Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Spo¿ywanie jab³ek i ich przetworów zmniejsza ryzyko zawa³u serca, zmniejsza podatno¶æ na astmê, cukrzycê, oty³o¶æ, obni¿a zawarto¶æ cholesterolu we krwi. Substancje fitochemiczne zawarte w jab³kach wykazuj± aktywno¶æ przeciwnowotworow± i przeciwutleniaj±c±, co wi±¿e siê te¿ ze spowolnieniem procesu starzenia.

Mêtny lepszy

Piotr Kieraciñski

W po³owie stycznia prof. Jan Oszmiañski odebra³ rano telefon. Dziennikarka BBC dopytywa³a o zbawienny dla zdrowia wp³yw mêtnych soków jab³kowych. – Zapyta³em, sk±d wie, ¿e bada³em tê sprawê – wspomina uczony. – Odpowiedzia³a, ¿e z artyku³u w „Journal of the Science of Food and Agriculture”. By³em zaskoczony. Co prawda tekst z³o¿yli¶my w redakcji pó³tora roku wcze¶niej, ale nie mieli¶my informacji, ¿e zosta³ opublikowany. Rzeczywi¶cie, wówczas by³ ju¿ dostêpny w wersji internetowej. Na papierze artyku³ Studium porównawcze zawarto¶ci polifenoli i ich w³asno¶ci antyoksydacyjnych w mêtnych i klarownych sokach jab³kowych ukaza³ siê w nastêpnym miesi±cu. Autorami badañ, oprócz prof. Oszmiañskiego i jego wspó³pracownicy dr Anety Wojdy³o, byli tak¿e prof. Iwona Wawer i dr Micha³ Wolniak z Akademii Medycznej w Warszawie.

AMBIWALENCJA POLIFENOLI

Historia porównania klarownego i mêtnego soku jab³kowego wi±¿e siê ¶ci¶le z projektem badawczym zamawianym, który w latach 2003−06 realizowa³o w ca³ej Polsce kilkana¶cie zespo³ów. Projektem kierowa³ prof. W³odzimierz Grajek z Akademii Rolniczej w Poznaniu. Na realizacjê PBZ−KBN−094/P06/2003 Komitet Badañ Naukowych przeznaczy³ ponad 6,5 mln z³. Jego tytu³ to Weryfikacja zasad wytwarzania i wykorzystania ¿ywno¶ci bogatej w naturalne antyoksydanty pod wzglêdem jej dzia³ania prozdrowotnego. W ramach tych badañ, jako dzia³anie 24. zatytu³owane Optymalizacja i ocena procesu otrzymywania soków i przecierów jab³kowych, zespó³ prof. Oszmiañskiego we wroc³awskiej Akademii Rolniczej porówna³ w³asno¶ci klarownych i mêtnych soków jab³kowych. – Na rynku mieli¶my sporo tych pierwszych. Trudniej by³o o soki mêtne. Tylko jeden producent mia³ w ofercie zarówno sok klarowny, jak i mêtny – mówi uczony. To zadecydowa³o o wyborze materia³u do badañ.

Przez wiele lat jednym z g³ównych wrogów producentów ¿ywno¶ci by³y polifenole. To substancje, które wi±¿± bia³ko, a wiêc zmniejszaj± jego przyswajalno¶æ – to bardzo szkodzi³o producentom pasz. Dzi¶ wykorzystuje siê je w walce z... oty³o¶ci±. Polifenole maj± gorzkawy, cierpki posmak oraz tendencje do ciemnienia. Z tego powodu nie lubi± ich producenci przetworów owocowych, a szczególnie soków. Szukaj± sposobów pozbycia siê ich z produktu.

Tradycyjn± metod± produkcji soków jest wyciskanie. Proces trwa bardzo d³ugo – zazwyczaj ok. 90 minut. Polifenole ³atwo siê utleniaj±. Przyspieszenie utleniania podczas wyciskania soku u³atwia usuniêcie polifenoli. Utlenione bowiem s± nierozpuszczalne i ³atwo je wytr±ciæ z roztworu. W praktyce najlepszym surowcem na klarowne soki jest surowiec gorszej jako¶ci, poobijany, bo szybciej ulega utlenieniu. Okazuje siê jednak, ¿e soki klarowne maj± bardzo ma³o warto¶ci od¿ywczych i zdrowotnych. S± w du¿ej mierze pozbawione pektyn, witaminy C oraz... polifenoli, zw³aszcza tych najwa¿niejszych, aktywnych biologicznie flawonoidów. Do soku klarownego trafia tylko 5 proc. flawonoidów zawartych w surowcu, czyli jab³kach. Jest w nich jednak najcenniejszy z nich – procyjanidyn.

– Gdy trzydzie¶ci lat temu zacz±³em zajmowaæ siê polifenolami, bada³em g³ównie, jak pozbyæ siê ich z ¿ywno¶ci – wspomina prof. Oszmiañski. Nastawienie do tych substancji zmieni³o siê po pobycie w Stanach Zjednoczonych w 1989 r. – Wtedy zetkn±³em siê z w³a¶ciwo¶ciami przeciwutleniaj±cymi tych substancji. By³a to wówczas nowo¶æ. Co prawda tzw. grupa polifenolowa powsta³a ju¿ w 1972 r., jednak jeszcze pod koniec lat 80. XX wieku by³a stosunkowo nieliczna. Dzi¶, gdy doceniamy prozdrowotne w³a¶ciwo¶ci polifenoli, ta grupa liczy kilka tysiêcy naukowców. Podchodz± oni do polifenoli z entuzjazmem, widz±c w nich m.in. sposób na poprawê jako¶ci ¿ywno¶ci, a tym samym zdrowia i jako¶ci ¿ycia ludzi. – Niestety, producenci ¿ywno¶ci wci±¿ patrz± na nie z nieufno¶ci± – mówi prof. Oszmiañski. Podaje przyk³ad konferencji producentów soków w Krynicy w marcu tego roku (czyli ju¿ po og³oszeniu jego odkrycia): dwaj prelegenci mówili o skutecznym usuwaniu polifenoli z soków, natomiast on sam wyst±pi³ z referatem o prozdrowotnych w³asno¶ciach tych substancji, szczególnie aktywnych biologicznie flawonoidów.

£apacze wolnych rodników

Mamy dzi¶ na ¶wiecie ogromny, lawinowo narastaj±cy problem chorób cywilizacyjnych. Rak, cukrzyca, choroba wieñcowa zbieraj± ka¿dego roku ogromne ¿niwo. Jednym ze ¼róde³ tych chorób s± wolne rodniki. To pojedyncze atomy, np. tlenu, z niesparowanymi elektronami na zewnêtrznej orbicie. Gwa³townie poszukuj± one uzupe³nienia i ³atwo ³±cz± siê z innymi komórkami, uszkadzaj±c je. Wolne rodniki obwinia siê o powodowanie i potêgowanie ok. 60 chorób cywilizacyjnych. Prof. Oszmiañski przytacza opiniê naukowców, ¿e styl ¿ycia oraz dieta wp³ywaj± a¿ w ponad 50 proc. na stan zdrowia. W grê wchodzi te¿ ekonomia – badania wskazuj±, ¿e profilaktyka jest znacznie tañsza ni¿ leczenie. Uczony podaje jeszcze inne dane: profilaktyka przed³u¿a ¿ycie o 25 lat, leczenie – o 5 lat. A co do tego maj± polifenole? – £atwo wchodz± w reakcje, zatem – to one wy³apuj± wolne rodniki w organizmie – t³umaczy uczony.

Kiedy¶ naukowców zastanowi³ tzw. paradoks francuski. W rejonie Tuluzy, gdzie dieta jest bardzo t³usta, niemal nie wystêpuj± choroby wieñcowe. Naukowcy francuscy podjêli badania tej kwestii. Okazuje siê, ¿e jest to zas³ug± pitego w tamtych okolicach w du¿ej ilo¶ci czerwonego wina, które zawiera bardzo du¿o polifenoli i garbników. – Garbniki to takie szczotki, które wymiataj± z organizmu szkodliwe substancje – t³umaczy prof. Oszmiañski. Francuzi wykorzystali odkrycie prozdrowotnych w³asno¶ci polifenoli do promocji swojego wina.

Z problemem chorób serca i spowodowan± nimi du¿± ¶miertelno¶ci± mê¿czyzn boryka³a siê Finlandia. Okaza³o siê, ¿e jedn± z g³ównych przyczyn tego stanu s± z³e nawyki ¿ywieniowe spo³eczeñstwa. Postanowiono wykorzystaæ naturalny potencja³ Finlandii – jagody. To w³a¶nie ro¶liny jagodowe zawieraj± najwiêcej aktywnych biologicznie polifenoli i garbników. Potê¿na kampania promocyjna, dotycz±ca spo¿ywania owoców jagodowych i ich przetworów, przynios³a skutek w postaci trzykrotnego obni¿enia ¶miertelno¶ci mê¿czyzn z powodu choroby wieñcowej. – To s± argumenty dla nas, dla promocji flawonoidów – mówi prof. Oszmiañski.

JAB£KA PRZECIW CHOROBOM

Dlaczego jab³ka? – Jab³kami zajmujê siê od doktoratu – mówi prof. Oszmiañski. – S± to najpopularniejsze polskie owoce. Produkujemy ich oko³o 2 mln ton rocznie i spo¿ywamy zarówno w postaci owoców, jak te¿ ró¿nych przetworów, stosunkowo du¿o. Warto wiedzieæ, co jemy. Na dodatek jab³ka s± bardzo zdrowe. Spo¿ywanie tych owoców i ich przetworów zmniejsza ryzyko zawa³u serca, obni¿a podatno¶æ na astmê, cukrzycê, oty³o¶æ, obni¿a zawarto¶æ cholesterolu we krwi. Substancje fitochemiczne zawarte w jab³kach wykazuj± aktywno¶æ przeciwnowotworow± i przeciwutleniaj±c±, co wi±¿e siê te¿ ze spowolnieniem procesu starzenia.

Zespó³ z wroc³awskiej AR (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy) przebada³ dwa soki jab³kowe Tymbarku: jeden tradycyjny, klarowny oraz drugi – mêtny z antonówki. Okaza³o siê, ¿e sok z dodatkiem przecieru owocowego (mêtny) wykazuje trzykrotnie wiêksz± zdolno¶æ wymiatania wolnych rodników ABTS i piêciokrotnie wiêksz± rodników DPPH ni¿ sok klarowny. W badaniach stosowano do¶æ wyrafinowane metody, m.in. spektrometryczn± (AR Wroc³aw) i rezonansu magnetycznego (AM Warszawa). W produkcji soków klarownych u¿ywa siê bentonitu. To minera³, który nie tylko wi±¿e i usuwa metale ciê¿kie i ¶rodki ochrony ro¶lin, ale tak¿e bia³ka i polifenole. Dla porównania uczeni zbadali sok mêtny innej firmy. Okaza³o siê, ¿e zawiera on mniej polifenoli ni¿ klarowny sok Tymbarku. – Nie tylko mêtno¶æ jest wa¿na, ale tak¿e technologia produkcji i jako¶æ surowca – konkluduje uzyskane wyniki prof. Oszmiañski.

Nie wszystkie jab³ka nadaj± siê do produkcji mêtnych soków w tym samym stopniu. Np. antonówka, reneta czy gloster maj± szczególnie dobre w³asno¶ci. Oprócz tego, ¿e nale¿y stosowaæ odpowiednie gatunki owoców, surowiec musi byæ wysokiej jako¶ci i odpowiednio dojrza³y. Bardzo wa¿na jest te¿ technologia produkcji. Wyciskanie owoców nie jest dobr± metod± uzyskiwania soków mêtnych. Znacznie lepiej uzyskiwaæ je poprzez odwirowywanie z przecieru owocowego. Stosuje siê do tego celu dekantery. Proces otrzymywanie soku trwa kilkana¶cie sekund. Wymagane s± jednak specyficzne warunki. Najlepiej robiæ to w otoczeniu gazu obojêtnego po dodaniu kwasu askorbinowego. Alternatywnym zabezpieczeniem przed ciemnieniem mo¿e byæ dodanie odrobiny soku lub mi±¿szu z rabarbaru.

KRÓLOWA ZDROWIA

Min±³ prawie rok od ukazania siê publikacji prof. Oszmiañskiego. Spowodowa³a ona wówczas spore zainteresowanie prasy, najpierw ¶wiatowej, a potem polskiej – m.in. dziêki aktywnej dzia³alno¶ci rzecznika prasowego wroc³awskiej AR. Czy jednak zmieni³a nastawienie producentów i rynek soków w Polsce? Moim zdaniem, tak. Na pó³kach sklepowych pojawi³y siê od tamtej pory nowe produkty ze sporym udzia³em mi±¿szu oraz o krótkim terminie przydatno¶ci do spo¿ycia (czyli – nie konserwowanych). Maj± jedn± wadê – s± do¶æ drogie.

Prof. Oszmiañski porównuje spo¿ycie mêtnych soków w Polsce i innych krajach. U nas wci±¿ jest ono minimalne. W Niemczech stanowi ok. 25 proc. soków jab³kowych, w Japonii – 80 proc. Uczony mówi jednak, ¿e pod wzglêdem zawarto¶ci korzystnych dla zdrowia substancji soki nigdy nie dogoni± ca³ych owoców.

Dodaje te¿, ¿e choæ jab³ka s± bardzo zdrowe, to królow± w zakresie w³asno¶ci prozdrowotnych jest aronia. Prof. Oszmiañski nie jest jedynie naukowcem teoretykiem, zamkniêtym w laboratorium i g³osz±cym swoje tezy ex cathaedra. Jest zwolennikiem zdrowego trybu ¿ycia i sposobu od¿ywiania oraz zdecydowanym wrogiem nikotyny. Du¿± czê¶æ ¿ywno¶ci przygotowuje z owoców i warzyw wyhodowanych na w³asnej dzia³ce. Stanowcz± postawê antynikotynow± wykaza³, gdy jedna ze studentek, palaczka, zg³osi³a chêæ pisania pracy magisterskiej pod jego kierunkiem. Warunkiem postawionym przez prof. Oszmiañskiego by³o rzucenie palenia. Pracê magistersk± napisa³a, obroni³a i podziêkowa³a, ¿e przy okazji pozby³a siê na³ogu.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje