Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



Kronika



Stypendia START 2006 wrêczone

25 marca w Zamku Królewskim w Warszawie wrêczono stypendia i dyplomy laureatom 14. edycji konkursu o Stypendia Krajowe dla M³odych Naukowców START 2006. Na konkurs stypendialny dla m³odych uczonych w 2006 wp³ynê³o 820 wniosków. Fundacja przyzna³a 121 rocznych stypendiów w wysoko¶ci 20 tys. z³. Do wyj±tkowo du¿ej liczby stypendystów – wg za³o¿eñ ka¿dego roku mia³o ich byæ 100 – nawi±za³ w swoim wyst±pieniu prof. Maciej ¯ylicz, prezes FNP. Intencj± w³adz fundacji jest wspomaganie jak najwiêkszej liczby m³odych badaczy, czego wyrazem jest w³a¶nie liczba przyznanych w tym roku stypendiów. Niestety, oznacza to równie¿ coraz ostrzejsze warunki przed³u¿enia stypendium na kolejny rok, co tak¿e znalaz³o wyraz w tegorocznych rozstrzygniêciach fundacji. Gratuluj±c laureatom sukcesu, prezes FNP podkre¶la³, ¿e stypendium krajowe jest pierwszym znacz±cym wyró¿nieniem dla uczonego, a zarazem wielk± szans±, gdy¿ fundacja stara siê towarzyszyæ laureatom stypendium START poprzez udzielanie wsparcia na kolejnych etapach rozwoju naukowego. W imieniu laureatów podziêkowania dla fundacji z³o¿y³a dr Magdalena Kaczmarek ze Szko³y Wy¿szej Psychologii Spo³ecznej. Swoim kolegom stypendystom ¿yczy³a, by w przysz³o¶ci mogli uczestniczyæ w tej uroczysto¶ci w roli opiekunów naukowych kolejnych pokoleñ m³odych badaczy subwencjonowanych przez FNP.

Najwiêksza liczba stypendystów 14. edycji konkursu START reprezentowa³a nauki przyrodnicze: chemiê (13 stypendystów), biologiê (12 – w tym 7 zajmuj±cych siê biologi± medyczn±) i fizykê (11), a tak¿e prawo (9) i literaturoznawstwo (8). Najliczniej reprezentowane o¶rodki naukowe to, tradycyjnie: Warszawa (39 stypendystów), Kraków (20), Wroc³aw (13) oraz Gdañsk (11). Uwagê zwraca te¿ coraz liczniejsza grupa w gronie stypendystów przedstawicieli uczelni niepañstwowych.

Fundacja przed³u¿y³a te¿ stypendium 58 spo¶ród 80 ubiegaj±cych siê o nie ubieg³orocznym stypendystom.

INNOWATOR – Transfer technologii

Od pocz±tku swej dzia³alno¶ci Fundacja na rzecz Nauki Polskiej dostrzega³a znaczenie transferu technologii z nauki do gospodarki. Ju¿ w 1991 uruchomiono program PO¯YCZKI, w ramach którego udzielano ze ¶rodków fundacji, za po¶rednictwem banku, nisko oprocentowanych po¿yczek na realizacjê przedsiêwziêæ z zakresu nauki i techniki. W latach 1992−94 realizowano WSPÓLNE PRZEDSIÊWZIÊCIA – wspierano proces komercjalizacji osi±gniêæ naukowych oraz rozwoju przedsiêbiorczo¶ci zwi±zanej z nauk±. INCOME – wspó³finansowanie innowacyjnych przedsiêwziêæ technologicznych o charakterze rynkowym w ma³ych i ¶rednich przedsiêbiorstwa – realizowano w latach 1995−99. W ramach programu TECHNO (2000) subwencjonowano prowadzone w jednostkach naukowych prace nad zastosowaniem nowych technologii i produktów. Program TECHNE (2001−05) polega³ na dofinansowaniu przedkomercyjnych prac zmierzaj±cych do zastosowania nowych technologii, produktów lub us³ug. W ramach tych programów fundacja przeznaczy³a na wspieranie transferu technologii ponad 7,5 mln z³.

Mimo i¿ niektóre przedsiêwziêcia by³y niezwykle udane, prof. Maciej Grabski, by³y prezes FNP, wyrazi³ opiniê, ¿e fundacja dotychczas nie znalaz³a w³a¶ciwej formu³y wspierania transferu technologii. Wynikiem tej konstatacji by³o stworzenie nowego programu dotycz±cego tego obszaru. W 2006 rusza INNOWATOR. Celem programu jest zaznajomienie naukowców z funkcjonowaniem mechanizmów rynkowych i zasadami dzia³alno¶ci biznesowej oraz pomoc doradcza i finansowa w przygotowaniu innowacyjnych projektów na wczesnym etapie komercjalizacji. Nowy program skierowany jest do doktorantów i m³odych doktorów w wieku do 35 lat, którzy przedstawi± interesuj±cy i budz±cy nadzieje na komercjalizacjê pomys³ przedsiêwziêcia innowacyjnego b±d¼ wynalazku, najlepiej zwi±zanego z nowymi technologiami. Pierwszy etap konkursu to szkolenie m³odych uczonych. Drugi – wsparcie finansowe uruchomienia przedsiêwziêcia biznesowego. Kolejny – skierowanie laureatów do zewnêtrznych instytucji finansowych i pomoc w negocjacjach dotycz±cych dalszego finansowania wdro¿eñ. Jak wynika z tego projektu, fundacja zamierza pomóc m³odym uczonym za³o¿yæ w³asne przedsiêbiorstwa oraz wprowadziæ na rynek ich wynalazki i technologie.

Termin sk³adania wniosków do programu INNOWATOR up³ywa w po³owie maja.

(mit)

Informacji o programie udziela Jakub Wojnarowski, tel.: (022) 845 95 16, e−mail: jakub.wojnarowski@fnp.org.

Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych

Zmiany w systemie

Wiod±cym tematem dyskusji podczas spotkania KRPUT 6−7 kwietnia w Politechnice Radomskiej by³y zmiany w systemie badañ naukowych i dostosowanie dzia³alno¶ci uczelni do wymogów nowego Prawa o szkolnictwie wy¿szym. Gospodarzem konferencji by³ prof. Miros³aw Luft, rektor PR, który zaprezentowa³ swoj± uczelniê.

Koncepcjê Narodowego Centrum Badañ Naukowych i Prac Rozwojowych przedstawi³ prof. Andrzej Jeleñski z Komitetu Polityki Naukowej i Naukowo−Technicznej Rady Nauki. Centrum zacznie dzia³aæ od przysz³ego roku i ma byæ jednostk± koordynuj±c± zamawianie du¿ych grantów badawczych – poza dotychczasowym finansowaniem statutowym i grantami indywidualnymi. Prof. Jeleñski mówi³ tak¿e o pracach nad ocen± parametryczn±. Wnioski z³o¿y³o 197 jednostek badawczo−rozwojowych, 128 szkó³ wy¿szych, 78 instytutów PAN i 480 innych podmiotów (g³ównie wydzia³ów uczelni). Obecnie trwa weryfikacja zasad jej przeprowadzania, w tym oceny punktowej i listy czasopism.

W uczelniach prowadzone s± intensywne prace nad statutami, powinny siê one zakoñczyæ do czerwca br. Prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy Komisji ds. Organizacyjnych i Legislacyjnych KRASP, a zarazem przewodnicz±cy prezydenckiego zespo³u opracowuj±cego ustawê, odpowiada³ na liczne pytania dotycz±ce szczegó³owych zapisów. Podkre¶la³, ¿e zdecydowanie jest zwolennikiem funkcjonalnej, a nie literalnej interpretacji zapisów ustawy, tzn. odnoszenia ich do ducha ustawy i innych uregulowañ.

Dyskutowano te¿ o polityce p³acowej w wy¿szych szko³ach technicznych. Czê¶æ uczelni stara siê, aby p³aca mia³a charakter motywuj±cy do pokonywania kolejnych szczebli kariery. W Politechnice Poznañskiej jest to np. wzrost p³acy o 1200 z³ za doktorat, 1000 za habilitacjê i 1200 za tytu³ profesorski. Prof. Janusz Rachoñ, cz³onek KOiL KRASP, przedstawi³ nowe podej¶cie do standardów kszta³cenia, które powinny siê obecnie koncentrowaæ na umiejêtno¶ciach absolwenta, a nie, jak dotychczas, na programie studiów.

Sprawozdanie z dzia³alno¶ci Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych z³o¿y³a prof. Alicja Konczakowska. W koñcz±cej siê kadencji KAUT przyzna³a 30 akredytacji, a od pocz±tku dzia³alno¶ci 62. Uruchomiono te¿ program MOST−TECH, umo¿liwiaj±cy studiowanie w innej uczelni technicznej. Nie cieszy siê on jednak, jak na razie, du¿ym zainteresowaniem. Nowym szefem komisji zosta³ prof. Jerzy ¦wi±tek z PWr., a przedstawicielem KRPUT w niej prof. Józef Gawlik, rektor PK.

(as)
Polskie uczelnie bia³oruskim studentom

Wolna dusza Bia³orusi

Wykszta³cenie, kieszonkowe i zakwaterowanie otrzymaj± w Polsce studenci z Bia³orusi, którzy z powodów politycznych zostali relegowani z bia³oruskich uczelni – zdecydowa³ polski rz±d i naukowcy. Relegowani studenci mog± kontynuowaæ naukê w polskich uczelniach pañstwowych i prywatnych. Rz±d postanowi³ ufundowaæ stypendia dla 300 represjonowanych studentów z Bia³orusi. Zaproszenie na wyk³ady wystosowa³y prawie wszystkie polskie szko³y wy¿sze. Inicjatorem akcji solidarno¶ciowej by³o kierownictwo Collegium Civitas w Warszawie. Konferencja Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich zaapelowa³a do Ministerstwa Edukacji i Nauki o pomoc w dofinansowaniu i koordynowaniu ca³ej akcji. 30 marca w Uniwersytecie Warszawskim zosta³ podpisany list intencyjny pomiêdzy Prezesem Rady Ministrów RP a przedstawicielami uczelni polskich zrzeszonych w KRASP oraz p. Aleksandrem Milinkiewiczem, kandydatem na prezydenta Bia³orusi, dziêki któremu powsta³ „Program Stypendialny im. Konstantego Kalinowskiego”.

Studenci z Bia³orusi otrzymaj± stypendia na utrzymanie, uczelnie za¶ zapewni± im uczestnictwo w zajêciach i ewentualnie mieszkania w domach studenckich. Oprócz 830 z³ miesiêcznego stypendium, studenci dostan± zasi³ki na zagospodarowanie. Bia³oruscy ¿acy odbêd± równie¿ trzymiesiêczny intensywny kurs jêzykowy, a podczas I roku studiów otrzymaj± w polskich uczelniach opiekê m³odszych pracowników naukowych.

Dok³adny plan udzielenia pomocy relegowanym studentom opracowuje m.in. Zachodniopomorska Szko³a Biznesu, która chce przyj±æ piêciu studentów. Przydzia³u stypendystów do poszczególnych uczelni w Polsce dokona biuro programu, które postara siê dopasowaæ mo¿liwo¶æ kontynuowania studiów rozpoczêtych na Bia³orusi do ilo¶ci zg³oszeñ polskich uczelni. – Przyjmiemy wszystkich relegowanych studentów, jak tylko bêdziemy mieæ zapewnione warunki finansowe – zapewnia Hubert Kaczmarski, rzecznik prasowy Uniwersytetu Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego w Warszawie. Tak¿e prof. Wies³aw Kamiñski, rektor UMCS, zapewnia³ dziennikarzy, ¿e uczelnia gotowa jest przyj±æ du¿± liczbê studentów, jednak sama mo¿e zaoferowaæ im jedynie udzia³ w zajêciach i ewentualnie zakwaterowanie.

O tym, ¿e „rozum jest dusz± wolno¶ci”, wiedz± ju¿ ludzie od ponad czterystu lat. Dobrze, ¿e s³owa Leibniza s³ychaæ podczas otwierania wrót polskich uczelni.

– To dobre rozwi±zanie dla ludzi, którzy z powodu prze¶ladowañ nie mog± ju¿ pozostaæ na Bia³orusi i nie maj± innego wyj¶cia, jak wyjechaæ i dokoñczyæ naukê za granic±. Oby tylko nie wyemigrowali wszyscy – mówi Anton Ciale¿nikau, prezes Zwi±zku na rzecz Demokracji na Bia³orusi.

Termin sk³adania dokumentów up³ywa 15 czerwca. Dyrektorem „Programu Stypendialnego im. Konstantego Kalinowskiego”, koordynuj±cym prace biura i prace komisji kwalifikuj±cych kandydatów na studia, jest szef Studium Europy Wschodniej UW.

Jola Workowska
Uniwersytet Warszawski

Zielony s±siad BUW

10 kwietnia rozstrzygniêto konkurs na projekt nowego gmachu wydzia³ów Neofilologii oraz Lingwistyki Stosowanej i Filologii Wschodnios³owiañskich UW, jaki ma stan±æ przy ul. Dobrej 53, na dzia³ce o powierzchni 9 tys. m2. Konkurs na projekt budynku dla Wydzia³u Neofilologii oraz Wydzia³u Lingwistyki Stosowanej uczelnia og³osi³a pod koniec ub.r. Chodzi³o o wy³onienie koncepcji programowo−architektonicznej nowoczesnego centrum dydaktycznego, które pomie¶ci rozproszone dotychczas wydzia³y filologiczne. Uniwersytecki kompleks ma powstaæ w kwadracie ulic: Dobra, Lipowa, Browarna i Wi¶lana.

Na konkurs wp³ynê³o siedem prac. Pierwsz± nagrodê zdoby³a Autorska Pracownia Architektury Kury³owicz & Associates. S±d konkursowy wyró¿ni³ projekt m.in. za czytelne po³±czenie budynku z terenem Skarpy Warszawskiej i gmachem Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego oraz za zielony dach – otwarty dla publiczno¶ci – który komponuje siê z istniej±cymi ju¿ ogrodami na dachu Biblioteki UW.

G³ówn± osi± projektu architekci uczynili wielokondygnacyjny hall, wewn±trz którego znajduje siê m.in. pasa¿ z czytelniami. ¦wiat³a budynkowi dostarczy piêæ wewnêtrznych dziedziñców oraz zastosowane tworzywo architektoniczne: szklana ¶ciana w odcieniach zieleni i ¿ó³ci. Dwie z sze¶ciu kondygnacji znajduj± siê w projektowanej budowli pod ziemi±. Zaplanowano tam m.in. parkingi i salê kinow± dla studentów.

Drugie miejsce w konkursie jury przyzna³o projektowi pracowni JEMS Architekci. Ró¿ni siê on od poprzedniego charakterystycznymi „betonowymi ¿aluzjami”, które obiegaj± ca³± fasadê budynku. Od strony skarpy wi¶lanej i BUW zaplanowano dziedziñce z podcieniami.

Zwyciêski projekt uzyska³ w ocenie jury tylko o jeden punkt wiêcej ni¿ ten, który zaj±³ drugie miejsce. Dlatego Uniwersytet Warszawski zdecydowa³, ¿e po negocjacjach podpisze kontrakt z t± pracowni±, która przedstawi korzystniejsze warunki finansowe. UW szacuje warto¶æ inwestycji na ok. 100 mln z³. Lwia czê¶æ tej kwoty ma pochodziæ z Fundacji Universitas Varsoviensis i z dotacji unijnych.

Projekt bêdzie realizowany w dwóch etapach: w pierwszej kolejno¶ci wyburzony zostanie sklep z dywanami przy ul. Dobrej, druga czê¶æ kompleksu stanie w miejscu dzisiejszego budynku Wydzia³u Neofilologii i Instytutu Lingwistyki Stosowanej od strony Browarnej. Nowy gmach ma byæ gotowy do 2009 roku.

(al)
W³oc³awskie Towarzystwo Naukowe

Nagrody naukowe 2006

14 marca rozstrzygniêto VII edycjê konkursu W³oc³awskiego Towarzystwa Naukowego na najlepsze prace naukowe i badawcze dotycz±ce regionu Kujaw i ziemi dobrzyñskiej za lata 2004−05. Cz³onkowie kapitu³y pochodz± ze szkó³ wy¿szych, instytucji publicznych i przedsiêbiorstw. Instytucje, których przedstawiciele zasiadaj± w kapitule ufundowa³y nagrody pieniê¿ne w wysoko¶ci 6 tys. z³. Na VII edycjê konkursu nades³ano 42 prace.

W kategorii prac dyplomowych (in¿ynierskich) I nagrodê uzyska³ Jan Puzicki, absolwent Wydzia³u Ochrony ¦rodowiska Wy¿szej Szko³y Humanistyczno−Ekonomicznej we W³oc³awku. Praca dyplomowa J. Puzickiego Wp³yw Zak³adów Azotowych – Anwilu S.A. na wody podziemne, powierzchniowe i ¶rodowisko zostanie opublikowana w 2007 r. w Oficynie Wydawniczej W³oc³awskiego Towarzystwa Naukowego „Lega”. W kategorii prac magisterskich I nagrodê otrzyma³a Kamila Rzempo³uch (Instytut Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu) za pracê Aleksander Laszenko – malarz Wschodu. W kategorii prac doktorskich I nagrodê otrzyma³a Marta Muszalik (Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy, Wydzia³ Nauk o Zdrowiu) za pracê Badania problemów alkoholizmu i nikotynizmu w¶ród m³odzie¿y szkó³ ¶rednich miasta W³oc³awka. Kapitu³a uzna³a, ¿e prace magisterskie prezentuj± bardzo wysoki poziom, dlatego te¿ drug±, równorzêdn± nagrodê w kategorii prac magisterskich przyznano Annie Prokopiak (Instytut Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu) za pracê Dzieje miasta Kowala w latach 1918−1945 w ¶wietle ¼róde³ i relacji mieszkañców.

Andrzej So³tysiak
Akademia Sztuk Piêknych im. Jana Matejki w Krakowie

W modernistycznych wnêtrzach

Biblioteka G³ówna Akademii Sztuk Piêknych w Krakowie jest ogólnouczelnian± jednostk± pozawydzia³ow± o wyodrêbnionych zadaniach naukowych, dydaktycznych i us³ugowych, pe³ni±c± równocze¶nie funkcjê ogólnie dostêpnej prezencyjnej biblioteki naukowej. Wspólnie z podlegaj±c± jej Bibliotek± Wydzia³ow± Malarstwa i Rze¼by tworzy jednolity system biblioteczno−informacyjny uczelni.

Biblioteka krakowskiej ASP jest najstarsz± i najwiêksz± spo¶ród bibliotek polskich szkó³ artystycznych. Posiada ponad 130 tys. woluminów ksi±¿ek, czasopism oraz innych obiektów (np. kolekcjê plakatów, grafik, rysunków i fotografii), a tak¿e wydania i druki bibliofilskie oraz ok³adki ksi±¿kowe. Biblioteka mie¶ci siê w zabytkowym budynku przy ul. Smoleñsk 9, wzniesionym w latach 1909−13 dla dawnego Muzeum Techniczno−Przemys³owego w Krakowie. Zespó³ jej pomieszczeñ stanowi unikalny przyk³ad zachowanego niemal w ca³o¶ci wystroju modernistycznego wnêtrza z okresu dzia³alno¶ci Warsztatów Krakowskich.

Zasoby obecnej Biblioteki G³ównej ASP sk³adaj± siê ze zbiorów: biblioteki dawnego Muzeum Techniczno−Przemys³owego, za³o¿onego w 1868 przez dr. Adriana Baranieckiego, biblioteki dawnej Szko³y Sztuk Piêknych (pó¼niejszej ASP) oraz ksiêgozbioru i kolekcji grafik ofiarowanych przez Helenê D±bczañsk±. W 2000 pozyskano cenny, licz±cy ponad 1,2 tys. pozycji, zbiór ksi±¿ek dotycz±cych sztuki XX wieku, podarowany przez niemieckiego artystê prof. Georga Bazelitza. Wyodrêbniony dzia³ Biblioteki G³ównej ASP stanowi± zbiory specjalne, zgromadzone w Gabinecie Plakatów oraz Gabinecie Rycin. Udostêpnianie tych kolekcji, ograniczane ze wzglêdu na ich wysok± warto¶æ artystyczn± i wymogi konserwatorskie, rozszerzone zostanie po zakoñczeniu procesu digitalizacji.

Wiêksza czê¶æ zbiorów objêta jest tradycyjnym katalogiem kartkowym alfabetycznym i rzeczowym, natomiast ksi±¿ki wydane po 2004 opracowywane s± ju¿ w systemie VTLS/Virtua (katalog.asp.kzb.krakow.pl). Biblioteka G³ówna ASP czynnie wspó³tworzy centralny katalog polskich bibliotek naukowych NUKAT (www.nukat.edu.pl) od pocz±tku jego istnienia.

Biblioteka G³ówna zajmuje powierzchniê ok. 380 m2, od wielu lat niewystarczaj±c± dla jej sprawnego funkcjonowania i rozwoju. Sytuacja ta ulegnie zmianie dziêki przyznaniu bibliotece dodatkowej powierzchni (ponad 200 m2).

Zbiory Biblioteki G³ównej ASP, bêd±cej zawsze bibliotek± prezencyjn±, udostêpniane s± wy³±cznie na miejscu w czytelni. Gromadzone s± w jednym egzemplarzu, du¿± ich czê¶æ stanowi± albumy oraz katalogi wystaw. Z przywileju wypo¿yczania wydawnictw nowszych, wydanych po 1945, korzystaj± jedynie pracownicy krakowskiej ASP. Pocz±wszy od bie¿±cego semestru studenci ASP uzyskali mo¿liwo¶æ wypo¿yczania wydawnictw w³asnych akademii.

Zabytkowa czytelnia, czynna przez 6 dni w tygodniu, dysponuje 24 miejscami przy du¿ych drewnianych sto³ach, wykonanych wed³ug projektu Karola Homolacsa. Na miejscu skorzystaæ mo¿na z us³ug reprograficznych (odbitki kserograficzne, skanowanie, fotografia cyfrowa). W 2005 z czytelni korzysta³o ok. 7 tys. czytelników. W Bibliotece G³ównej i Wydzia³owej zatrudnionych jest ³±cznie 9 osób w wymiarze 8,5 etatu.

Jadwiga Wielgut−Walczak
Pañstwowa Wy¿sza Szko³a Zawodowa w Ciechanowie

Obiekty dla 3 tysiêcy

Ciechanowska PWSZ powsta³a w 2001. Jej strukturê tworz± 3 instytuty: Ochrony Zdrowia, In¿ynierii oraz Filologiczno−Historyczny w M³awie. Uczelnia prowadzi kszta³cenie na kierunkach: pielêgniarstwo, historia, filologia polska, mechanika i budowa maszyn oraz in¿ynieria ¶rodowiska. Obecnie kszta³ci siê w niej blisko 2 tys. studentów.

2 stycznia w Ciechanowie i M³awie rozpoczêto prace przy rozbudowie obiektów dydaktycznych PWSZ. Projekt Rozbudowa bazy dydaktycznej Pañstwowej Wy¿szej Szko³y Zawodowej w Ciechanowie – etap I wspó³finansowany jest ze ¶rodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Unii Europejskiej. Warto¶æ projektu to blisko 20 mln z³. Dofinansowanie z EFRR to 73,18 proc., a wk³ad w³asny uczelni – 26,82 proc. Wykonawc± inwestycji jest p³ockie Przedsiêbiorstwo Budowlano−Us³ugowe Vectra. W Ciechanowie na terenie wyburzonych warsztatów szkolnych zbudowany bêdzie od podstaw kompleks budynków o ca³kowitej powierzchni 8,5 tys. m2. Pierwszy etap obejmie 3 budynki: dydaktyczno−administracyjny „A” (pomieszczenia dydaktyczne: sale i audytoria, sale jêzykowe, pracownie komputerowe, pomieszczenia biurowe), dydaktyczny „B” (pracownie biologiczna i chemiczna, laboratoria, magazyny odczynników, sale dydaktyczne) i dydaktyczny „C” z wydzieleniem czê¶ci laboratoryjnej (11 sal wyk³adowo−æwiczeniowych).

W M³awie do dotychczasowej siedziby Instytutu Filologiczno−Historycznego dobudowane zostanie skrzyd³o z 15 salami i rozbudowana infrastruktura zewnêtrzna. Nowy obiekt bêdzie mia³ kubaturê 9278 tys. m3 i powierzchniê 1973 m2. Bêdzie w nim mog³o studiowaæ ponad 1,5 tys. studentów.

Realizacja I etapu inwestycji zakoñczy siê w po³owie 2007. W II etapie rozbudowy ciechanowskiej PWSZ powstanie nowa biblioteka akademicka wraz z czytelni± i aula dla ok. 500 osób. W M³awie natomiast planowana jest budowa sali sportowo−rekreacyjnej i domu studenta.

Inwestycja ma umo¿liwiæ rozwój uczelni i powiêkszenie liczby studentów z 2 do 5 tys. oraz uruchomienie nowych kierunków studiów: ekonomii, kulturoznawstwa, neofilologii, fizjoterapii, kosmetologii i rolnictwa.

(rk, mit)
Uniwersytet Warszawski

Nagrody „Przegl±du Wschodniego”

25 marca w Uniwersytecie Warszawskim wrêczono nagrody kwartalnika „Przegl±d Wschodni”, przyznawane za najlepsze prace naukowe po¶wiêcone problematyce wschodniej. Nagrody za rok 2005 w kategorii autorów krajowych otrzymali: dr Tadeusz Epsztein (Instytut Historii PAN) za pracê Z piórem i palet±. Zainteresowanie intelektualne i artystyczne ziemiañstwa polskiego na Ukrainie w II po³owie XIX wieku, dr hab. Grzegorz Hryciuk (Instytut Historyczny Uniwersytetu Wroc³awskiego) za pracê Przemiany narodowo¶ciowe i ludno¶ciowe w Galicji Wschodniej i na Wo³yniu w latach 1931−1948, doc. dr hab. W³odzimierz Mêdrzecki (Instytut Historii PAN) za pracê Inteligencja polska na Wo³yniu w okresie miêdzywojennym, dr Jerzy Rohoziñski (Polskie Radio) za ksi±¿kê ¦wiêci, biczownicy i czerwoni chanowie. Przemiany religijno¶ci muzu³mañskiej w radzieckim i proradzieckim Azerbejd¿anie (Wydawnictwo Uniwersytetu Wroc³awskiego).

Nagrodê Specjaln± za ca³okszta³t twórczo¶ci naukowej otrzyma³ Richard Pipes, emerytowany profesor Harvard University. Nagrod± im. Aleksandra Gieysztora wyró¿niono Adama Maldisa z Miñska. Nagrody Zagranicznej nie przyznano. Nagrody „Przegl±du Wschodniego” przyznawane s± od 1993, a pierwszymi laureatami wyró¿nienia byli profesorowie Stanis³aw Nicieja (Uniwersytet Opolski) i Edmund Ma³achowicz (PAN, Wroc³aw).

(ert)
Politechnika Warszawska

100 tys. z³ dla studentów

21 marca czterej najzdolniejsi studenci Wydzia³u Elektrycznego Politechniki Warszawskiej odebrali stypendia Fundacji STOEN RWE. Stypendy¶ci otrzymywaæ bêd± miesiêcznie 800 z³ – w ci±gu roku ka¿dy z nich otrzyma 8 tys. z³. Odbêd± te¿ praktyki zawodowe w STOEN. Najzdolniejsi z praktykantów zostan± przyjêci na sta¿ w zagranicznych firmach Grupy RWE. Fundacja przeznaczy na realizacjê programu 100 tys. z³. Wydarzenie jest konsekwencj± zawartego w czerwcu 2005 porozumienia o wspó³pracy Politechniki Warszawskiej i firmy STOEN.

O stypendium mogli siê ubiegaæ studenci ostatnich czterech semestrów studiów dziennych, którzy nie maj± jeszcze tytu³u magisterskiego. Otrzymali je ci, którzy uzyskali bardzo dobre wyniki w nauce, znaj± bardzo dobrze jêzyk obcy oraz interesuj± siê elektroenergetyk±. Laureatów wybra³a Kapitu³a Stypendium STOEN, sk³adaj±ca siê z przedstawicieli przedsiêbiorstwa, Wydzia³u Elektrycznego, Instytutu Elektroenergetyki oraz Wydzia³owego Samorz±du Studentów.

– W³adzom Wydzia³u zale¿y na tym, ¿eby nasi absolwenci byli jak najlepiej przygotowani do podjêcia pracy zawodowej – mówi prof. Stanis³aw Wincenciak, dziekan Wydzia³u Elektrycznego. – Dbamy, by nasze programy nauczania by³y dostosowane do oczekiwañ pracodawców, a studenci mieli okazjê poznawaæ zawód w praktyce.

W pa¼dzierniku 2005 STOEN rozpocz±³ osiemnastomiesiêczny program dla sta¿ystów Trainee, adresowany m.in. do absolwentów Politechniki Warszawskiej. Sta¿y¶ci uczestnicz± w pracach zespo³ów kluczowych z punktu widzenia warszawskiej sieci energetycznej – zespo³u zarz±dzania sieci± oraz zarz±dzania maj±tkiem sieciowym. Dla ka¿dego ze sta¿ystów opracowywany jest indywidualny plan rozwoju kariery. Uczestnicy programu mog± liczyæ na opiekê mentora, do¶wiadczonego pracownika STOEN. Wezm± udzia³ w krajowych i miêdzynarodowych projektach Grupy RWE.

(echyb)
Uniwersytet Gdañski

Dewirtualizacja relacji

Trzecia konferencja naukowa Cz³owiek i nowe media, zorganizowana w dniach 27−28 marca, mia³a inn± formê ni¿ zazwyczaj. Dni konferencyjne zosta³y podzielone na dwie czê¶ci: wyst±pienia zaproszonych go¶ci i g³osy m³odych badaczy.

Wyst±pienia zgrupowano w kilku blokach tematycznych: Media pod lup±, Cyberreligia, O ciele i p³ci medialnie, Interfejs sztuki i kultury, Pedagogika z ma³p±, (De) wirtualizacja relacji, Internet w polityce i biznesie.

Zestawienie niczym nieograniczonej wolno¶ci Internetu, przedstawionej w referacie Piotra Urbanika Wp³yw forum internetowego na przebieg kampanii wyborczych w 2005 roku, z obrazem wszechobecnej cenzury w Chinach w referacie mgr. Wojciecha Jakubca Jak daleko mo¿na pój¶æ publikuj±c w Chinach? Studium przypadku szczególnie zainteresowa³o panelistów pierwszego dnia konferencji.

Blok (De) wirtualizacja relacji poruszy³ przede wszystkim takimi referatami, jak Najwa¿niejsza w ¿yciu jest mi³o¶æ Lucyny Gawuæ czy Percepcja Internetu a dewirtualizacja mi³o¶ci on−line Agaty Koczowskiej. Oba teksty zwracaj± uwagê na to, i¿ coraz wiêksza jest tendencja do przenoszenia relacji on−line do przestrzeni off−line – w ¶wiecie rzeczywistym. Przyjmujemy optykê Internetu, bo jest to medium, które coraz mocniej i g³êbiej wkracza w nasze ¿ycie. Przy okazji wskazano zmiany jêzykowe: to, co kiedy¶ nazywali¶my relacjami bezpo¶rednimi, teraz jest dewirtualizacj±. Dyskusja na temat drogi rozwoju nowych technologii rozwinê³a siê tak¿e po wyst±pieniach prof. Marka Adamca, dr. Jakuba Zajdla i prof. Kazimierza Krzysztofka. Próbowano w niej okre¶liæ przysz³o¶æ Internetu – nie tylko jako medium i narzêdzie, ale tak¿e jako now± formê kultury.

Podczas dwóch dni Internet by³ ogl±dany i analizowany z ró¿nych stron. Red. Edwin Bendyk („Polityka”) zauwa¿y³, ¿e Internet jest medium, które daje nowe mo¿liwo¶ci, choæby takie, jak spe³nienie rewolucji hippisowskiej, które mog³oby mieæ miejsce, gdyby w latach 60. Internet by³ rozpowszechniony na tak± skalê, jak obecnie. Dr Marcin Sieñko w referacie Cyfrowe technologie my¶lenia opisa³ go natomiast jako wyj¶cie poza oraln± kulturê s³owa.

Agnieszka Kminikowska
Uniwersytet ¦l±ski

Salon uniwersytecki

Uniwersytet ¦l±ski ma w³asny salon towarzyski. Tak± rolê pe³ni± Wieczory Akademickie z udzia³em gwiazd nauki, sztuki, polityki. Spotkanie 28 lutego by³o wyj±tkowe nie z powodu magicznej liczby (13 wieczór), lecz go¶ci, niedawno jeszcze studentów Uniwersytetu ¦l±skiego, a dzi¶ s³awnych artystów.

Aula im. Kazimierza Lepszego w budynku Rektoratu U¦ w Katowicach, jak zwykle przy takiej okazji, straci³a dydaktyczno−konferencyjny charakter i przemieni³a siê w salon. Go¶æmi wieczoru byli: Magdalena Piekorz – scenarzystka, re¿yserka filmu Prêgi, Wojciech Kuczok – pisarz, autor powie¶ci Gnój, autor scenariusza Prêg, oraz Adrian Konarski – kompozytor, pianista Piwnicy pod Baranami, autor muzyki do filmu Prêgi. Spotkanie by³o po¶wiêcone sztuce filmowej. Wspomnienia i dyskusje ilustrowa³y fragmenty filmu Magdaleny Piekorz.

Piekorz i Kuczok, absolwenci U¦, dziêkowali swoim mistrzom i wychowawcom. Piekorz ukoñczy³a studia na Wydziale Radia i Telewizji im. K. Kie¶lowskiego. Jest autork± filmów dokumentalnych, najbardziej znane spo¶ród nich to: Dziewczyny z Szymanowa, Franciszkañski spontan, Przybysze, Znale¼æ, zobaczyæ, pochowaæ, Labirynt. Prêgi s± jej pierwszym filmem fabularnym. Laureatka wielu presti¿owych nagród, w tym Z³otych Lwów, g³ównej nagrody 29. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w roku 2004. Wojciech Kuczok, absolwent kulturoznawstwa na Wydziale Filologicznym, jest cenionym poet±, prozaikiem, krytykiem filmowym oraz autorem filmowego scenariusza. Opublikowa³ tom opowiadañ Opowie¶ci s³ychane, nominowany do Nagrody Literackiej Nike i nagrodzony przez Polskie Towarzystwo Wydawców Ksi±¿ek w roku 2000, zbiór opowiadañ Szkieleciarki oraz tom poezji Opowie¶ci samowite. W 2003 roku ukaza³a siê jego powie¶æ Gnój, uznana za Ksi±¿kê Wiosny 2003 Poznañskiego Przegl±du Nowo¶ci Wydawniczych, nagrodzona Paszportem „Polityki” w dziedzinie literatury. W 2004 roku za Gnój pisarz otrzyma³ najbardziej presti¿ow± polsk± nagrodê literack± – Nike.

Tradycja Wieczorów Akademickich zosta³a zapocz±tkowana w U¦ w 1997, za kadencji rektorskiej prof. Tadeusza S³awka i jest kontynuowana przez jego nastêpcê – prof. Janusza Janeczka. Go¶æmi Wieczorów byli m.in.: Ryszard Kapu¶ciñski, prof. Jerzy Stuhr, prof. Jan Miodek, ks. Adam Boniecki, senator Kazimierz Kutz, przeor Klasztoru na Ska³ce prof. Andrzej Napiórkowski. Prelekcja, niezale¿nie od tematu, zawsze jest oprawiona programem artystycznym. Wieczory odbywaj± siê raz lub dwa razy do roku. Nie maj± sta³ego terminu – zale¿y on od tego, kiedy go¶cie znajd± czas na spotkanie. Publiczno¶ci± s± pracownicy, studenci i przyjaciele uniwersytetu.

Jolanta Talarczyk
Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

Urodzaj doktorów

A¿ 202 osoby odebra³y dyplomy doktorskie podczas tegorocznego ¦wiêta Uczelni, które Uniwersytet Miko³aja Kopernika obchodzi³ 19 lutego, w dniu 533. rocznicy urodzin swojego patrona. Dyplomy doktora habilitowanego otrzyma³o 27 osób.

UMK posiada uprawnienia do prowadzenia studiów doktoranckich w 23 dyscyplinach, sytuuj±c siê w czo³ówce polskich uniwersytetów. Obecnie na studiach trzeciego stopnia kszta³ci siê tam ponad 600 osób. Przymierzaj±c siê do realizacji Deklaracji Boloñskiej, UMK zamierza w ci±gu najbli¿szych lat podwoiæ tê liczbê. Sto dodatkowych miejsc przybêdzie od nowego roku akademickiego, wzro¶nie tak¿e liczba miejsc dla doktorantów nie objêtych systemem pomocy stypendialnej. Zmianie ulec ma tak¿e program studiów doktoranckich. Tylko niektóre wydzia³y bowiem proponuj± doktorantom zajêcia dydaktyczne. Wiêkszo¶æ oczekuje od nich jedynie pracy dyplomowej. W³adze uczelni zastanawiaj± siê tak¿e, jak podzieliæ miejsca na studiach doktoranckich miêdzy wydzia³y. Obecnie podzia³ ten uzale¿niony jest od liczby zatrudnionych na wydziale samodzielnych pracowników naukowych. Jednak na niektórych wydzia³ach du¿a liczba takich pracowników nie oznacza du¿ej liczby studentów.

(kin)
Centrum Promocji Informatyki

Skuteczna informatyzacja uczelni

Jak usprawniæ proces informatyzacji uczelni? Jaki system wybraæ? Jak uzyskaæ maksymalne korzy¶ci z wdro¿enia? Na te pytania odpowiadali uczestnicy III edycji konferencji Informatyczne wspomaganie zarz±dzania uczelni± – przegl±d praktycznych rozwi±zañ, która odby³a siê 28 lutego w Warszawie. Organizatorem spotkania by³o Centrum Promocji Informatyki.

Obrady rozpocz±³ wyk³ad prof. Jerzego Weresa, pe³nomocnika rektora Akademii Rolniczej w Poznaniu ds. sieci i systemów informatycznych. Przedstawi³ on wyniki do¶wiadczeñ z funkcjonowania systemu informatycznego w swojej uczelni. Mówi³ o autorskim projekcie uczelni wprowadzonym w 1990 oraz o wdro¿eniu przez firmê zewnêtrzn± nowego systemu informatycznego. Niepe³ny sukces we wdro¿eniu pierwszego systemu spowodowany by³ obawami pracowników o zwolnienia, niedostateczn± liczb± szkoleñ dla wykonawców i przysz³ych u¿ytkowników systemu oraz s³abym umotywowaniem u¿ytkowników. Nowy model daje mo¿liwo¶æ odwzorowania statycznej i dynamicznej struktury uczelni oraz odwzorowania obiegu dokumentów. Jedn± z zalet nowego systemu by³a mo¿liwo¶æ utrzymania i rozwoju ju¿ u¿ywanego systemu informatycznego. Dziêki niemu organizacja toku studiów jest ³atwiejsza, nastêpuje m.in. automatyczne uk³adanie rozk³adu zajêæ, dostêpno¶ci sal. Zdaniem referenta, wdro¿enie systemu informatycznego w uczelni wymaga kompetentnego i do¶wiadczonego zewnêtrznego dostawcy.

Rozwi±zania informatyczne dla szkó³ wy¿szych zaprezentowali przedstawiciele firm teleinformatycznych: Maciej Czerna – CSF Polska Sp. z o.o., Grzegorz Kaliñski – Kala Soft, Waldemar Rokicki – Emax oraz Micha³ Siedlecki – Simple S.A.

Dr in¿. Miros³aw Bêdzak z Politechniki Szczeciñskiej pokaza³ przyk³ad hakerskiego ataku na pocztê elektroniczn± i przegl±darkê www. Zaznaczy³, ¿e niew³a¶ciwe postêpowanie, czyli brak wiedzy i umiejêtno¶ci pos³ugiwania siê bezpiecznymi technologiami internetowymi, mo¿e nie tylko opó¼niæ upowszechnienie siê w Polsce spo³eczeñstwa informacyjnego, ale tak¿e skompromitowaæ rozwi±zania informatyczne wspomagaj±ce np. rozwój e−uczelni. Stwierdzi³, ¿e nale¿y zadbaæ o w³a¶ciwe przygotowanie polskich studentów do prowadzenia bezpiecznego e−biznesu.

Radca prawny mec. Bohdan Aljewicz przedstawi³ specyfikacje istotnych warunków zamówienia (SIWZ), osadzon± w realiach szko³y wy¿szej. Dr in¿. Tomasz Wojdyñski (Wy¿sza Szko³a Zarz±dzania i Bankowo¶ci w Krakowie) omówi³ elektroniczny system obiegu dokumentów (ESOD) oraz jego funkcje i miejsce w zarz±dzaniu uczelni±. Jaros³aw ¯eliñski (It Konsulting) podkre¶li³, ¿e rentowno¶æ inwestycji w nowe technologie jest tym wiêksza, im bardziej ich wdro¿enie prze³o¿y siê na usprawnienie pracy i wzrost postrzeganej warto¶ci uczelni dla studenta.

IV edycja konferencji odbêdzie siê 28 wrze¶nia br. w Warszawie.

(makom)
Wy¿sza Szko³a Europejska im. J. Tischnera w Krakowie

Kogut na patyku

Krakowscy studenci mieli spontanicznie i wspó³czuj±co demonstrowaæ solidarno¶æ ze studentami protestuj±cymi we Francji przeciwko liberalizacji rynku pracy, ale deszcz ostudzi³ ich zapa³. Pod francuskim konsulatem w Krakowie zebra³a siê tylko ka³u¿a wody.

O Francji i jej problemach o wiele lepiej dyskutuje siê w ciep³ej auli by³ej ambasady Zwi±zku Radzieckiego. Na brak frekwencji nie mog³a narzekaæ prof. Chantal Delsol, na której wyk³ad o Republice francuskiej w ogniu próby przysz³o tak wielu studentów, ¿e musiano zmieniaæ sale wyk³adowe na reprezentacyjn± aulê. Spotkanie odby³o siê 10 kwietnia, w ramach wspó³pracy miêdzy Wy¿sz± Szko³± Europejsk± im. J. Tischnera a Université de Marna La−Vallée.

– Francja jest z³ym przyk³adem dla Europy, bo nie zgadza siê na wprowadzenie konkurencji i rozprzestrzenienie my¶li liberalnej – mówi³a prof. Delsol, podkre¶laj±c nieustannie swój patriotyzm i krytycyzm. Filozofka ma nadziejê na wprowadzenie pokojowych rozwi±zañ w kraju, który nie tylko jest pierwsz± córk± Ko¶cio³a, ale i rewolucji. Jej opinie i s±dy o aktualnej sytuacji we Francji wzbudzi³y u zebranych milcz±c± akceptacjê.

– Jak pani wyt³umaczy powi±zanie laicko¶ci struktur pañstwowych z despotyzmem o¶wieceniowym? – pyta gwa³townie student lingwistyki stosowanej w WSE. – To konsekwencja postêpu o¶wieceniowego. Z religi± nie wolno wychodziæ na zewn±trz, poza podwórko swojego domu – pada krótka odpowied¼.

Przez szum francuskojêzycznych pytañ przedziera siê nagle mocny mêski g³os: – Czy wie pani, dlaczego kogut jest symbolem Francji? I po znacz±cym milczeniu, dopowiada: – Bo to jedyny ptak, który potrafi ¶piewaæ powieszony nogami do góry. O podobieñstwach Francji do innych zwierz±t nie mówiono, ale wci±¿ s³ychaæ by³o odg³osy oburzenia na zachowanie i postêpowanie Francji w stosunku do Polski.

– By³am oburzona pretensjonalno¶ci± wypowiedzi szefa naszego rz±du, ale oprócz mówienia prawdy nic innego nie mogê zrobiæ – powiedzia³a na zakoñczenie wyk³adu francuska uczona. Aplauz studentów nie mia³ koñca. Ich ucho pieszczone by³o prawd±. Nie wiadomo tylko, któr±. Kogut jest uznawany za jeden z symboli Francji, bo w okresie rzymskim bawiono siê s³owami i wyraz gallus w jêzyku ³aciñskim oznacza³ zarówno koguta, jak i Celta. Wyk³ad prof. Chantal Delsol nie kry³ w sobie ¿adnej dwuznaczno¶ci.

Jola Workowska
Politechnika Czêstochowska

ÖKOPROFIT International

W ramach Europejskiego Programu Wspó³pracy Miêdzyregionalnej INTERREG IIIC Instytut Maszyn Cieplnych Politechniki Czêstochowskiej uczestniczy w projekcie ÖKOPROFIT International. Jego celem jest rozwój metod zarz±dzania lokaln± gospodark±, ze szczególnym uwzglêdnieniem ochrony ¶rodowiska. W projekcie bior± udzia³ partnerzy z sze¶ciu regionów Unii Europejskiej. W sk³ad sieci partnerskiej wesz³y, reprezentowane przez administracjê lokaln±, miasta: Graz (Austria), Maribor (S³owenia) i Pecs (Wêgry) oraz prowincja Modena z W³och. Wsparcie naukowe sieci stanowi±, poza PCz., uniwersytety w Grazu, Mariborze i Modenie oraz Instytut Leibniza Ekologicznego Rozwoju Regionalnego w Dre¼nie. Partnerem wiod±cym ca³ej operacji jest Wydzia³ ¦rodowiska Urzêdu Miasta Graz.

– Zadania Politechniki Czêstochowskiej w projekcie ÖKOPROFIT International obejmuj±, miêdzy innymi, opracowanie koncepcji rozwi±zañ problemów miasta/regionu zwi±zanych z popraw± efektywno¶ci technologii wykorzystywanych przez lokalne podmioty gospodarcze oraz rozpowszechnianie wiedzy przydatnej w tworzeniu zintegrowanej strategii wzmocnienia lokalnej gospodarki przy jednoczesnej poprawie sytuacji ekologicznej – mówi dr in¿. El¿bieta Moryñ−Kucharczyk, cz³onek Komitetu Steruj±cego Projektu.

– Nasza rola jako partnera koncentruje siê wokó³ problemów lokalnego planowania energetycznego, w którym du¿y nacisk k³adzie siê na wykorzystanie miejscowego potencja³u energetycznego zarówno w zakresie ¼róde³ energii odpadowej, jak i odnawialnej – dodaje dr hab. in¿. Alicja Jar¿a, prof. PCz., koordynator zadañ Politechniki Czêstochowskiej.

Realizacja projektu trwa od lutego 2004 i zakoñczy siê we wrze¶niu br. Jego ca³kowity bud¿et to 1 411 340,80 euro, przy czym dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi 868 125,50 euro.

(daku)
Akademia Rolnicza w Lublinie

20 lat stacji w Sosnowicy

£±karska Stacja Dydaktyczno−Badawcza w Sosnowicy, podlegaj±ca Katedrze £±karstwa i Kszta³towania Zieleni lubelskiej AR, powsta³a w 1986. S³u¿y studentom i pracownikom naukowym AR, kadrom o¶rodków doradztwa rolniczego oraz uczniom szkó³ rolniczych i praktykom rolnikom. O¶rodek posiada 20,2 ha u¿ytków zielonych, w tym 11,7 ha ³±k i 8,5 ha pastwisk. Na ³±kach znajduje siê stacja lizymetryczna i Automatyczna Stacja Meteorologiczna typu „Klimat” z automatycznym pomiarem najwa¿niejszych parametrów pogody. W stacji prowadzone jest dwukierunkowe u¿ytkowanie zbiorowisk trawiastych: ko¶ne (³±kowe) i pastwiskowe z wypasem stada krów rasy miêsnej limousine (w³asno¶æ RZD Uhrusk), po³±czone z badaniami naukowymi. W stacji odbywaj± siê zajêcia ze studentami z zakresu ³±karstwa i kszta³towania zieleni, chowu byd³a oraz badania zwi±zane z pracami magisterskimi.

Pracownicy Katedry £±karstwa i Kszta³towania Zieleni, której kierownikiem jest prof. Ryszard Bary³a, prowadz± tam badania z zakresu: biologii rozwoju i wzrostu traw oraz ro¶lin motylkowatych w zró¿nicowanych warunkach glebowych, oceny plonowania i trwa³o¶ci ró¿nych gatunków traw w zale¿no¶ci od sposobu u¿ytkowania i warunków glebowych, wp³ywu udzia³u ro¶lin motylkowatych na ograniczenie nawo¿enia azotem zbiorowisk trawiastych, wp³ywu ró¿nych metod regeneracji zdegradowanych zbiorowisk trawiastych w siedliskach pobagiennych na plonowanie i warto¶æ paszy oraz w³a¶ciwo¶ci fizykochemiczne gleb, oceny przydatno¶ci nowych gatunków traw kompleksu Lolium x Festuca do ró¿nych warunków siedliskowych i sposobu u¿ytkowania, porównania naturalnego wypasu z tzw. u¿ytkowaniem pastwiskowym symulowanym na plonowanie i sk³ad gatunkowy zbiorowisk trawiastych, wp³ywu sposobu u¿ytkowania (koszenie, wypas) na w³a¶ciwo¶ci fizykochemiczne gleb organicznych, oceny ró¿nych gatunków i odmian traw gazonowych do zadarnienia nawierzchni w warunkach zró¿nicowanej intensywno¶ci u¿ytkowania. Czê¶æ prac realizowano w ramach grantów KBN (7 projektów). Najwa¿niejsze osi±gniêcia uzyskane w stacji w Sosnowicy to opracowanie nowej technologii regeneracji zbiorowisk trawiastych z zastosowaniem siewników do siewów bezpo¶rednich, okre¶lenie optymalnych poziomów nawo¿enia azotem ³±k w ró¿nych prognostycznych kompleksach wilgotno¶ciowo−glebowych oraz okre¶lenie optymalnych poziomów nawo¿enia azotem zbiorowisk o zró¿nicowanym udziale ro¶lin motylkowatych.

Wiele projektów w Stacji Dydaktyczno−Badawczej realizowanych jest we wspó³pracy z jednostkami AR (Katedr± Hodowli Byd³a, Katedr± Mikrobiologii Rolniczej i Katedr± Melioracji i Budownictwa Rolniczego) oraz innych uczelni (Zak³adem Meteorologii i Klimatologii UMCS, Instytutem Przyrodniczych Podstaw Melioracji SGGW), a tak¿e Stacj± Hodowli Ro¶lin Szelejewo, Instytutem Genetyki PAN w Poznaniu, Centralnym O¶rodkiem Badania Odmian Ro¶lin Uprawnych w S³upi Wielkiej.

Ryszard Bary³a, Ireneusz Jarnicki
Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

Kwa¶ny papier

Kwa¶ny papier. Ratowanie w skali masowej zagro¿onych polskich zasobów bibliotecznych i archiwalnych to tytu³ konferencji, która odby³a siê w dniach 29−31 marca w UMK. Konferencja, w której uczestniczyli przedstawiciele najwa¿niejszych polskich bibliotek, by³a podsumowaniem badañ realizowanych w ramach prowadzonego od 2001 ogólnopolskiego programu Kwa¶ny papier, dotycz±cego opracowania zniszczeñ biologicznych polskich zbiorów bibliotecznych i archiwalnych XIX i XX wieku oraz konserwatorskich metod masowej ochrony tych zbiorów. Podczas obrad mówiono m.in.: o zakwaszeniu ksiêgozbiorów bibliotek polskich, zanieczyszczeniach mikrobiologicznych powietrza i powierzchni ksi±¿ek w bibliotekach i archiwach oraz wynikach badañ grzybic i alergii u personelu bibliotecznego.

Konferencji, zorganizowanej przez Bibliotekê G³ówn± UMK, towarzyszy³a wystawa prezentuj±ca prace konserwatorsko−restauratorskie studentów i pracowników Zak³adu Konserwacji Papieru i Skóry Instytutu Zabytkoznawstwa UMK na rzecz Biblioteki Uniwersyteckiej.

kin

Miêdzynarodowe konkursy

Fikcyjny spór

Studenci Uniwersytetu Miko³aja Kopernika reprezentowali Polskê w ogólno¶wiatowych fina³ach presti¿owego konkursu z zakresu miêdzynarodowego prawa publicznego Philip C. Jessup International Law Moot Court Competition, które odby³y siê w dniach 26 marca – 2 kwietnia w Waszyngtonie. Dru¿yna UMK, w sk³adzie: Agata Bzdyñ (IV rok prawa i V rok stosunków miêdzynarodowych), Wanda Kudrycka, Maciej ¯enkiewicz (oboje III rok prawa) oraz Micha³ Piotr Ziemiak (IV rok prawa), udzia³ w zawodach zapewni³a sobie zwyciê¿aj±c z fina³ach krajowych, w których pokona³a reprezentacje Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Zespo³em kieruj± dr Marcin Ka³duñski z Katedry Prawa Miêdzynarodowego oraz mgr Micha³ Balcerzak z Katedry Praw Cz³owieka. Philip C. Jessup International Law Moot Court Competition jest jednym z najstarszych (organizowanym nieprzerwanie od 1960) konkursów typu Moot Court, polegaj±cych na symulacji rozpraw przed Miêdzynarodowym Trybuna³em Sprawiedliwo¶ci. Rokrocznie przedstawiany jest spór pomiêdzy dwoma fikcyjnymi pañstwami. Zadaniem dru¿yn bior±cych udzia³ w konkursie jest opracowanie zarówno pisemnych memoria³ów, jak i wyst±pieñ ustnych, które nastêpnie prezentowane s± przed „s±dami” z³o¿onymi z wybitnych przedstawicieli doktryny oraz praktyków prawa miêdzynarodowego z ca³ego ¶wiata. Ka¿da dru¿yna zobowi±zana jest do przygotowania argumentacji dla strony wnosz±cej skargê, a tak¿e odpowiadaj±cej na postawione zarzuty. W tym roku tematyka konkursu dotyczy³a m.in. jurysdykcji Miêdzynarodowego Trybuna³u Sprawiedliwo¶ci, immunitetu pañstwa, pracy przymusowej, umów bilateralnych oraz ochrony praw rdzennych ludno¶ci. W fina³ach wziê³o udzia³ 90 ekip z ca³ego ¶wiata.

(Kin)

Bój o profesora

Jak uczelnie walcz± o profesorów i doktorów? Wy¿sza Szko³a Biznesu – NLU z Nowego S±cza daje wiêcej wolnego czasu swoim pracownikom, którzy chc± zdobywaæ naukowe tytu³y. Asystent, który robi doktorat, ma o po³owê obni¿on± liczbê godzin pracy, a doktor, który przygotowuje siê do habilitacji, jest z niej zwolniony przez rok. W tym czasie dostaj± normaln± pensjê, któr± uczelnia traktuje jako stypendium. (...)

Wy¿sza Szko³a Finansów i Zarz±dzania w Bia³ymstoku ma inny pomys³ na podnoszenie kwalifikacji swojej kadry. Op³aca jej wszelkie koszty zdobycia nowego tytu³u naukowego, który uzyskuj± w pañstwowych uczelniach.

– P³acimy 8−10 tys. z³ na osobê za koszty przewodu habilitacyjnego lub doktorskiego (...) – mówi Józef Szab³owski, rektor WSFiZ (...).

– Z zatrudnieniem doktorów nie ma problemu (...) ale brakuje profesorów – ocenia Szab³owski. O nich w³a¶nie w najbli¿szych miesi±cach rozegra siê bój. Uczelnie niepañstwowe mog± ich podkupiæ, oferuj±c wy¿sze p³ace. Ale szko³y pañstwowe te¿ zaczynaj± siê o nich coraz bardziej troszczyæ.

Uniwersytet Gdañski (...) ufundowa³ specjalne nagrody dla pracowników, którzy szybko robi± karierê naukow±. Od tego roku akademickiego 25 tys. z³ otrzymuje osoba, która w piêæ lat po habilitacji zdobêdzie tytu³ profesora, natomiast 15 tys. z³ dostanie ka¿dy, kto uzyska habilitacjê w ci±gu 7 lat od swojego doktoratu. (...)

Najwiêksza polska uczelnia, Uniwersytet Warszawski, najlepszym profesorom i doktorom daje tzw. stypendia rektorskie – tysi±c z³otych miesiêcznie. (Anna Paciorek, Profesora pilnie szukam, „Rzeczpospolita”, 15.03.2006)

Zrobiæ i zrozumieæ

Budynek Centrum Nauki Kopernik zostanie wzniesiony za pieni±dze z kasy miasta, a Ministerstwo Edukacji i Nauki sfinansuje ekspozycjê. Trwaj± starania o dotacjê z funduszy europejskich. (...)

Idea centrów nauki zak³ada, ¿e najlepszym t³umaczem bêdzie samodzielnie przeprowadzone do¶wiadczenie – zgodnie ze star± chiñsk± maksym±: Powiedz mi, a zapomnê. Poka¿ mi, a zapamiêtam. Pozwól mi to zrobiæ, a zrozumiem. W pierwszych centrach królowa³a fizyka – urz±dzenia u³atwia³y zrozumienie praw mechaniki, optyki, elektryczno¶ci. Z czasem ofertê poszerzano o nauki przyrodnicze, medycynê, psychologiê. Kopernik w Warszawie chce pokazaæ jeszcze wiêcej – bêd± tu unikatowe w skali Europy stanowiska prezentuj±ce nauki spo³eczne i humanistyczne (ekonomiê, socjologiê, politologiê), du¿y dzia³ po¶wiêcony archeologii i interaktywne urz±dzenia dotycz±ce najnowszych dziedzin nauki: biotechnologii, fizyki pó³przewodników, robotyki a tak¿e multimedialne planetarium. (...)

Z wiêkszo¶ci stanowisk go¶cie Kopernika korzystaæ bêd± w ten sposób, ¿e zapoznaj± siê z krótk± instrukcj±, po czym uruchomi± jaki¶ proces i bêd± kontrolowaæ jego przebieg. Bêd± obserwowaæ wynik swoich dzia³añ (zgodny z przewidywaniami lub nie), a komentarz towarzysz±cy stanowisku pozwoli im zrozumieæ istotê badanego zjawiska i poznaæ jego konsekwencje, na przyk³ad zastosowania w codziennym ¿yciu. (...)

Kopernik to (...) tak¿e wystawa objazdowa odwiedzaj±ca szko³y i domy kultury w Polsce, to spotkania z wybitnymi naukowcami z kraju i zagranicy, to wystawy, koncerty i przedstawienia. To równie¿ laboratoria i pracownie, w których organizowane bêd± zajêcia dla grup (g³ównie szkolnych). (Piotr Kossobudzki, Proszê dotykaæ!, „Polityka”, 1.04.2006)

Samodzielno¶æ i satysfakcja

Skoñczy³am anglistykê w Szczecinie i pojecha³am robiæ magisterkê na University of Westminster w Londynie, kierunek: MA Bilingual Translation. (...) A ¿e t³umacz musi znaæ co najmniej dwa jêzyki, dzi¶ uczê siê niemieckiego w Berlinie.

Uczestniczê w tylu zajêciach, ilu jestem w stanie podo³aæ. Trudno siê przestawiæ na tê samodzielno¶æ. W Polsce traktuj± ciê jak ucznia w szkole, ci±gle sprawdzaj± wiedzê na kolokwiach. Tu jest twoj± spraw±, czy siê uczysz. Lepsze wydaje mi siê na Zachodzie przygotowanie profesorów do zajêæ. £atwiej te¿ mo¿na siê z nimi dogadaæ. (...) Inny plus berliñskiej uczelni to tzw. studienberatung: starsi studenci doradzaj± m³odszym, jak zaplanowaæ naukê. Tu dba siê o studentów – dobry obiad w sto³ówce to 1−2 euro, a dostêp do Internetu – 10 euro. W porównaniu z Polsk± akademik jest drogi – 145 euro za miesi±c. Ale warunki s± komfortowe. (Marta Gromysz, Za granic± wyros³y mi skrzyd³a, „Newsweek”, 23.04.2006)

Unikalna wiedza

Mój przyjaciel muzyk Mamadou Diouf, stypendysta rz±du senegalskiego, (...) zrobi³ doktorat w SGGW. Konkluzj± jego pracy naukowej by³o stwierdzenie, ¿e w klimacie Afryki ryby najlepiej konserwowaæ sol±c je i susz±c na s³oñcu. Równie odkrywcze wnioski wysnuto z wieloletnich badañ noblisty Gary’ego Beckera. Odkry³ on mianowicie, ¿e dla gospodarki najpo¿yteczniejsz± instytucj± jest tradycyjna rodzina. Sztokholmska kapitu³a rozpozna³a w jego pracach tê unikaln± wiedzê, która jest oczywisto¶ci± dla ka¿dej gospodyni z Podhala. (Jan Pospieszalski, Pochwa³a trwa³o¶ci, „Ozon”, 5.04.2006)

Z³oto i srebro za programowanie

Zespó³ programistów z Uniwersytetu Jagielloñskiego, w sk³adzie: Arkadiusz Pawlik, Bartosz Walczak i Pawe³ Walter, zdoby³ z³oty medal na 30. Miêdzynarodowym Konkursie Programowania Zespo³owego – Annual International Collegiate Programming Contest (ICPC) – wspieranym przez firmê IBM. Studenci matematyki i informatyki z Krakowa pokonali ponad 5,5 tys. dru¿yn z ca³ego ¶wiata, przegrywaj±c jedynie z zespo³em z Uniwersytetu w Saratowie w Rosji. Spo¶ród 83 dru¿yn bior±cych udzia³ w fina³ach, jedynie rosyjskiemu i polskiemu zespo³owi uda³o siê rozwi±zaæ a¿ 6 z 10 zadañ. Fina³owy etap konkursu odby³ siê w San Antonio w Teksasie w dniach 9−13 kwietnia. W¶ród najzdolniejszych programistów z ca³ego ¶wiata, oprócz zespo³u z UJ, znale¼li siê tak¿e studenci z Uniwersytetu Warszawskiego, którzy zajêli siódme miejsce, zdobywaj±c srebrny medal.

Dru¿yny uczestnicz±ce w finale w ci±gu 5 godzin mia³y rozwi±zaæ zestaw zadañ programistycznych, m.in.: jak najoszczêdniej zbudowaæ bezpieczn± sieæ do przeprowadzania internetowych transakcji B2B oraz jak okre¶liæ stopieñ separacji pomiêdzy sieciami poszczególnych u¿ytkowników na ¶wiecie. Zwyciêzcy fina³ów konkursu otrzymali nagrody ufundowane przez IBM, stypendia, a tak¿e prawo do trofeum „najm±drzejszych na ¶wiecie”.

30. edycja konkursu zgromadzi³a 83 zespo³y, spo¶ród ponad 5,6 tys. zespo³ów z 84 krajów, które wspó³zawodniczy³y w konkursach regionalnych przeprowadzonych zesz³ej jesieni. Tegoroczny sukces Polaków nie jest pierwszym w historii obu uczelni. Dru¿yna z UW zajê³a pierwsze miejsce w konkursie ACM w 2003 oraz zdoby³a br±zowy medal w 2004. Do fina³ów konkursu w 2004 zakwalifikowa³ siê tak¿e zespó³ z UJ.

Konkurs ICPC, organizowany przez stowarzyszenie Association for Computing Machinery (ACM), a od 1997 sponsorowany przez firmê IBM, jest najstarsz±, najwiêksz± i najbardziej presti¿ow± inicjatyw± dla m³odych programistów. Pocz±tki konkursu siêgaj± 1970, gdy po raz pierwszy odby³y siê zawody w programowaniu dru¿ynowym. Zasad± konkursu jest promowanie kreatywno¶ci, pracy zespo³owej i innowacyjnego podej¶cia w tworzeniu rozwi±zañ software’owych. Inicjatywa ACM umo¿liwia m³odym programistom sprawdzenie umiejêtno¶ci pracowania pod presj± czasu i w bardzo konkurencyjnym otoczeniu.

(mit)
Wy¿sza Szko³a Przedsiêbiorczo¶ci i Zarz±dzania im. L. Ko¼miñskiego

Co siê w Polsce dzieje?

Wy¿sza Szko³a Przedsiêbiorczo¶ci i Zarz±dzania im. Leona Ko¼miñskiego w Warszawie sta³a siê 7 kwietnia miejscem intelektualnej dysputy wybitnych polskich socjologów oraz studentów socjologii. Panel dyskusyjny Co siê w Polsce sta³o? Co siê w Polsce dzieje? Co siê w Polsce bêdzie dzia³o? sk³oni³ uczestników do zastanowienia siê nad stanem polskiej rzeczywisto¶ci politycznej oraz postrzeganiem jej przez przeciêtnego odbiorcê.

Podczas spotkania zaprezentowano wyniki sonda¿u przeprowadzonego przez m³odych adeptów socjologii z „Ko¼miñskiego”. Okaza³o siê, ¿e wiêkszo¶æ ankietowanych nie popiera obecnego prezydenta. Co do premiera – g³osy za i przeciw rozk³adaj± siê równomiernie (z lekk± przewag± po stronie poparcia).

Dyskusjê socjologów rozpocz±³ prof. Zdzis³aw Krasnodêbski, mówi±c: – W Polsce nic siê nie sta³o. Zgodnie z konstytucj± odby³y siê wybory parlamentarne i wygra³a je partia, która zdoby³a wiêksz± liczbê g³osów. Jednak borykamy siê z faktem, ¿e wygra³a partia, której zwyciêstwa nikt siê nie spodziewa³. – To tak, jakby istnia³a inna Polska, która popiera Kaczyñskiego, gdy¿ w tej, w której ¿yjemy, rzadko kto przyznaje, i¿ jest sympatykiem PiS. Sukces PiS autor ksi±¿ki Demokracja peryferii wyja¶ni³ ujawnieniem afery Rywingate, która doprowadzi³a do utraty legitymizacji poprzedniej formacji rz±dz±cej. Prof. Krasnodêbski zauwa¿y³, i¿ „program modernizacji Polski, czyli okres III RP, albo siê skoñczy³, albo siê nie uda³”. ¦wiadczy o tym m.in. wysoki odsetek m³odzie¿y, która wyje¿d¿a za granicê, bo w kraju nie widzi perspektyw w³asnego rozwoju.

Z tez±, ¿e w Polsce nic siê nie sta³o nie zgodzi³ siê prof. Andrzej Rychard, który stwierdzi³, ¿e zmieni³ siê sposób mówienia o otaczaj±cym nas ¶wiecie. Chaos – kreowany przez samych polityków, a nie czynniki ekonomiczne czy spo³eczne – na postsolidarno¶ciowej scenie politycznej uczony wyt³umaczy³ rozpadem idei solidarno¶ci i wolno¶ci, które ³±czy³y ruch „Solidarno¶æ”. – O sile tamtej „Solidarno¶ci” decydowa³o po³±czenie elementów modernizacyjnych z tradycj± oraz populizmem, co w trakcie ostatnich wyborów zosta³o zakwestionowane. Postawiono na populizm. Przedwyborcza propaganda opiera³a siê na wizji dwóch przeciwstawnych obozów – Polski liberalnej oraz Polski solidarno¶ciowej – które nie mog± koegzystowaæ. Profesor stwierdzi³, ¿e podzia³ ten jest wyolbrzymiony, gdy¿ istniej± liczne pomosty miêdzy grupami. Tymi pomostami „s± mali i ¶redni przedsiêbiorcy, którzy stanowi± o sile rozwoju ekonomicznego w naszym kraju”.

Prof. Miros³awa Grabowska wskaza³a na swoist± polaryzacjê obozu postkomunistycznego i postsolidarno¶ciowego. Prof. Rychard zwróci³ uwagê na zjawisko tzw. fetyszyzmu stabilno¶ci. Choæ nasz kraj bardziej ni¿ stabilizacji potrzebuje impulsu rozwojowego. – Koncentrujemy siê na opiece zamiast przeæ do przodu, w stronê rozwoju. Zdaniem prof. W³odzimierza Pañkowa, w Polsce panuje bardziej „fetyszyzm reform” ani¿eli stabilizacji. Co wiêcej, ¿yjemy w kraju o systemie postkomunistycznym, rozumianym jako kontynuacja interesów dawnej nomenklatury. Jesienne wybory 2005 by³y prób± prze³amania tej sytuacji, wiêc sukces prawicy nie powinien byæ zaskoczeniem. Prof. Pañków uzna³, ¿e inicjatorami transformacji koñca lat 80. byli ludzie tzw. warszawki, którzy stworzyli „scenariusz modernizacji, oparty na awangardzie i parciu na zachód Europy, zapominaj±c o ludziach, którzy nie nad±¿aj±”...

Po referatach rozgorza³a dyskusja, która zakoñczy³a siê konkluzj±, ¿e spo³eczeñstwo polskie jeszcze nie us³ysza³o od swych politycznych reprezentantów dobrego s³owa na swój temat.

(masz)
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje