15 grudnia 2006 rozstrzygniêto drug± edycjê konkursu „Popularyzator nauki 2006”, organizowanego przez serwis Nauka w Polsce Polskiej Agencji Prasowej oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego. Laureatami zostali: fizyk Jerzy Jarosz, dziennikarz TVP Wiktor Niedzicki, Szko³a Festiwalu Nauki w Warszawie oraz zespó³ naukowców z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN.
Serwis Nauka w Polsce PAP przyzna³ ponadto wyró¿nienia: prof. Irenie Celejowej z Warszawskiej Szko³y Zdrowia za ca³okszta³t dzia³alno¶ci popularyzatorskiej; British Council za wykraczanie pod wzglêdem popularyzacji nauki poza standard obowi±zuj±cy w¶ród podobnych instytucji oraz portalowi internetowemu Astronomia.pl za propagowanie tej dziedziny w¶ród m³odzie¿y szkolnej i umo¿liwienie zainteresowanym dostêpu do najnowocze¶niejszych instrumentów badawczych.
Dr Jerzy Jarosz, kieruj±cy Pracowni± Dydaktyki Fizyki U¦ w Katowicach, otrzyma³ nagrodê w kategorii naukowiec lub instytucja naukowa. Od ponad 20 lat popularyzuje on fizykê. Prowadzi cotygodniowy program Cogito w TVP3 i wspó³pracuje z Radiem Katowice. Jego projekty popularyzatorskie kilkakrotnie zyskiwa³y uznanie na miêdzynarodowych pokazach do¶wiadczeñ naukowych.
Wiktor Niedzicki odebra³ – ex aequo ze Szko³± Festiwalu Nauki – jedn± z dwóch równorzêdnych nagród w kategorii dziennikarz, redakcja lub instytucja nienaukowa. Red. Niedzicki jest dziennikarzem Telewizji Polskiej, autorem ponad 700 programów popularnonaukowych, m.in. nadawanego od 1985 r. cyklu Laboratorium oraz nowego programu Dzieñ nauki. Szko³ê Festiwalu Nauki w Warszawie utworzy³a w 2002 r. grupa naukowców – popularyzatorów i mi³o¶ników biologii, którzy prowadz± dla uczniów laboratorium z biologii molekularnej, a dla nauczycieli kursy, warsztaty i wyk³ady, m.in. przekazuj±c opisy do¶wiadczeñ, które dowodz±, ¿e mo¿na zorganizowaæ ciekawe zajêcia praktyczne z biologii molekularnej za niewielkie pieni±dze. Z oferty SFN skorzysta³o ponad 3 tys. uczniów gimnazjów i liceów oraz 1000 nauczycieli z ca³ej Polski. Dzia³alno¶æ SFN wspar³y: Miêdzynarodowy Instytut Biologii Molekularnej i Komórkowej UNESCO/PAN, Instytut Biologii Do¶wiadczalnej im. M. Nenckiego PAN oraz Instytut Biochemii i Biofizyki PAN, a tak¿e warszawski Festiwal Nauki, SGGW i Fundacja BioEdukacji.
Za najbardziej efektowne i przystêpne prezentacje podczas ostatniej edycji warszawskiego Festiwalu Nauki nagrodzono zespó³ naukowców z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN w Warszawie. Jury doceni³o zorganizowany przez nich w ramach festiwalowej Nocy badaczy happening naukowy po¶wiêcony dro¿d¿om.
(rat)
16 stycznia wrêczono dyplomy i subsydia laureatom pierwszej edycji programu POWROTY/HOMING. Wszed³ on do programu FNP w 2006 r. Ma zachêciæ do powrotu do kraju m³odych polskich uczonych, którzy wyjechali na studia postdoktoranckie za granicê oraz dynamizowaæ rozwój ich karier naukowych poprzez poprawienie im warunków pracy i wspieranie nawi±zanej przez nich miêdzynarodowej wspó³pracy naukowej. Fundacja przyznaje ok. 15 subsydiów rocznie, ka¿de w wysoko¶ci co najmniej 50 tys. z³. Subsydia zostaj± przyznane na okres 2 lat, z mo¿liwo¶ci± ich przed³u¿enia o rok. Kwota subsydium obejmuje: imienne stypendium laureata, ¶rodki na kontynuacjê wspó³pracy zagranicznej i na realizacjê projektu badawczego. W 2006 r. czê¶æ stypendialna subsydium wynios³a 15 tys. z³ rocznie. Ka¿de stypendium zosta³o powiêkszone o 3,5 tys. z³, pochodz±ce ze ¶rodków uzyskanych przez FNP z wp³at na dzia³alno¶æ po¿ytku publicznego (1 proc. odpisu od podatku dochodowego od osób fizycznych). Fundacja stara siê o wspó³finansowanie programu ze ¶rodków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Od decyzji o przyznaniu Fundacji dofinansowania na realizacjê programu zale¿y ostateczna wysoko¶æ czê¶ci subsydium przeznaczonej na realizacjê projektu badawczego.
Termin sk³adania wniosków do kolejnej edycji konkursu up³ywa 30 kwietnia 2007.
Semestralne Zgromadzenie Plenarne KRePSZ w dniach 26−28 stycznia by³o goszczone przez prof. Mariana Mi³ka, senatora RP i rektora PWSZ w Sulechowie. Wa¿nymi go¶æmi spotkania byli tym razem: Krystyna Szumilas, przewodnicz±ca Sejmowej Komisji Edukacji Nauki i M³odzie¿y, i Andrzej Smirnow, cz³onek tej komisji, a tak¿e prof. Aldona Kamela−Sowiñska, wiceprzewodnicz±ca KRZaSP. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego reprezentowa³a Barbara Rogowska, doradca ministra.
G³ównym punktem obrad by³a dyskusja nad Modelem studiów I stopnia z perspektywy PWSZ. Jej celem jest przygotowanie materia³u, którego po naradzie z rektorami PWSZ 29 listopada 2006 r. oczekuje prof. Micha³ Seweryñski, minister edukacji. Wprowadzenie do dyskusji przygotowali prof. Adam Juszkiewicz, rektor PWSZ w Tarnowie oraz prof. Andrzej Kolasa, rektor PWSZ w Ciechanowie.
PWSZ, po trudnym dostosowaniu siê do regu³ Procesu Boloñskiego – zw³aszcza przej¶ciu od specjalno¶ci do kierunków studiów – chc± w pe³ni korzystaæ z dobrodziejstw uk³adu stanowi±cego podstawê tego procesu. Najwa¿niejszym z nich jest pe³noprawny, równy dostêp absolwentów do studiów II stopnia, a warunkiem – zapewnienie poziomu ich wykszta³cenia, nie ró¿ni±cego siê od poziomu absolwentów szkó³ akademickich. Z drugiej strony, PWSZ chcia³yby utrzymaæ pragmatyczny charakter prowadzonych studiów, nie zmniejszaj±c wymiaru praktyk (15 tygodni) i rozszerzaj±c zatrudnienie ekspertów o du¿ej praktyce gospodarczej. Zwrócono szczególn± uwagê na ju¿ istniej±ce kszta³cenie w PWSZ w kierunkach deficytowych (2/3 uczelni prowadzi kierunki in¿ynierskie – techniczne i rolnicze, a po³owa kierunki medyczne). Aby dostosowaæ to kszta³cenie do standardów unijnych, konieczne jest zapewnienie ¶rodków na wyd³u¿enie czasu studiów do 7−8 semestrów. To samo dotyczy dwuprzedmiotowych studiów nauczycielskich.
Rektorzy skupieni w KRePSZ ci±gle nie mog± zaakceptowaæ tego, ¿e nie zosta³a ona wymieniona w ustawie Prawo o szkolnictwie wy¿szym, obok KRASP i KRZaSP, podjêli wiêc uchwa³ê kierowan± do Sejmowej Komisji, wnosz±c± o naprawienie tej sytuacji przy najbli¿szej nowelizacji aktu. W uzasadnieniu napisano: Maj±c ¶wiadomo¶æ, ¿e trzecia konferencja czê¶ciowo zak³óca podzia³ szkó³ na akademickie i nieakademickie, nie widzimy powodu, aby te drugie nie mog³y byæ pluralistycznie reprezentowane przez dwie konferencje, które ³±czy co prawda edukacja zawodowa I stopnia, ale znacznie bardziej ró¿ni± stosunki w³asno¶ciowe i gospodarka finansowa oraz wynikaj±cy z nich ustrój prawny.
Poruszana by³a sprawa zatwierdzenia statutów uczelni, pilna zw³aszcza dla tych PWSZ, które stoj± wobec wiosennych wyborów, a w tej ostatniej kwestii – ciêgle nie rozstrzygniêta interpretacja nowej ustawy co do uprawnieñ rektorów najstarszych z PWSZ do kandydowania na trzeci± kadencjê (sukcesja zapisów ustawy z 1997 r., która obowi±zywa³a te uczelnie).
W 2009 r. minie 200 lat od za³o¿enia Szko³y Lekarsko−Chirurgicznej w Warszawie. Do jej tradycji nawi±zuje dzisiejsza Akademia Medyczna.Strukturê uczelni tworz± 4 wydzia³y: dwa Lekarskie, Farmacji i Nauk o Zdrowiu oraz Centrum Kszta³cenia Podyplomowego. Akademia zarz±dza 5 szpitalami klinicznymi, a Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny przy ul. Banacha to najwiêkszy szpital w kraju. W strukturze wydzia³ów funkcjonuje 141 zak³adów i klinik.
Na warszawskiej AM kszta³ci siê 10 118 studentów, w tym 400 obcokrajowców. W roku 2005 absolwenci tej uzcelni zajêli pierwsze miejsce w¶ród zdaj±cych Lekarski Egzamin Pañstwowy, uzyskuj±c przeciêtnie 144 punkty na 200 mo¿liwych, a Danuta Kowalska, absolwentka AM w Warszawie w 2004 r., zda³a ten egzamin z najlepszym wynikiem w kraju, osi±gaj±c 174 punkty.
Kadrê uczelni stanowi 1502 nauczycieli akademickich, w tym 108 profesorów tytularnych, 56 profesorów AM, 86 doktorów habilitowanych oraz 716 doktorów; 18 profesorów uczelni jest konsultantami krajowymi w ró¿nych ga³êziach medycyny.
W 2005 r. uczeni z AM realizowali 104 granty MNiSW. W tym samym roku opublikowali ogó³em 1674 prace naukowe, w tym 328 w czasopismach z listy filadelfijskiej, 1330 w innych czasopismach zagranicznych i 16 w lokalnych.
Jednostki warszawskiej AM maj± uprawnienia do nadawania stopni naukowych: doktora nauk medycznych w zakresie biologii medycznej, medycyny i stomatologii oraz doktora nauk farmaceutycznych, a tak¿e doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie biologii medycznej, medycyny i stomatologii oraz doktora habilitowanego nauk farmaceutycznych.
Przychody z dzia³alno¶ci dydaktycznej i badawczej uczelni wynios³y w 2006 r. 203 748 415 z³, w tym dotacja z bud¿etu pañstwa to 136 739 649 mln z³.
Bazê lokalow±, oprócz wspomnianych 5 szpitali, stanowi±: budynek rektoratu z przyleg³ym Centrum Dydaktycznym (czyt. „FA” 1/2006), kampusy na Ochocie i Lindleya, 2 domy studenckie. Zdaniem Grzegorza Lisickiego, rzecznika AM, przy obecnych utrudnieniach w ruchu w stolicy, spore rozrzucenie obiektów uczelni, w tym bazy klinicznej, bywa powodem k³opotów logistycznych studentów.
Zbiory Biblioteki G³ównej AM licz± 203 150 jednostek, w tym 700 wideokaset. Na bie¿±co wp³ywa 480 tytu³ów czasopism. Biblioteka dysponuje 2 czytelniami (92 miejsca), gdzie rocznie udostêpnianych jest ok. 54 tys. jednostek.
We wrze¶niu 2006 r. Senat AM rozpocz±³ starania o zmianê nazwy uczelni na Warszawski Uniwersytet Medyczny.
Dziêki ¶rodkom finansowym, które wypracowa³a g³ównie Szko³a Medyczna dla Obcokrajowców Wydzia³u Lekarskiego CM UJ wydzia³ ma wreszcie Centrum Dydaktyczno−Kongresowe. Dziekan Wydzia³u Lekarskiego UJ prof. Wojciech Nowak podkre¶li³, ¿e kszta³c±cy obecnie ponad 2 tys. studentów wydzia³ niecierpliwie oczekiwa³ na powstanie centrum. Umo¿liwi ono tak¿e dalszy rozwój Szko³y Medycznej dla Obcokrajowców, w której studiuje 400 s³uchaczy z 20 krajów ¶wiata.
Centrum Dydaktyczno−Kongresowe Wydzia³u Lekarskiego CM UJ zaprojektowa³a pracownia architektoniczna Czora&Czora. G³ównym jego wykonawc± by³o Przedsiêbiorstwo Handlowo−Produkcyjne „KRAKBAU”. Inwestycja sfinansowana zosta³a ze ¶rodków w³asnych Collegium Medicum UJ. Powierzchnia ca³kowita budynku wynosi 7918 m2, powierzchnia u¿ytkowa 6079 m2, a kubatura 38 823 m3. Budynek podzielony jest na segmenty A i B. Obiekt jest klimatyzowany i monitorowany oraz w pe³ni dostosowany do potrzeb osób niepe³nosprawnych. W ¶rodku do dyspozycji studentów s±: 2 aule – ka¿da dla 364 osoby z mo¿liwo¶ci± podzia³u na 4 mniejsze 182−osobowe; du¿a 80−osobowa sala seminaryjna; 3 kameralne sale seminaryjne (25−osobowa, 16−osobowa i 13−osobowa; 2 sale æwiczeñ (30−osobowa i 27−osobowa) z mo¿liwo¶ci± podzia³u na 4 mniejsze; sala komputerowa z 32 stanowiskami i czytelnia z 36 miejscami do indywidualnej pracy. W centrum istnieje mo¿liwo¶æ korzystania z baz Medline.
Laureatami Nagrody Kulturalnej ¦l±ska 2007 zostali filologowie z UWr.: prof. Jan Miodek i dr Renata Schumann. Ponadto nagrod± specjaln± kapitu³a wyró¿ni³a za wspólne badania Instytut Filologii Germañskiej UWr. i Towarzystwo Naukowe im. Augusta Hoffmana von Fallersleben. Nagroda Kulturalna ¦l±ska zosta³a przyznana po raz 40. Jej fundatorem jest rz±d Dolnej Saksonii. Pocz±tkowo honorowano ni± niemieckich twórców pochodz±cych ze ¦l±ska lub tych, których dzie³a zwi±zane by³y ze ¦l±skiem. W 1991 roku formu³a nagrody uleg³a zmianie – s± ni± wyró¿niani równie¿ polscy twórcy mieszkaj±cy na ¦l±sku oraz osoby zas³u¿one dla rozwoju i krzewienia ¶l±skiego dorobku kulturowego.
Pierwszym polskim laureatem by³ w 1991 r. Maciej £agiewski, dzi¶ dyrektor Muzeum Miejskiego Wroc³awia i cz³onek kapitu³y Nagrody Kulturalnej ¦l±ska. Dr R. Schumann i prof. J. Miodek odbior± nagrody (po 5 tys. euro) we wrze¶niu 2007 w Wolfsburgu.
Renata Schumann urodzi³a siê w Zabrzu, jest pisark±, dziennikark± i t³umaczem. Ukoñczy³a studia filologiczne w Uniwersytecie Wroc³awskim, gdzie tak¿e obroni³a pracê doktorsk±. Jan Miodek, mistrz polszczyzny – choæ ca³e doros³e ¿ycie zwi±za³ z Wroc³awiem i UWr. – pochodzi z Tarnowskich Gór, zna „perfekt” gwarê ¶l±sk± i wiernie kibicuje pi³karzom Ruchu Chorzów.
Instytut Filologii Germañskiej UWr. i Towarzystwo Naukowe im. Hoffmana von Fallersleben zosta³y wyró¿nione nagrod± specjaln± za wspó³pracê nad kultur± niemieckojêzycznego ¦l±ska.
W gronie laureatów Nagrody Kulturalnej ¦l±ska s± ju¿ dwaj inni profesorowie UWr.: Norbert Honsza, historyk literatury niemieckiej i Jan Harasimowicz, historyk sztuki.
Obchody 160−lecia po³±czenia kolejowego Wroc³aw – Berlin by³y okazj± do spotkania specjalistów z dziedziny kolejnictwa, transportu, budownictwa, rozwoju regionalnego, naukowców, przedsiêbiorców i przedstawicieli administracji. Obrady mia³y miejsce 15 grudnia.
Na trasie Berlin – Wroc³aw od 1936 r. je¼dzi³ superszybki Fliegender Schlesier. Pokonywa³ on 360 km w 2 godziny i 44 minuty. Dzi¶ taka podró¿ trwa 5 godzin i 44 minuty! Budowa szybkiego po³±czenia na tej trasie by³aby wa¿nym wydarzeniem gospodarczym po obu stronach granicy.
Reiner Nagel z Senatu Berlina zaprezentowa³ plany rozwoju komunikacyjnego tego miasta, w których mie¶ci siê odtworzenie dawnej linii kolejowej. Dyr. Grzegorz Roman z Urzêdu Miasta i Maciej Zathey z Biura Rozwoju Wroc³awia przedstawili plany modernizacji linii kolejowej w kierunku Berlina na odcinku polskim: Legnica – Boles³awiec – Wêgliniec. Hans Reiner Böhm z Uniwersytetu Technicznego w Darmstadt opowiedzia³ o strategii rozwoju III Europejskiego Korytarza Transportowego „Via Regia”. Paneuropejskie korytarze transportowe to odtworzone w celu u³atwienia integracji europejskiej historyczne szlaki handlowe i pielgrzymkowe. „Via Regia” prowadzi z Santiago de Compostela w pó³nocno−zachodniej Hiszpanii, przez Francjê, Niemcy i Polskê do Kijowa. Poprawa i modernizacja infrastruktury transportowej takich korytarzy jest finansowana ze ¶rodków unijnych oferowanych przez program Interreg. W realizacji „Via Regia” bierze udzia³ 16 podmiotów z Niemiec, Polski, Czech, S³owacji i Ukrainy.
Wolfgang Fengler z TU w Dre¼nie przedstawi³ studium superszybkiego po³±czenia w IV Korytarzu Transeuropejskim (prowadz±cym z Berlina do Istambu³u) na odcinku Berlin – Budapeszt. Poci±g, aby konkurowaæ z samochodem i samolotem, musi rozwijaæ prêdko¶ci ponad 300 km/h. Znamy ju¿ przyk³ady szybkich po³±czeñ kolejowych, które przejê³y wiêkszo¶æ pasa¿erów na swoich trasach: Pary¿ – Bruksela (obs³uguje 60 proc. ruchu), Madryt – Sewilla (85 proc.) i Pary¿ – Lyon (90 proc.). Trwaj± dyskusje nad wyborem rodzaju poci±gu: ICE3 (High−Speed Train – szynowy poci±g du¿ych prêdko¶ci) o maksymalnej szybko¶ci 300 km/h czy Transrapid (kolej na poduszce magnetycznej) osi±gaj±cy do 450 km/h. Analiza kosztów wykazuje, ¿e choæ poci±g szynowy wymaga ni¿szych nak³adów inwestycyjnych (o 50 proc.) i ma lepsz± zdolno¶æ w³±czenia siê w istniej±c± sieæ kolejow±, to za wyborem Transrapidu przemawiaj±: ni¿sze koszty utrzymania, lepsza zdolno¶æ pokonywania wzniesieñ (krótsza trasa, mniej tuneli) i wiêksza efektywno¶æ ekonomiczna (przynosi wiêksze dochody).
Podczas konferencji poruszano te¿ zagadnienia spo³eczne, gospodarcze i techniczne zwi±zane z budow± kolei. Specjali¶ci ds. mostów zaprezentowali referaty o mostach kamiennych na kolei dolno¶l±sko−marchijskiej (Jan Biliszczuk, Leszek Budych i Józef Rabiega) i omówili zaawansowane metody oceny kondycji starych mostów kolejowych (Jan Bieñ, Rosemarie Helmerich, Zygmunt Kubiak, Ernest Niederleithinger). Ostatnia prezentacja to przyk³ad wspó³pracy naukowej Berlina i Wroc³awia.
Korzenie górno¶l±skiej pedagogiki i psychologii siêgaj± 1928 r., kiedy w Katowicach powo³ano do ¿ycia Instytut Pedagogiczny. Ukaza³ siê te¿ pó³rocznik „Chowanna” wydawany do dzi¶ przez Wydzia³ Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu ¦l±skiego. W 1950 r. Instytut Pedagogiczny zosta³ w³±czony do Wy¿szej Szko³y Pedagogicznej. W 1968 WSP zosta³a po³±czona z Fili± UJ w Katowicach, tworz±c Uniwersytet ¦l±ski. Pedagogika i psychologia rozwija³y siê w strukturze Wydzia³u Humanistycznego, w ramach katedr Pedagogiki oraz Psychologii. Fuzja tych katedr doprowadzi³a w 1969 do powstania Instytutu Pedagogiki i Psychologii. W 1973 IPiP wszed³ w strukturê Wydzia³u Nauk Spo³ecznych, a w 1974 zosta³ podzielony na Instytut Pedagogiki i Instytut Psychologii. W 1976 utworzono Wydzia³ Pedagogiki i Psychologii, do którego zosta³y przeniesione oba instytuty, a siedzib± nowego wydzia³u sta³ siê budynek przy ul. Tyszki 53 (obecnie M. Gra¿yñskiego), do którego dobudowano w 1979 dodatkowy obiekt.
Obecna struktura Wydzia³u Pedagogiki i Psychologii przedstawia siê nastêpuj±co: Instytut Pedagogiki tworzy 6 katedr i 4 zak³ady, Instytut Psychologii tworz± za¶ 3 katedry, 4 zak³ady i laboratorium psychologiczne. Oprócz tego, w strukturze WPiP funkcjonuj± jednostki ogólnowydzia³owe: Centrum Rozwoju Kierowniczej Kadry O¶wiatowej, Centrum Przygotowania Pedagogicznego oraz Studia Doktoranckie.
Obecnie na WPiP pracuje 146 nauczycieli akademickich, a w¶ród nich: 13 profesorów tytularnych, w tym 5 na stanowisku profesora zwyczajnego (od lutego 2007 kadra profesorów tytularnych zwiêkszy siê o 2 osoby), 15 doktorów habilitowanych, w w¶ród nich 9 na stanowisku profesora nadzwyczajnego U¦, 79 doktorów oraz 19 asystentów. Ka¿dy z instytutów WPiP prowadzi kszta³cenie na odpowiednim kierunku: pedagogiki i psychologii. Wydzia³ posiada uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii i pedagogiki oraz doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. W ci±gu 30 lat funkcjonowania WPiP wypromowano 16 744 magistrów pedagogiki i psychologii oraz 205 doktorów nauk humanistycznych.
W 2005 pracownicy naukowo−dydaktyczni WPiP wydali 49 prac zwartych, przy czym pracownicy Instytutu Pedagogiki opublikowali 35 prac, w tym 5 za granic±, a pracownicy Instytutu Psychologii 14 prac zwartych. Opublikowano równie¿ 297 artyku³ów w recenzowanych czasopismach krajowych (w tym pracownicy Instytutu Pedagogiki 220, a pracownicy Instytutu Psychologii 77) oraz 37 artyku³ów w recenzowanych czasopismach zagranicznych i obcojêzycznych pracach zbiorowych (pracownicy Instytutu Pedagogiki 29, a Instytutu Psychologii 8).
Oprócz wspomnianej „Chowanny” pracownicy WPiP redaguj±: kwartalnik pedagogiczny „Auxilium Sociale – Wsparcie Spo³eczne” oraz kwartalnik „The New Educational Review”.
19 grudnia odby³o siê sympozjum z okazji jubileuszu 30−lecia Wydzia³u Pedagogiki i Psychologii Rodowód, instytucjonalizacja, rozwój i zamierzenia katowickiej pedagogiki i psychologii.
W dniach 8−10 grudnia ub.r. odby³ siê III Kongres Kó³ Naukowych i Artystycznych UW, zorganizowany przez Radê Konsultacyjn± ds. Studenckiego Ruchu Naukowego przy Rektorze UW. Podczas ostatniej kadencji rada dofinansowa³a 178 studenckich projektów naukowych, na ³±czn± kwotê 582 615,40 z³. Przedstawiciele kó³ naukowych wyg³osili 57 referatów w dwóch blokach tematycznych. Pierwszy zdominowali studenci archeologii, którzy prezentowali wyniki badañ prowadzonych na terenie m.in.: Egiptu, Izraela, Syrii, Iranu, Peru, Czarnogóry, Bu³garii czy Grecji. Na wyró¿nienie zas³uguj± innowacyjne projekty determinuj±ce rozwój archeologii. Ko³o Naukowe Nowoczesnych Metod Prospekcji i Dokumentacji Archeologicznej „WOD.O.LOT” zaprezentowa³o ca³y wachlarz mo¿liwo¶ci badawczych, jakie stwarza archeologia lotnicza i podwodna. Ko³o Naukowe Archeologii ¦ródziemnomorskiej omówi³o projekt naukowy z zakresu archeologii ogrodowej.
W drugim bloku obrad licznie reprezentowani byli studenci prawa. Omówiono m.in. studenck± dzia³alno¶æ wydawnicz±, przy szczególnym uwzglêdnieniu aktywno¶ci studentów WPiA UW. G³ównie skoncentrowano siê na czasopi¶mie „Przegl±d Prawniczy”, na ³amach którego teksty zamieszczaj± zarówno studenci, jak i doktoranci. Interesuj±ce by³o wyst±pienie Ko³a Nauk o Pañstwie i Prawie „Pro Patria”, które w ubieg³ym roku akademickim wysz³o z warto¶ciow± inicjatyw±, organizuj±c wyk³ad specjalistyczny Nauczanie spo³eczne Jana Paw³a II. Wyk³ad posiada³ status zajêæ ogólnouniwersyteckich, a go¶cinnie brali w nim udzia³ m.in.: Stanis³aw Kluza, Pawe³ Milcarek, Jaros³aw Gowin. Du¿e zainteresowanie wzbudzi³o wyst±pienie Miêdzywydzia³owego Ko³a Naukowego Kultury Jêzyka Prawnego i Prawniczego „Lingua Iuris”. Jego cz³onkowie zajmuj± siê badaniami z pogranicza jêzykoznawstwa, prawa, logiki i antropologii s³owa, ukazuj±c ró¿nice semantyczne, syntaktyczne oraz pragmatyczne miêdzy jêzykiem prawnym i prawniczym.
Wydzia³ IV Nauk Technicznych PAN: 1. Mechanika materia³ów: Nagroda im. Wac³awa Olszaka – dr hab. in¿. B³a¿ej Skoczeñ z PK za monografiê Compensation Systems for Low Temperature Applications (2004). 2. Elektronika – dr hab. in¿. Teodor Gotszalk z Wydzia³u Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki PWr. za pracê Systemy mikroskopii bliskich oddzia³ywañ w badaniach mikro−i nanostruktur. 3. Elektrotechnika – dr in¿. Grzegorz Radomski z P¦k. w Kielcach za cykl prac z lat 2003−05 Analysis of Modified Diode Bridge Rectifier with Improved Power Factor, Experimental Investigations Of Modified Diode Rectifier With Improved Power Factor, Analysis of Vienna Rectifier, Vienna Rectifier I Voltage Space Vector Control Metod”, Realisation of Vienna Rectifier I Real Time Control System. 4. In¿ynieria materia³owa: Nagroda im. Bohdana Ciszewskiego – dr hab. in¿. Jerzy Bystrzycki z Wydzia³u Mechanicznego WAT w Warszawie za rozprawê habilitacyjn± z 2004 r. Niekonwencjonalne metody kszta³towania struktury i w³a¶ciwo¶ci stopów na osnowie fazy miêdzymetalicznej Fe Al. 5. Metalurgia – dr hab. in¿. Przemys³aw Borkowski z PKosz. za prace z lat 2002−05, w tym monografie: Teoretyczne i do¶wiadczalne podstawy hydrostrumieniowej obróbki powierzchni oraz Obróbka powierzchni wysokoci¶nieniow± strug± wodno−¶ciern± i 23 artyku³y. 6. Informatyka – dr hab. in¿. Marek Pawe³czyk z Instytutu Automatyki P¦ w Gliwicach za rozprawê habilitacyjn± Feedback Control of Acoustic Noise at Desired Locations (2005) oraz cykl prac naukowo−badawczych z lat 2002−05. 7. Budowa i eksploatacja maszyn – dr in¿. Dariusz Boroñski z ATR w Bydgoszczy za pracê doktorsk± Do¶wiadczalna analiza rozk³adów odkszta³ceñ w strefach zmêczeniowego pêkania i artyku³ Cyclic material properties distribution in laser−welded joints.
Wydzia³ VII Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych: Nagroda im. Stanis³awa Staszica – prof. Andrzej Gawryszewski (Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN) za pracê Ludno¶æ Polski w XX wieku. Nagroda im. Wawrzyñca Teisseyre’a: dr Renata Jach (Instytut Nauk Geologicznych UJ) i dr Teresa Dudek (Instytut Nauk Geologicznych PAN) za pracê Origin of a Toarcian manganese carbonate/silicate deposit from the Kri¾na unit, Tatra Mountains, Poland. Nagroda im Maurycego Rudzkiego – dr Lidia Dzierzbicka−G³owacka (Instytut Oceanologii PAN) za prace Modelling the seasonal dynamics of marine plankton in the southern Baltic Sea; Part. A – coupled ecosystem model; A numerical investigation of phytoplankton and Pseudocalanus elongatus dynamics in the spring bloom time in the Gdañsk Gulf; Growth and development of copepodit stages of Pseudocalanus spp. Nagroda im. Witolda Budrysa – dr Przemys³aw Skotniczny (Instytut Oceanologii PAN) za pracê Rozwój strugi powietrza w dyfuzorze prostok±tnym.
(mit)
Ruszy³a 4. edycja Samsung Art Master – najwiêkszego ogólnopolskiego konkursu dla m³odych artystów, realizowanego we wspó³pracy z Centrum Sztuki Wspó³czesnej – Zamek Ujazdowski w Warszawie.
W formule konkursu mieszcz± siê wszystkie u¿ywane we wspó³czesnej sztuce media, od malarstwa, przez wideo i fotografiê, po performance, realizacje intermedialne i instalacje. Nowo¶ci± czwartej edycji jest rozszerzenie formu³y konkursu o projekty przeznaczone do przestrzeni publicznej.
Pierwsza nagroda w Samsung Art Master wyniesie – 15 tys. z³, druga – 10 tys. z³, a trzecia – 5 tys. z³. Ponadto, zostan± przyznane trzy wyró¿nienia, po³±czone z nagrodami rzeczowymi w postaci sprzêtu firmy Samsung.
Laureaci, wyró¿nieni arty¶ci oraz wybrani przez jury uczestnicy Samsung Art Master zostan± zaproszeni do udzia³u w pokonkursowej, zbiorowej wystawie w Centrum Sztuki Wspó³czesnej – Zamek Ujazdowski w Warszawie.
Samsung Art Master jest konkursem otwartym. Ostateczny termin zg³aszania prac up³ywa 31 marca. Laureatów poznamy pod koniec kwietnia.Wybrane prace konkursowe zostan± wystawione na aukcjach charytatywnych. Dochód z aukcji zostanie przekazany Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, jako wsparcie Warsztatów Terapii Artystycznej osób niepe³nosprawnych.
Wiêcej informacji o konkursie na www.artmaster.org.pl
24 listopada ub.r. odby³a siê czwarta konferencja z cyklu OSOBA (Osobowo¶æ, Samorealizacja, Odpowiedzialno¶æ, Bezpieczeñstwo i Autonomia osób z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn±) Kreatywno¶æ osób z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn± – czy umiemy my¶leæ inaczej?, zorganizowana przez zak³ady Pedagogiki Niepe³nosprawnych Intelektualnie oraz Terapii Pedagogicznej Instytutu Pedagogiki Specjalnej APS.
Pierwsza czê¶æ konferencji, Kreatywno¶æ osób z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn± jako ¶wiat zbyt ma³o rozpoznany, prowadzona przez dr hab. Joannê G³odkowsk±, prof. APS, dotyczy³a problemów koncepcyjnych, terminologicznych, definicyjnych. Prowadz±ca obrady podkre¶li³a znaczenie budowania humanistycznej przestrzeni rehabilitacyjnej, która powinna stawaæ siê przestrzeni± integruj±c±, zapraszaj±c±, przestrzeni± zdobywania si³y, poczucia, ¿e ka¿da osoba, tak¿e z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn±, mo¿e byæ autorem swojego ¿ycia. W tematykê konferencji wprowadzi³y uczestników s³owa Tomasza z Akwinu: Ka¿dy, kto co¶ odtwarza lub przedstawia, czyni to po to, aby wykonaæ co¶ piêknego.
Prof. Wies³aw Komasa z Akademii Teatralnej w Warszawie mówi³ o leczeniu rytmem. Problem przekraczania granic przez osoby niepe³nosprawne rozwa¿a³ w ¶wietle teorii transgresji i psychologii twórczo¶ci dr Maciej Karwowski (APS). Prof. Zofia Konaszkiewicz (APS) w rozwa¿ania o kreatywno¶ci wprowadzi³a refleksje o nauczycielu−terapeucie. Dr Marcin Wlaz³o z USz. mówi³ o rehabilitacji kulturowej z wykorzystaniem filmów i ksi±¿ek w kontek¶cie zastanowieñ – recepcja a kreatywno¶æ.
Czê¶æ druga konferencji, Kreatywno¶æ osób z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn± – samorealizacja jako cel rehabilitacji, kierowana przez dr. hab. Andrzeja Giryñskiego, prof. APS, dotyczy³a wyników badañ i do¶wiadczeñ z praktyki rehabilitacyjnej i terapeutycznej. Zaprezentowano m.in.: dokonania Ogólnopolskiego Teatru Osób Niepe³nosprawnych, dzia³aj±cego przy Teatrze Ateneum w Warszawie, oraz walory terapeutyczne pisania twórczego i narracji. Wyja¶niano zale¿no¶æ miêdzy form± stymulowania rozwoju plastycznego niepe³nosprawnego intelektualnie dziecka a jego kreatywno¶ci±. Przedstawiono efekty wspólnego projektu artystyczno−edukacyjnego studentów APS i uczestników Warsztatów Terapii Zajêciowej ¦niadanie na trawie. Dr Ma³gorzata Czajkowska z WSHP w Sandomierzu przedstawi³a komunikat z badañ ankietowych nauczycieli, dotycz±cy stymulacji rozwoju dzieci niepe³nosprawnych przy udziale terapii kreatywnej.
Wa¿nym przes³aniem konferencji by³o podkre¶lenie, ¿e osoby zajmuj±ce siê profesjonalnie (naukowo czy praktycznie) lud¼mi z niepe³nosprawno¶ci± intelektualn± s± przekonane i maj± na to dowody, ¿e stereotyp w postrzeganiu niepe³nosprawnych intelektualnie sta³ siê ju¿ uci±¿liwym ograniczeniem rehabilitacji i terapii.
WSZiA istnieje ju¿ 10 lat. Powsta³a w sierpniu 1997 i zosta³a wpisana do rejestru uczelni niepañstwowych pod nr 128. Obecnie otrzyma³a przed³u¿enie zezwolenia na prowadzenie wy¿szych studiów zawodowych do 2013 r. Za³o¿ycielami uczelni s±: Stowarzyszenie Promocji Przedsiêbiorczo¶ci oraz Wy¿sza Szko³a Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie.
Strukturê uczelni tworz± wydzia³y Zarz±dzania i Administracji oraz Fizjoterapii i Pedagogiki. Prowadz± one kszta³cenie zawodowe na kierunkach: administracja, ekonomia, informatyka i ekonometria, ochrona dóbr kultury, fizjoterapia, pedagogika, zdrowie publiczne. Szko³a ma uprawnienia do nadawania tytu³u zawodowego magistra w zakresie fizjoterapii. Uczelnia stara siê zmieniæ profil z biznesowego na medyczny, dlatego wyst±pi³a z wnioskiem o prawo do prowadzenia kolejnego kierunku studiów medycznych – pielêgniarstwa. O tej zmianie ¶wiadcz± te¿ ostatnie inwestycje WSZiA.
Obecnie w uczelni kszta³ci siê 2790 studentów, w tym: 726 dziennych, 2064 niestacjonarnych; 116 osób odbywa studia podyplomowe. Dotychczas mury uczelni opu¶ci³o ponad 6,6 tys. absolwentów studiów licencjackich i magisterskich oraz 2,2 tys. studiów podyplomowych. Kadrê dydaktyczno−naukow± stanowi 185 nauczycieli akademickich, w tym: 35 samodzielnych pracowników naukowych i 49 doktorów. Pracownicy uczelni zrealizowali b±d¼ realizuj± 12 programów badawczych i edukacyjnych, w tym kilka finansowanych przez Komisjê Europejsk± oraz programy Socrates−Erasmus i Leonardo da Vinci. Najwiêkszy z nich to Equal – warto¶æ badañ zrealizowanych w 2006 r. wynios³a 9,5 mln z³. Dotychczas na studia zagraniczne w ramach projektów miêdzynarodowych wyjecha³o ponad 30 studentów WSZiA.
Uczelnia dysponuje 4 obiektami o ³±cznej powierzchni 5279 m2, które zosta³y kompleksowo wyremontowane b±d¼ wybudowane w okresie jej funkcjonowania. G³ówna siedziba szko³y mie¶ci siê w zabytkowym, dawnym gmachu seminarium duchownego. W Zamo¶ciu uczelnia ma jeszcze jeden du¿y budynek dydaktyczny z 5 salami wyk³adowymi na 150 osób ka¿da. Wkrótce w pomieszczeniach o powierzchni 561 m2, zakupionych przez uczelniê w budynku zamojskiego szpitala, zostanie uruchomiona Akademicka Klinika Rehabilitacji. W Kielnarowej k. Rzeszowa dzia³a Centrum Praktyk Studenckich – wspólne dla WSIiZ z Rzeszowa oraz WSZiA z Zamo¶cia. Zamojska uczelnia dysponuje tam budynkiem o powierzchni u¿ytkowej 480 m2, w którym znajduj± siê pokoje hotelowe dla 36 osób oraz laboratorium wyposa¿one w 3 wanny do hydromasa¿u. W tym samym o¶rodku dzia³a równie¿ Akademickie Centrum Hipoterapii WSZiA (stajnie – 422 m2, uje¿d¿alnia – 408 m2), gdzie realizowane s± zajêcia dla studentów, g³ównie z kierunku fizjoterapia. Zbiory Biblioteki WSZiA licz± 23 tys. woluminów.
Uczelnia posiada kilka certyfikatów jako¶ci. Parlament Studentów RP przyzna³ WSZiA tytu³ „Uczelnia Przyjazna Studentom” za szczególn± dba³o¶æ o studenta, jego rozwój naukowy i kulturalny oraz wspó³pracê w³adz z Rad± Samorz±du Studenckiego oraz innymi studenckimi organizacjami dzia³aj±cymi na terenie uczelni.
(mb, pik)
W dniach 5−6 listopada w WSZ „Kadry dla Europy” w Poznaniu odby³a siê miêdzynarodowa konferencja Drogi do wolno¶ci w kulturze Europy ¦rodkowej i Wschodniej 1956−2006, po¶wiêcona antykomunistycznej kulturze oporu. Wspó³organizatorem spotkania by³a Fundacja Wielkopolskie Archiwum Solidarno¶ci.
Prof. Bogus³aw Baku³a otwieraj±c konferencjê u¶wiadomi³ zebranym rangê kultury antykomunistycznego oporu jako do¶wiadczenia, którego nie posiadaj± spo³eczeñstwa zachodnioeuropejskie. Rozmaite aspekty kultury oporu na¶wietlali literaturoznawcy, socjolodzy, archiwi¶ci, politolodzy, historycy i dzia³acze o rodowodzie opozycyjnym.
W centrum zainteresowania referentów znalaz³a siê nie tylko literatura drugiego obiegu, ale tak¿e widowiska teatralne, piosenka studencka, muzyka rockowa, prasa feministyczna i inne. Autorzy referatów o piosence autorskiej (Krzysztof Gozdowski) i rockowej (dr Tomasz Toborek) podjêli dyskusjê o niekonsekwencjach metodologicznych i „bia³ych plamach” w zakresie badañ nad tym przejawem niezale¿nej twórczo¶ci w okresie PRL. W referacie na temat paszkwilów na Gierka Andrzej Ma³yszka, pracownik IPN w Poznaniu, jako przyk³ad dzia³ania SB przedstawi³ wielomiesiêczne ¶ledztwo o kryptonimie „Zegar” z prze³omu lat 1977−78, prowadzone w celu wykrycia autora i kolportera satyrycznego wierszyka.
Szczególn± uwagê po¶wiêcono problematyce wolno¶ci s³owa. Miros³aw Chojecki, twórca legendarnej Niezale¿nej Oficyny Wydawniczej NOWa, w humorystyczny sposób, lecz z historyczn± dok³adno¶ci±, opisa³ metody poligraficzne drugiego obiegu i sposoby podziemnej dystrybucji. Dr Jaroslav Lipowski wskaza³ na ingerencje w³adzy komunistycznej w jêzyki czeski i s³owacki. W sztuczny sposób hamowano rozwój odrêbnej s³owackiej terminologii, ¿eby oba jêzyki siê od siebie nie oddala³y, co mog³oby os³abiæ scentralizowan± w³adzê.
Ukraiñscy i bia³oruscy publicy¶ci dowiedli, ¿e samizdat i kultura oporu powstaj±ce przeciwko autorytaryzmowi nie s± w dzisiejszej Europie zjawiskami tylko historycznymi. Prof. Stanis³aw Szuszkiewicz, pierwszy prezydent wolnej Bia³orusi, oraz Ale¶ Arkus, niezale¿ny bia³oruski publicysta i poeta, wskazywali rolê niezale¿nej kultury w walce o demokratyczn± Bia³oru¶. Jeden z najs³ynniejszych bia³oruskich poetów S³awomir Adamowicz przes³a³ do uczestników konferencji list z emigracji w Norwegii, w którym opisa³ represje, jakich do¶wiadczy³ po publikacji wiersza Zabij prezydenta! Tak¿e referenci z Ukrainy dr.dr. Zaretscy przytoczyli liczne przypadki t³umienia twórczo¶ci i wolnego s³owa w ich krajach przed prezydentur± Juszczenki.
Konferencja pokaza³a, ¿e po okresie wstêpnych badañ nad zjawiskiem samizdatu i drugiego obiegu nadchodzi czas gruntownych rewizji, interdyscyplinarnych metod badawczych i ujêæ komparatystycznych, obejmuj±cych podobieñstwa, ró¿nice i zale¿no¶ci w sferze kultury niezale¿nej w skali europejskiej, a nie jedynie w obrêbie kultur narodowych. Okaza³o siê, ¿e rewizji wymagaj± pojêcia zwi±zane z kultur± niezale¿n± oraz dotychczasowe uporz±dkowania obiegów tej kultury.
Obradom towarzyszy³y wystawy fotografii z okresu stanu wojennego, wydawnictw bezdebitowych, emblematów Solidarno¶ci. Odby³y siê te¿ projekcja multimedialna na temat twórczo¶ci w obozach dla internowanych, pokaz podstawowych technik druku stosowanych w niezale¿nym ruchu wydawniczym oraz prezentacje archiwistyczne IPN.
1 grudnia w Gliwicach odby³a siê konferencja Badania naukowe na rzecz gospodarki. Innowacje i rozwój regionu ¶l±skiego. Stanowisko w³adz pañstwowych przedstawili profesorowie Micha³ Seweryñski, minister nauki oraz Krzysztof J. Kurzyd³owski, podsekretarz stanu w MNiSW.
Szanse rozwoju nauki w Polsce minister dostrzega przede wszystkim w autonomii sektora badañ naukowych, podobnej do tej, jaka istnieje w szkolnictwie wy¿szym. To uczeni powinni sterowaæ procesem badawczym. Istnieje potrzeba, by nast±pi³ rozwój komercjalizacji badañ – wiêksza synergia pomiêdzy sektorem badawczym i gospodarczym. Ministerstwo proponuje powo³anie dwóch agencji: Narodowego Centrum Badañ i Rozwoju oraz Agencji Badañ Podstawowych (lub Poznawczych – nazwa nie jest jeszcze ostatecznie ustalona). Obydwie instytucje bêd± mieæ w³asne fundusze pochodz±ce z polskiego bud¿etu oraz z funduszy strukturalnych. Minister zapowiedzia³ równie¿ wzrost nak³adów finansowych na cele badawcze (szacuje siê, ¿e w 2007 r. ma ich byæ ok. 10 proc. wiêcej) oraz zamiar zmiany ustawy o finansowaniu badañ naukowych.
Prof. Jerzy Buzek omówi³ zasady udzia³u w 7. Programie Ramowym. Zwraca³ uwagê na mo¿liwo¶æ ³±czenia ¶rodków pochodz±cych z Brukseli z funduszami strukturalnymi oraz z czê¶ci± ¶rodków krajowych, a tak¿e pieniêdzmi z przemys³u. 7.PR oferuje tak¿e stypendia reintegracyjne, które daj± szansê utrzymania pracowników naukowych w kraju. Dr Andrzej Siemaszko, dyrektor Krajowego Punktu Kontaktowego, przypomnia³, ¿e uczeni maj± prawo podwy¿szaæ stawki za projekty oraz mog± staraæ siê o wsparcie finansowe dla koordynatorów. Zachêca³ do tworzenia centrów doskona³o¶ci i regionalnych punktów kontaktowych. – Znakomit± okazj± dla naukowców jest równie¿ mo¿liwo¶æ objêcia stanowiska recenzenta projektów sk³adanych w ramach 7.PR w Brukseli – doda³.
Wg prof. Floriana Ku¼nika, rektora Akademii Ekonomicznej w Katowicach, potencja³ innowacyjny regionu ¶l±skiego mo¿na wzmocniæ: ograniczaj±c skalê wytwarzania w tradycyjnych sektorach do rozmiarów popytu i wed³ug kryteriów ekonomicznej i spo³ecznej analizy kosztów i korzy¶ci; wspieraj±c proces tworzenia nowych podmiotów gospodarczych, przyci±gaj±c do regionu inwestorów strategicznych; w³±czaj±c region w globalne sieci badawcze, informatyczne i logistyczne; nakierowuj±c na transfer technologii do ma³ych i ¶rednich przedsiêbiorstw; uruchamiaj±c du¿e projekty odnowy lub przebudowy centrów miast; wreszcie my¶l±c i dzia³aj±c kategoriami du¿ych przedsiêwziêæ infrastrukturalnych otwieraj±cych przestrzeñ regionu na ca³y ¶wiat i tworz±c sieci parków przemys³owych czy parków biznesu.
Prelekcjê nt. ¦l±skiego Klastra Czystych Technologii Wêglowych wyg³osi³ prof. Józef A. Dubiñski, dyrektor G³ównego Instytutu Górnictwa. Tworzy go 21 partnerów: 6 organizacji samorz±du terytorialnego, 8 uczelni oraz 7 organizacji samorz±du terytorialnego.
Dziêki rozwojowi nowych technologii oraz nowatorskiemu wykorzystaniu tradycyjnych metod badawczych mo¿emy obecnie g³êboko wnikn±æ w strukturê rynku medialnego i precyzyjnie planowaæ posuniêcia marketingowe w zale¿no¶ci od uzyskanych informacji. Celem konferencji, zorganizowanej w dniach 17−18 listopada przez Studenckie Ko³o Naukowe Badañ Marketingowych „Chi Kwadrat”, dzia³aj±ce przy Instytucie Socjologii UW, by³o zaprezentowanie najnowszych i najskuteczniejszych metod prowadzenia tego typu analiz.
Pierwszy dzieñ konferencji po¶wiêcono badaniom rozmaitych mediów, m.in.: Internetu, telewizji, radia, prasy oraz outdooru. Przedstawiciele TNS OBOP pokazali imponuj±ce mo¿liwo¶ci nowoczesnych badañ telemetrycznych. Równie interesuj±co wypad³a firma SMG/KRC Millward Brown, prezentuj±ca swe dokonania w obszarze badañ czytelnictwa prasy, prowadzonych przy u¿yciu standaryzowanych zapisów komputerowych (CAPI).
Drugi dzieñ po¶wiêcony by³ mo¿liwo¶ci wykorzystania badañ mediów we wspó³czesnej komunikacji marketingowej. Przedstawiciel domu mediowego STARLINK mówi³ o roli badañ w procesie planowania mediów, a reprezentant STRÖER MEDIA przedstawi³ trendy w reklamie „out of home”.
Pewien niedosyt pozostawi³a prezentacja OMD Poland. Poruszono w niej zagadnienia przysz³o¶ci komunikacji medialnej w nowym paradygmacie badañ rynku. K³adzie on nacisk na kontekst przekazywania komunikatu reklamowego, a nie, jak dotychczas, na problem optymalizacji kosztów kampanii. Odmienno¶æ prezentowanego podej¶cia sta³a siê dla prelegenta okazj± do skrytykowania poprzednich wyst±pieñ, jednak nie by³ on w stanie przekonaæ s³uchaczy do swojej wizji.
Wszystkie prezentacje dostêpne s± na oficjalnej stronie konferencji: www.chikwadrat.pl/konferencja.
Pó³maraton ¶w. Miko³ajów, organizowany od czterech lat przez Klub Maratoñski UMK, zdobywa w kraju coraz mocniejsz± pozycjê. Trzecia edycja imprezy, w której wziê³o udzia³ 330 zawodników, zosta³a niedawno uhonorowana tytu³em „Z³oty Bieg Roku 2005”, przyznanym na podstawie wyników plebiscytu prowadzonego w¶ród biegaczy z ca³ego kraju przez redakcjê serwisu internetowego www.maratonypolskie.pl.
Mimo deszczowej pogody, w czwartym ogólnopolskim Pó³maratonie ¶w. Miko³ajów, który odby³ siê 10 grudnia w Toruniu i okolicach, wziê³a udzia³ rekordowa liczba 400 zawodników.
Wizytówk± imprezy jest start biegaczy w strojach ¶w. Miko³aja; organizatorzy przygotowali pami±tkowe miko³ajowe czapki i szaliki dla wszystkich startuj±cych. Bieg rozpocz±³ siê startem honorowym na Rynku Staromiejskim (pierwszy numer otrzyma³ Miko³aj Kopernik), natomiast start ostry odby³ siê w miasteczku akademickim UMK na Bielanach. Poniewa¿ jednym z celów organizatorów, którzy przyjêli formu³ê zabawy, jest popularyzacja biegania, odcinek biegu z Rynku Staromiejskiego na Bielany (w przybli¿eniu 2100 m, czyli 1/10 d³ugo¶ci trasy pó³maratonu) by³ otwarty dla wszystkich chêtnych – ka¿dy móg³ towarzyszyæ zawodnikom, ¶w. Miko³ajom, w drodze na start ostry. Najstarszy biegacz mia³ 71 lat, a najm³odszy 13. W miko³ajowej czapce przypiêtej do smyczy bieg³ nawet pies (z w³asnym numerem startowym). Przed biegiem tradycyjnie maratoñczycy zebrali ¶wi±teczne podarunki dla wychowanków Domu Ma³ego Dziecka i Gimnazjum Specjalnego przy Zespole Szkó³ nr 26.
W ramach IV Biegu ¶w. Miko³ajów rozegrane zosta³y Ogólnopolskie Mistrzostwa Szkó³ Wy¿szych oraz Otwarte Mistrzostwa Torunia w Pó³maratonie Rekreacyjnym. W klasyfikacji akademickiej w grupie mê¿czyzn zwyciê¿y³ Piotr Duka³a z AZS AE w Poznaniu (czas 1:17:30), a w grupie kobiet – Katarzyna Panejko−Wanat z UW (czas: 1:38:07). Puchary dla zwyciêzców mistrzostw ufundowali rektor UMK i prezydent Torunia.
(kin)