USTKA
Trzecia edycja Ogólnopolskich zawodów sprawno¶ciowo−obronnych m³odzie¿y akademickiej odby³a siê w Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Ustce w dniach 5−7 maja. Trzydzie¶ci 4−osobowych zespo³ów z uczelni pañstwowych i niepublicznych rywalizowa³o w strzelaniu z kbks z 50 metrów, 4−kilometrowym biegu na orientacjê, p³ywaniu stylem dowolnym na dystansie 50 metrów oraz te¶cie wiedzy z zakresu obronno¶ci. Najwiêcej punktów uzyska³ zespó³ z AWF w Warszawie, a Maciej Kacer z tego zespo³u okaza³ siê najlepszym zawodnikiem w klasyfikacji indywidualnej panów. Drugie miejsce zaj±³ zespó³ Akademii Podlaskiej z Siedlec, a trzecie – z Pañstwowej Wy¿szej Szko³y Zawodowej w Nysie. Najlepsz± zawodniczk± w klasyfikacji generalnej pañ zosta³a Barbara Rybka z Politechniki Rzeszowskiej.
SZCZECIN Ju¿ 11 raz Wydzia³owa Rada Samorz±du Studenckiego Wydzia³u Nauk Ekonomicznych i Zarz±dzania Uniwersytetu Szczeciñskiego zorganizowa³a plebiscyt, w którym studenci wybrali najlepszych wyk³adowców i „æwiczeniowców”. Najwy¿sze uznanie studentów zyskali: mgr Jaros³aw Korpysa, dr hab. Barbara Kryk, dr Piotr Szkudlarek, dr hab. Waldemar Gos, prof. USz., dr Marek Zwolankowski oraz dr Sebastian Gnat.
KRAKÓW Kard. Stanis³aw Dziwisz, arcybiskup krakowski, otrzyma³ 11 maja doktorat honorowy Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Najwy¿sz± godno¶ci± i przyk³adem osobistego ¿ycia uciele¶nia najwy¿sze warto¶ci etyczne i moralne kszta³tuj±ce ludzkie dusze i umys³y oraz o¿ywia pedagogikê jako naukê o cz³owieku. W laudacji prof. Marian ¦nie¿yñski stwierdzi³: – Drugim obszarem przemawiaj±cym za nadaniem godno¶ci doktora honoris causa by³o trwanie u boku Jana Paw³a II przez ponad 26 lat. Kard. Dziwisz jest 26. doktorem honoris causa krakowskiej AP. W 2001 zosta³ doktorem honorowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1996 otrzyma³ od Papieskiej Akademii Teologicznej medal „Bene merenti”.
RZESZÓW System LINET, w ramach którego bada siê wy³adowania atmosferyczne, wdra¿any pod kierownictwem prof. Hansa Betza z Instytutu Fizyki Uniwersytetu w Monachium, bêdzie obejmowa³ swym zasiêgiem znaczn± czê¶æ Europy, w tym Polskê. Dobiega koñca instalacja systemu na terenie naszego kraju. Anteny bêd± pracowaæ w Warszawie, Poznaniu, Gdañsku, Gliwicach, Bia³ymstoku i Rzeszowie. Jako pierwszy pod³±czono do g³ównego serwera w Monachium detektor w Rzeszowie, zlokalizowany na dachu Wydzia³u Elektrotechniki i Informatyki Politechniki Rzeszowskiej. Po przekazaniu przez Internet pierwszych danych z Polski – rejestracji wy³adowania podczas trwaj±cej w pobli¿u Sanoka burzy – nadesz³y z Niemiec listy gratulacyjne, m.in. taki: Wielki entuzjazm u naszych studentów! Rzeszów zapisa³ siê na trwa³e na kartach historii, choæ tej nazwy tutaj nikt nie potrafi wymówiæ!
KRAKÓW 12 maja, w trakcie uroczystego posiedzenia Senatu UJ z okazji ¶wiêta uczelni, prof. Czes³aw Olech otrzyma³ godno¶æ doktora honoris causa Uniwersytetu Jagielloñskiego. Uhonorowano go za to, ¿e jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli krakowskiej szko³y równañ ró¿niczkowych, a jego dorobek naukowy wywar³ istotny wp³yw na rozwój tej dziedziny w ¶wiecie; jest niestrudzonym organizatorem nauki, wspó³twórc± wyj±tkowej pozycji Instytutu Matematycznego PAN oraz Centrum Banacha w polskim i miêdzynarodowym ¿yciu matematycznym; po³o¿y³ wielkie zas³ugi w organizacji Miêdzynarodowego Kongresu Matematyków, który odby³ siê w Warszawie w roku 1983, co przynios³o ogromne korzy¶ci matematyce polskiej.
TORUÑ W dniach 12−14 maja w Uniwersytecie Miko³aja Kopernika odby³ siê zjazd Stowarzyszenia Germanistów Polskich (SGP), po³±czony z miêdzynarodow± konferencj± naukow± Text als Gegenstand germanistischer Forschung und Lehre (Tekst jako przedmiot germanistycznych badañ naukowych i dzia³añ dydaktycznych). Wspó³organizatorem i gospodarzem zjazdu by³a Katedra Filologii Germañskiej UMK. Spotkania SGP s³u¿± prezentacji najnowszego dorobku naukowego, dyskusji o kierunkach rozwoju polskiej germanistyki, a tak¿e stwarzaj± mo¿liwo¶æ zaprezentowania jednostki na forum krajowym i miêdzynarodowym. W sesji uczestniczy³o 140 osób, w tym oko³o 20 go¶ci z Niemiec i Austrii.
GDAÑSK
Dru¿yna SIFE z Uniwersytetu Gdañskiego po raz pi±ty z rzêdu zosta³a mistrzem Polski i tym samym zdoby³a prawo do reprezentowania kraju w zawodach ¶wiatowych World Cup 2006 w Pary¿u we wrze¶niu. W finale studenci UG rywalizowali z Uniwersytetem £ódzkim oraz z Wy¿sz± Szko³± Zawodow± w Koninie. SIFE (Students In Free Enterprise), czyli Studenci dla Przedsiêbiorczo¶ci, to nazwa miêdzynarodowego programu skierowanego do studentów kierunków ekonomicznych, zarz±dzania i pokrewnych. Polega on na realizacji projektów o walorach edukacyjnych i postawieniu siê w roli ucz±cych. Program realizowany jest w ponad 1,6 tys. uczelni na ca³ym ¶wiecie. Od ponad 10 lat uczestnicz± w nim polscy studenci.
KRAKÓW Dr Manfred Osten z Bonn otrzyma³ odznakê „Zas³u¿ony dla UJ” za to, ¿e jako wieloletni sekretarz generalny Fundacji Alexandra von Humboldta dobrze przys³u¿y³ siê nauce polskiej, Uniwersytet Jagielloñski uzyska³ znacz±ce materialne wsparcie ze strony fundacji w postaci licznych darowizn aparatury i ksi±¿ek, a wielu jego pracowników otrzyma³o stypendia umo¿liwiaj±ce odbycie sta¿y badawczych w Niemczech. Laury Jagielloñskie – nagrody rektora UJ za wybitne osi±gniêcia naukowe w ostatnich 5 latach – otrzymali prof.prof.: Wac³aw Uruszczak z Wydzia³u Prawa i Administracji (w dziedzinie nauk humanistycznych), Andrzej Szytu³a z Wydzia³u Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej oraz Jerzy Datka z Wydzia³u Chemii (w dziedzinie nauk ¶cis³ych), Alfred Zejc z Wydzia³u Farmacji (w dziedzinie nauk medycznych).
ZIELONA GÓRA
13 maja odby³ siê fina³ otwartego ogólnopolskiego konkursu programistycznego „Potyczki Algorytmiczne 2006”. Spo¶ród 3212 zawodników z ca³ej Polski, walcz±cych ze sob± podczas rundy wirtualnej, 20 najlepszych przyjecha³o na rozgrywki fina³owe do zielonogórskiej siedziby firmy ADB. A¿ 5 finalistów rozwi±za³o wszystkich 5 zadañ. Okaza³o siê jednak, ¿e najszybciej zrobi³ to Tomasz Wawrzyniak, student Uniwersytetu Wroc³awskiego, który tym samym wywalczy³ tytu³ Algorytmistrza Roku 2006. Zdobywcy pierwszych 3 miejsc wyjechali z Zielonej Góry z wysokiej klasy laptopami oraz pucharami, natomiast pozostali finali¶ci zostali nagrodzeni odtwarzaczami mp3 i pami±tkowymi statuetkami. Nad prawid³owym przebiegiem konkursu czuwa³a grupa ekspertów z Uniwersytetu Warszawskiego, wspó³organizatorów konkursu, z prof. Krzysztofem Diksem na czele.
KRAKÓW Dr Claudine Kieda z CNRS i Uniwersytetu w Orleanie (Francja) wyró¿niona zosta³a Medalem Merentibus UJ za to, ¿e od 1996 r. niestrudzenie dzia³a na rzecz pog³êbienia wspó³pracy naukowej i dydaktycznej pomiêdzy CNRS i Uniwersytetem w Orleanie a Uniwersytetem Jagielloñskim. Uczona wspó³tworzy³a w ramach programu TEMPUS projekt badawczy Creation of curriculum in biotechnology (TEMPUS SJEP−11113−96), który umo¿liwi³ studentom UJ udzia³ w semestralnych studiach w europejskich o¶rodkach uniwersyteckich. Zorganizowa³a w Uniwersytecie w Orleanie i CNRS w Orleanie semestralne sta¿e dla 36 studentów UJ. Organizuje wymianê pracowników naukowych UJ, CNRS i Uniwersytetu w Orleanie. Zorganizowa³a w Krakowie dwie szko³y Glycobiology in medicine and biotechnology. Wnios³a znacz±cy wk³ad w powo³anie do ¿ycia europejskiej sieci badañ nad nowotworami.
GDAÑSK/LINKÖPING 13 maja prof. Tomasz Szkudlarek z Uniwersytetu Gdañskiego otrzyma³ tytu³ doktora honoris causa Uniwersytetu w Linkõping (Szwecja). Uhonorowano go za znakomite osi±gniêcia naukowo−badawcze i dydaktyczne oraz wk³ad w rozwój wspó³pracy obu uniwersytetów. Prof. Szkudlarek od pocz±tku lat 90. realizowa³ projekty z uczestnictwem badaczy z Linkõping, wyg³osi³ tam liczne wyk³ady i prowadzi³ zajêcia, m.in. dla doktorantów. Dziêki niemu we wspó³pracy obu uczelni uczestniczy wielu m³odych pracowników Instytutu Pedagogiki UG. Prof. Szkudlarek jest kierownikiem Zak³adu Filozofii Wychowania i Studiów Kulturowych Instytutu Pedagogiki UG.
warszawa
19 maja w Auli Kryszta³owej SGGW, podczas uroczysto¶ci jubileuszu 190−lecia Instytutu Agronomicznego w Marymoncie, nadano tytu³ doktora honoris causa SGGW prof. Hansowi−Peterowi Nachtnebelowi z Uniwersytetu Zasobów Naturalnych i Stosowanych Nauk ¦rodowiskowych w Wiedniu. Uczony zajmuje siê funkcjonowaniem i modelowaniem cyklu hydrologicznego oraz systemów gospodarki wodnej. By³ prekursorem zastosowania nowoczesnych metod i technik do opisu analizowanych zjawisk i procesów: analizy ryzyka, metod stochastycznych, zbiorów rozmytych, analizy wielokryterialnej i geograficznych systemów informacyjnych. Bada wp³yw zmian klimatu na zasoby wodne. Znacz±ca czê¶æ jego prac dotyczy³a modeli ekohydrologicznych, istotnych dla zarz±dzania zasobami wody pod k±tem ich jako¶ci.
KRAKÓW Uroczysto¶æ nadania prof. Michai³owi Borisowiczowi Genera³owowi godno¶ci honorowego profesora Politechniki Krakowskiej odby³a siê 19 maja. Prof. Genera³ow jest rektorem Moskiewskiego Pañstwowego Uniwersytetu In¿ynierii Ekologii. Zajmuje siê podstawami teoretycznymi technologii wytwarzania i mechaniki uk³adów dyspersyjnych. Jest autorem fundamentalnych badañ w zakresie mechaniki i wymiany ciep³a w uk³adach heterogenicznych cia³ sta³ych pod wysokim ci¶nieniem, a tak¿e badañ w³a¶ciwo¶ci reologicznych sta³ych struktur dyspersyjnych. Opracowane przez niego modele tworzenia struktur w procesie substancji proszkowych pozwoli³y stworzyæ podstawy teoretyczne upakowania i granulowania uk³adów dyspersyjnych. Jest autorem 245 prac naukowych, 15 ksi±¿ek i monografii oraz 81 patentów.
BIA£YSTOK W dniach 19−20 maja Wydzia³ Architektury Politechniki Bia³ostockiej zorganizowa³ blok trzech konferencji naukowych: Architektura a edukacja, Mieszkanie xxi wieku oraz Kierunki planowania i architektury wspó³czesnej wsi. Dyskutowano o edukacji architektów i jej nowych formach, wspó³czesnej architekturze, a zw³aszcza trendach w architekturze mieszkaniowej XXI w. oraz roli projektowania z u¿yciem nowoczesnych technologii i rozwoju projektowania polskiej wsi. Spotkania odby³y siê w ramach obchodów 30−lecia istnienia wydzia³u.
£ÓD¬ W dniach 20−21 maja w Instytucie Fizyki Uniwersytetu £ódzkiego odby³o siê ogólnopolskie spotkanie kierowników zak³adów dydaktyki fizyki wszystkich szkó³ wy¿szych, zorganizowane przez Zak³ad Modelowania Procesów Nauczania U£. Postanowiono utworzyæ ogólnopolsk± sieæ naukow± zak³adów dydaktyki fizyki celem koordynacji i intensyfikacji badañ naukowych w tej dziedzinie. Powo³ano czasopismo o zasiêgu miêdzynarodowym „The Concepts of Teaching Science” oraz podjêto szereg konkretnych uchwa³ w sprawie uznania w Polsce, zgodnie z praktyk± ¶wiatow±, dydaktyki fizyki jako samodzielnej dyscypliny badañ naukowych.
W£OC£AWEK 20 maja w Wy¿szej Szkole Humanistyczno−Ekonomicznej im. Jana Paw³a II odby³a siê II ogólnopolska konferencja naukowa Dzia³alno¶æ ga¶nicza i pozaogniowa jednostek ochrony przeciwpo¿arowej w dobie II Rzeczypospolitej na Kujawach i Ziemi Dobrzyñskiej. Dzisiejsze po¿arnictwo to armia ludzi pe³ni±cych humanitarn± s³u¿bê w 12,5 tys. jednostek Ochotniczej Stra¿y Po¿arnej, które skupiaj± ponad 700 tys. cz³onków oraz w jednostkach Pañstwowej Stra¿y Po¿arnej, w których s³u¿y 30 tys. stra¿aków−ratowników i pracowników cywilnych. Na Wydziale Humanistycznym WSHE istnieje kierunek kszta³cenia po¿arnictwo, na którym studenci zg³êbiaj± wiedzê dotycz±c± historii po¿arnictwa, zapoznaj± siê z unormowaniami prawnymi obowi±zuj±cymi w ochronie przeciwpo¿arowej w Polsce oraz krajach UE, zaznajamiaj± siê z metodami wspó³pracy stra¿y po¿arnych z innymi podmiotami ratowniczymi.
WARSZAWA
23 maja odby³a siê uroczysto¶æ nadania doktoratu honoris causa Wy¿szej Szko³y Przedsiêbiorczo¶ci i Zarz±dzania im. Leona Ko¼miñskiego prof. Witoldowi Kie¿unowi. Jest on specjalist± prakseologicznej teorii organizacji i zarz±dzania. Opublikowa³ ponad 70 ksi±¿ek i skryptów oraz oko³o 300 artyku³ów i referatów. Nale¿y do wielu organizacji naukowych, w tym International Academy of Management, przewodniczy Radzie Fundacji Ius et Lex. W latach 1980−98 wyk³ada³ w uniwersytetach amerykañskich i kanadyjskich. Z WSPiZ prof. Kie¿un zwi±zany by³ od pocz±tku jej istnienia. Jest to pierwszy w Polsce doktorat honoris causa nadany przez uczelniê niepubliczn±.
GDAÑSK 23 maja, podczas IV Konferencji Technologie informacyjne, zdecydowano o utworzeniu w Politechnice Gdañskiej Laboratorium Technologii Bezpieczeñstwa. Lokalizacjê laboratorium przewidziano w nowym gmachu Wydzia³u Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki PG. 22 maja, na zakoñczenie pierwszego dnia konferencji, odby³a siê uroczysta gala wrêczenia nagrody dla zwyciêzcy konkursu Laur dla pracodawcy. W tym roku laureatem konkursu zosta³ Prokom Software S.A. Pierwszy raz w historii konkursu zosta³ wrêczony równie¿ Z³oty Laur 2006, który otrzyma³a firma Intel Technology Poland. To wyj±tkowe wyró¿nienie przyznano firmie Intel za trzykrotne w historii konkursu zwyciêstwo. Pozostali laureaci poprzednich edycji to firmy: PHILIPS, SPRINT, JABIL.
SOSNOWIEC
W maju zakoñczy³a siê kolejna wyprawa glacjologiczna Uniwersytetu ¦l±skiego na Spitsbergen. Wykonano wiercenia w lodzie, radarowe sondowania grubo¶ci lodowców, pomiary ruchu lodu geodezj± satelitarn± GPS. Badacze analizuj± reakcje lodowców na ocieplenie klimatu w ostatnich dekadach. Szczególnie interesuj± siê Lodowcem Hansa w pobli¿u Polskiej Stacji Polarnej w Hornsundzie oraz najgrubszym (ponad 800 m) polem lodowym Archipelagu Svalbard−Amundsenisen na po³udniowym Spitsbergenie. Badania ¶l±skich uczonych by³y jednym z etapów przygotowañ do IV Miêdzynarodowego Roku Polarnego (2007/08). ¦l±scy naukowcy badaj± arktyczne lodowce we wspó³pracy z Instytutem Geofizyki PAN, University of British Columbia, Instytutem Geografii Rosyjskiej Akademii Nauk, University of Lapland oraz University of Oslo.
BIELSKO−BIA£A
31 maja Akademia Techniczno−Humanistyczna nada³a godno¶æ doktora honoris causa prof. Józefowi Mayerowi, rektorowi Politechniki £ódzkiej w latach 1996−2002. W czasie jego kadencji, w roku 2001, filia P£ w Bielsku−Bia³ej przekszta³ci³a siê w samodzieln± uczelniê. Prof. Mayer jest chemikiem, dyrektorem Miêdzyresortowego Instytutu Techniki Radiacyjnej P£. Jego zainteresowania naukowe obejmuj± reakcje tworzenia stanów wzbudzonych i rekombinacji jonów domieszek w ciek³ych wêglowodorach. Dorobek naukowy profesora obejmuje ponad 100 publikacji. Prof. Mayer jest m.in. cz³onkiem Rady Redakcyjnej „Journal of Radioanalitycal and Nuclear Chemistry”, Pañstwowej Rady ds. Atomistyki i Polskiego Towarzystwa Badañ Radiacyjnych. Jest to trzeci doktorat honorowy prof. Mayera, dwa poprzednie nada³y mu uczelnie brytyjskie: University of Strathclyde w Glasgow i University of Abertay w Dundee.
KRAKÓW 1 czerwca w Uniwersytecie Jagielloñskim mia³a miejsce miêdzynarodowa konferencja Niemcy – Europa – ¦wiat. Konferencj± uczczono jubileusz 35−lecia pracy naukowej prof. Erharda Cziomera. Zainteresowania badawcze uczonego koncentruj± siê na problematyce miêdzynarodowej o profilu niemcoznawczym w aspekcie historycznym i wspó³czesnym. Prof. Cziomer jest autorem blisko 400 publikacji, promotorem 10 prac doktorskich w UJ oraz recenzentem w ponad 40 przewodach doktorskich, habilitacyjnych oraz awansach profesorskich w UJ, innych o¶rodkach krajowych oraz dwukrotnie w Niemczech.
WROC£AW
Laureatem tegorocznej edycji Nagrody im. Bogus³awskiego, przyznawanej przez polsk± sekcjê Miêdzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Teatralnej (AICT) za ksi±¿kê po¶wiêcon± teatrowi, jest dr hab. Miros³aw Kocur, adiunkt w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wroc³awskiego. Klub Krytyki Teatralnej nagrodzi³ monografiê We w³adzy teatru. Aktorzy i widzowie w antycznym Rzymie, która ukaza³a siê nak³adem Wydawnictwa Uniwersytetu Wroc³awskiego i by³a podstaw± przewodu habilitacyjnego dr. Kocura z zakresu teatrologii i filologii klasycznej. Autor rekonstruuje sztukê rzymskiego spektaklu, a przede wszystkim obszernie omawia ma³o znane praktyki aktorów i zachowania widzów, wykorzystuj±c bogaty materia³ ¼ród³owy. Przedstawia najnowszy stan badañ nad rzymskim teatrem antycznym. Istotn± czê¶ci± ksi±¿ki s± ilustracje. Naukowe informacje podane s± w sposób przystêpny i interesuj±cy.
KRAKÓW/BORDEAUX 1 czerwca prof. Jacek Majchrowski z Wydzia³u Studiów Miêdzynarodowych i Politycznych UJ otrzyma³ godno¶æ doktora honoris causa Université Montesquieu Bordeaux IV. Ceremonia wrêczenia dyplomu mia³a miejsce w amfiteatrze Léon Duguit w Uniwersytecie w Bordeaux. Uczony zajmuje siê histori± doktryn politycznych i prawnych, ze szczególnym uwzglêdnieniem okresu II Rzeczypospolitej. Jest autorem wielu publikacji naukowych, w tym 14 ksi±¿ek. Ostatnia nosi tytu³ Pierwsza Kompania Kadrowa – portret oddzia³u. By³ dziekanem Wydzia³u Prawa i Administracji UJ. Pe³ni³ funkcjê wojewody krakowskiego, zasiada³ w Trybunale Stanu. Od 2002 prof. Majchrowski sprawuje urz±d Prezydenta Miasta Krakowa.
GDAÑSK To, co mówiê, jest we mnie, mówiê z serca do serca, z g³owy do g³owy – tak Tadeusz Ró¿ewicz, znakomity poeta i autorytet, przywita³ go¶ci, którzy 1 czerwca przybyli na uroczysto¶æ nadania mu tytu³u doktora honoris causa Uniwersytetu Gdañskiego. Z tej okazji Wydawnictwo UG przygotowa³o dwie publikacje. Pierwsza to bibliofilskie wydanie (w ograniczonym numerowanym nak³adzie) trzech opowiadañ Tadeusza Ró¿ewicza, po³±czonych motywem morskim i tytu³em Stare m³ode serce. Wyboru dokona³ prof. Zbigniew Majchrowski. Druga publikacja to zbiór studiów i szkiców m³odszych i najm³odszych polonistów gdañskich Powracaj±c do Ró¿ewicza, zawieraj±cy rozbiory krytyczne twórczo¶ci poety. Nadanie poecie najwy¿szej godno¶ci akademickiej by³o okazj± do uczczenia 60−lecia gdañskiej polonistyki.
GDAÑSK 2 czerwca, podczas seminarium dotycz±cego rozbudowy gdañskich targów: Siennego i Rakowego, og³oszono wyniki miêdzynarodowego konkursu urbanistyczno−architektonicznego na koncepcjê ich zabudowy. Autorami najlepszego, zwyciêskiego projektu okazali siê studenci Politechniki Gdañskiej Micha³ Majewski i Micha³ Olszewski. G³ówn± nagrod± w konkursie by³o 15 tys. z³. Drugie miejsce zajêli studenci z Litwy, a w¶ród prac wyró¿nionych znalaz³y siê projekty wykonane przez studentów z Politechniki Gdañskiej, Politechniki Krakowskiej, Politechniki Wroc³awskiej oraz przez studentów z Finlandii.
£ÓD¬
W dniach 2−3 czerwca na ul. Piotrkowskiej w £odzi po raz dziesi±ty rozegrano Mistrzostwa Polski Szkó³ Wy¿szych w Streetbaskecie. Turniej Basketmania 2006 zorganizowa³ Akademicki Zwi±zek Sportowy w £odzi. W klasyfikacji kobiet zwyciê¿y³y studentki z Uniwersytetu Miko³aja Kopernika, które pokona³y zespó³ z Politechniki £ódzkiej. Trzecie miejsce zajê³a dru¿yna z Uniwersytetu £ódzkiego. W klasyfikacji dru¿yn mêskich zwyciê¿y³ zespó³ z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza przed dru¿ynami z Akademii Górniczo−Hutniczej i Politechniki ¦l±skiej.
WROC£AW Powo³ana w 1946 r., na mocy uchwa³y Senatu Uniwersytetu i Politechniki we Wroc³awiu, Biblioteka Politechniki Wroc³awskiej obchodzi³a swoje 60−lecie. Jej pierwszym kierownikiem by³ mgr Józef Tarnawski, by³y pracownik Biblioteki Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Pocz±tkowy stan ksiêgozbioru wynosi³ 42 800 woluminów druków zwartych, czasopism i rozpraw doktorskich oraz 731 patentów niemieckich. Personel liczy³ 5 osób. Dzisiaj biblioteka posiada ok. 900 tys. woluminów, 4 tys. czasopism i zatrudnia 165 pracowników. Ci±gle niezrealizowanym marzeniem i wa¿n± dla uczelni potrzeb± jest nowy budynek biblioteki. Politechnika coraz powa¿niej przymierza siê do nowej inwestycji – budowy biblioteki nauk ¶cis³ych i technicznych.
WARSZAWA
5 czerwca w Politechnice Warszawskiej wrêczono dyplomy (wraz z gratyfikacj± finansow±) laureatom 11. edycji konkursu o Nagrodê Siemensa, promuj±cego wybitne polskie osi±gniêcia w badaniach naukowych. Otrzymali je: prof. Marian Cegielski, emerytowany prof. Politechniki Wroc³awskiej, wybitny specjalista w dziedzinie „elektrotechnika – systemy elektroenergetyczne” za ca³okszta³t pracy naukowej (40 tys. z³) oraz dr in¿. Joanna Bauer z Instytutu Fizyki Politechniki Wroc³awskiej za pracê Biometryczne systemy rozpoznawania osób na podstawie obrazów termowizyjnych twarzy (30 tys. z³).
KRAKÓW
8 czerwca doktorat honorowy Papieskiej Akademii Teologicznej otrzyma³ kard. Marian Jaworski, arcybiskup lwowski obrz±dku ³aciñskiego. Uczelnia, której by³ wspó³twórc± i rektorem, uhonorowa³a go w szczególno¶ci za to, ¿e jako filozof istotnie przyczyni³ siê do rozwoju polskiej fenomenologii religii poprzez badanie i obja¶nianie zjawiska religii, a jako duszpasterz sta³ siê odnowicielem ¿ycia religijnego archidiecezji lwowskiej oraz promotorem autentycznej kultury religijnej, która s³u¿y pojednaniu i wspó³pracy narodów ukraiñskiego i polskiego. Prof. W³adys³aw Stró¿ewski w swojej recenzji przypomnia³ korzenie my¶li filozoficznej kard. Jaworskiego w lubelskiej szkole filozoficznej – tomizmie egzystencjalnym.
WARSZAWA 8 czerwca og³oszono wyniki konkursu Nokia Only Planet, który by³ prowadzony przez Nokia Poland oraz Wydzia³ Wzornictwa Przemys³owego Akademii Sztuk Piêknych w Warszawie. Dwie g³ówne nagrody ex aequo przypad³y Katarzynie Minasowicz za projekt Smarttiles oraz Maciejowi Siczkowi za pracê Dotouch. Ich autorzy wyjad± do Finlandii na miêdzynarodow± konferencjê po¶wiêcon± wzornictwu oraz otrzymaj± telefony komórkowe Nokia N70. Ze wzglêdu na wysoki poziom przedstawionych projektów artystycznych jury dodatkowo postanowi³o przyznaæ wyró¿nienia 3 osobom: Jêdrzejowi Iwanickiemu za projekt Car communicator, Joannie Iwiñskiej za projekt Nokia feel the music oraz Monice Ostaszewskiej za projekt Embracelet. Osoby te otrzymaj± nagrody pieniê¿ne w wysoko¶ci 500 euro ka¿da oraz telefony komórkowe Nokia N70.
KRAKÓW 8 czerwca na skwerze przed Kompleksem Nauk Biologicznych na terenie Kampusu 600−lecia Odnowienia Uniwersytetu Jagielloñskiego ods³oniêto zegar s³oneczny ufundowany przez rodzinê Sulimirskich, potomków wybitnego archeologa prof. Tadeusza Sulimirskiego, ostatniego kierownika Katedry Archeologii Przedhistorycznej UJ. Po II wojnie ¶wiatowej prof. T. Sulimirski pozosta³ na emigracji i m.in. by³ rektorem Polskiego Uniwersytetu na Obczy¼nie. Zegar s³oneczny zosta³ zaplanowany przez prof. Januarego Weinera i dr. Jana Mietelskiego, a jego nowoczesny kszta³t, nawi±zuj±cy do otoczenia, zaprojektowa³ Stanis³aw Dañko, dyrektor Studia Architektonicznego „Wizja” w Krakowie. Jest to zegar horyzontalny, którego pozioma tarcza ma ¶rednicê 6,5 metra, a gnom (wskazówka) ma wysoko¶æ 4,5 metra.
WARSZAWA/SOSNOWIEC 9 czerwca w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie, w trakcie seminarium Polskiego Towarzystwa Galwanotechnicznego, dr Joanna Panek odebra³a Nagrodê im. prof. Tadeusza ¯aka w konkursie na najlepsze prace doktorskie z zakresu galwanotechniki w 2005 roku. Nagrodzona praca Elektrochemiczna charakterystyka warstw kompozytowych niklu z metalami d−elektronowymi w ¶rodowisku alkalicznym napisana zosta³a pod kierunkiem prof. Antoniego Budnioka na Wydziale Informatyki i Nauki o Materia³ach Uniwersytetu ¦l±skiego.
WARSZAWA 150 maturzystów, którzy w tym roku przejd± pomy¶lnie rekrutacjê na kierunek socjologia, otrzyma indeksy Wydzia³u Nauk Humanistycznych. Bêdzie to 12 wydzia³ SGGW. Absolwentami tego wydzia³u zostan± tak¿e obecnie studiuj±cy socjologiê na Wydziale Ekonomiczno−Rolniczym. Planuje siê te¿ utworzenie na nowym wydziale kierunku pedagogika. – SGGW potrzebuje wiedzy socjologicznej, pedagogicznej, historycznej i doradczej, czyli tych elementów edukacyjnych, które wywodz± siê z nauk humanistycznych. S± dwie drogi realizacji tego zamierzenia – ocenia prof. Tadeusz Borecki, rektor SGGW. – Mo¿na posiadaæ w³asnych uczonych i w³asny o¶rodek dydaktyczny lub korzystaæ z kadry naukowej innych uczelni. W przypadku SGGW, m.in. ze wzglêdu na wielko¶æ uczelni, pierwsza droga jest w³a¶ciwsza. Zdaniem rektora SGGW, w ci±gu najbli¿szych lat, w tej uczelni powstanie silny o¶rodek socjologiczny i pedagogiczny, ukierunkowany na pedagogikê nauczycieli i doradców zwi±zanych z rolnictwem, ¿ywieniem, ochron± ¶rodowiska, turystyk± czy ekologi±.
KRAKÓW Absolwentka Instytutu Zdrowia Publicznego UJ mgr Agnieszka Filipczak wygra³a ósm± edycjê konkursu organizowanego przez firmê StatSoft Polska i StatSoft Inc. na najlepsz± pracê doktorsk± i magistersk± przygotowan± z zastosowaniem narzêdzi statystyki i analizy danych zawartych w programach z rodziny STATISTICA. Promotorem pracy Kolejno¶æ narodzin a osobowo¶æ i kariera zawodowa: Weryfikacja istnienia zale¿no¶ci pomiêdzy pozycj± zajmowan± w rodzinie a osobowo¶ci± i prawdopodobieñstwem wykonywania pracy o charakterze kierowniczym lub samodzielnym by³a dr Gra¿yna Jasieñska. Oprócz nagrody pieniê¿nej dla laureatki i jej promotora Wydzia³ Ochrony Zdrowia Collegium Medicum UJ otrzyma 10−stanowiskow± akademick± licencjê roczn± na program STATISTICA.
WROC£AW/WARSZAWA Laureatami tegorocznej edycji konkursu o Nagrodê im. Witolda Lipskiego dla m³odych informatyków zostali dr Marcin Bieñkowski z Uniwersytetu Wroc³awskiego oraz dr Miko³aj Bojañczyk z Uniwersytetu Warszawskiego. Ka¿dy otrzyma 7,5 tys. z³. Nagroda im. Witolda Lipskiego zosta³a ustanowiona przez Fundacjê Rozwoju Informatyki we wspó³pracy z Polskim Stowarzyszeniem dla Maszyn Licz±cych (polskim oddzia³em ACM) i Polskim Towarzystwem Informatycznym. Jej inicjatorami byli polscy informatycy pracuj±cy za granic±. O nagrodê ubiegaæ siê mog± m³odzi informatycy (przed 30. rokiem ¿ycia lub 32, je¶li korzystali z urlopu wychowawczego), którzy s± pracownikami, doktorantami lub studentami w krajowej szkole wy¿szej. W 2005 roku nagrodê w wysoko¶ci 10 tys. z³ otrzyma³ Piotr Sankowski z Uniwersytetu Warszawskiego, a honorowe wyró¿nienie – Katarzyna Paluch z Uniwersytetu Wroc³awskiego.
LUBLIN 19 czerwca doktorat honoris causa Uniwersytetu Marii Curie−Sk³odowskiej otrzyma³ prof. Stephen Fischer−Galati, historyk z University of Colorado at Boulder. Jest on wybitnym badaczem dziejów Europy Wschodniej. Stworzy³ seriê wydawnicz± European Monographs, w której ukaza³o siê ponad 700 ksi±¿ek po¶wiêconych tej czê¶ci kontynentu.
£ÓD¬ Prof. Krzysztof Paw³owski, dyrektor Instytutu Architektury i Urbanistyki Politechniki £ódzkiej, zosta³ wybrany cz³onkiem Francuskiej Akademii Architektury. Prof. Paw³owski jest autorem wielu prac na temat urbanistyki francuskiej. Jego ksi±¿ka Cyrkulady langwedockie roku tysiêcznego – narodziny urbanistyki europejskiej prezentuje odkryty na po³udniu Francji, nieznany dotychczas, typ wczesno¶redniowiecznych uk³adów przestrzennych opartych na rzucie ko³a. Regularny uk³ad kilkudziesiêciu powsta³ych w epoce roku 1000 miejscowo¶ci wskazuje na ich planowy charakter. S± to wiêc prawie ¶wiadomie za³o¿one organizmy o miejskim charakterze w ¶redniowiecznej Europie. Prof. Paw³owski jest te¿ wspó³twórc± Musée Urbain Tony Garniera w Lyonie.
Opracowa³ Piotr Kieraciñski
Wspó³praca: Bia³ystok – Anna Leszczuk−Fiedziukiewicz, Gdañsk – Beata O¿arzewska, Beata Czchowska−Derkacz, Katowice – Jolanta Talarczyk, Kraków – El¿bieta Barowa, Jêdrzej Majka, Leszek ¦liwa, Lublin – El¿bieta Mulawa−Pacho³, £ód¼ – Ewa Chojnacka, Jadwiga Janik, Ma³gorzata Trocha, Rzeszów – Marta Olejnik, Szczecin – Agnieszka Ostrowska, Toruñ – Kinga Nemere−Czachowska, Warszawa – Ewa Chybiñska, Anna Mizio³ek, Krzysztof Szwejk, W³oc³awek – Andrzej So³tysiak, Wroc³aw – Maria Kisza, Ma³gorzata Porada−Labuda.
(...) rozstanie z wyk³adowc± nie jest w Polsce ³atwe. Obowi±zuje nas system mianowania. (...) Szko³y niepañstwowe maj± przewagê nad nami. Nie podpisuj± umów na ca³e ¿ycie, tylko kontrakt – na rok, dwa lata. Wtedy znacznie ³atwiej pozbyæ siê kiepskiego profesora. Poza tym mamy sztywn± siatkê p³ac – musimy p³aciæ tyle samo i kiepskiemu, kiepskiemu dobremu profesorowi. Szko³y prywatne podpisuj± indywidualne umowy, gdzie ró¿nice uposa¿enia s± kolosalne, czasem nawet cztero−, piêciokrotnie. Zreszt± nawet nie zawsze chodzi o to, ¿eby gorszego zast±piæ lepszym. Uczelniom w ogóle potrzebna jest fluktuacja profesorów. ¦wie¿a krew. (...)
(...) Nasi studenci doktoryzuj± siê na Harvardzie, w Cambridge. Nie tylko dla presti¿u, ale tak¿e dlatego, ¿e maj± tam ¶wietne warunki. Dostaj± cztery, piêæ tysiêcy dolarów miesiêcznie. Mo¿na siê za to spokojnie utrzymaæ z rodzin±. (...) A u nas? Sam nie wiem, czy ¶miaæ siê, czy p³akaæ, kiedy w naszej uczelni g³owimy siê, co zrobiæ, by naszym doktorantom zap³aciæ 1500 z³otych zamiast 1200.
(...) Znam zak³ady naukowe, gdzie zatrudnionych jest sze¶ciu profesorów w wieku przedemerytalnym i ani jeden asystent. Gdy odejd± na emerytury, trzeba bêdzie zamkn±æ zak³ady. (Prof. Piotr P³oszajski w rozmowie z Iwon± Dominik i Mir± Suchodolsk±, ¯arówka dobra, tylko nie ¶wieci, „Newsweek”, 28.05.2006)
Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego chce ¶ci±gn±æ polskich naukowców robi±cych kariery za granic±. (...) Projekt ruszy jesieni± i skierowany jest g³ównie do przedstawicieli nauk ¶cis³ych pracuj±cych w US i Wielkiej Brytanii. Ministerstwu zale¿y na powrocie m³odych doktorów, którzy wyjechali niedawno, oraz doktorów habilitowanych i profesorów pracuj±cych za granic± d³u¿ej ni¿ piêæ lat.
Olaf Gajl, wiceminister nauki i szkolnictwa wy¿szego, t³umaczy, ¿e nasi naukowcy powinni rozwijaæ gospodarkê narodow±, a nie obc±: – Zale¿y nam przede wszystkim na teleinformatykach, bio− i nanotechnologach.
Leszek Grabarczyk z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego precyzuje: – Chodzi o tych naukowców, którzy swoj± wiedzê wykorzystuj± w praktyce, np. przy przedsiêwziêciach komercyjnych.
Naukowcom którzy zdecyduj± siê na powrót, resort zaproponuje 6 tys. z³ brutto pensji, czyli maksymaln± stawkê profesorsk±, i drugie 6 tys. za kierowanie projektem badawczym. (...)
Wiceminister Gajl jest przekonany, ¿e do 2009 r. z zagranicznej kariery zrezygnuje co najmniej 150 naukowców. (...)
Oferta ministerstwa na pewno nie sk³oni do powrotu prof. Leszka G±sieñca. Profesor pracowa³ m.in. w presti¿owym Instytucie Informatyki Maksa Plancka w Niemczech, a teraz zatrudniony jest na wydziale informatyki Uniwersytetu w Liverpoolu. – P³acenie komu¶ wiêcej tylko dlatego, ¿e pracowa³ do tej pory za granic±, nie jest uczciwym rozwi±zaniem. Zw³aszcza w stosunku do tych, którzy przez ca³y czas prowadzili powa¿ne badania w Polsce. Poza tym w kraju mam tylko tytu³ doktora, a bez habilitacji jest siê w ¶wiecie akademickim nikim. Trzeba zacz±æ od reformy ca³ego systemu. (Micha³ Kokot, Wy¿sza pensja za powrót, „Gazeta Wyborcza”, 2.06.2006)
Prezesi czo³owych ¶wiatowych koncernów, wybitni naukowcy i szanowani politycy nie maj± z³udzeñ. W sygnowanym przez nich raporcie Centrum Reformy Europy (...) jasno stwierdzaj±, ¿e na naszym kontynencie jedynie uczelnie brytyjskie mog± równaæ siê z amerykañskimi i to z trudem.
Teraz Europa mo¿e siê ju¿ zmierzyæ tylko z Chinami. W tym roku dyplomy uniwersytetów Pañstwa ¦rodka otrzyma dwa i pó³ miliona magistrów, tylko o 500 tys. mniej ni¿ w ca³ej Unii. (...)
Ju¿ teraz ¿adna europejska szko³a wy¿sza poza Wielk± Brytani± nie ma takich osi±gniêæ, jak uniwersytety w Tokio i Kioto. A w niedalekiej przysz³o¶ci godnym rywalem uczelni z naszego kontynentu oka¿± siê uczelnie z Indii. (...)
Europejskie uczelnie nie daj± sobie rady w globalnym ¶wiecie, bo ¿yj± przesz³o¶ci±. Poza Wielk± Brytani± ju¿ w XIX wieku niemal we wszystkich krajach kontynentu uniwersytetom odebrano niezale¿no¶æ. Zosta³y podporz±dkowane nowo powo³anym ministerstwom edukacji. W³adze zadba³y nie tylko o programy, ale zajê³y siê finansowaniem wiêkszo¶ci dzia³alno¶ci szkó³ wy¿szych. (...)
Podporz±dkowanie uczelni pañstwu powoduje tak¿e, ¿e jest ich zdecydowanie za du¿o i ka¿da zajmuje siê wszystkim.
Rozstrzygniêto pierwsz± edycjê programu NESTOR, w którym FNP finansuje kilkumiesiêczne wyjazdy naukowe emerytowanych profesorów do wybranej krajowej placówki naukowej w innym mie¶cie. Zaproszeni przez tak± instytucjê uczeni maj± podczas swojego pobytu mo¿liwo¶æ prowadzenia badañ, seminariów, wyk³adów, udzielania konsultacji itp. Fundacja przyzna³a 5 stypendiów na czteromiesiêczne pobyty badawcze emerytowanych uczonych w instytucjach naukowych w Rzeszowie, Kielcach, £odzi i Szczecinie. Prof. Jan D±browski (IAiE PAN, archeologia) pojedzie na Uniwersytet Rzeszowski, prof. Józef J. Zio³kowski (UWr., chemia) odwiedzi Politechnikê Rzeszowsk±, prof. Julian Liniecki (UM w £odzi, radiobiologia, medycyna nuklearna) bêdzie pracowa³ w Akademii ¦wiêtokrzyskiej w Kielcach, prof. Bronis³aw Zachara (UMK, Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy, medycyna) zosta³ zaproszony przez AVITUM Polska Sp. z o.o. i Uniwersytet Medyczny w £odzi, prof. W³odzimierz Parzonka (PWr., budownictwo) bêdzie pracowa³ w Politechnice Szczeciñskiej.
Termin sk³adania wniosków do drugiej tegorocznej edycji konkursu up³ywa 15 listopada.
Podczas debaty Nauki techniczne jako ¼ród³o innowacji?, zorganizowanej w dniach 19−21 maja w Politechnice Wroc³awskiej, poszukiwano rozwi±zañ systemowych, które pozwol± zaanga¿owaæ ¶rodki przemys³u w rozwój nowoczesnych technologii i zestawiano je z realiami. Pretekstem by³o podsumowanie wyników Subsydiów Profesorskich FNP w dziedzinie nauk technicznych, przyznanych w 2001 i 2005 r.
Prof. Maciej ¯ylicz, prezes FNP, zauwa¿y³, ¿e Polska w dziedzinie innowacji przybli¿a siê do Europy, ale UE jest dzi¶ na tym polu coraz dalej za USA, a zw³aszcza za Japoni±. W Unii powstaje tylko 17 proc. ¶wiatowych rozwi±zañ high tech. Polska jest mniej innowacyjna ni¿ Wêgry czy S³owenia. Potrzebujemy 50 lat, by osi±gn±æ poziom, który one uzyskaj± w ci±gu 20 lat. – Przedsiêbiorcy maj± pieni±dze, ale dadz± je inaczej – stwierdzi³a nieco tajemniczo prof. Teresa Lubiñska, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Dzisiejsza niekorzystna struktura finansowania (2/3 pochodzi ze ¶rodków bud¿etowych) nie zachêca do zwiêkszania publicznych nak³adów na badania. Prof. M. Kleiber podkre¶li³ znaczenie synergii dzia³añ (rynek pracy – dostêpno¶æ kapita³u – infrastruktura) i potrzebê dostosowania siê uczonych do potrzeb rynku. Udogodnienia podatkowe powinny dotyczyæ g³ównie tych, którzy dokonuj± wdro¿eñ!
Zgadzano siê, ¿e decyduj±cym czynnikiem jest przymus ekonomiczny po³±czony ze swobod± gospodarcz± (proste, ale ³atwo egzekwowane przepisy, jasne prawa w³asno¶ci, umiarkowane podatki). Problemy wynikaj± z k³opotliwych przepisów o w³asno¶ci intelektualnej i stworzonej wg wzorców UE ustawy o zamówieniach publicznych, która zmusza do formu³owania warunków przetargu wykluczaj±cych ryzyko zamawiaj±cego. Mo¿liwo¶æ zamawiania innowacyjnego rozwi±zania stworzy³aby dodatkowe ¼ród³o finansowania badañ. Przypominano o nieefektywnych jednostkach badawczych i takich kuriozach, jak jbr−y, które w ogóle nie wspó³pracuj± z przemys³em. Krytykowano „rozmiêkczenie” systemu grantów i zalecano solidne rozliczanie prac badawczych.
Jako pozytywny przyk³ad dzia³añ wdro¿eniowych minister Olaf Gajl, podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego, przytoczy³ prace zwi±zane z foresightem. Przynios³y one ponad 1 mld z³ obrotu i ponad 900 miejsc pracy. Dodatkowy problem stanowi niski poziom zaufania wzajemnego obywateli, który nie sprzyja dzia³alno¶ci gospodarczej. Prof. Andrzej Jajszczyk (AGH) po³o¿y³ nacisk na innowacyjno¶æ i konkurencyjno¶æ gospodarki. Przez analogiê do systemu amerykañskiego mo¿na przyj±æ, ¿e najwy¿ej 5 z 400 polskich uczelni mog³oby utrzymywaæ siê skutecznie z dzia³alno¶ci badawczej. Prof. Tadeusz Luty (rektor PWr., szef KRASP) zauwa¿y³, ¿e obecnie pojawi³a siê (np. w Skandynawii) tendencja do komasowania uniwersytetów i eliminowania instytucji badawczych innego typu. Tymczasem u nas bywa, ¿e wyniki badañ z uczelni s± wdra¿ane przez instytut przemys³owy, który przejmuje te¿ potencjalny zysk uczelni.
Nastêpnego dnia dyskutowano o wspieraniu transferu technologii i przedsiêwziêciach innowacyjnych. Pad³o wiele uwag krytycznych: o uczelniach, które zniechêcaj± studentów do przedsiêbiorczo¶ci (zapa³ do innowacji maleje z ka¿dym rokiem studiów), o centrach transferu technologii i akademickich inkubatorach przedsiêbiorczo¶ci, które tylko o tyle interesuj± siê dzia³alno¶ci± innowacyjn± naukowca, o ile mog± obci±¿yæ go ró¿nymi op³atami, o przepisach, które uniemo¿liwiaj± uczelni podejmowanie ryzyka (np. w umowie z realizatorem wdro¿enia). Opowiadano wiele zabawnie brzmi±cych przypadków, choæ czasem by³ to ¶miech przez ³zy.
Dyr. Krzysztof Gulda z Ministerstwa Gospodarki przedstawi³ dzia³ania prowadz±ce do stworzenia w latach 2013−15 gospodarki opartej na wiedzy. Okre¶lono 5 strategicznych obszarów wspierania przedsiêbiorców: kadry dla nowoczesnej gospodarki i kszta³cenie ustawiczne, styk gospodarki i nauki, zarz±dzanie w³asno¶ci± intelektualn± (w tym tak¿e kwestie wzornictwa przemys³owego), kapita³ (prywatny) na rzecz innowacji, system parków technologicznych, inkubatorów, klastrów przedsiêbiorstw.
Dyskusje podsumowywano stwierdzeniem, ¿e biznes jest z Marsa, a uczeni z... Ksiê¿yca. Nasze pomys³y s± skutecznie realizowane w innych krajach. To budzi nadziejê, ¿e uda siê wychowaæ nowe pokolenie, które przywróci ducha innowacyjno¶ci gospodarki.
W dniach 18−19 maja odby³a siê 106. Sesja Zgromadzenia Ogólnego PAN. Pierwszego dnia obrad prof. Andrzej B. Legocki, prezes PAN, przedstawi³ sprawozdanie z dzia³alno¶ci akademii w ostatnich latach. Nie zosta³o ono przyjête przez uczestników spotkania. Odby³y siê te¿ wybory prezesa PAN na kadencjê 2007−10. Jedyny kandydat prof. Andrzej B. Legocki nie uzyska³ wymaganej wiêkszo¶ci 2/3 wa¿nie oddanych g³osów.
Wybory prezesa podczas wiosennej sesji ZO by³y nowo¶ci±. Dotychczas odbywa³y siê one podczas sesji grudniowej. Uczeni z PAN uwa¿aj±, ¿e akademiê czekaj± powa¿ne wyzwania, które nale¿y przedyskutowaæ. – Mamy na to czas do grudnia. Zapewne debata wiele wyja¶ni i pozwoli precyzyjniej okre¶liæ zadania PAN na nastêpne lata – mówi± uczestnicy ZO. Kolejne podej¶cie do wyborów nowych w³adz PAN bêdzie mia³o miejsce podczas 107. Sesji ZO PAN w grudniu.
Czê¶æ naukowa ZO po¶wiêcona by³a badaniom oceanów. Otwarto wystawê obrazuj±c± Wk³ad Instytutu Oceanologii w badania mórz i oceanów. Odby³a siê te¿ sesja naukowa Nowoczesna oceanologia, jej powi±zania z klimatologi±, bioró¿norodno¶ci±, ochron± ¶rodowiska. Profesorowie Instytutu Oceanologii PAN Jan Piechura i Jan M. Wês³awski przedstawili referaty Katastrofa czy powolna zmiana? Klimat, ocean i biosfera w Arktyce.
Piêciolecie utworzenia uniwersytetu by³o okazj± do zaproszenia w dniach 8−10 czerwca do Zielonej Góry rektorów polskich uniwersytetów. – Warto by³o po³±czyæ si³y WSP i politechniki, i stworzyæ uniwersytet. Dzi¶ zbieramy pierwsze owoce w postaci szybkiego rozwoju – mówi³ prof. Czes³aw Osêkowski, rektor UZ, prezentuj±c uczelniê. Przy okazji zaprezentowano te¿ 120−tysiêczne miasto, które za logo kampanii promocyjnej wybra³o winoro¶l. Winoro¶l to wszechobecny motyw dekoracyjny, wokó³ miasta powstaj± winnice, winoro¶l sadzona jest nawet na skwerach, a jesieni± odbywa siê impreza promocyjna pod nazw± Winobranie. – Byæ mo¿e toasty na dziesiêciolecie bêdziemy wznosiæ ju¿ winem zielonogórskim – ¿artowa³ rektor.
Prof. Katarzyna Cha³asiñska−Macukow, rektor UW, zda³a relacjê ze spotkañ ¶rodowiska twórców i naukowców z premierem i prezydentem w sprawie utrzymania 50 proc. kosztów uzyskania przychodu dla tych grup. Prezydent zadeklarowa³, ¿e zdecydowanie bêdzie broni³ dotychczasowych zasad a¿ do u¿ycia weta w³±cznie. Jednym z g³ównych tematów konferencyjnej dyskusji by³y sprawy finansowe. Prof. Stefan Jurga, wiceminister nauki i szkolnictwa wy¿szego, mówi³ o kwestiach zwi±zanych z algorytmem podzia³u pieniêdzy na uczelnie. Przez ostatnich kilka lat by³o to przeniesienie finansowania z poprzedniego roku – od 100 do 102,5 proc. W przysz³ym roku ministerstwo przymierza siê do zastosowania zmodyfikowanego algorytmu podzia³u dotacji. Mo¿e to spowodowaæ wiêksze zró¿nicowanie wysoko¶ci finansowania oraz konieczno¶æ modyfikacji zasad podzia³u ¶rodków wewn±trz uczelni i wzmocnienie zarz±dzania centralnego. Analiz± uniwersyteckich finansów i kosztoch³onno¶ci studiów zajmowa³ siê te¿ prof. J. Bliñski, przewodnicz±cy Uniwersyteckiej Komisji Finansowej. Okazuje siê m.in., ¿e malej± przychody uczelni z dzia³alno¶ci naukowo−badawczej, a tak¿e studiów podyplomowych.
Prof. Jerzy B³a¿ejowski poinformowa³ o pracach RGSzW. Rada przewiduje, ¿e na koniec czerwca gotowych bêdzie 60 standardów. Przyjêto, ¿e liczba godzin na studiach niestacjonarnych bêdzie mog³a wynosiæ 60 proc. liczby godzin obowi±zuj±cych na studiach stacjonarnych, ale studenci obu typów studiów powinni mieæ jednakowe umiejêtno¶ci i kwalifikacje. Prof. Z. Marciniak, przewodnicz±cy PKA, dzieli³ siê wnioskami z dzia³alno¶ci komisji akredytacyjnych w innych krajach. Tam bardzo czêsto przeprowadza siê akredytacje instytucji, u nas jest to nadal akredytacja konkretnych kierunków. ¯ywa dyskusja dotyczy³a dzia³alno¶ci zespo³ów oceniaj±cych komisji. Prof. Stanis³aw Chwirot, przewodnicz±cy Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej, przedstawi³ wniosek o przyznanie 21 kolejnych akredytacji. £±cznie z zaakceptowanymi w Zielonej Górze przyznano dotychczas 224 certyfikaty.
7 czerwca 2001 Sejm RP przyj±³ ustawê o powo³aniu Uniwersytetu Zielonogórskiego. Uczelnia powsta³a z po³±czenia Politechniki Zielonogórskiej i Wy¿szej Szko³y Pedagogicznej im. T. Kotarbiñskiego. Strukturê dzisiejszego UZ tworzy 9 wydzia³ów (pocz±tkowo by³o ich 8): Artystyczny; Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji; Fizyki i Astronomii; Humanistyczny; In¿ynierii L±dowej i ¦rodowiska; Matematyki, Informatyki i Ekonometrii; Mechaniczny; Nauk Pedagogicznych i Spo³ecznych; Zarz±dzania.
Uniwersytet oferuje 31 kierunków kszta³cenia (zaczyna³ przed 5 laty z 24). Kszta³ci siê tam 19 123 studentów – 11 740 na studiach dziennych, 7150 na zaocznych, a 233 na wieczorowych. W ci±gu 5 lat istnienia UZ wykszta³ci³ 22 tys. absolwentów.
Uniwersytet posiada dzi¶ 11 uprawnieñ (zaczyna³ z 6) do nadawania stopnia naukowego doktora w zakresie: astronomii, budowy i eksploatacji maszyn, budownictwa, elektrotechniki, filozofii, fizyki, historii, informatyki, in¿ynierii ¶rodowiska, matematyki, pedagogiki. Ma te¿ prawo habilitowaæ w 3 dyscyplinach: elektrotechniki, historii i matematyki (przed utworzeniem UZ tylko historia w WSP posiada³a te uprawnienia). W okresie istnienia uniwersytetu doktoraty uzyska³o w nim 125 pracowników, habilitacje – 42, a tytu³y profesorskie – 22.
Uniwersytet zatrudnia 1877 pracowników, w tym 1100 nauczycieli akademickich; 240 z nich to samodzielni pracownicy naukowi, a 85 – profesorowie tytularni. Uczelnia zatrudnia 400 doktorów i 460 magistrów.
(es)
10 czerwca odby³o siê Walne Zebranie Klubu Stypendystów Zagranicznych FNP, w czasie którego rozstrzygniêto konkurs o Nagrodê im. Artura Rojszczaka. Jest ona przeznaczona dla wybitnych m³odych uczonych, ma promowaæ humanistyczn± postawê, szeroko¶æ horyzontów i umiejêtno¶æ przekraczania ram w±skich specjalizacji naukowych – a wiêc te warto¶ci, których uosobieniem by³ tragicznie zmar³y patron nagrody. Wysoko¶æ nagrody to 5 tys. z³.
Jak powiedzia³ prof. Maciej Grabski, by³y prezes FNP i honorowy cz³onek klubu, istot± Nagrody imienia Artura Rojszczaka jest wyró¿nianie osób wykraczaj±cych poza w±skie ramy swojego warsztatu naukowego i aktywnych w spo³eczeñstwie. [...] Wzorca nie powinien wiêc stanowiæ nawet bardzo wybitny, ale zaszyty nosem w swoje kajety uczony [...] chodzi nie o promowanie „poprawno¶ci naukowej”, ale o wyró¿nienie ludzi, wokó³ których co¶ siê dzieje, którzy potrafi± swoj± pasjê naukow± przenie¶æ poza w³asne biurko czy stó³ laboratoryjny, a wiêc niezawê¿aj±cych swojego pola widzenia „koñskimi okularami” w³asnej dyscypliny [...] W naszej nauce, prze¶ladowanej lokalnymi fundamentalizmami i totaln± nieumiejêtno¶ci± ogólnonaukowej dyskusji oraz brakiem autorefleksji nad samym sob±, takich postaw bardzo brakuje.
Spo¶ród o¶miu zg³oszonych kandydatów, do drugiego etapu konkursu klub nominowa³ trzech: dr. Krystiana Eitnera, chemika z UAM (obecnie w Instytucie BioInfoBank w Poznaniu), który ma wybitne osi±gniêcia w popularyzacji nauki w spo³eczno¶ci lokalnej i dzia³aniach na rzecz ochrony ¶rodowiska; dr Ewê Kocój (na fot.), etnologa z UJ, która z wielk± pasj± dzia³a na rzecz odkrywania dla Polski kultury rumuñskiej, prze³amywania stereotypów i budowy kontaktów kulturowych miêdzy Polsk± a Rumuni±; dr Ma³gorzatê £agisz, biologa z UJ (obecnie w Uniwersytecie w Sheffield, UK), która by³a inicjatorem i koordynatorem serii ogólnopolskich i miêdzynarodowych studenckich warsztatów, po¶wiêconych technikom prezentacji naukowych.
Po wyst±pieniach kandydatów cz³onkowie klubu zdecydowali, by Nagrodê im. Artura Rojszczaka przyznaæ dr Ewie Kocój. Laureatka powiedzia³a, ¿e przeznaczy czê¶æ nagrody na sfinansowanie udzia³u w konferencji Ludzie i idee ponad granicami, organizowanej przez Instytut Historii UAM, jednemu z trzech historyków z Mo³dawii zaproszonych na to spotkanie, wierz±c, ¿e znajd± siê instytucje albo osoby, które wspomog± pozosta³ych dwóch. Wiêcej informacji o dzia³alno¶ci dr Ewy Kocój mo¿na znale¼æ na stronach internetowych Towarzystwa Polsko−Rumuñskiego w Krakowie (www.tpr.pl).
Nagroda im. Artura Rojszczaka bêdzie przyznawana przez Klub Stypendystów Zagranicznych FNP corocznie. Kandydatów do nagrody zg³aszaj± cz³onkowie klubu na podstawie w³asnych informacji oraz informacji przekazanych im przez ¶rodowisko naukowe. Termin sk³adania wniosków up³ywa 31 stycznia. Regulamin nagrody jest dostêpny na stronie internetowej klubu (www.ksz−fnp.org). Na tej samej stronie znajduj± siê informacje o cz³onkach klubu, z którymi mo¿na siê kontaktowaæ w sprawie proponowanych kandydatów. Nagroda jest fundowana przez cz³onków klubu z w³asnych ¶rodków, a FNP dok³ada drugie tyle pieniêdzy. Kontakt w sprawie nagrody: koteja@ eko.uj.edu.pl
SGGW, najstarsza rolnicza szko³a akademicka w Polsce, ¶wiêtuje w tym roku jubileusz 190−lecia utworzenia wy¿szego szkolnictwa rolniczego w kraju, a tak¿e 100−letni± tradycjê Wydzia³u Rolnictwa i Biologii oraz 85−lecie dzia³alno¶ci Wydzia³u Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu.
Instytut Agronomiczny w Marymoncie powo³ano w 1816 r. m.in. z inicjatywy S. Staszica i S. Kostki Potockiego. Jego losy odzwierciedlaj± losy Polski – poddany rusyfikacji, zamykany po upadkach powstañ narodowych, przeniesiony do Pu³aw, a nastêpnie do Rosji, odradza³ siê przyjmuj±c ró¿ne nazwy. Tradycja Instytutu Marymonckiego sta³a siê inspiracj± do utworzenia w 1906 Wydzia³u Rolniczego przy Towarzystwie Kursów Naukowych, w 1911 Kursów Przemys³owo−Rolniczych, w 1916 – Wy¿szej Szko³y Rolniczej oraz Królewsko−Polskiej Szko³y G³ównej Gospodarstwa Wiejskiego. 15 maja 1945 SGGW, jako pierwsza uczelnia w Warszawie, zainaugurowa³a powojenny rok akademicki.
W 1989 siedzibê w³adz uczelni przeniesiono do wyremontowanego pa³acu przy ul. Nowoursynowskiej 166, a w 2003 przeniesiono do Kampusu im. hr. Edwarda Raczyñskiego na Ursynowie wszystkie jednostki uczelni. Na terenie kampusu, zajmuj±cego powierzchniê 70 ha, znajduje siê 47 budynków o ³±cznej powierzchni u¿ytkowej ponad 200 tys. m2. Znajduje siê tam 1,5 tys. pomieszczeñ dydaktycznych, 60 pracowni komputerowych, 300 sal wyk³adowych i æwiczeniowych, 24 aule, nowoczesna biblioteka, Klinika Ma³ych Zwierz±t, Klinika Koni, Zwierzêtarnia, podziemny parking. Uczelnia dysponuje 4 tys. miejsc w 14 domach studenckich. Ma na terenie kraju 5 rolniczych zak³adów do¶wiadczalnych i 1 le¶ny zak³ad do¶wiadczalny.
Na przestrzeni lat, SGGW przekszta³ci³a siê z typowo rolniczej, w uczelniê kszta³c±c± specjalistów ró¿nych dziedzin dla potrzeb przestrzeni przyrodniczej kraju. Uczelnia oferuje 23 kierunki (60 specjalno¶ci), od typowo rolniczych (rolnictwo, ogrodnictwo, le¶nictwo), poprzez weterynariê, zootechnikê, technologiê ¿ywno¶ci i ¿ywienie cz³owieka, ochronê i in¿ynieriê ¶rodowiska, po budownictwo, technologiê drewna, technikê rolnicz± i le¶n±, architekturê krajobrazu, informatykê i ekonometriê, biologiê, biotechnologiê, gospodarkê przestrzenn±, socjologiê oraz turystykê i rekreacjê. Rozwiniête s± te¿ kierunki zwi±zane z naukami ekonomicznymi, takimi jak: ekonomia, marketing i zarz±dzanie, finanse i bankowo¶æ, zarz±dzanie i in¿ynieria produkcji oraz towaroznawstwo.
Kszta³ci siê tam ponad 25 tys. studentów: 13 725 (w tym 103 cudzoziemców) na studiach stacjonarnych, 8507 (w tym 5 cudzoziemców) na zaocznych, na wieczorowych – 951, eksternistycznych – 61, a na podyplomowych – 1349. W SGGW kszta³ci siê te¿ 515 doktorantów (w tym 16 cudzoziemców). Dotychczas mury uczelni opu¶ci³o ponad 140 tys. absolwentów.
Strukturê uczelni tworzy 11 wydzia³ów z pe³nymi prawami akademickimi: Rolnictwa i Biologii, Le¶ny, In¿ynierii i Kszta³towania ¦rodowiska, Nauk o Zwierzêtach, Technologii Drewna, Medycyny Weterynaryjnej, Ekonomiczno−Rolniczy, Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu, Technologii ¯ywno¶ci, In¿ynierii Produkcji, Nauk o ¯ywieniu Cz³owieka i Konsumpcji. Biblioteka G³ówna SGGW powsta³a w 1918 r. Obecnie jej zbiory licz± ponad 300 tys. woluminów. W SGGW istniej± te¿ 3 specjalistyczne biblioteki wydzia³owe.
Kadrê SGGW tworzy 1178 nauczycieli akademickich. Jest w¶ród nich 263 profesorów tytularnych, 37 adiunktów ze stopniem doktora habilitowanego i 751 doktorów.
Naukowcy z SGGW w 2005 realizowali 296 projektów badawczych, w tym 59 z partnerami zagranicznymi; 212 to projekty MEiN. W tym samym roku ukaza³o siê w czasopismach recenzowanych zagranicznych lub polskich o zasiêgu co najmniej krajowym 1338 publikacji pracowników uczelni; 203 z nich uwzglêdniono w tzw. indeksie filadelfijskim. SGGW wspó³pracuje z 214 zagranicznymi szko³ami wy¿szymi z 44 pañstw ¶wiata.
Z okazji jubileuszu Senat SGGW ustanowi³ Medal Instytutu Agronomicznego. Bêdzie on przyznawany co roku za wybitne osi±gniêcia w zakresie nauk przyrodniczych.
8 czerwca wmurowano akt erekcyjny nowego skrzyd³a gmachu Wydzia³u Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu. Nowa inwestycja pozwoli zwiêkszyæ powierzchniê u¿ytkow± wydzia³u oraz dzia³aj±cego w jego strukturze Regionalnego Studium Edukacji Informatycznej o ponad 90 proc., a liczbê laboratoriów o blisko 70 proc.
W nowym obiekcie o powierzchni 6094,36 m2 znajd± siê: sala wyk³adowa na 350 miejsc, kompleks 10 specjalizowanych laboratoriów, sala konferencyjna dla Regionalnego Studium Edukacji Informatycznej z zapleczem techniczno−administracyjnym, 40 pokoi do pracy dla pracowników wydzia³u i studium wraz z zapleczem technicznym, zaplecze dla niepe³nosprawnych (podjazdy, winda, toalety, przystosowane laboratoria), hole i ³±czniki komunikacyjne, a tak¿e parking i ogrodzenie. Ogólna warto¶æ inwestycji wynosi 15 869 765,96 z³ – na tê kwotê sk³adaj± siê ¶rodki z Unii Europejskiej przyznane w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (75 proc.), z bud¿etu samorz±du województwa kujawsko−pomorskiego (16,21 proc.), z bud¿etu pañstwa – Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego (4,40 proc.) oraz z bud¿etu UMK (4,39 proc.).
Wydzia³ Matematyki i Informatyki UMK jest jedyn± instytucj± w województwie kujawsko−pomorskim, kszta³c±c± informatyków na poziomie magisterskim oraz ponadregionalnym o¶rodkiem badañ matematycznych na ¶wiatowym poziomie. Regionalne Studium Edukacji Informatycznej organizuje szkolenia w zakresie technologii informacyjnych. Rada Wydzia³u posiada uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk matematycznych w zakresie matematyki oraz doktora habilitowanego nauk matematycznych w zakresie matematyki. Wydzia³ zatrudnia 90 pracowników, w tym 14 profesorów tytularnych, 14 doktorów habilitowanych, 42 doktorów i 20 magistrów. Prowadzi dwa kierunki studiów: matematykê i informatykê. Na studiach stacjonarnych kszta³ci siê tam 859 osób, na niestacjonarnych – 272 osoby, na studiach doktoranckich 55 i na podyplomowych – 23.
1 czerwca Microsoft wraz z Poznañskim Centrum Superkomputerowo−Sieciowym oraz Politechnik± Poznañsk± uruchomi³ w Poznaniu Centrum Innowacji Microsoft, którego celem jest wspieranie innowacyjnych rozwi±zañ i technologii w zakresie bezpieczeñstwa informatycznego i us³ug outsourcingowych. Partnerem technologicznym Centrum jest firma Intel, która zadba o najnowocze¶niejszy sprzêt.
Centra innowacji Microsoft na ¶wiecie pe³ni± rolê o¶rodków wspó³pracy w dziedzinie badañ naukowych, technologii oraz rozwi±zañ informatycznych pomiêdzy instytucjami rz±dowymi, uczelniami i przedsiêbiorstwami w celu przyspieszonego zastosowania nowoczesnych technologii. W projektach tych uczestnicz± naukowcy, przedsiêbiorcy, programi¶ci, specjali¶ci IT, studenci oraz samorz±dy lokalne.
Poznañskie Centrum Innowacji Microsoft bêdzie prowadzi³o doradztwo dla szkó³ wy¿szych, jednostek samorz±dowych, s³u¿by zdrowia oraz ma³ych i ¶rednich przedsiêbiorstw w zakresie wprowadzania nowych technologii, bezpieczeñstwa informatycznego i tworzenia specjalistycznych aplikacji. Ponadto Centrum bêdzie oferowa³o szko³om wy¿szym us³ugê hostowania aplikacji, z mo¿liwo¶ci± wykorzystania i zdalnego ich udostêpniania do zajêæ dydaktycznych.
Dotychczasowa dzia³alno¶æ centrów innowacji Microsoft na ¶wiecie pokaza³a, ¿e jako swoiste inkubatory technologiczne, o¶rodki te pozytywnie wp³ywaj± na zwiêkszenie konkurencyjno¶ci lokalnej gospodarki poprzez inwestycje w kapita³ ludzki, u³atwianie dostêpu do wiedzy i technologii oraz zacie¶nianie wspó³pracy miêdzy nauk± a biznesem.
– Otwierane w Poznaniu Centrum Innowacji firmy Microsoft jest przyk³adem ¶cis³ej wspó³pracy nauki z biznesem. Bêdzie ono wykorzystywaæ osi±gniêcia naukowe i dydaktyczne Politechniki Poznañskiej oraz badawczo−rozwojowe Poznañskiego Centrum Superkomputerowo−Sieciowego. Jest to szansa dla Poznania i Wielkopolski – podkre¶li³ prof. Jan Wêglarz, pe³nomocnik dyrektora IChB PAN ds. Poznañskiego Centrum Superkomputerowo−Sieciowego.
Microsoft Corporation inwestuje ok. 20 proc. swoich przychodów w badania i rozwój. Stosuje strategiê d³ugoterminow± – inwestuje nie tylko w rozwój produktów, ale tak¿e w dziedziny bardziej ogólne, takie, jak badania podstawowe i stosowane obejmuj±ce wszystkie dziedziny informatyki i in¿ynierii oprogramowania.
22 maja w budynku Wydzia³u Biotechnologii i Nauk o ¯ywno¶ci otwarto zmodernizowan± halê technologiczn±. Zmiany przestrzenne to g³ównie przekszta³cenie sufitu perforowanego w starej, praktycznie jednopoziomowej hali w pod³ogê nowego piêtra. Dziêki temu uzyskano dodatkow± powierzchniê, na której powstaje nowoczesne laboratorium biotechnologiczne o charakterze edukacyjno−badawczym. W czê¶ci hali ustawiono bioreaktory oraz urz±dzenia do wyodrêbniania i oczyszczania produktów biosyntez. Bioreaktory stanowi±ce wyposa¿enie hali pozwalaj± na prowadzenie procesów w skali od kilkudziesiêciu mililitrów do ok. 150 litrów. W wiêkszo¶ci s± one skomputeryzowane.
Druga czê¶æ hali zosta³a przeznaczona na zbudowan± pilota¿ow± liniê technologiczn±, przeznaczon± do wytwarzania celulozy bakteryjnej, ze szczególnym uwzglêdnieniem produkcji celulozowego materia³u opatrunkowego. Jest on bioproduktem w tzw. grupie opatrunków „nowej generacji”, znajduj±cym zastosowanie do leczenia ran pooparzeniowych i troficznych. Od dwóch lat prowadzone s± zaawansowane badania kliniczne, przynosz±ce bardzo dobre efekty leczenia. Ponadto celuloza bakteryjna znajduje szereg innych zastosowañ, zarówno w medycynie, jak i w przemy¶le spo¿ywczym, papierniczym, kosmetycznym. Tworzona linia pilota¿owa i przeprowadzone badania pozwol± na test urz±dzeñ i projekt linii przemys³owej do otrzymywania bardzo oczekiwanego produktu.
Hala zosta³a wyposa¿ona w nowoczesny system wentylacji (m.in. filtry absolutne klasy „S”), odpowiadaj±cy najnowszym standardom.
Modernizacja hali by³a mo¿liwa dziêki znacznemu wsparciu Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w ramach programu MILAB oraz zaanga¿owaniu ¶rodków w³asnych. Natomiast wyposa¿enie w niezbêdn± aparaturê odbywa siê dziêki zamawianemu projektowi badawczemu, przyznanemu przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji w roku 2004 oraz bud¿etowej dotacji inwestycyjnej na zakup aparatury.
5 czerwca w Sali Z³otej Pa³acu Kazimierzowskiego wrêczono nagrody finalistom czwartej edycji konkursu „Student z pomys³em. Pre−Inkubator Przedsiêbiorczo¶ci Akademickiej”, zorganizowanego przez Uniwersytecki O¶rodek Transferu Technologii UW. G³ówna nagroda w wysoko¶ci 10 tys. z³, ufundowana przez Warszawski Park Technologiczny zosta³a przyznana zespo³owi Sourcerers za analizê biznesow± SMILE:). SMILE to akronim misji przysz³ej firmy: Spectrometers Made IncredibiLy Easy (w przysz³o¶ci Science Made IncredibiLy Easy). Nagrodzeni: Ewa Gasperowicz – studentka SGH, Bartosz Chmura – doktorant Instytutu Fizyki PAN oraz Piotr Skibiñski – absolwent fizyki w UKSW, a obecnie student Wydz. Matematyki UW, mówi±, i¿ chc± sprawiæ, aby spektrofotometry by³y proste w obs³udze i ³atwo dostêpne dla szerokiej rzeszy odbiorców, od naukowców po uczniów szkó³ ¶rednich. Planuj± produkcjê miniaturowego, konfigurowalnego spektrofotometru ¶wiat³owodowego w swojej przysz³ej firmie optoelektronicznej.
Zdobywcami drugiej nagrody w wysoko¶ci 5 tys. z³, ufundowanej przez Fundacjê Edukacji Rynku Kapita³owego, jest zespó³ Kamikaze, tworzony przez studentów UW i PW. Maj± zamiar stworzyæ firmê zajmuj±c± siê prowadzeniem szkoleñ wspomagaj±cych zarz±dzanie takimi problemami, jak: mobbing, molestowanie seksualne czy równouprawnienie kobiet i mê¿czyzn. Oferta szkoleñ bêdzie skierowana do firm, za¶ w przysz³o¶ci przewidziane jest rozszerzenie dzia³alno¶ci o analizê sytuacji panuj±cej w firmie zleceniodawcy, jak równie¿ doradztwo prawne, zwi±zane z dzia³alno¶ci± firmy oraz wdra¿aniem norm unijnych reguluj±cych kwestie równouprawnienia p³ci.
Trzeci± nagrodê w wys. 3 tys. z³, ufundowan± przez prof. Katarzynê Cha³asiñsk±−Macukow, rektor UW, zdoby³ zespó³ „Wymiatacze”, autorzy analizy Zielona Dolina. Czterech panów, na co dzieñ studentów SGH, UW i Szko³y Nauk Spo³ecznych PAN, maj±c na uwadze, i¿ sukces rynkowy mo¿na odnie¶æ jedynie tworz±c produkt lub us³ugê bêd±c± bezpo¶redni± odpowiedzi± na potrzeby rynku, opracowa³o analizê dla przedsiêbiorstwa ¶wiadcz±cego us³ugi hotelowe dla... ro¶lin. Planuj± równie¿ wynajmowanie ro¶lin podczas tradycyjnych ¶wi±t. W przysz³o¶ci chc± ¶wiadczyæ tak¿e inne „zielone us³ugi outsourcingowe” dla firm i osób prywatnych.
Dziêki firmie Comarch laureaci otrzymali profesjonalne oprogramowanie, u³atwiaj±ce kompleksowe zarz±dzanie ma³ym i ¶rednim przedsiêbiorstwem (program CDN Optima, bêd±cy polskim programem klasy ERP).
Nagrodê specjaln± w wysoko¶ci 2 tys. z³, przyznan± przez rektor UW, przyznano zespo³owi, który przygotowa³ analizê biznesow± firmy oferuj±cej mro¿on± ekologiczn± ¿ywno¶æ dla niemowl±t.
Jednym z akcjonariuszy spó³ki wydawniczej PerMedia S.A. zosta³a Politechnika Koszaliñska. PerMedia S.A. w kwietniu br. rozpoczê³a wydawanie nowej lokalnej gazety codziennej „Miasto”. Decyzjê o wej¶ciu w sk³ad spó³ki podj±³ senat na podstawie artyku³ów 7 i 62 ust. 2 punkt 3b Prawa o szkolnictwie wy¿szym i statutu uczelni. W pracach nad powo³aniem spó³ki i powstaniem wydawnictwa brali udzia³ pracownicy politechniki. Dziennik ukazuje siê w nak³adzie 7 tys. egzemplarzy i jak na razie nie¼le radzi sobie na rynku, konkuruj±c z ukazuj±cymi siê dotychczas gazetami lokalnymi, których jednym z wydawców jest np. norweska Orkla.
Jeden z koszaliñskich pos³ów z³o¿y³ w ówczesnym Ministerstwie Edukacji i Nauki, niebezinteresown± jak siê zdaje, interpelacjê z zapytaniem, czy uczelnia publiczna mo¿e prowadziæ komercyjn± dzia³alno¶æ gospodarcz±, niezwi±zan± z dzia³alno¶ci± naukow± i dydaktyczn±. W odpowiedzi z upowa¿nienia ministra Zdzis³aw Hensel, podsekretarz stanu, napisa³, ¿e zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wy¿szym – uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swego dzia³ania. Wyrazem tej autonomii, przyznanej uczelniom przez ustawodawcê, jest m.in. art. 7, który stwierdza, ¿e uczelnia mo¿e prowadziæ wyodrêbnion± dzia³alno¶æ gospodarcz±. Jej podjêcie jest jednak obwarowane pewnymi warunkami – np. musi byæ ona wyodrêbniona organizacyjnie i finansowo.
– Zak³adane zyski bêdê przeznaczane na dofinansowanie dzia³alno¶ci dydaktycznej uczelni, a w szczególno¶ci na wydawanie pozycji naukowych i dydaktycznych – mówi prof. Tomasz Krzy¿yñski, rektor PKosz. Spó³ka zamierza w przysz³o¶ci rozszerzyæ sw± dzia³alno¶æ na wydawanie ró¿norodnych pozycji ksi±¿kowych.
Nowa ustawa i taka jej interpretacja otwiera przed uczelniami szerokie pole dzia³ania. Oby tylko kroki czynione na tym polu by³y roztropne.
W dniach 10−13 maja odby³y siê VI Dni Tischnerowskie, zorganizowane przez wydawnictwo Znak przy wspó³pracy UJ, PAT oraz PWST.
Laureatami Nagrody im. ks. Józefa Tischnera zostali w tym roku: w kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego, stanowi±cego kontynuacjê „my¶lenia wed³ug warto¶ci” – prof. Karol Tarnowski, filozof z Uniwersytetu Jagielloñskiego; w kategorii publicystyki na tematy spo³eczne, która uczy Polaków przyjmowaæ „nieszczêsny dar wolno¶ci” – dr Piotr K³odkowski, politolog, adiunkt w Wy¿szej Szkole Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie; w kategorii inicjatyw duszpasterskich i spo³ecznych wspó³tworz±cych „polski kszta³t dialogu” – Janina Ochojska, za³o¿ycielka Polskiej Akcji Humanitarnej. Laureaci otrzymali statuetki autorstwa Mariana Gromady oraz po 15 tys. z³.
Prof. Tarnowskiego nagrodzono za ksi±¿kê Us³yszeæ niewidzialne. Zarys filozofii wiary, „która jest imponuj±cym dowodem na to, ¿e wiara nie tylko szuka rozumienia, ale je znajduje”. Autor rozja¶nia pierwotne pojêcie prazaufania, wiary w przyrodzone dobro ¶wiata, otwieraj±c przestrzeñ spotkania ludzi wierz±cych i poszukuj±cych. Dr. K³odkowskiego uhonorowano za pracê O pêkniêciu wewn±trz cywilizacji (jego praca habilitacyjna). Opisuj±c dramatyczne dzieje Wschodu, autor uczy rozumienia cywilizacji islamu i hinduizmu.
Stypendium im. ks. J. Tischnera, uprawniaj±ce do pó³rocznego sta¿u w Instytucie Nauk o Cz³owieku w Wiedniu, przyznano Annie Czuchry, która przygotowuje pracê nt. religii i postawy obywatelskiej w liberalnym porz±dku politycznym.
Dni Tischnerowskie to przede wszystkim refleksja nad my¶l± znakomitego filozofa. W cyklu Colloquia Tischneriana o dwuznaczno¶ci szczê¶cia mówi³ prof. Robert Spaemann. W Jaskini filozofów, po¶wiêconej dyskusji o dobru i piêknie, obok ju¿ wspomnianego uczestniczyli te¿ profesorowie: Jerzy Jarzêbski (literaturoznawca z UJ), Krzysztof Michalski (historyk filozofii z UW) i W³adys³aw Stró¿ewski (filozof z UJ). Ksiê¿a profesorowie Pawe³ Bortkiewicz (teolog z ATK) i Andrzej Szostek (filozof z KUL) oraz profesorowie Joanna Górnicka−Kalinowska (filozofka z UW) i Aleksander Bobko (filozof z PAT) dyskutowali o sumieniu: czy obserwujemy dzi¶ kryzys sumienia, jaki wp³yw ma postmodernizm na nasze sumienia, na ile kryzys sumienia wynika z kondycji duchowej cz³owieka. Filozofowie Tadeusz Gadacz i Andrzej Szahaj oraz o. Jan Andrzej K³oczowski podczas panelu w Instytucie My¶li Józefa Tischnera debatowali o relatywizmie i fundamentalizmie.
Podczas Dni Tischnerowskich odby³y siê te¿ prezentacja filmu Dialog z ks. Tischnerem Krystyny Mokrosiñskiej oraz prawykonanie Muzyki My¶li Jerzego Jamiñskiego. Studenci krakowskiej PWST przedstawili spektakl Prorok Mi³osierdzia – rzecz o ¶w. Siostrze Faustynie w piêtnastu obrazach. Impreza by³a te¿ okazj± do spotkania m³odzie¿y ze szkó³ nosz±cych imiê Józefa Tischnera.
Ko³o Naukowe Pedagogiki Terapeutycznej, wraz ze Stowarzyszeniem „Otwarte Drzwi” oraz Instytutem Psychiatrii i Neurologii APS, zorganizowa³o 8 czerwca konferencjê Agresja osób z niepe³nosprawno¶ci± i zaburzeniami psychicznymi w ¶wietle praktyki terapeutycznej.
Dr Beata Marcinkowska stwierdzi³a, ¿e osoba z g³êbok± niepe³nosprawno¶ci± jest w stanie z pomoc± terapeuty osi±gn±æ pewne aspekty autonomii. W trakcie terapii pojawiaj± siê zachowania nietypowe, niepo¿±dane, tzn. ró¿ne formy autoagresji, agresji, p³acz, krzyk itd. „Mam problem” – stwierdza rodzic czy opiekun – „mój podopieczny zachowuje siê dziwnie, przeszkadza innym, nie korzysta z zajêæ”. Jak podkre¶li³a referentka, ten problem dotyczy g³ównie osoby niepe³nosprawnej. Swoje przemówienie zakoñczy³a apelem: – Terapeuto, akceptuj osobê, nawet je¶li jej zachowania nie akceptujesz.
Urszula Ga³ka z Fundacji SYNAPSIS przedstawi³a biologiczne, psychiczne i spo³eczne czynniki wystêpowania agresji u osób z autyzmem. By skutecznie wspieraæ w rozwoju osobê z autyzmem, nale¿y akceptowaæ j± i szanowaæ jej godno¶æ. Nale¿y stosowaæ metody pozytywne, nieawersyjne. Postuluje siê wyeliminowanie, w miarê mo¿liwo¶ci, leków s³u¿±cych kontrolowaniu zachowania. Chodzi o to, by podopieczny w³asnymi si³ami potrafi³ zapanowaæ nad reakcjami emocjonalnymi.
Kolejne wyst±pienia dotyczy³y rozwi±zania problemów agresji w konkretnych placówkach: na warsztatach terapii zajêciowej w Warszawie i w domu pomocy spo³ecznej w Miêdzylesiu.
Dr Pawe³ Bronowski przedstawi³ czynniki warunkuj±ce agresjê osób psychicznie chorych przebywaj±cych w ca³odobowych oddzia³ach psychiatrycznych. Zwróci³ uwagê na trzy elementy skutecznej prewencji: monitorowanie poziomu agresji, umiejêtno¶æ rozpoznawania symptomów zwiastunowych, trening interweniowania wobec zachowañ agresywnych.
Panel dyskusyjny z udzia³em prof. Adama Fr±czka, rektora APS, prof. Czes³awa Czaba³y, dr hab. Jadwigi Meder oraz Ireny Grzesiuk ze Stowarzyszenia „Otwarte Drzwi” ukaza³ potrzebê ujêcia w jedno opracowanie wszystkich sposobów radzenia sobie z agresj± niepe³nosprawnych.
W ramach konferencji odby³y siê 3 treningi: CPI (Crisic Prevention Institute), biblioterapia oraz trening Fundacji SYNAPSIS. Warsztaty Proaktywne i reaktywne strategie radzenia sobie z trudnymi zachowaniami osób z autyzmem by³y kontynuacj± wyk³adu U. Ga³ki.
Katarzyna Czekierda
Istniej±ce od koñca 2003 w Uniwersytecie Marii Curie−Sk³odowskiej w Lublinie interdyscyplinarne Centrum Nanotechnologii zorganizowa³o 8 czerwca, wspólnie z Oddzia³em Lubelskim Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Sympozjum Nanotechnologii – Nano 2006. W spotkaniu uczestniczyli fizycy, chemicy i biolodzy, którzy zaprezentowali wyniki prac lubelskich naukowców.
Tematyka wyk³adów by³a zró¿nicowana: od centrum reakcji w komórkach organizmów ¿ywych, poprzez polimery z odciskiem molekularnym, modyfikowane zeolity i mezoporowate uporz±dkowane struktury krzemionkowe, po kwantowe uk³ady elektroniczne. Mówiono o metodach otrzymywania i badania studni, drutów i kropek kwantowych oraz klastrów metalicznych, a tak¿e o kwantowych zjawiskach interferencji w przestrzeni i czasie, stanach spl±tanych i nadciek³o¶ci spu³apkowanych atomów.
Nanotechnologia to, w pierwszej kolejno¶ci, otrzymywanie odpowiednich uk³adów i dlatego sporo miejsca po¶wiêcono stosowanym w Lublinie metodom otrzymywania i charakteryzacji nanostruktur. Przedstawiono metody chemiczne uzyskiwania implantowanych polimerów i mezoporowatych krzemionek o ¶rednicy porów od oko³o 1 do 20 nanometrów (jeden nanometr to jedna miliardowa czê¶æ metra) i d³ugo¶ci do kilku mikrometrów, metodê implantacji jonów i termicznej aktywacji prowadz±c± do uzyskania pó³przewodnikowych nanokryszta³ów Si i Ge o rozmiarach od 4 do 8 nm, a tak¿e metodê napylania stosowan± do wytwarzania nanodrutów metalicznych na „wicynalnych” powierzchniach krzemu. Oprócz fascynuj±cych w³a¶ciwo¶ci fizycznych i chemicznych wiele z badanych struktur posiada interesuj±ce zastosowania w biologii, medycynie i ochronie ¶rodowiska.
O¶rodek w Lublinie znany jest z do¶wiadczalnych i teoretycznych badañ studni, drutów i kropek kwantowych. Jednym z podstawowych narzêdzi jest skaningowy mikroskop tunelowy, pozwalaj±cy „ogl±daæ” nanostruktury z rozdzielczo¶ci± atomow±. Du¿e zainteresowanie zebranych wzbudzi³ pokaz dzia³ania przeno¶nego skaningowego mikroskopu tunelowego. W szeregu wyk³adów omawiano oryginalne wyniki badañ struktur nanoskopowych. Szczególnie intensywnie badane s± jednowymiarowe, metalowe struktury (druty kwantowe) tworz±ce siê na „wicynalnych” powierzchniach krzemu. Dok³adne poznanie strukturalnych i elektrycznych w³a¶ciwo¶ci takich uk³adów znacznie poszerza wiedzê o zjawiskach kwantowych w nich zachodz±cych i jednocze¶nie stanowi wa¿ny krok na drodze do ich praktycznego wykorzystania. W kilku referatach przedstawiono sposoby wytwarzania takich drutów, ich obserwacji przy pomocy skaningowego mikroskopu tunelowego, jak równie¿ zaproponowano modele teoretyczne, t³umacz±ce wiele obserwowanych zale¿no¶ci. Du¿o miejsca po¶wiêcono teoretycznemu opisowi w³a¶ciwo¶ci energetycznych oraz transportu ³adunku i ciep³a przez kropkê kwantow±. Jest to najprostszy i najmniejszy uk³ad pozwalaj±cy kontrolowaæ pojedyncze elektrony. Te tzw. tranzystory jednoelektronowe s± interesuj±ce ze wzglêdu na mo¿liwe zastosowania kropek kwantowych i ich z³o¿onych uk³adów w kwantowym przetwarzaniu informacji.
Fot. Mieczys³aw Ja³ochowski
Wicynalna powierzchnia krzemu z ³añcuchami atomów z³ota. Obraz otrzymany za pomoc± skaningowego mikroskopu tunelowego (STM) w Zak³adzie Fizyki Powierzchni i Nanostruktur Instytutu Fizyki UMCS w Lublinie.
Fot. G. Banaszek
Sieæ biblioteczn± Politechniki Opolskiej tworz±: Biblioteka G³ówna, Biblioteka Wydzia³u Mechanicznego, Biblioteka Wydzia³u Budownictwa, Biblioteka Wydzia³u Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii, Biblioteka Wydzia³u Zarz±dzania i In¿ynierii Produkcji oraz Punkt Informacji Normalizacyjnej.
Zbiory biblioteki gromadzone s± od 1962 r. zgodnie z profilem kszta³cenia oraz potrzebami czytelników. Maj± oni do dyspozycji oko³o 460 tys. woluminów ksi±¿ek, czasopism oraz zbiorów specjalnych. Placówka gromadzi 672 tytu³y czasopism polskich oraz 61 tytu³ów czasopism zagranicznych w wersji papierowej i 11 543 w wersji elektronicznej. W 2005 uczelniane biblioteki odwiedzi³o ponad 93 tys. osób, którym udostêpniono 730 tys. pozycji. Wspó³czynnik aktywno¶ci ogó³u zbiorów wyniós³ 164 proc.
Czytelnicy maj± do dyspozycji 246 miejsc w zapewniaj±cych wolny dostêp do zbiorów czytelniach. Mog± na miejscu korzystaæ z czterech samoobs³ugowych kserografów.
Aktualnie w Bibliotece G³ównej wszystkie procesy biblioteczne s± skomputeryzowane. Informacja o zbiorach prezentowana jest poprzez program SOWA. Obecnie baza liczy oko³o 80 tys. opisów bibliograficznych. Istnieje mo¿liwo¶æ bezrewersowego zamawiania ksi±¿ek poprzez modu³ OPAC oraz przez Internet. W 2005 skorzystano z niej ponad 28 tys. razy.
Oprócz informacji o zbiorach, w bibliotecznych katalogach istnieje baza publikacji pracowników PO, bank prac dyplomowych, doktorskich i habilitacyjnych oraz kartoteki zagadnieniowe obejmuj±ce tematykê: organizacja, zarz±dzanie i marketing, Unia Europejska oraz niekonwencjonalne ¼ród³a energii. Biblioteka G³ówna PO wspó³tworzy bazê SYMPO odnotowuj±c± polskie i zagraniczne materia³y konferencyjne gromadzone przez biblioteki naukowe w kraju oraz bazê BAZTECH rejestruj±c± artyku³y z ponad 300 czasopism polskich o profilu technicznym. Placówka uczestniczy w czterech konsorcjach: SPRINGER, ELSEVIER, EBSCO, PROQUEST, w ramach których udostêpnia czytelnikom bazy czasopism elektronicznych. W 2005 pobrano z tych baz ponad 16 tys. artyku³ów. W bibliotekach PO jest 13 stanowisk multimedialnych z dostêpem do Internetu, wyposa¿onych w skanery, drukarki i nagrywarki. Czytelnicy mog± sk³adaæ propozycje do zakupu drog± elektroniczn± lub ze strony www biblioteki.
Biblioteka PO pozyskuje dodatkowe fundusze na sw± dzia³alno¶æ. Bank Zachodni S.A. w Opolu sfinansowa³ wyposa¿enie stanowisk multimedialnych przeznaczonych dla u¿ytkowników czytelni i Oddzia³u Informacji Naukowej. Fundacja na rzecz Nauki Polskiej w ramach programu „Librarius” przekaza³a ¶rodki na rozbudowê i nowe wyposa¿enie czytelni BG.
Biblioteki PO zatrudniaj± 37 osób, w tym 13 pracowników z wy¿szym wykszta³ceniem bibliotekarskim.
Przewidywana jest nowa lokalizacja Biblioteki G³ównej. Powierzchnia u¿ytkowa wzro¶nie z obecnych 1500 m2 do 4300 m2, a czytelnicy bêd± mieli swobodny dostêp do ca³o¶ci zbiorów.
W dniach 12−14 maja w Instytucie Archeologii UW odby³y siê „Dni Archeologa”, zorganizowane przez Zarz±d Samorz±du Studentów IA UW oraz Stowarzyszenie ARCHEO. W ramach tej imprezy odby³a siê dwudniowa konferencja Podhorce, Wilanów – interdyscyplinarne badania za³o¿eñ rezydencjonalnych, po¶wiêcona dwóm zespo³om pa³acowo−ogrodowym o najwy¿szych warto¶ciach historycznych, artystycznych i krajobrazowych.
Tematyka konferencji wykracza³a poza problematykê stricte archeologiczn±. Specyfika omawianych stanowisk wymaga zastosowania rozmaitych narzêdzi badawczych, dostarczanych przez nauki humanistyczne, przyrodnicze i ¶cis³e. Tadeusz Moryciñski (z−ca dyr. Krajowego O¶rodka Badañ i Dokumentacji Zabytków) przybli¿aj±c problematykê archeologii ogrodowej, podkre¶li³ istotn± rolê tej dyscypliny w badaniach rezydencji. Prof. Zbigniew Bania (Instytut Historii Sztuki UKSW) przedstawi³ program architektoniczno−ideowy pa³acu w Podhorcach (na fot.) na tle rezydencji polskich i europejskich. Prof. Jerzy Mizio³ek (UW) odkry³ przed s³uchaczami tematy zaczerpniête z utworów literackich Owidiusza, które odnale¼æ mo¿emy w rezydencji wilanowskiej. Piotr Szpanowski (Muzeum Pa³ac w Wilanowie) przypomnia³ historiê muzeum i naszkicowa³ perspektywy rozwoju. Pierwsz± czê¶æ obrad zamkn±³ referat Doroty Sikory (KOBiDZ), traktuj±cy o architekturze krajobrazu w kontek¶cie ogrodu wilanowskiego.
W Galerii Muzeum UW eksponowano wystawê Polsko−ukraiñskie badania za³o¿eñ rezydencjonalnych. Podhorce. Du¿e zainteresowanie zwiedzaj±cych wzbudzi³y makiety wykonane przez studentów Politechniki Lwowskiej. Prace pozwoli³y dok³adniej zapoznaæ siê z uk³adem topograficznym i zagospodarowaniem przestrzennym zespo³u podhoreckiego.
Eryk Bunsch (Muzeum Pa³ac w Wilanowie) mówi³ o programie prac konserwatorskich realizowanych na terenie muzeum. Andrzej Jankowski (KOBiDZ) zaprezentowa³ najnowsze wyniki badañ archeologicznych przeprowadzonych w Wilanowie i Podhorcach. Karol Czajkowski i Rafa³ Kamiñski (KOBiDZ) przybli¿yli s³uchaczom zastosowanie cyfrowych metod dokumentacyjnych oraz cyfrowej fotogrametrii naziemnej, stosowanych przy badaniach archeologiczno−architektonicznych. Piotr Jaworski (IA UW) przedstawi³ perspektywy badañ interdyscyplinarnych na terenie zespo³u pa³acowo−ogrodowego w Królikarni.
Drugi dzieñ obrad zdominowali przedstawiciele studenckich kó³ naukowych. Oprócz referatów dotycz±cych g³ównego tematu konferencji, prezentowali wyniki prac, w których mieli okazjê uczestniczyæ.
W dniach 9−10 maja w Szczecinie, odby³a siê miêdzynarodowa konferencja naukowa Humanistyka wobec staro¶ci, zorganizowana przez Zak³ad Pedagogiki Spo³ecznej Instytutu Pedagogiki USz., przy wspó³udziale Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego Oddzia³ w Szczecinie. Celem konferencji by³o prze³amywanie niekorzystnego nastawienia wobec staro¶ci, ukazanie mo¿liwo¶ci rozwojowych ostatniego okresu ¿ycia oraz wskazanie najkorzystniejszych sposobów radzenia sobie z problemami starzenia siê i staro¶ci w wymiarze jednostkowym i spo³ecznym.
Dr hab. Jerzy Semków, prof. UW, podkre¶la³ rolê ¶wiadomego kierowania w³asn± staro¶ci±, przejawiaj±cego siê w aktywno¶ci psychospo³ecznej i fizycznej, osobistym rozwoju, samoakceptacji. Dr hab. Anna Kotlarska−Michalska, prof. UAM, rozpatrywa³a staro¶æ jako problem spo³eczny, zwracaj±c uwagê na zjawisko wykluczania ekonomicznego, politycznego i spo³ecznego. Zastanawiaj±c siê, w jaki sposób zapobiegaæ osamotnieniu ludzi starych, Ph Dr Beata Balogová podkre¶la³a rolê profesjonalnej opieki socjalnej. Dr hab. Piotr B³êdowski, prof. SGH, zwróci³ uwagê na konieczno¶æ przygotowania do staro¶ci z punktu widzenia indywidualnego zabezpieczenia, w tym gromadzenia kapita³u. Ludzie starzy to wa¿ne ¼ród³o wsparcia dla ¶rodowiska – podkre¶la³a Barbara Weigl (Ewangelicka Szko³a Wy¿sza w Berlinie), prezentuj±c programy rozwoju wolontariatu ludzi starszych w Niemczech. Dr hab. Barbara Kromolicka, prof. USz., zwróci³a uwagê na zauwa¿alny, równie¿ i w polskim spo³eczeñstwie, wzrost zainteresowania dzia³alno¶ci± wolontarystyczn± w¶ród seniorów, np. w opiece hospicyjnej. Maj±c na uwadze budowanie bezpiecznej przysz³o¶ci dla wszystkich pokoleñ, ju¿ teraz nale¿y my¶leæ o zawodowej aktywizacji seniorów – podkre¶la³a dr hab. Halina Worach−Kardas, prof. WSHE. Drogi edukacyjne ludzi starszych, na co zwraca³a uwagê prof. Olga Czerniawska, wyznaczaj± jednak ró¿ny stopieñ przygotowania do staro¶ci, co wskazuje na potrzebê indywidualnego podej¶cia do pojawiaj±cych siê wraz z wiekiem problemów.
W trakcie obrad wielokrotnie zwracano uwagê na konieczno¶æ prze³amywania niekorzystnego wizerunku staro¶ci, co mo¿e zachodziæ, zdaniem prof. Marii Czerepaniak−Walczak, w drodze emancypacji staro¶ci, zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i spo³ecznym.
Szczegó³owa problematyka konferencji dotyczy³a zagadnieñ zwi±zanych z filozofi± ¿ycia w staro¶ci, staro¶ci± w kulturach ¶wiata, cz³owiekiem starym w zbiorowo¶ciach spo³ecznych, spo³ecznym wspomaganiem ludzi starych, ¿yciem aktywnym w staro¶ci, opiek± medyczn± w staro¶ci. By³a ona prezentowana przez przedstawicieli z ró¿nych o¶rodków akademickich w kraju i za granic± (W³ochy, Niemcy, S³owacja, Rosja). Imprezy towarzysz±ce konferencji to: wystawa fotografii Oblicza staro¶ci, wystawa prac studentów Staro¶æ w ¿yciu cz³owieka, warsztaty integracyjne Dodaæ ¿ycia do lat, spektakl teatralny W¶cieklica Witkacego, wystawiony przez studentów Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Szczecinie.
18 maja odby³a siê w Gdyni miêdzynarodowa konferencja naukowa Europa Ba³tycka regionem przysz³o¶ci, zorganizowana przez Katedrê Geografii Rozwoju Regionalnego UG przy wspó³pracy z organizacj± ELEC Polska. Inspiracj± by³a pi±ta rocznica ¶mierci prof. Jerzego Zaleskiego – twórcy pojêcia Europa Ba³tycka.
W panelu politycznym konferencji uczestniczyli: marsza³ek Senatu RP, parlamentarzy¶ci i europarlamentarzy¶ci, ambasadorowie krajów ba³tyckich, naukowcy i biznesmeni. W 1991 r. na scenie europejskiej pojawi³ siê ba³tycki uk³ad miêdzynarodowej kooperacji. W ci±gu kilkunastu lat kraje po³o¿one wokó³ Ba³tyku wytworzy³y gêst± sieæ powi±zañ, instytucji i programów rz±dowych, samorz±dowych i organizacji pozarz±dowych. Te nowe struktury, pomimo ¿e maj± charakter i formy wczesnointegracyjne, zacie¶niaj± zwi±zki pomiêdzy podmiotami tworz±cymi Europê Ba³tyck±.
W panelu naukowym konferencji stwierdzono, ¿e istnieje wiele uzasadnieñ tezy, i¿ obserwowane obecnie tendencje maj± charakter rozwojowy i utrwal± siê w przysz³o¶ci. Blisko¶æ geograficzna czyni rynki krajów nadba³tyckich szczególnie atrakcyjnymi. Bardzo wa¿ne s± te¿ mocno zakorzenione w historii zwi±zki kulturowe, polityczne i gospodarcze pomiêdzy krajami le¿±cymi nad Ba³tykiem.
Region Ba³tyku powinien byæ dla Polski jednym z podstawowych obszarów wspó³pracy miêdzynarodowej. Politycznie i gospodarczo nie wolno nam siê od tego morza odsuwaæ. ¯e tak siê dzieje, ¶wiadcz± niektóre wska¼niki makroekonomiczne przedstawione na konferencji. Tylko wiêksza aktywno¶æ Polski w regionie ba³tyckim mo¿e wzmocniæ jej pozycjê.
Polska polityka zagraniczna i szeroko rozumiana racja stanu ka¿± rozwa¿yæ region Ba³tyku jako kierunek bardziej strategiczny w naszej polityce zagranicznej ni¿ dotychczas. Winien on wyra¼niej wspó³istnieæ obok innych kierunków naszej aktywno¶ci na arenie miêdzynarodowej. Solidne wiêzi z krajami ba³tyckimi mog± mieæ pozytywny wp³yw tak¿e na bezpieczeñstwo kraju.
Nowe technologie uprzyjemniaj± nam codzienno¶æ, ale jednocze¶nie nios± zagro¿enia dla wiêzi miêdzyludzkich, zmieniaj± strukturê spo³eczn±, gospodarkê, kulturê. Naukowcy z Polski i Niemiec postanowili przyjrzeæ siê bli¿ej zachodz±cym procesom. Jak bardzo zmieni siê nasze ¿ycie w ci±gu 10 lat? Jak bêdziemy mieszkaæ, bawiæ siê, pracowaæ? Na te i inne pytania odpowiadali uczestnicy miêdzynarodowej konferencji Wizje spo³eczeñstwa informacyjnego 2016, która odbywa³a siê w dniach 7−9 czerwca w Uniwersytecie ¦l±skim w Katowicach. Obrady by³y ostatnim punktem obchodów Roku Polsko−Niemieckiego 2005/06.
– Technologie informacyjne i telekomunikacyjne sk³aniaj± do pytania: jak tendencje globalizacyjne ucywilizowaæ oraz wykorzystaæ dobra racjonalnie i sprawiedliwie? Uniwersytet ¦l±ski, wspólnie z Politechnik± ¦l±sk± i G³ównym Instytutem Górnictwa, chce promowaæ badania nad nowoczesnymi technologiami czystej energii – podkre¶la³ prof. Wies³aw Bany¶, prorektor U¦ ds. nauki i informatyzacji.
W Niemczech rok 2006 obchodzony jest jako rok informatyki i jej ró¿norodnych zastosowañ. Potrzebna jest interdyscyplinarna platforma dialogu nauki i spo³eczeñstwa.
– Nowe technologie napêdzaj± gospodarkê i powstawanie nowych miejsc pracy. Sporo jednak problemów takich, jak na przyk³ad dostêp do informacji, bezpieczeñstwo danych, wielojêzyczno¶æ czy prawa w³asno¶ci, które wymagaj± wspó³pracy. Dzi¶ mamy szanse mówiæ o tym ponad granicami – powiedzia³a Erika Rost z Ministerstwa Edukacji i Badañ Naukowych w Niemczech.
Sesja referatowa pierwszego dnia konferencji by³a wprowadzeniem do dyskusji w sekcjach problemowych: praca – gospodarka, demografia – starzenie siê spo³eczeñstw, kultura – sztuka. Studenci stawiali wa¿ne pytania, np.: czy zasady moralne funkcjonuj± w Internecie, czy jest w nim miejsce na wysok± kulturê?
– Dyskusje by³y wielow±tkowe. Po dwóch dniach obrad mo¿na by³o odnie¶æ wra¿enie, ¿e nikt nie potrafi przewidzieæ, co wyniknie z zachodz±cych przemian i dok±d zmierza spo³eczeñstwo informacyjne – powiedzia³ prof. Andrzej Kiepas, kierownik Miêdzynarodowego Centrum Zrównowa¿onego Rozwoju i Spo³eczeñstwa Informacyjnego przy U¦.
Katowicka konferencja (z udzia³em studentów z Niemiec i Polski) by³a wspólnym przedsiêwziêciem organizacyjnym Miêdzynarodowego Centrum Zrównowa¿onego Rozwoju i Spo³eczeñstwa Informacyjnego (CRI) przy U¦ oraz FhG−ALI – Centrum Wdro¿eniowego Instytutu Fraunhofera dla Planowania Systemów Logistycznych i Informatycznych w Cottbus, Niemcy. Uczestniczyli w niej tak¿e naukowcy z Austrii i Czech.
Polskie Towarzystwo Badania Gier to pierwsze naukowe towarzystwo ludologiczne w Polsce. Skupia naukowców i studentów z najwiêkszych o¶rodków akademickich w Polsce, którzy zajmuj± siê szeroko pojêt± problematyk± gier – zw³aszcza RPG i gier komputerowych. Jego celem jest popularyzowanie i rozwijanie wiedzy o grach, zarówno w ujêciu teoretycznym (interdyscyplinarnie i od strony nauk szczegó³owych), jak i praktycznym (tworzenie i rozpowszechnianie gier, zastosowania dydaktyczne). PTBG ma ambicjê, aby to jego cz³onkowie dokonywali warto¶ciowych ustaleñ naukowych oraz nowatorskich rozwi±zañ praktycznych. We w³adzach towarzystwa zasiadaj± g³ównie m³odzi naukowcy. Oni te¿ stanowi± wiêkszo¶æ jego cz³onków.
Towarzystwo organizuje – samodzielnie i we wspó³pracy z instytucjami naukowymi – spotkania i panele naukowe oraz inne imprezy zwi±zane z badaniem gier. Ma zamiar upowszechniaæ i wydawaæ powstaj±ce w Polsce ludologiczne prace naukowe. Propaguje ideê gier jako formy twórczego wykorzystania czasu, zamierza przedk³adaæ w³adzom o¶wiatowym wnioski dotycz±ce zastosowania gier w dydaktyce oraz wzbudzaæ zainteresowanie nimi, m.in. za po¶rednictwem Internetu. Towarzystwo bêdzie równie¿ zajmowaæ stanowisko w sprawach publicznych dotycz±cych gier. Planowana jest wspó³praca z towarzystwami naukowymi i pokrewnymi instytucjami w kraju i za granic±.
Jesieni± 2005 r., wspólnie z Instytutem Lingwistyki Stosowanej UAM, PTBG zorganizowa³o miêdzynarodow± konferencjê naukow± Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytua³ (szczegó³y na stronie www.gry.konferencja.org). W pierwszym dniu konferencji odby³o siê Walne Zebranie PTBG, podczas którego wybrano Zarz±d G³ówny oraz zatwierdzono powstanie poznañskiego Ko³a PTBG przy ILS UAM. W ramach towarzystwa dzia³a te¿ warszawskie Ko³o PTBG przy Wydziale Pedagogiki UW. Wobec ogromnego powodzenia pierwszej edycji imprezy, zaplanowano ju¿ kolejne spotkanie.
W maju zakoñczy³ siê 10−dniowy obóz naukowy Borne Sulinowo 2006, w którym uczestniczyli studenci Ko³a Naukowego Socjologii dzia³aj±cego na Wydziale Nauk Spo³ecznych U¦. Opiekê naukow± nad badaniami sprawowali mgr Agata Zygmunt, dr Tomasz Nawrocki i dr Andrzej Górny z Instytutu Socjologii U¦.
Obóz by³ trzecim etapem badañ socjologicznych po¶wiêconych kszta³towaniu siê spo³eczno¶ci miejskiej oraz rozwojowi miasta Borne Sulinowo. Przywrócono je Polsce w 1992 r. po opuszczeniu miasta−garnizonu przez wojska radzieckie. Zasiedlili je przybysze z ró¿nych regionów. Badania tego procesu prowadzili studenci Ko³a Naukowego i doktoranci instytutu w latach 1998 i 2002.
Zagospodarowanie Bornego Sulinowa to unikatowy proces, porównywalny jedynie ze zjawiskami obecnymi w okresie powojennym na ziemiach zachodnich i pó³nocnych. Naukowcy uzyskali mo¿liwo¶æ prze¶ledzenia swoistego socjologicznego fenomenu – tworzenia siê nowej spo³eczno¶ci miejskiej w istniej±cej tkance urbanistycznej. Badacze interesuj± siê powstawaniem nowej spo³eczno¶ci miejskiej poprzez ustalenie przyczyn osiedlenia siê w Bornem Sulinowie, kszta³towanie siê wiêzi spo³ecznej, charakteru stosunków s±siedzkich w mie¶cie. Analizuj± ¿ycie codzienne mieszkañców, adaptowanie przestrzeni miasta do ich w³asnych potrzeb i dostosowywanie siê przybyszów do miejskiej przestrzeni, ich stosunek do tworz±cego siê ³adu urbanistyczno−architektonicznego, funkcjonalnego, spo³ecznego, estetycznego. Istotnym w±tkiem badawczym jest równie¿ perspektywa rozwoju Bornego Sulinowa – kierunki rozwoju, szanse i zagro¿enia zwi±zane z wst±pieniem Polski do UE, funkcjonowanie w³adzy lokalnej i jej ocena przez mieszkañców, postrzeganie podstawowych problemów miasta i gminy. Naukowcy staraj± siê tak¿e ustaliæ zasoby kapita³u spo³ecznego m³odych mieszkañców tej miejscowo¶ci.
W Politechnice Wroc³awskiej tocz± siê prace nad zmian± programów nauczania. Ich potrzeba wynika z wymogów Systemu Boloñskiego, z przepisów nowego Prawa o szkolnictwie wy¿szym i z potrzeby racjonalizacji procesu dydaktycznego. Dyskusje trwaj± na seminariach organizowanych przez prof. Janusza Szafrana, prorektora PWr. ds. nauczania. Zdaniem prof. W³odzimierza Salejdy z Wydzia³u Podstawowych Problemów Techniki, znanego z zaanga¿owania we wspó³pracê ze szko³ami, „produkty” zreformowanego systemu o¶wiatowego, które trafi³y ju¿ na I rok studiów, potwierdzi³y obawy, ¿e szko³y ponadgimnazjalne nie przygotowuj± dobrze kandydatów na studia techniczne. – Ubogim tre¶ciom programowym z przedmiotów ¶cis³ych odpowiada ma³a liczba godzin z tych dziedzin, zatem nawet najlepszy nauczyciel nie mo¿e wiele zdzia³aæ – ocenia uczony. Fakt, ¿e egzamin z matematyki nie jest obowi±zkowy na nowej maturze zniechêca do nauki tego przedmiotu nawet uzdolnionych uczniów. Kandydaci oceniani s± na podstawie wyników ze ¶wiadectwa maturalnego, tymczasem kandydat z ocen± bardzo dobr± w jednym liceum bywa znacznie gorzej przygotowany ni¿ kandydat „trójkowy” z innej szko³y. Te uwarunkowania powinny decydowaæ o sposobie reformowania programów studiów w uczelniach technicznych.
Prof. Tadeusz Luty, rektor PWr., proponuje stworzenie Studium Generale. Kandydaci byliby przyjmowani na uczelniê, a nie na poszczególne wydzia³y. Pozwoli³oby to zorganizowaæ kursy z przedmiotów ogólnych dostosowane do mo¿liwo¶ci – poziomu wiedzy – grup studentów I roku. Niektóre z nich mia³yby wyra¼nie wyrównuj±cy charakter, tj. pozwoli³yby s³abszym studentom podnie¶æ poziom wiedzy z przedmiotów ogólnych, jak matematyka i fizyka, do stanu wymaganego na studiach technicznych. W ramach Studium Generale odbywa³yby siê tak¿e zajêcia z przedmiotów humanistycznych i ekonomicznych. Dyskutowana jest kwestia w³±czenia w ten program kszta³cenia jêzykowego. Z powodu du¿ej rotacji studentów I roku, obecnie zaczyna siê ono od II roku. Mgr Ma³gorzata Stawska, kieruj±ca Studium Jêzyków Obcych, d±¿y do osi±gniêcia uznawalno¶ci i rozpoznawalno¶ci egzaminów prowadzonych przez uczelniê. Chodzi o to, by certyfikat uzyskany w studium by³ traktowany równie powa¿nie, jak FC, LCCI czy Telc.
Powo³anie nowej struktury kszta³cenia zwi±zane bêdzie ¶ci¶le z wdro¿eniem przez uczelniê Procesu Boloñskiego. Specjalne komisje maj± przygotowaæ wycenê punktow± (ECTS) poszczególnych kursów. Nad ca³o¶ci± przemian czuwa rektorska komisja ds. Procesu Boloñskiego. Przegl±d specjalno¶ci i specjalizacji powinien doprowadziæ do ograniczenia ich liczby i zgrupowania kursów w modu³y dydaktyczne. Byæ mo¿e wdra¿anie nowego programu studiów uda siê rozpocz±æ ju¿ w roku akademickim 2007/08. Realizacji tego przedsiêwziêcia dydaktycznego s³u¿y budowa Zintegrowanego Centrum Studenckiego (na fot.) – inwestycji przeznaczonej wy³±cznie dla studentów, z my¶l± o poprawie warunków nauki i dostosowaniu programów nauczania do wymogów nowego, bardziej efektywnego i ekonomicznego, systemu dydaktycznego.
Fot. Jakub Drzazga
Ju¿ od dziewiêciu lat Stowarzyszenie Wydawców Szkó³ Wy¿szych spotyka siê rokrocznie na konferencjach naukowych, aby przedyskutowaæ najwa¿niejsze problemy wydawnictw uczelnianych. W dniach 8−11 maja Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu zorganizowa³o spotkanie w ¦lesinie ko³o Konina.
Najwa¿niejszym tematem obrad by³a propozycja funkcjonowania wydawnictwa szko³y wy¿szej jako jednoosobowej spó³ki uczelni. W zwi±zku z ci±g³ym szukaniem oszczêdno¶ci w wielu polskich uczelniach co jaki¶ czas o¿ywa pomys³ komercjalizacji wydawnictw, które, zdaniem w³adz rektorskich, generuj± zbyt wysokie koszty. W referacie wprowadzaj±cym prof. Antoni Sobczak z poznañskiej AE stara³ siê udowodniæ, ¿e wydawnictwa uczelniane s³u¿± realizacji celów statutowych szkó³ wy¿szych, oceniaj±c je nie mo¿na zatem braæ pod uwagê jedynie ich rentowno¶ci. Publikacja naukowa jest miar± prowadzonych badañ i wizytówk± uczelni. W³adze powinny siê liczyæ z tym, ¿e funkcjonowanie wydawnictwa wymaga nak³adów finansowych. Ksi±¿ka jest czê¶ci± kultury narodowej – podobnie jak nauka i szkolnictwo wy¿sze – a ta przecie¿ nie ma charakteru komercyjnego.
Referat wywo³a³ o¿ywion± dyskusjê, podczas której podawano liczne przyk³ady minimalizowania kosztów i podnoszenia rentowno¶ci dzia³alno¶ci wydawnictw uczelnianych. Uczestnicy konferencji zgodzili siê z tez± prelegenta, i¿ w uczelniach publicznych powstanie wydawnictwa o charakterze komercyjnym mija siê z podstawowym celem, jakim jest wydawanie publikacji naukowych, zazwyczaj niskonak³adowych i trudnych do sprzeda¿y. Henryk Podolski z Uniwersytetu Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego zwróci³ siê do obecnego podczas obrad prof. Andrzeja Tretyna, prorektora Uniwersytetu Miko³aja Kopernika, z pro¶b± o zorganizowanie spotkania przedstawicieli w³adz szkó³ wy¿szych z Zarz±dem SWSW. Prorektor UMK obieca³, ¿e poruszy tê kwestiê podczas najbli¿szego ogólnopolskiego spotkania prorektorów uniwersytetów.
Podczas innej sesji debatowano nad osobliwo¶ciami prawa autorskiego oraz wadami i zaletami druku cyfrowego.
Spotkanie wydawców w ¦lesinie by³o te¿ okazj± do podziêkowania prof. A. Sobczakowi za wk³ad w powstanie i rozwój SWSW. Przez wiele lat, jako dyrektor Wydawnictwa AE w Poznaniu, pe³ni³ on ró¿ne funkcje w zarz±dzie stowarzyszenia. To z jego inicjatywy 9 lat temu zosta³a zorganizowana pierwsza konferencja stowarzyszenia w Puszczykowie ko³o Poznania.
Konferencji towarzyszy³a wystawa nowo¶ci oficyn wydawniczych szkó³ wy¿szych w Gimnazjum im. Miko³aja Kopernika w ¦lesinie. Trwa³ym ¶ladem po niej zostan± ksi±¿ki, które wydawcy przekazali w darze miejscowej bibliotece i gimnazjum.
Kiedy w pi±tek 26 maja przyjechali¶my do Przesieki, pogoda wydawa³a siê idealna do ¶cigania siê na rowerach górskich. Objazd 6,5 km pêtli w tempie spacerowym zaj±³ pó³ godziny. Trudno¶æ trasy nie wykracza³a poza umiejêtno¶ci ¶rednio zaawansowanego rowerzysty. W³a¶ciwie tylko pierwsze 1,5 km trasy mo¿na by³o nazwaæ cross country, pozosta³a czê¶æ bardziej przypomina³a szlak niedzielnej wycieczki. Jednak po deszczowej nocy sytuacja zmieni³a siê diametralnie.
W sobotê odby³a siê obligatoryjna czasówka, wed³ug wyników której w niedzielê ustawiano zawodniczki i zawodników na starcie. Do pokonania by³a tylko jedna pêtla. Kiedy ruszy³ start czasówki kobiet, w lesie by³o ju¿ bardzo mokro. Zawodniczki startowa³y co 30 sekund i ka¿da kolejna mia³a coraz bardziej rozje¿d¿one b³oto pod ko³ami. W sumie wystartowa³o 76 zawodniczek, a po nich jeszcze ponad 200 panów. Wyniki czasówki nie by³y niespodziank±. W pierwszych dwudziestkach, zarówno w¶ród pañ, jak i panów, znalaz³y siê niemal wy³±cznie nazwiska znane choæby z takich imprez jak Skoda Auto Grand Prix czy najwiêksze cykle maratonów w Polsce.
W niedzielê odby³ siê wy¶cig g³ówny. Praktycznie dopiero rano przed wy¶cigiem podjêto decyzjê, ¿e kobiety bêd± pokonywa³y dwie pêtle, a panowie trzy. Wy¶cig zosta³ skrócony, poniewa¿ pogoda systematycznie siê pogarsza³a. Ca³± noc pada³ deszcz, a droga bardziej przypomina³a ring zapasów b³otnych ni¿ trasê wy¶cigu kolarskiego. Z pi±tkowej sielanki nie zosta³o nic poza profilem. Dla niektórych taka trasa okaza³a siê zbyt du¿ym wyzwaniem i nie wszystkim uda³o siê j± ukoñczyæ.
Jak na wy¶cig cross country zawody ukoñczy³a bardzo du¿a liczba 74 zawodniczek i 194 zawodników. W¶ród kobiet najlepsza okaza³a siê Karolina Kozela z Politechniki Krakowskiej (53 min 46 s) przed Sylwi± Kapust± z Uniwersytetu Rzeszowskiego (56:23) i Magd± Balan± z Politechniki Rzeszowskiej (56:50). Triumfatorem w¶ród mê¿czyzn zosta³ Piotr Su³ek z Politechniki Opolskiej (1 godz. 7 min 1 s) przed Paw³em Wiendloch± z Politechniki ¦l±skiej (01:07:01) i Tomaszem Le¶nikiem z Uniwersytetu Rzeszowskiego (01:08:46). Dru¿ynowo w kategorii pañ wygra³a Politechnika Poznañska przed Politechnik± Rzeszowsk± i Krakowsk±, za¶ w kategorii panów – Politechnika ¦l±ska przed Akademi± Górniczo−Hutnicz± i Politechnik± Wroc³awsk±.
Fot. Sebastian Liszka
20 maja, podczas 51. Miêdzynarodowych Targów Ksi±¿ki w Warszawie, wrêczono Nagrodê im. Jerzego Kury³owicza za rok 2005. Laureatem nagrody zosta³ Maciej Hildebrand, t³umacz ksi±¿ki Davida J. Browna Mosty. Trzy tysi±ce lat zmagañ z natur±, opublikowanej przez Wydawnictwo Arkady.
Wyró¿niono te¿ Annê Zatorsk±−Goldstein oraz Paw³a Goldsteina za przek³ad pracy Donalda A. McQuarrie’go Matematyka dla przyrodników i in¿ynierów, opublikowanej przez Wydawnictwo Naukowe PWN.
Wysoko¶æ Nagrody wynosi 5 tys. z³. Jej fundatorem jest Andrzej Kury³owicz, znany wydawca, syn zmar³ego w pa¼dzierniku 2002 roku wybitnego t³umacza literatury naukowej i popularnonaukowej Jerzego Kury³owicza.
Dr in¿. Maciej Hildebrand jest pracownikiem naukowo−dydaktycznym na Wydziale Budownictwa L±dowego i Wodnego Politechniki Wroc³awskiej w Zak³adzie Mostów i t³umaczem literatury technicznej. Pracê w uczelni ³±czy z aktywno¶ci± zawodow± na budowach du¿ych obiektów mostowych w Polsce, nale¿±c do kadry in¿ynierskiej przedsiêbiorstwa Freyssinet Polska sp. z o.o. Ostatnio pracowa³ przy monta¿u przêse³ nowego mostu przez Wis³ê w P³ocku.
Dr Anna Zatorska−Goldstein pracuje w Instytucie Matematyki Stosowanej i Mechaniki UW. Zajmuje siê teori± operatorów subeliptycznych oraz równaniami ró¿niczkowymi cz±stkowymi. Stypendystka Fundacji Humboldta.
Dr Pawe³ Goldstein pracuje w Instytucie Matematyki UW. Jego specjalno¶ci± jest teoria osobliwo¶ci.
4 lipca 1995 za³o¿ono ksiêgi wieczyste dla nieruchomo¶ci w Mydlnikach, w których Akademia Rolnicza im. Hugona Ko³³±taja w Krakowie wpisana zosta³a jako wieczysty u¿ytkownik tej nieruchomo¶ci. Od 1 wrze¶nia 2005 grunty pozostaj±ce w u¿ytkowaniu wieczystym uczelni publicznej sta³y siê jej w³asno¶ci±. W zwi±zku z tym AR zosta³a w³a¶cicielem dworku oraz oko³o 110 ha gruntów w Mydlnikach.
Pierwsza wzmianka o Mydlnikach, w których znajduj± siê tereny i obiekty krakowskiej AR, pochodzi z 1226 r. Osada by³a wówczas w³asno¶ci± zakonu Dominikanów. W XV w. Mydlniki uzyska³y status wsi szlacheckiej. W 1973 zosta³y w³±czone do Krakowa, jako czê¶æ dzielnicy Krowodrza. Dwór w Mydlnikach pochodzi z drugiej po³owy XIX w. W 1903 dwór wraz z przynale¿nym do niego maj±tkiem ziemskim zosta³ wystawiony na sprzeda¿. Zainteresowa³ siê nim prof. Kazimierz Rogoyski, gdy¿ by³o to idealne miejsce do stworzenie tzw. folwarku do¶wiadczalnego, s³u¿±cego praktycznemu kszta³ceniu s³uchaczy Studium Rolniczego UJ.
Mydlniki sta³y siê wzorcowym gospodarstwem prowadz±cym do¶wiadczenia naukowo−rolnicze oraz kszta³cenie s³uchaczy Studium, a pó¼niej Wydzia³u Rolniczego UJ. Gospodarstwo do¶wiadczalne w Mydlnikach samo zarabia³o na swoje utrzymanie, sprzedaj±c ziarno, mleko czy nawozy sztuczne. Bardzo dobrze prowadzone zarówno organizacyjnie, jak i uprawowo znane by³o nawet poza granicami kraju. Dobra opinia w pewnym stopniu przyczyni³a siê do wzrostu frekwencji s³uchaczy Wydzia³u Rolniczego UJ, którzy odbywali tu swoje praktyki i pisali prace dyplomowe. Prowadzone tam pierwsze badania naukowe dotyczy³y takich dziedzin, jak: uprawa roli i ro¶lin, genetyka ro¶lin uprawnych (selekcja i krzy¿owanie), gleboznawstwo oraz in¿ynieria i mechanika rolnicza. W pó¼niejszym czasie dosz³a ekonomia rolnictwa, le¶nictwo (za³o¿ono szkó³kê drzew le¶nych), fizjologia i hodowla zwierz±t czy anatomia porównawcza.
31 sierpnia 1953 nieruchomo¶ci w Mydlnikach przesz³y w zarz±d i u¿ytkowanie Wy¿szej Szko³y Rolniczej (protoplasty obecnej AR), powsta³ej po wy³±czeniu Wydzia³ów Rolniczego i Le¶nego z UJ. Do niedawna na terenie dworku mie¶ci³y siê laboratoria stacji do¶wiadczalnych obecnych wydzia³ów: Rolniczo−Ekonomicznego, Hodowli i Biologii Zwierz±t oraz Agroin¿ynierii.
Po uzyskaniu notarialnego aktu w³asno¶ci AR zdecydowa³o siê na gruntowny remont obiektu w Mydlnikach. Ukoñczono go jeszcze w 2005 r. Dworek przeznaczony bêdzie do celów dydaktycznych oraz na potrzeby nowo utworzonego Centrum Kszta³cenia Ustawicznego. Maj± odbywaæ siê w nim szkolenia, kursy i studia podyplomowe dla kadry in¿ynieryjno−technicznej rolnictwa i gospodarki ¿ywno¶ciowej. Powierzchnia obiektu wynosi 755,08 m2. Znajduj± siê w nim trzy kompleksowo wyposa¿one sale wyk³adowo−konferencyjne, ka¿da na ok. 30−40 osób. Dla uczestników szkoleñ przewidziano w dworku cztery pokoje go¶cinne. Koszt remontu wyniós³ ok. 1,5 mln z³.
Rokrocznie od 1998 r. Zarz±d G³ówny AZS organizuje konferencje szkoleniowe dla nauczycieli akademickich studiów wychowania fizycznego i sportu.
Na IX konferencjê, która odby³a siê w Centralnym O¶rodki Sportu Akademickiego w Wilkasach k. Gi¿ycka w dniach 12−17 czerwca, przyby³o 105 nauczycieli akademickich z 33 uczelni, w tym szkó³ niepublicznych.
Program metodyczno−dydaktyczny doszkalania nauczycieli obejmowa³ 7 dyscyplin sportu. Prowadz±cymi w poszczególnych grupach byli: dr Barbara Olsza (AWF Katowice) – tenis ziemny, Halina Kunicka (ZWKF Gorzów Wlkp.) – kulturystyka, mgr Jerzy Uzarowicz (szef Studium Doskonalenia i Kszta³cenia Kadr AWF Kraków) – siatkówka, Wojciech Wójcik (kierownik SWFiS AM Wroc³aw) – koszykówka, dr Andrzej ¯urawik (AWF Katowice) – p³ywanie, mgr Ewa Suchanowska (PG) i ¯ywila Brañska (AWF Warszawa) – aerobik sportowy oraz Jan £osakiewicz (UW) i Jaros³aw Wojciechowski (WSZiP Warszawa) – tañce (po raz pierwszy).
Nauczyciele uczestniczyli w zajêciach praktycznych i teoretycznych. Prowadz±cy prezentuj± najnowsze tendencje techniki i taktyki w danej dyscyplinie sportu, interpretacje aktualnych przepisów sêdziowskich, ale przede wszystkim dostosowuj± program do specyfiki prowadzenia zajêæ sportowych ze studentami. Wszystko po to, by nauczyciele, którzy ukoñczyli studia przed laty, mogli uzupe³niæ swoje umiejêtno¶ci i poprawiæ warsztat pracy. Bo, jak twierdzi³ Pierre de Couberin: „W sporcie szybko siê traci to, co siê zyska³o, gdy nad tym nie czuwamy!”
W czasie konferencji odby³o siê spotkanie informacyjne nt. systemu rozgrywek AZS w sporcie powszechnym i najwiêkszej studenckiej imprezy, czyli Mistrzostw Polski Szkó³ Wy¿szych. W maju br. zakoñczy³y siê ostatnie zawody w ramach XXIII edycji MPSzW. Zwyciêzcy zostan± uhonorowani na Centralnej Inauguracji Sportowego Roku Akademickiego 2006/07, która odbêdzie siê 21 pa¼dziernika we Wroc³awiu, a pó¼niej studentów−sportowców i ich trenerów czeka dwuletni cykl zawodów w ramach XXIV edycji mistrzostw.