Kanclerz, to brzmi dumnie

Nowe Prawo o‑szkolnictwie wyższym wprowadziło w‑miejsce stanowiska dyrektora administracyjnego, nowe stanowisko –‑kanclerza. Sama ustawa, poza inną nazwą, nie wnosi istotnych zmian w‑obowiązkach i‑usprawnieniach tej funkcji –‑wyjaśnia inż. Lechosław Wólczyński, kanclerz Politechniki Radomskiej, w‑wywiadzie zamieszczonym w‑ostatnim numerze „Z‑życia Politechniki Radomskiej” (1/2006). Art. 81 ust. 1 ustawy mówi, iż kanclerz uczelni publicznej kieruje jej administracją i‑gospodarką w‑zakresie określonym przez statut i‑rektora. Jedyna modyfikacja, którą wprowadzono, polega na‑tym, że kanclerz nie jest, jak dotychczas dyrektor administracji, członkiem senatu, a‑tylko uczestniczy w‑jego posiedzeniach z‑głosem doradczym. Zmiana raczej kosmetyczna, no ale kanclerz bez wątpienia brzmi dumniej!

Kilka stron dalej możemy znaleźć informację na‑temat niedawno powstałego komitetu na‑rzecz utworzenia w‑Radomiu Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego. Głównym animatorem tego przedsięwzięcia był bp Jan Chrapek, który przekonywał do‑stworzenia w‑tym mieście uczelni o‑profilu humanistycznym. Idea znalazła szeroki oddźwięk w‑mediach, wśród władz miasta i‑rektorów radomskich uczelni. Pierwotna koncepcja zakładała, że bazą uniwersytetu będzie kolegium UMCS. Prowadzono już w‑tej sprawie rozmowy z‑poprzednim kierownictwem lubelskiej uczelni. Miał też powstać program współpracy, a‑miasto podjęło się rozpisania konkursu architektonicznego pod‑siedzibę uczelni. Prof. Mirosław Luft, rektor PR, zapytany o‑nowy projekt stwierdził, że powołanie takiej uczelni jest możliwe tylko na‑bazie Politechniki Radomskiej. Jego zdaniem, mógłby to być uniwersytet, którego nazwę uzupełniałyby przymiotniki określające profil uczelni, np. uniwersytet techniczno−humanistyczny.

Książka –‑towar ekskluzywny

International Coalition of Liberary Consortia jest organizacją grupującą około 150 konsorcjów bibliotecznych z‑całego świata. Donosi o‑tym „Biuletyn Informacyjny AWF” (nr‑1/2006), pismo Akademii Wychowania Fizycznego im. E.‑Piaseckiego w‑Poznaniu, w‑związku z‑międzynarodową konferencją ICOLC Fall, która odbyła się w‑Poznaniu. Jej organizatorem była Poznańska Fundacja Bibliotek Naukowych. ICOLC umożliwia wymianę informacji na‑temat nowych trendów w‑zakresie organizacji dostępu do‑źródeł informacji. Konferencje odbywają się raz w‑Stanach Zjednoczonych, raz w‑Europie. Wiodącym tematem był dostęp do‑czasopism naukowych oraz książek w‑wersji elektronicznej, jak i‑związanych z‑tym licencji, metod autoryzacji i‑optymalizacji kosztów. W‑czasie dyskusji padły m.in. bardzo ważne pytania dotyczące sensu kupowania drogich baz danych w‑świetle utworzenia bezpłatnego serwisu Google i‑braku jakichkolwiek deklaracji ze strony twórców Web of Science w‑kwestii zwiększenia liczby indeksowanych czasopism, a‑także dodawania linków do‑pełnych tekstów czy zmiany polityki cenowej.

W‑tym samym numerze zamieszczono również informacje dotyczące‑XII‑już Krajowych Targów Książki Akademickiej ATENA. W‑atrium Politechniki Warszawskiej spotkało się 60 wystawców uczelnianych z‑całej Polski. Na‑konferencjach najbardziej burzliwe dyskusje dotyczyły nowej technologii, czyli książki elektronicznej. Zauważono, że rodzą się kolejne problemy związane z ochroną praw autorskich i‑zabezpieczeń. Przeciwnicy nowych technologii (wydawcy i‑autorzy) obawiają się nielegalnego rozprowadzania e−booków, a‑w‑następstwie utraty wpływów, natomiast zwolenników (biblioteki) interesuje jak największa liczba udostępnianych pozycji. Niestety, trzeba liczyć się z‑tym, że za‑kilka lat książka w‑tradycyjnej formie stanie się towarem ekskluzywnym i‑dostępnym tylko dla koneserów i‑kolekcjonerów.

8−letni tok studiów

A‑w‑„Głosie Akademii” (nr‑6/2005), piśmie Akademii Polonijnej w‑Częstochowie, dużo uwagi poświęca się 335. rocznicy wydania bulli papieża Klemensa‑X‑Ex injunctio nobis z‑3 kwietnia 1671 roku, powołującej Uniwersytet Jasnogórski. Został on utworzony na‑fundamencie funkcjonującego od‑XV‑wieku studium paulińskiego. Prowadzono tam głównie studia z‑zakresu filozofii i‑teologii moralnej. Programy i‑harmonogramy zajęć określała kapituła prowincji paulinów. Na początku studia obejmowały: 3 lata filozofii, 3 lata teologii dogmatycznej, rok Pisma Świętego i‑teologii moralnej, rok kontrowersji, co łącznie stanowiło cykl 8−letni. Potem jednak tok studiów został skrócony do‑6 lat. Ważną rolę w‑systemie kształcenia przypisywano dysputom. Każdemu profesorowi raz w‑tygodniu przysługiwał czas na‑dwugodzinną dyskusję. Następnego dnia profesor zwykle powracał do‑rozważanej kwestii, systematyzował argumenty i‑wyjaśniał zagadnienia wątpliwe. Spotkaniom tym przewodniczył prefekt. Poddawał pod‑dyskusję tematy, zapraszał przeciwników tez, zwłaszcza profesorów z‑innych ośrodków akademickich i‑czuwał nad‑treścią wykładów. Metody kształcenia opierały się w‑dużej części na‑systemie szkolnictwa jezuickiego, z‑tym że paulini mocniej podkreślali swoje elementy narodowe. W‑swoich założeniach odcinali się od‑dyrektyw kosmopolitycznych, rozwijając głównie działalność wśród narodów słowiańskich.

„Głos Akademii” zamieszcza również informacje dotyczące Instytutu Thomasa More’a. Jest on jednostką o‑charakterze naukowo−badawczym i‑dydaktycznym, który swym zakresem obejmuje życie oraz twórczość autora Utopii, nauki humanistyczne (prawo, nauki polityczne, filozofia, teologia), okres renesansu i‑sytuację Europy początku‑XVI‑wieku.