Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Organizacja hipertekstowa uczelni du¿o lepiej ni¿ tradycyjna odzwierciedla kszta³t wspó³czesnej, elastycznej organizacji o zacieraj±cych siê granicach, przenikaj±cych siê z³o¿onych problemach oraz osobach odpowiedzialnych za ich rozwi±zywanie. Wdro¿enie proponowanych rozwi±zañ wymaga przede wszystkim ukierunkowania ewolucji uczelni w stronê organizacji opartej na wiedzy.

UCZELNIANY HIPERTEKST

Krzysztof Leja

Instytucje u¿yteczno¶ci publicznej (szko³y, uczelnie, szpitale, organizacje pozarz±dowe), jak pisze Peter Drucker, powinny byæ przedsiêbiorcze i innowacyjne, jednak najwiêksz± przeszkod± w d±¿eniu do tego celu s± one same. Uczelnie to wyj±tkowe instytucje u¿yteczno¶ci publicznej. Nie tylko z racji zadañ stoj±cych przed nimi w zakresie kreowania spo³eczeñstwa wiedzy. Tak¿e dlatego, ¿e tu ¶cieraj± siê ró¿ne pogl±dy dotycz±ce organizacji uczelni przysz³o¶ci. Pierwszym z nich jest utrzymywanie tradycyjnego modelu uniwersytetu Wilhelma von Humboldta; drugim adaptacja elementów uniwersytetu przedsiêbiorczego postulowanego przez Burtona Clarka, a kolejnym poszukiwanie rozwi±zañ organizacyjnych, które przybli¿± uczelnie do organizacji opartych na wiedzy.

Czy podstawowe cechy organizacji przedsiêbiorczej i organizacji opartej na wiedzy wspó³czesne uczelnie mog± osi±gn±æ bez zmiany struktur organizacyjnych? Autorzy raportu Komisji Europejskiej (2003) postawili pytanie bardziej stanowcze: Czy uniwersytety europejskie mog±, przy obecnej strukturze organizacyjnej, mieæ nadziejê na utrzymanie swojej pozycji w spo³eczeñstwie i ¶wiecie?

Przedmiotem mojego zainteresowania jest próba odpowiedzi na nastêpuj±ce pytania: W jakim stopniu i jak szybko bêd± zachodzi³y zmiany w poszczególnych strukturach organizacyjnych uczelni? Jaka bêdzie rola centrum steruj±cego uniwersytetem w najbli¿szych latach? W jaki sposób przygotowaæ spo³eczno¶æ akademick± do nadchodz±cych zmian?

Organizacja wspó³czesnej uczelni

Uczelnie mo¿na zaliczyæ do profesjonalnych biurokracji, modelu organizacji zaproponowanego przez Henry Mintzberga. Wykwalifikowani pracownicy prowadz± dzia³alno¶æ wzglêdnie niezale¿nie od siebie, a zakres ich zadañ jest najczê¶ciej okre¶lany w podstawowych jednostkach organizacyjnych, jakimi s± zespo³y dydaktyczne i badawcze, z regu³y równoznaczne z katedrami lub innymi odpowiednimi strukturami. Struktura profesjonalnej biurokracji, równie¿ uczelni, jest silnie zdecentralizowana, zarówno wertykalnie, jak i horyzontalnie. W uk³adzie wertykalnym sk³adaj± siê nañ: kierownictwo uczelni, w³adze wydzia³ów, kierownictwo instytutów, katedr, zak³adów, pracowni etc. W uk³adzie horyzontalnym s± to jednostki organizacyjne po³o¿one na tym samym poziomie w strukturze hierarchicznej, lecz uprawiaj±ce ró¿ne dyscypliny nauki.

Przep³yw wiedzy w uczelni, podobnie jak w ka¿dej organizacji, napotyka na liczne bariery kulturowe (m.in. brak czasu na wspólne spotkania zespo³ów, nagradzanie za posiadanie wiedzy a nie za dzielenie siê ni±). Bariery te dotycz± celów uczelni (nie zawsze znanych i zrozumia³ych dla klientów wewnêtrznych i zewnêtrznych), struktur (przywi±zanie do tradycyjnych – mechanistycznych, federacyjno¶æ wydzia³ów, dominuj±ca hierarchia), ludzi (opór wobec zmian, brak motywacji do dzielenia siê wiedz±, brak czasu „mistrzów” dla uczniów) oraz metod kierowania uczelni±. Dostrzec mo¿na równie¿ bariery organizacyjne, dotycz±ce zarówno dzia³alno¶ci dydaktycznej, badawczej, jak i doskonalenia relacji uczelnia – otoczenie, a tak¿e szybko¶ci reakcji na zmieniaj±ce siê oczekiwania otoczenia. Problem jest tym bardziej z³o¿ony, ¿e uczeni s± zorganizowani wokó³ dziedzin wiedzy i formalnej struktury wydzia³owej, odpowiadaj±cej na ogó³ prowadzonym kierunkom kszta³cenia.

Biurokracja profesjonalna jest struktur± hierarchiczn±, funkcjonuj±c± tradycyjnie w uczelniach od kilkuset lat. Struktury organizacyjne uczelni maj± korzenie w my¶leniu mechanistycznym, st±d ich uk³ad hierarchiczny. Taka organizacja sprawdza³a siê w czasach stabilno¶ci otoczenia, gdy uczelniê traktowano jako ¶wi±tyniê wiedzy, jednak obecnie organizacje, w tym tak¿e wy¿sze uczelnie, zmierzaj± (a w ka¿dym razie zmierzaæ powinny) ku znacznie bardziej elastycznym rozwi±zaniom organizacyjnym. Co wiêcej, nie wystarczy ju¿ poszukiwanie rozwi±zañ zapewniaj±cych elastyczno¶æ reaktywn± czy adaptacyjno−inercyjn±. Niezbêdne jest wprowadzanie zmian zmierzaj±cych do stworzenia warunków dla organizacji cechuj±cej siê elastyczno¶ci± antycypacyjn±, o której pisze Rafa³ Krupski w ksi±¿ce Zarz±dzanie przedsiêbiorstwem w turbulentnym otoczeniu (PWE 2005).(...)

Pe³ny tekst w wydaniu drukowanym.
Dr in¿. Krzysztof Leja jest pracownikiem Wydzia³u Zarz±dzania i Ekonomii Politechniki Gdañskiej. Artyku³ jest skrótem opracowania opublikowanego w: J. Skalik (red.), Zmiana warunkiem sukcesu: dynamika zmian w organizacji – ewolucja czy rewolucja, „Prace Naukowe AE we Wroc³awiu”, nr 1141, s. 241−248.
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje