycznego znajduje siê 5 auli wyk³adowych, w tym: aula im. M i G. Dietrichów (364 miejsca), aula owalna (teatralna) na 147 miejsc, dwie aule po 180 miejsc i jedna ze 144 miejscami oraz ok. 30 sal seminaryjnych. Obiekt ma 10,5 m2 powierzchni u¿ytkowej, a prawie 13 tys. m2 powierzchni ca³kowitej.

Wydzia³ Humanistyczny UWM zatrudnia 259 pracowników, w tym 236 nauczycieli akademickich; 59 z nich to samodzielni pracownicy naukowi. Na 6 kierunkach studiów kszta³ci siê tu 4447 studentów, w tym na studiach stacjonarnych 3276.

(am, lk)


Politechnika Warszawska

Stypendia Fiata

23 stycznia wrêczono dyplomy za najlepsze prace magisterskie i doktorskie laureatom IX edycji konkursu o stypendium Fiata.

Stypendia Fiata s± rezultatem umowy Politechniki Warszawskiej z Centrum Badawczym Fiata w Turynie, podpisanej w 1997, w wyniku której W³osi nagradzaj± prace doktorskie i magisterskie zawieraj±ce efekty badawcze zgodne z ich zapotrzebowaniem. W tym roku wysoko¶æ nagrody to 4 tys. z³.

Za prace doktorskie zostali nagrodzeni: Edyta Wielgus-Barry z Wydzia³u Chemicznego (za pracê Badania nad syntez± i modyfikacj± polielektrolitów o wysokim przewodnictwie protonowym), Arkadiusz Hajduga z Wydzia³u Samochodów i Maszyn Roboczych (Dobór mechaniczno-elektrycznych parametrów napêdu hybrydowego z silnikiem spalinowym metod± symulacji cyfrowej), Piotr Czy¿ewski z Wydzia³u In¿ynierii Produkcji (Optymalizacja trwa³o¶ci matryc przy uwzglêdnieniu ich zu¿ycia ¶ciernego i pêkania zmêczeniowego), Anna Kozanecka-Szmigiel z Wydzia³u Fizyki (Struktura i w³a¶ciwo¶ci elektryczne zwi±zku Bi3Nb07 domieszkowanego tlenkami wybranych metali).

Za najlepsze prace magisterskie jury uzna³o prace dwóch absolwentów Wydzia³u Elektrycznego: Paw³a Wójcika (Budowa stanowiska laboratoryjnego do sterowania falownikiem napiêcia z wykorzystaniem metody bezpo¶redniej regulacji momentu z modulacj± wektorow±) oraz Paw³a Sadowskiego (Urz±dzenie do pomiaru parametrów pr±dowo-temperaturowych ¶wiec ¿arowych z krytym elementem grzejnym). Zaprojektowane przez Paw³a Sadowskiego urz±dzenie zosta³o ju¿ wykonane i stanowi jeden z elementów systemu kontroli jako¶ci ¶wiec ¿arowych zak³adów Iskra w Kielcach.

Ewa Chybiñska


Inwestycje: Uniwersytet Jagielloñski

WMiI na III Kampusie

Wydzia³ Matematyki i Informatyki UJ powsta³ w 2003 po podziale du¿ego Wydzia³u Matematyki, Fizyki i Informatyki. Jego strukturê tworz± instytuty Matematyki oraz Informatyki. Obie jednostki posiadaj± akredytacje PKA na prowadzonych przez siebie kierunkach kszta³cenia. Wydzia³ zatrudnia 25 profesorów z tytu³em naukowym, 23 doktorów habilitowanych i 74 doktorów. Rada Wydzia³u ma uprawnienia do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego zarówno w dziedzinie matematyki, jak i informatyki. Na obu kierunkach studiów kszta³ci siê ok. 1320 studentów oraz 78 doktorantów.

Miar± jako¶ci kszta³cenia na wydziale mo¿e byæ liczba stypendiów Ministra Edukacji i Nauki dla najlepszych studentów (21 w roku akademickim 2005/06) oraz takie sukcesy miêdzynarodowe, jak zakwalifikowanie siê trzyosobowego zespo³u informatyków do ¶wiatowego fina³u ACM International Collegiate Programming Contest w roku 2006, który odbêdzie siê w San Antonio w USA (udzia³ we¼mie 80 dru¿yn wy³onionych spo¶ród ponad 6 tys. zespo³ów, reprezentuj±cych 1,7 tys. uniwersytetów z 84 krajów). Równolegle z dzia³alno¶ci± dydaktyczn± na wydziale prowadzone s± zaawansowane badania naukowe w dziedzinie matematyki i informatyki. Wyniki badañ gwarantuj± jednostce najwy¿sz± kategoriê w klasyfikacji MEiN i zapewniaj± dop³yw ¶rodków finansowych za realizacjê projektów badawczych (aktualnie 21 grantów).

Obecnie wydzia³ dzia³a w bardzo trudnych warunkach lokalowych. Jednak wkrótce rozpocznie siê realizacja nowego obiektu na terenie Kampusu 600-lecia Odnowienia UJ. Stosown± umowê z firm± BUDOSTAL 2 S.A., która bêdzie generalnym realizatorem inwestycji, podpisa³ 26 stycznia prof. Karol Musio³, rektor UJ. Dotyczy ona zaprojektowania, wykonania i wyposa¿enia nowej siedziby WMiI UJ oraz odpowiedniej infrastruktury. Nowy budynek zostanie przekazany wydzia³owi w marcu 2008. Warto¶æ kontraktu wynosi 53 985 796,00 z³ netto, co daje kwotê brutto 65 827 744,67 z³. Kubatura obiektu wyniesie oko³o 50 349 m3, a powierzchnia netto 12 430 m2. Inwestycja bêdzie finansowana z bud¿etu pañstwa w ramach wieloletniego programu „Budowa Kampusu 600-lecia Odnowienia Uniwersytetu Jagielloñskiego”, ustanowionego ustaw± z 23 maja 2001.

Leszek ¦liwa


Inwestycje: Collegium Medicum UMK

Nowa farmacja

26 stycznia uroczy¶cie podpisano akt erekcyjny nowego obiektu Wydzia³u Farmaceutycznego Collegium Medicum Uniwersytetu Miko³aja Kopernika im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy. Projektantem obiektu jest bydgoska Autorska Pracownia Architektury VECTOR sp. cyw. Grzegorz Wdowiak, Dorota Urbaniak. Wykonawc± zosta³o Konsorcjum ERBUD-EBUD Przemys³ówka z Warszawy. Budowa i wyposa¿enie obiektu finansowane s± z dotacji Marsza³ka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, który na inwestycjê (na lata 2005-06) przyzna³ prawie 24 mln z³. Rozpoczêcie robót nast±pi³o we wrze¶niu 2005, a koñcowy odbiór budynku zaplanowano na koniec listopada 2006.

Nowy budynek Wydzia³u Farmaceutycznego powstanie obok Szpitala Uniwersyteckiego im. dr. A. Jurasza. Bêdzie mia³ 3 kondygnacje nadziemne i piwnice. Kubatura wyniesie 23 307,45 m3, a powierzchnia u¿ytkowa 5 324,39 m2. W budynku usytuowane bêd±: sala wyk³adowa dla 150 studentów, 3 sale seminaryjne dla 70 osób, laboratoria dydaktyczne i pracownie naukowe dla 9 jednostek wydzia³u. Pracownie studenckie, w których powstanie 210 stanowisk do prowadzenia æwiczeñ, wyposa¿one zostan± równie¿ w dygestoria (oszklone szafy do prac z substancjami toksycznymi, palnymi, cuchn±cymi) oraz aparaturê dydaktyczn±. W ca³ym obiekcie funkcjonowaæ bêdzie nowoczesna sieæ komputerowa. £±cznie w budynku bêd± mog³y odbywaæ siê zajêcia dydaktyczne dla ponad 430 studentów, a oko³o po³owa powierzchni obiektu przeznaczona bêdzie na prowadzenie badañ naukowych. Pracownie uzyskaj± zarówno podstawowe wyposa¿enie, jak i niezbêdn± aparaurê badawcz±. W obiekcie bêdzie prowadzone tak¿e kszta³cenie podyplomowe dla farmaceutów.

Na pierwszy rok studiów na kierunku farmacja przyjmowanych jest corocznie 120 studentów, ich ³±czna liczba w przysz³ym roku akademickim wyniesie oko³o 600 osób.

(kin)

Biblioteka G³ówna Politechniki ¦wiêtokrzyskiej

Centrum Zasobów Informacyjnych

Nowy budynek Biblioteki G³ównej Politechniki ¦wiêtokrzyskiej oddano do u¿ytku w 2002. Jest to trzykondygnacyjna, podpiwniczona rotunda o powierzchni u¿ytkowej 6048 m2. Zamierzonym akcentem architektonicznym jest ¶wietlik dachowy w kszta³cie kopu³y oraz portal wej¶cia g³ównego oparty na formie kwadratu. Interesuj±ce elementy architektury budynku to 16 kabin do pracy indywidualnej i zespo³owej, które usytuowano na obrze¿ach rotundy na wszystkich poziomach.

Podziemia zajmuj± magazyny biblioteczne, w których na rega³ach przesuwnych sk³adowane s± zbiory zgromadzone przed rokiem 1980, pomieszczenia techniczne oraz obs³ugi budynku. Na parterze znajduj± siê pomieszczenia pe³ni±ce funkcje us³ugowe: hol g³ówny, szatnia, recepcja, kawiarnia, pomieszczenia administracyjne oraz dwie sale konferencyjne. Na poziomie pierwszego piêtra budynek jest zespolony ³±cznikiem z budynkami dydaktycznymi, a tym samym z ci±giem wewnêtrznym uczelni.

Na piêtrze oraz antresoli znajduj± siê – w systemie wolnego dostêpu do pó³ek – zbiory, które zosta³y zakupione po 1980. Usytuowano tu stoliki dla u¿ytkowników. Miejsce – u¿ytkownik – ksiêgozbiór – komputer potraktowano jako jedno¶æ. Z tego powodu nie przewidziano oddzielnych pomieszczeñ pe³ni±cych funkcje czytelni. Jedyn± wyodrêbnion± pod wzglêdem zagospodarowania powierzchni czê¶ci± jest katalog on-line.

Obiekt jest wyposa¿ony w instalacje podstawowe oraz sygnalizacje: alarmow±, przeciwpo¿arow±, klimatyzacyjn±, komputerow± z instalacj± zasilania awaryjnego UPS, szybkie ¶wiat³owodowe po³±czenie z sieci± uczelni i ³±czem internetowym oraz monitoring.

Ksiêgozbiór bezpo¶rednio zwi±zany jest z kierunkami kszta³cenia w P¦w. i wzbogacony o literaturê interdyscyplinarn±. Liczy: 220 525 j. inw. zbiorów specjalnych, 31 985 tytu³ów czasopism bie¿±cych (w tym 345 drukowanych), 120 000 woluminów ksi±¿ek. Biblioteka oferuje te¿ kilkadziesi±t baz danych dostêpnych w wersji elektronicznej: jednostanowiskowej, w sieci lokalnej oraz w Internecie. Aby zgromadzona informacja mog³a szybko trafiæ do u¿ytkownika, zapewniono odpowiednie zaplecze: 256 miejsc dla u¿ytkowników, 95 komputerów z dostêpem do Internetu oraz 2 SelfChecki (maszyny do samodzielnego wypo¿yczania i zwrotów). Biblioteka pracuje 11 godzin dziennie, a jej kadrê stanowi 24 wyspecjalizowanych pracowników: 21 bibliotekarzy i 3 informatyków.

Mimo ¿e u¿ytkownicy sami siê obs³uguj±, zbiory biblioteczne pozostaj± bezpieczne. Elektromagnetyczny system zabezpieczenia ksiêgozbioru obejmuje procedury zarz±dzania materia³ami bibliotecznymi w obszarach: udostêpniania, przetwarzania, wydawania i zwrotów.

Efektywne funkcjonowanie biblioteki jest mo¿liwe dziêki systemowi personalizacji kart czytelniczych, na który sk³adaj± siê karty biblioteczne z kodem kreskowym i paskiem magnetycznym oraz bramka wej¶cia. System identyfikuje nadany u¿ytkownikowi status zgodnie z obowi±zuj±cym regulaminem udostêpniania, a tym samym okre¶la zakres us³ug, z których mo¿e korzystaæ.

Biblioteka sta³a siê miejscem kompleksowej obs³ugi u¿ytkownika poprzez stworzenie mo¿liwo¶ci korzystania z informacji dostêpnej zarówno na no¶nikach elektronicznych, jak i tradycyjnych. Wspó³istnienie obu tych no¶ników oraz po³±czenie us³ug bibliotecznych z informatycznymi sprawi³y, ¿e Bibliotekê G³ówn± P¦w. coraz czê¶ciej okre¶lamy mianem Akademickiego Centrum Zasobów Informacyjnych.

Danuta Kapinos

Politechnika Wroc³awska

Konkurs wynalazczy

19 stycznia w PWr. rozstrzygniêto trzeci Konkurs Wynalazczy, organizowany przez prof. Tadeusza Wiêckowskiego, prorektora ds. badañ naukowych i wspó³pracy z gospodark±. Zg³oszono 90 wynalazków pracowników uczelni. W konkursie premiuje siê tylko prace zg³oszone w Urzêdzie Patentowym RP. Laureaci odebrali dyplomy z r±k rektora Tadeusza Lutego. Towarzysz±ce dyplomom nagrody pieniê¿ne (dwie po 9 tys. z³, pozosta³e po 8 tys. z³ oraz studencka – 3 tys. z³) przeznaczone s± na dofinansowanie warsztatów badawczych laureatów. Stanowi± rodzaj dotacji do ich dzia³alno¶ci naukowej.

W analizowanym okresie prof. Czes³aw Koziarski (Wydzia³ Mechaniczny) przedstawi³ a¿ 14 wynalazków dotycz±cych uk³adów napêdowych. Uhonorowano go za najwiêksz± liczbê zg³oszonych do ochrony wynalazków. Prof. Miros³aw Soroka (Wydz. Chemiczny) zosta³ wyró¿niony za najwiêksz± liczbê zg³oszonych do ochrony wynalazków dotycz±cych wytwarzania nowych zwi±zków chemicznych. W minionym roku by³o to 9 wynalazków, co daje mu drugie miejsce w¶ród autorów zg³oszeñ. Prof. Romuald Bêdziñski (Wydz. Mechaniczny) znalaz³ siê w¶ród laureatów za zg³oszone do ochrony wynalazki dotycz±ce wewn±trznaczyniowych stentów wieñcowych (stosowanych w medycynie, zw³aszcza w kardiologii interwencyjnej przy leczeniu choroby niedokrwiennej serca). Ma te¿ w dorobku zg³oszenia dotycz±ce protezy rêki. Prof. Henryk Górecki wraz z dr in¿. Katarzyn± Chojnack±, dr Helen± Góreck± oraz dr. hab. in¿. Józefem Hoffmannem (Wydz. Chemiczny) zostali wyró¿nieni za zg³oszone do ochrony wynalazki dotycz±ce metod oczyszczania ¶cieków przemys³owych z jonów metali ciê¿kich oraz utylizacji osadów z biologicznego oczyszczania tych ¶cieków. Dr in¿. Jaros³aw Jaroñski (IF Wydz. PPT) i dr Artur Bednarkiewicz (Instytut Niskich Temperatur PAN) przedstawili wynalazek dotycz±cy sposobu pomiaru i urz±dzenia do pomiaru stopnia zaawansowania i rozleg³o¶ci choroby nowotworowej oraz chorobowych zmian powierzchniowych skóry, takich jak: rak, dysplazja, ³uszczyca, grzybica, zaka¿enia bakteryjne. Wykorzystano tu metody spektroskopii fluorescencyjnej. Mgr Dariusz Sztafrowski (Wydz. Elektryczny) zg³osi³ do ochrony nadaj±ce siê do szybkiego wdro¿enia wynalazki umo¿liwiaj±ce zabezpieczenie urz±dzeñ pomiarowych (np. liczników energii elektrycznej) przed zewnêtrznym polem magnetycznym.

Nagrodê studenck± otrzyma³ Maciej Marosz (Wydz. Mechaniczny, Zamiejscowy O¶rodek Dydaktyczny w Wa³brzychu), który zg³osi³ do ochrony wynalazki dotycz±ce uk³adu kinematycznego silnika spalinowego przeznaczonego do wszelkiego rodzaju pojazdów mechanicznych.

(mk)

Uniwersytet Jagielloñski

Wiedza i emocje

Jak kszta³ciæ osoby niepe³nosprawne, jakim jêzykiem opisywaæ ich ograniczenia i w jaki sposób wykorzystaæ najnowsze zdobycze techniki? – zastanawiali siê uczestnicy konferencji „Osoby niepe³nosprawne w spo³eczeñstwie wiedzy”, zorganizowanej pod auspicjami Uniwersytetu Jagielloñskiego, który by³ promotorem realizacji europejskiego programu pilota¿owego IDOL.

Nauczyciele akademiccy, psychiatrzy i studenci przybyli 20 stycznia do Auditorium Maximum UJ, by zapoznaæ siê z wynikami trzyletniej pracy konsorcjum, w sk³ad którego wesz³o jedena¶cie instytucji z ca³ego kontynentu.

Studenci z dysleksj± mog± w czasie pisemnego egzaminu skorzystaæ z pomocy asystenta i maj± do dyspozycji o wiele wiêcej czasu – opowiada³ prof. Alan Hurst (University of Central Lancashire). W czasie wyk³adu wielokrotnie podkre¶la³, ¿e uczelnie mog± pokonywaæ ró¿ne ograniczenia studentów, ale nie maj± wp³ywu na wzajemne stosunki miêdzy studentami.

– Nie dziwi Pana fakt, ¿e im mniej mo¿emy polegaæ na wzajemnej pomocy, tym bardziej uzale¿niamy siê od zdobyczy techniki? – pyta³a Maria Darska, cz³onek Towarzystwa Psychiatrycznego, dla której tzw. mówi±ce komputery pomog± tylko w zdobyciu wiedzy, a nie przyja¼ni. – Niepe³nosprawni w Trzecim ¦wiecie potrafi± ¿yæ i uczyæ siê bez wykorzystywania elektroniki – dyskutowa³a z prof. Hurstem, który trzymaj±c telefon komórkowy w rêku udowadnia³, ¿e nowoczesno¶æ sprzyja niepe³nosprawnym.

Taka wymiana s³ów bez mo¿liwo¶ci porozumienia siê nie by³a niczym nadzwyczajnym. Temperaturê spotkania podgrza³ do granic mo¿liwo¶ci g³os dziennikarza, który nie zgodzi³ siê z propozycj± mgr. Ireneusza Bia³ka, pe³nomocnika rektora UJ ds. osób niepe³nosprawnych, by jêzyk nie by³ narzêdziem warto¶ciowania. Jêzyk musi byæ nacechowany emocjonalnie, bo nie da siê opowiadaæ o ¿yciu wspólnoty za pomoc± jednowymiarowych s³ów – mówi³ przedstawiciel Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Jego s³owa o znaczeniu jêzyka i swoistym baga¿u do¶wiadczeñ, które on zawiera, wzbudzi³y wiele emocji.

Unikajmy mówienia rzeczy przykrych, bo to nie s³u¿y pielêgnowaniu kontaktów miêdzyludzkich – apelowa³a Monika Kamiñska z uniwersyteckiego Centrum Jêzykowego, a Marek Wysocki z Politechniki Gdañskiej podkre¶la³, ¿e w jego pracowni architektonicznej nie mówi siê o niepe³nosprawno¶ci, tylko o ograniczonej mobilno¶ci.

O tym, ¿e jêzyk spe³nia funkcjê czarodzieja rzeczywisto¶ci, jest przekonana równie¿ Renata Chruszcz, przewodnicz±ca Powiatowej Rady ds. Osób Niepe³nosprawnych, która powiedzia³a m.in.: – Je¿eli nie zmienimy nazewnictwa, osoba niepe³nosprawna nie zdobêdzie szacunku.

W czasie przedpo³udniowego wyk³adu prof. Ewa Chmielecka pyta³a, czy w spo³eczeñstwie wiedzy powinno ceniæ siê informacjê, wiedzê, czy m±dro¶æ? Ale nie wspomnia³a nic o emocjach. Szkoda, bo z ich opanowaniem uczestnicy mieli najwiêcej k³opotów.

Jola Workowska

Politechnika Gdañska

Zalety matematycznego my¶lenia

„Bez matematyki kariery nie zrobisz” – to has³o, pod którym w dniach 26-27 stycznia przebiega³o ogólnopolskie seminarium po¶wiêcone kszta³ceniu matematycznemu w szko³ach ponadgimnazjalnych i wy¿szych w perspektywie rynku pracy. Jego organizatorami by³y Politechnika Gdañska oraz Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdañsku.

Pracodawcy zgodnie podkre¶laj± niedobór kadry in¿ynierskiej. Niestety, w ostatnich latach zauwa¿alny jest spadek zainteresowania kierunkami technicznymi i ¶cis³ymi. Spo¶ród 380 tys. absolwentów szkó³ wy¿szych w 2005 r. a¿ 90 proc. ukoñczy³o kierunki humanistyczne. Statystyki s± tym bardziej niepokoj±ce, ¿e prognozowane jest pog³êbianie siê tego stanu. Ju¿ w 2001 na posiedzeniu w Uppsali ministrowie edukacji z krajów UE zwrócili uwagê na konieczno¶æ zwiêkszenia naboru na kierunki ¶cis³e. Wymaga to m.in. zasadniczych zmian w metodach nauczania. Nauczyciele przyznaj±, ¿e dzisiejsza szko³a uczy matematyki i przedmiotów ¶cis³ych w sformalizowany sposób. Na zajêciach nie wymaga siê ani analizy, ani z³o¿onych operacji my¶lowych. W efekcie wiedza uczniów jest martwa, gdy¿ nie potrafi± wykorzystaæ jej w praktyce. Konieczna jest umiejêtno¶æ matematycznego my¶lenia, które prowokuje wysi³ek intelektualny oraz uczy strategicznego planowania, pomocnego w przysz³ej pracy zawodowej. Obecnie wiod±ce firmy wprowadzaj± do systemu rekrutacji pracowników testy sprawdzaj±ce umiejêtno¶æ analitycznego my¶lenia. Okazuje siê, i¿ tylko nieliczni osi±gaj± satysfakcjonuj±ce wyniki. Zatem – „bez matematyki kariery nie zrobisz”...

Uczestnicy seminarium, w¶ród których znale¼li siê tak¿e humani¶ci, np. wybitny filozof i etyk ks. prof. Andrzej Szostek z KUL, starali siê wykazaæ, ¿e matematyka nie sprowadza siê jedynie do obliczeñ. Wielokrotnie akcentowano zalety matematycznego my¶lenia i podkre¶lano konieczno¶æ wychowania przez matematykê. Udowadniano, ¿e „matematyka = uczciwo¶æ”, a abstrakcyjny jêzyk matematyki jest najbardziej rzetelnym sposobem opisu ¶wiata, równie przydatnym w karierze zawodowej, jak i w codziennym ¿yciu.

Najwa¿niejszym punktem seminarium by³y jednodniowe warsztaty, podczas których nauczyciele, pracownicy placówek o¶wiatowych, przedstawiciele urzêdów pracy i samorz±dów lokalnych pochylili siê nad opracowaniem projektu edukacyjnego prowadz±cego do rozbudzenia matematycznych zainteresowañ oraz podniesienia poziomu kultury i edukacji matematycznej. Jego opracowanie jest szczególnie wa¿ne przy niskich wska¼nikach oceny z matematyki i fizyki na egzaminie maturalnym. Projekt ten ma te¿ u³atwiæ pozyskiwanie ¶rodków z funduszy strukturalnych dla szkó³, uczelni oraz innych instytucji o¶wiatowych. Najistotniejszym za³o¿eniem projektu jest stworzenie platformy wspó³pracy nauczycieli matematyki w celu wyeliminowania ró¿nic miêdzy wymaganiami szkó³ wy¿szych na I roku studiów a przygotowaniem absolwentów szkó³ ponadgimnazjalnych.

Ewa Kuczkowska

Politechnika Warszawska

Konsorcjum i park

14 lutego rektorzy Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Medycznej, Szko³y G³ównej Gospodarstwa Wiejskiego, Polsko-Japoñskiej Wy¿szej Szko³y Technik Komputerowych, Wojskowej Akademii Technicznej, Szko³y G³ównej Handlowej, Wy¿szej Szko³y Przedsiêbiorczo¶ci i Zarz±dzania im. Leona Ko¼miñskiego oraz prezes Polskiej Akademii Nauk i dyrektor O¶rodka Przetwarzania Informacji podpisali umowê powo³uj±c± Warszawskie Konsorcjum Naukowe. Strony deklaruj± wolê zintegrowania warszawskiego ¶rodowiska naukowego w pracach nad rozwojem nowoczesnych technologii oraz ich aplikacji, wspieraj±c poprzez te dzia³ania poprawê konkurencyjno¶ci gospodarki Warszawy. Najbli¿sze prace konsorcjum skoncentruj± siê na wspieraniu inicjatywy zorganizowania Warszawskiego Parku Technologicznego, przy wspó³pracy z powo³an± do tego celu spó³k± miejsk±.

Konsorcjum bêdzie stanowiæ platformê dla pozyskiwania ¶rodków finasowych i realizacji wspólnych projektów w zakresie: badañ naukowych, prac rozwojowych, projektów inwestycyjnych, zgodnie z celami konsorcjum. Projekty konsorcjum bêd± mog³y uzyskaæ finansowanie ze ¶rodków wspólnych partnerów, funduszy Ministerstwa Edukacji i Nauki, innych funduszy krajowych, funduszy europejskich, ¶rodków partnerów prywatnych i innych dostêpnych ¼róde³ finansowania.

Podstaw± do ubiegania siê o dofinansowanie projektu wspólnego ze ¶rodków MEiN bêdzie opracowany „Program dzia³ania Warszawskiego Konsorcjum Naukowego na lata 2007-2013”, corocznie aktualizowany przez Radê Konsorcjum.

Inicjatywa powo³ania Warszawskiego Konsorcjum Naukowego zosta³a zapocz±tkowana w sierpniu 2005 przez podpisanie porozumienia pomiêdzy prof. Micha³em Kleiberem, ministrem nauki i informatyzacji, i Lechem Kaczyñskim, prezydentem m.st. Warszawy. W porozumieniu sygnatariusze wyrazili wolê wspó³dzia³ania przy utworzeniu Warszawskiego Parku Technologicznego. Zgodnie z tre¶ci± porozumienia, w³adze m.st. Warszawy powo³a³y spó³kê miejsk± w celu dokonywania czynno¶ci organizacyjnych oraz zarz±dzaj±co-administracyjnych dotycz±cych utworzenia, rozwijania i eksploatacji WPT, Ministerstwo Nauki i Informatyzacji zainicjowa³o natomiast utworzenie Konsorcjum Naukowego.

Powstanie Warszawskiego Parku Technologicznego umo¿liwi wykorzystanie olbrzymiego potencja³u naukowo-badawczego, jakim dysponuje Warszawa, a ponadto przyczyni siê do intensyfikacji transferu wiedzy i technologii, u³atwi komercjalizacjê rezultatów badañ naukowych oraz przyspieszy rozwój innowacyjnych przedsiêbiorstw i projektów w regionie mazowieckim. Dziêki WPT powstanie wiele nowych miejsc pracy, a m³odzi uczeni uzyskaj± szansê rozwoju zawodowego i mo¿liwo¶æ realizowania badañ we wspó³pracy z wiod±cymi firmami high-tech z Polski i zagranicy.

Ewa Chybiñska

Politechnika Wroc³awska

Zu¿yty sprzêt elektryczny

12 stycznia odby³o siê seminarium „Praktyczne aspekty wdra¿ania zapisów ustawy o zu¿ytym sprzêcie elektrycznym i elektronicznym” z udzia³em ponad 50 przedstawicieli ¶wiata nauki, administracji oraz firm z ca³ej Polski zobowi±zanych do recyklingu i utylizacji zu¿ytego sprzêtu elektrycznego i elektronicznego. Inicjatorem spotkania by³ dr Lech Poprawski, by³y prezes Wojewódzkiego Funduszu Ochrony ¦rodowiska i Gospodarki Wodnej we Wroc³awiu, a organizatorami Dolno¶l±skie Centrum Zaawansowanych Technologii i Politechnika Wroc³awska. Przedmiotem dyskusji by³ stopieñ przygotowania producentów, importerów, sprzedawców i specjalistycznych firm zajmuj±cych siê recyklingiem do skutecznego odzyskiwania i recyklingu wyrobów elektrycznych i elektronicznych.

Wchodz±ce w ¿ycie 1 lipca 2006 przepisy sprawi±, ¿e nie wolno bêdzie w Polsce wyrzucaæ na ¶mietnik zu¿ytego sprzêtu elektrycznego i elektronicznego. Mo¿emy natomiast przy zakupie nowego urz±dzenia oddaæ stary w sklepie, a sprzedawca ma obowi±zek przyj±æ nieodp³atnie zu¿yty odbiornik od klienta kupuj±cego nowy telewizor czy przestarza³y komputer za jego nowsz± odmianê. G³ówny ciê¿ar odzysku i recyklingu zu¿ytego sprzêtu spoczywa na wprowadzaj±cych sprzêt na rynek, a wiêc na producentach i importerach. St±d zainteresowanie firm konferencj±. Obecni byli m.in. przedstawiciele: Optimusa, Wrozametu, Zelmera, Mesko AGD, 3M Poland. Musz± oni zapewniæ zbiórkê zu¿ytych wyrobów (w ilo¶ci 70-80 proc. masy towarów wprowadzonych na rynek) oraz zorganizowaæ sieæ zak³adów demonta¿u i przetwarzania zu¿ytego sprzêtu. Na pocz±tku roku ka¿dy producent i importer jest zobowi±zany do wniesienia stosownego zabezpieczenia finansowego – 1,80 z³ za kilogram towaru wprowadzonego na rynek – na poczet ewentualnego niewykonania obowi±zku odzysku.

Prof. Tadeusz Wiêckowski, prorektor PWr., przedstawi³ mo¿liwo¶ci w³±czenia siê uczelni wroc³awskich w proces przygotowania kadr i technologii dla tego przedsiêwziêcia. Prof. Miros³aw Miller (PWr., koordynator DCZT) omówi³ mo¿liwo¶ci wdra¿ania proekologicznych dzia³añ innowacyjnych i wspó³pracy miêdzynarodowej w tym zakresie. Reprezentantki Ministerstwa ¦rodowiska oraz G³ównego Inspektora Ochrony ¦rodowiska przedstawi³y obowi±zki wynikaj±ce z ustawy o zu¿ytym sprzêcie elektrycznym i elektronicznym, aktualny stan prawny oraz przygotowania administracji do kontroli, nadzoru i koordynacji dzia³añ zwi±zanych z wdra¿aniem w ¿ycie zapisów ustawy.

Interesuj±ce by³y referaty przedstawicieli PWr: prof. Marka Koz³owskiego na temat recyklingu tworzyw sztucznych stosowanych w sprzêcie AGD i elektronice, prof. Kazimierza Friedla i mgr. in¿. Przemys³awa Matkowskiego dotycz±cy recyklingu sprzêtu elektrycznego i elektronicznego wykonanego w technologii bezo³owiowej oraz prof. W³odzimierza Szczepaniaka o kszta³ceniu kadr maj±cych zajmowaæ siê gospodarowaniem odpadami.

Po seminarium odby³o siê spotkanie robocze po¶wiêcone powo³aniu do ¿ycia organizacji odzysku zu¿ytego sprzêtu elektrycznego i elektronicznego z siedzib± we Wroc³awiu. Uzgodniono, ¿e wraz z Ministerstwem ¦rodowiska podjête zostan± prace nad poradnikiem metodycznym dotycz±cym recyklingu zu¿ytego sprzêtu elektrycznego i elektronicznego. Kolejne, robocze spotkanie (24 stycznia w Warszawie) by³o okazj± do dyskusji o klasyfikacji zu¿ytego sprzêtu. Uzgodniono, ¿e w pierwszej dekadzie kwietnia w Ministerstwie ¦rodowiska odbêdzie siê konferencja dla wojewódzkich s³u¿b administracyjnych i ochrony ¶rodowiska dotycz±ca wdra¿ania ustawy.

(mk)

Konkurs Videko

Gwó¼d¼ w li¶ciu

Aneta Dziuba, absolwentka Wydzia³u Biologii i Ochrony ¦rodowiska Uniwersytetu ¦l±skiego, zdoby³a g³ówn± nagrodê w IX edycji Videko – miêdzynarodowego akademickiego konkursu na najlepsze filmy i fotografie o tematyce ekologicznej.

Na konkurs nades³ano 256 fotografii, spo¶ród których jury wybra³o 3 najlepsze. Uroczyste og³oszenie wyników odby³o siê w grudniu ub.r. w galerii Katedry Sztuk Piêknych Uniwersytetu Warmiñsko-Mazurskiego. Zwyciêska praca Anety Dziuby to cykl zdjêæ z li¶ciem niszczonym uderzeniami m³otka i wbijaniem gwo¼dzia. Arek Howara (na fot. powy¿ej), student matematyki w UWM, uzyska³ II miejsce za cykl malarskich zdjêæ ukazuj±cych rybaków z £ê¿an przy pracy. III miejsce przypad³o Dawidowi Tatarkiewiczowi, studentowi biologii z UAM w Poznaniu za cykl zdjêæ przedstawiaj±cych drogê kurczaka na... ro¿en.

¯adnego spo¶ród 24 nades³anych na konkurs filmów jury nie uzna³o godnym I nagrody. Drug± otrzyma³ student V roku edukacji artystycznej UWM Janusz Skierkowski za film o... krowie Maltydzie. Autor filmowa³ krowê m.in. na pastwisku i w czasie transportu do rze¼ni. III nagroda przypad³a Annie Wo¼niak, studentce Katedry Sztuki Politechniki Radomskiej, za film Nibylandia. Wysoko¶æ nagród wynios³a odpowiednio 1 tys., 750 i 400 z³.

(rat)

Uniwersytet Zielonogórski

Promocja uczelni w Internecie

W dniach 1-4 lutego w Zielonej Górze odby³a siê VI konferencja rzeczników prasowych i pracowników biur promocji szkó³ wy¿szych. Organizatorem spotkania by³o Biuro Promocji Uniwersytetu Zielonogórskiego. Na pierwszym tego rodzaju spotkaniu, zorganizowanym przez UMCS w Kazimierzu Dolnym, by³o tylko kilkana¶cie osób, rok pó¼niej w Uniwersytecie Warszawskim pojawi³o siê ju¿ kilkudziesiêciu rzeczników prasowych i pracowników PR. W Zielonej Górze by³o ponad 110 osób. – To oznacza, ¿e jest ogromna potrzeba wymiany do¶wiadczeñ, podnoszenia kwalifikacji i podejmowania wspó³pracy – mówi Ewa Sapeñko, rzecznik prasowy UZ.

Konferencjê rozpocz±³ prof. Czes³aw Osêkowski, rektor UZ. Uwa¿a on, ¿e uczelnia nie mo¿e funkcjonowaæ bez biura promocji, zw³aszcza w obliczu ni¿u demograficznego oraz wej¶cia w przestrzeñ europejsk±. Jednak wizerunek uczelni powinien byæ kszta³towany nie tylko przez pracowników PR, ale przez wszystkich pracowników i studentów. Uczeni s± szczególnie odpowiedzialni za promocjê osi±gniêæ naukowych, tego bowiem nie zrobi± kompetentnie pracownicy PR. Prof. Ryszard Tadeusiewicz, do niedawna rektor AGH, dostrzeg³ znaczenie promocji dopiero po zakoñczeniu swojej kadencji. – Bêdê mocno mówi³ rektorom o znaczeniu waszej pracy – mówi³ do zgromadzonych rzeczników i PR-owców. – Podczas mojej kadencji tê rolê znakomicie spe³nia³y dwie osoby: Ma³gorzata Krokoszyñska, jako rzeczniczka prasowa i Zbigniew Sulima, jako dokumentalista-fotograf. Teraz jednak czasy siê zmieniaj± – mówi³ do mnie po wyj¶ciu z sali obrad. Prof. Tajdu¶, obecny rektor AGH, ju¿ zatrudni³ dwie dodatkowe osoby do promocji uczelni.

W¶ród trzech zaproponowanych przez organizatorów bloków tematycznych, najwiêksze zainteresowanie uczestników wzbudzi³ Internet jako narzêdzie promocji uczelni. Dla Kingi Nemere-Czachowskiej, kierowniczki Centrum Informacji i Promocji UMK, najcenniejszym punktem obrad by³y warsztaty na temat pozycjonowania stron w Internecie: – Prowadz±ca je Lucyna Michniewicz otworzy³a mi oczy na wiele spraw z tym zwi±zanych. Ewa Zaw³ocka, rzecznik prasowy Pañstwowej Wy¿szej Szko³y Informatyki i Przedsiêbiorczo¶ci w £om¿y, uzupe³nia opiniê przedmówczyni – prowadz±ca zajêcia powiedzia³a, co wp³ywa na to, ¿e strona wy¶wietla siê wysoko w wyszukiwarkach i poda³a kilka prostych sposobów, jak dobr± pozycjê uzyskaæ: – Po powrocie do pracy okaza³o siê, ¿e moi informatycy ich nie znali. Rzeczniczka PWSJiP zamierza te¿ wykorzystaæ wskazówki dr Moniki Kaczmarek-¦liwiñskiej (PKosz.) dotycz±ce budowy stron internetowych. Prelegentka bada³a witryny szkó³ wy¿szych i okre¶li³a 90 punktów, których realizacja wp³ywa na ich jako¶æ i czytelno¶æ. – Poniewa¿ dopiero budujê stronê, mogê wykorzystaæ te wskazówki, by unikn±æ b³êdów – mówi E. Zaw³ocka. Wielu uczestników konferencji tu¿ po warsztatach umawia³o siê na spotkanie z uczelnianymi informatykami.

Tak¿e panel dotycz±cy sytuacji kryzysowych wzbudzi³ du¿e zainteresowanie. Niestety, okaza³o siê, ¿e po¶wiêcony by³ w du¿ej mierze sytuacjom w mie¶cie (np. zagro¿eniom terrorystycznym czy klêskom ¿ywio³owym). Podczas dyskusji prowadzonej przez dr. Dariusza Tworzyd³ê (Wy¿sza Szko³a Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie), Leszek ¦liwa, sekretarz prasowy rektora UJ, zwróci³ uwagê, ¿e debata dotyczy tylko jednej sfery promocji uczelni – oferty edukacyjnej. Tymczasem szko³y wy¿sze maj± jeszcze ofertê badawcz± i funkcjonuj± na rynku technologicznym. Biura promocji chyba nie s± przygotowane do dzia³añ w tym zakresie. Tu¿ po powrocie do pracy sekretarz prasowy rektora UJ trafi³ na sytuacje kryzysow±: policja aresztowa³a jednego z cenionych i szanowanych profesorów pod zarzutem kradzie¿y cennych starodruków. Niestety, warsztaty nie wyja¶ni³y, jak powinien j± rozwi±zaæ...

Podczas spotkania rozegrano II Turniej Pingpongowy – ma on szansê wej¶æ na sta³e do programu spotkañ rzeczników prasowych. Zwyciê¿y³ Jerzy Wi¶niewski z AWF Katowice (co nie dziwi). Za nim na czo³owych miejscach uplasowali siê: Maciej Okoñ z AGH i Marcin ¯ukowski z UwB.

(pik)

Esperanto w uczelniach

Logika i prostota

Studium Praktycznej Nauki Jêzyków Obcych Uniwersytetu Miko³aja Kopernika organizuje kurs neutralnego, miêdzynarodowego jêzyka esperanto, który potrwa od marca do czerwca br. UMK bêdzie kolejn± uczelni± – po Uniwersytecie Jagielloñskim oraz Wy¿szej Szkole Zarz±dzania i Bankowo¶ci w Krakowie – która daje mo¿liwo¶æ nauki tego jêzyka na poziomie podstawowym. Zainteresowani zg³êbianiem tajemnic esperanta na najwy¿szym poziomie mog± studiowaæ eksternistycznie na trzyletnich podyplomowych studiach interlingwistycznych w Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie jêzykiem wyk³adowym jest w³a¶nie esperanto, s³uchaczami – ludzie z ca³ego ¶wiata, a kadrê stanowi± znani interlingwi¶ci i esperantolodzy z: Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Rosji, Wêgier, krajów Beneluksu i USA. Nabór prowadzony jest co 3 lata.

W 2004, podczas Lubelskiego Festiwalu Nauki, prof. Reinhard Selten, wybitny niemiecki matematyk i ekonomista, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii, wyg³osi³ w Politechnice Lubelskiej wyk³ad w jêzyku esperanto, t³umaczony symultanicznie na jêzyk polski przez prof. Witolda Stêpniewskiego, prorektora PL ds. nauki.

Esperanto to najbardziej udany, jak dot±d, sztuczny jêzyk miêdzynarodowy. Jego twórc± jest Ludwik Zamenhof, warszawski lekarz, ¿yj±cy w latach 1859-1917. Esperanto jest oparte na bazie jêzyków indoeuropejskich i choæ jest to jêzyk sztuczny, nieustannie podlega ewolucji.

Swobodne pos³ugiwanie siê esperantem mo¿na osi±gn±æ w krótkim czasie, dziêki regularnej i bardzo ³atwej do nauki gramatyce. Jêzyk ten jest „najgenialniejszym po³±czeniem logiki i prostoty”, powiedzia³ kiedy¶ prof. T. Kotarbiñski. Jak wynika z wieloletnich do¶wiadczeñ esperantystów na ca³ym ¶wiecie, znajomo¶æ esperanta pomaga w uczeniu siê innych jêzyków.

Od kilku lat w UE dyskutuje siê, jak rozwi±zaæ problem jêzykowy i jednym z projektów jest wykorzystanie esperanta jako neutralnego i ³atwego dla wszystkich jêzyka.

(kin)

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje