Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Wapowski, wielk± jeste¶ chlub± plemienia Sarmatów,

I prawdziwie rzec mo¿na, g³osisz s³awê Lechii.
Jakub Vitellius

Ojciec polskiej kartografii

Monika Szab³owska−Zaremba

Bernard Wapowski urodzi³ siê najprawdopodobniej w 1475 r. w Radochonicach. Ojciec jego, Stanis³aw, szlachcic herbu Nieczuja, by³ synem dworzanina W³adys³awa Warneñczyka, matka pochodzi³a ze s³ynnej rodziny Cio³ków. Do szkó³ ch³opiec chodzi³ w Przemy¶lu. Potem zaopiekowa³ siê nim bogaty stryj Piotr, co umo¿liwi³o Bernardowi kontynuacjê nauki. Oficjalnie przyjmuje siê, ¿e na Akademiê Krakowsk± wst±pi³ w 1493 r. Na wyk³ady, m.in. z astronomii u Wojciecha z Brudzewa, chêtnie uczêszcza³ w towarzystwie swego przyjaciela Miko³aja Kopernika. Znali siê bardzo dobrze, a ich d³ugie rozmowy o astronomii zaowocowa³y pó¼niej wspó³prac± w tworzeniu map Polski. Wapowski, po ukoñczeniu studiów w Krakowie, uda³ siê w ¶lad za Kopernikiem do W³och. W 1505 w Bolonii otrzyma³ tytu³ doktora prawa kanonicznego. Kopernik mia³ du¿o mo¿nych i uczonych znajomych. Najprawdopodobniej to on zapozna³ Wapowskiego z zakonnikiem celestynianów Markiem de Benevento, który akurat sporz±dza³ krytyczne wydanie Geografii Klaudiusza Ptolomeusza i potrzebowa³ kogo¶ do pomocy przy opracowywaniu map Europy ¦rodkowej. Trudno dok³adnie okre¶liæ, jak wygl±da³a wspó³praca uczonych. Jednak widoczne s± jej wymierne efekty. Wapowski wprowadzi³ ok. 100 nowych nazw geograficznych miast, miasteczek polskich, m.in. w³a¶nie owych dwóch posiad³o¶ci zwi±zanych z jego rodzin±. Dobrze opracowane s± tak¿e tereny pó³nocno−wschodniej Polski, gdzie mieszka³ Kopernik. Najprawdopodobniej na pro¶bê Wapowskiego listownie przesy³a³ potrzebne informacje, a wydane przez Benevento mapy by³y pierwszymi w Europie, na których tak precyzyjnie umieszczono po³o¿enie geograficzne ziem Polski.

We W³oszech, z ma³± przerw±, Wapowski przebywa³ 10 lat. Zaopiekowa³ siê nim dyplomata bp Erazm Cio³ek, kuzyn ze strony matki, który wprowadzi³ m³odego cz³owieka na dwór papieski. Otoczony lud¼mi nauki, zdobywa³ wiedzê niedostêpn± wtedy w krakowskiej uczelni. Gdy przyby³ na chwilê do Krakowa (ok. 1508), zwróci³ na siebie uwagê króla Zygmunta Starego. Po powrocie do W³och, sta³ siê niejako ambasadorem Polski, wype³niaj±c powierzone mu przez króla zadania.

Wapowski zapewne dumny by³, gdy Kopernik przedstawi³ mu zarys pracy nad now± teori±, która dokona³a wielkiego prze³omu w nauce. W przeciwieñstwie jednak do przyjaciela, Bernarda poci±ga³y nauki kartograficzne. Choæ trudne, pobudza³y jego wyobra¼niê nawet wtedy, gdy odda³ siê innym zajêciom.

W 1515 powróci³ na sta³e do Polski. By³ sekretarzem i kronikarzem Zygmunta Starego. Przyja¼ni³ siê z Dantyszkiem, choæ stroni³ od jego hulaszczego trybu ¿ycia. Rozmi³owa³ siê w historii. Przez pewien czas by³ doradc± historycznym prymasa £askiego. Tworzy³ wiersze−panegiryki s³awi±ce mêstwo ¿o³nierzy polskich. Jako nadworny historyk króla pokusi³ siê o stworzenie kroniki Polski od pocz±tków pañstwa polskiego a¿ po rok 1535. Jej najstarsza czê¶æ, opisuj±ca dzieje do 1380 r., zaginê³a. Kronika Wapowskiego nie jest dzie³em na miarê D³ugosza, lecz w konfrontacji z innymi dzie³ami historiograficznymi XVI w. stanowi zabytek ciekawy pod wzglêdem literackim. Najwiêksz± jego zalet± jest jêzyk. Literackie opisy bez zbêdnych komentarzy, dba³o¶æ o konkretyzacjê wydarzeñ i miejsc (tu wykorzysta³ sw± wiedzê kartograficzn±) czyni± z jego kroniki dzie³o warte lektury.

Przez ca³y czas Wapowski zbiera³ materia³y potrzebne do pracy nad mapami Polski i Europy. Prosi³ uczonych z Akademii Krakowskiej, a tak¿e Kopernika, o nadsy³anie potrzebnych mu danych. Wspó³czesnych badaczy zadziwia precyzja i dok³adno¶æ, z jak± te mapy wykonano. W sumie opracowa³ ich trzy: pierwsza przedstawia³a pó³nocne kraje nadba³tyckie Sarmacji, tj. ca³ej Europy Wschodniej, druga – kraje po³udniowe, trzecia za¶ Polskê i zachodni± czê¶æ Litwy. Przy jej wykonaniu równie¿ widaæ pomoc Kopernika, który bardzo dok³adnie oznaczy³ miejscowo¶ci zwi±zane z jego rodem. Z zapisów wiadomo, i¿ w 1533 Wapowski pracowa³ nad kolejn± map±, tym razem obejmuj±c± obszar pañstwa moskiewskiego, lecz nie zachowa³ siê po niej ¿aden ¶lad.

Mapy Wapowskiego ukaza³y siê w 1526 i od razu sta³y siê s³ynne z dwóch powodów. Pierwszy wynika³ z faktu, i¿ by³y to pierwsze mapy Polski, Europy Wschodniej wydane w Polsce. Drugi, tragiczny, zwi±zany z po¿arem drukarni Floriana Unglera. Od momentu wydania mapy te by³y ju¿ unikatowe, gdy¿ ca³y nak³ad sp³on±³. W kilku egzemplarzach dotar³y do Europy Zachodniej, sta³y siê ¼ród³em wiedzy dla kartografów a¿ po XVIII w. Dopiero w 1931 bibliograf i bibliotekarz Kazimierz Piekarski, przegl±daj±c oprawy ksi±g Archiwum Akt Dawnych w Warszawie, odnalaz³ ich fragmenty. Na szczê¶cie sfotografowano je, bo w 1944 sp³onê³y w czasie bombardowania stolicy.

Zachowa³o siê niewiele dokumentów mówi±cych o ¿yciu i dzia³alno¶ci wybitnego kartografa i historyka. Trudno nawet powiedzieæ, gdzie znajduje siê jego grób. Zapewne pochowano go w katedrze wawelskiej, lecz nie wiadomo, w którym miejscu.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje