Gdyby zapyta, czego najbardziej brakuje polskim naukowcom, to z pewnoci na pierwszym miejscu usyszelibymy o pienidzach. I tych na badania, potrzebnych, by cho prbowa zbliy si do nakadw pastw naprawd rozwinitych czy zakadanego w strategii lizboskiej wskanika 1 proc. PKB z budetu (jest 0,33), i tych na pace. Zwaszcza na pace dla modych i stypendia doktoranckie – one s naprawd marne. Bo profesura nie ma si chyba a tak le (oczywicie zaley, do czego porwnywa), a na pewno jej cz ma si dobrze. Kiedy kilka lat temu pewien profesor zosta rektorem jednej z najwikszych polskich uczelni, to majc wgld w jej finanse stwierdzi, e jego rektorska paca mieci si ledwie pod koniec drugiej setki najlepiej zarabiajcych w uczelni. A i tak nie widzia kocoworocznych PIT−w swej profesury, bo dopiero wtedy miaby peny wgld w jej rzeczywiste zarobki ze wszystkich rde. Moe i dobrze, bo czek zacny, a serce mogoby nie wytrzyma.
Wrd odpowiedzi znalazaby si z pewnoci take potrzeba stabilizacji prawa i obowizujcych zasad. Przechodzimy obecnie okres drugiej fali transformacji. Poprawiamy rozwizania przyjte 15 lat temu lub te funkcjonujce przez ostatnie lata. I dobrze. Ale dowiedzie si kilka dni przed wejciem przepisw, jakie s najwaniejsze zasady albo nawet, jak w wypadku oceny parametrycznej, po zakoczeniu okresu, ktry jest oceniany, lub ustala kryteria przyj bez znajomoci najwaniejszych uregulowa, to aden komfort.
Znalazaby si tam te na pewno tsknota za czystymi, jasnymi reguami awansu naukowego. To pewnie w wielu przypadkach proba karpia o wczeniejsze wita Boego Narodzenia, ale takie reguy na pewno by si przyday.
Znalazoby si w tej wyliczance z pewnoci jeszcze wiele innych rzeczy, ale czy czsto wymieniane byyby rzetelno i uczciwo? Tego nie wiem. Martwi mnie, e publicznie wiele rzeczy jest opisywanych jako wzorowe, a kiedy naprawd przydaaby si rzetelno w sprawach recenzji, konkursw, plagiatw, stopni, tytuw, uprawnie, nie zawsze atwo j znale.
Oby y w ciekawych czasach – mawiaj. No to yjemy.