Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Pragniemy s³u¿yæ nie tylko spo³eczno¶ci akademickiej i naukowej, ale równie¿ spo³eczeñstwu, które oczekuje od nas aktywnego uczestnictwa w dynamicznych przemianach kraju, wkomponowanych w procesy dokonuj±ce siê w skali regionalnej i globalnej.

25 LAT RADY G£ÓWNEJ

Jerzy B³a¿ejowski

1 grudnia 2007 roku minê³o 25 lat dzia³alno¶ci Rady G³ównej Szkolnictwa Wy¿szego, wcze¶niej Rady G³ównej Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego, odrodzonej na mocy ustawy z 4 maja 1982 o szkolnictwie wy¿szym. Jubileusz jest okazj± do siêgniêcia w historiê oraz zachêt± do refleksji nad przesz³o¶ci±, tera¼niejszo¶ci± i przysz³o¶ci±. W artykule Rada G³ówna wczoraj, dzi¶ i jutro („Forum Akademickie” 11/2005) przedstawi³em uwarunkowania funkcjonowania rady w kontek¶cie historycznym. Niniejsze opracowanie dotyczy g³ównie okresu zwi±zanego z jubileuszem, z którym identyfikuje siê obecna Rada G³ówna Szkolnictwa Wy¿szego.

na tle historycznym

W okresie II Rzeczpospolitej nie by³o instytucji przedstawicielskiej szkolnictwa wy¿szego czy nauki. Liczba szkó³ wy¿szych – wymienionych z nazwy w ustawach o szko³ach akademickich z 1920 i 1933 roku – by³a niewielka. Stanowi³y one odrêbne byty w wa¿nych o¶rodkach gospodarczych i kulturalnych przedwojennej Polski.

Odrodzeniu siê szkolnictwa wy¿szego po II wojnie ¶wiatowej towarzyszy³o utworzenie Rady Szkó³ Wy¿szych na podstawie dekretu, a pó¼niej ustawy z 1946 roku. W rok pó¼niej pojawi³ siê kolejny dekret o organizacji nauki i szkolnictwa wy¿szego, na podstawie którego powsta³a Rada G³ówna do spraw Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego. Kolejna zmiana nast±pi³a wraz z ustaw± z 1951 roku o szkolnictwie wy¿szym i o pracownikach nauki, która ustanawia³a Radê G³ówn± Szkolnictwa Wy¿szego. Rada dzia³a³a do 1958 roku, tj. do uchwalenia ustawy o szkolnictwie wy¿szym obowi±zuj±cej do 1982 roku.

Istniej±ce w latach 1946−1958 rady funkcjonowa³y w ró¿nych liczbowo sk³adach. Przewodnicz±cymi byli odpowiedni ministrowie lub osoby mianowane przez ówczesne w³adze, podobnie jak cz³onkowie. By³y to instytucje doradcze, zawsze zale¿ne politycznie. W ustawowym umocowaniu Rady G³ównej Szkolnictwa Wy¿szego istniej±cej w latach 1952−58 odnale¼æ mo¿na wiele podobieñstw do aktualnego umocowania. Wobec ówczesnych realiów politycznych znaczenie przepisów ustawowych by³o jednak znacz±co odmienne ni¿ obecnie. Inne te¿ by³y mo¿liwo¶ci dzia³ania rady. Trudno dzi¶ oceniæ, jak± rolê odegra³y RGSW i wcze¶niejsze rady w edukacji akademickiej wczesnych lat powojennych. Udzia³ przedstawicieli szkolnictwa wy¿szego z pewno¶ci± rzutowa³ na pó¼niejsze losy i pozycjê szkolnictwa wy¿szego i nauki w Polsce.

po odrodzeniu

Ustawa z 4 maja 1982 ustanawia³a Radê G³ówn± Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego jako wybieralny organ przedstawicielski szkolnictwa wy¿szego, posiadaj±cy uprawnienia stanowi±ce i opiniodawcze. Rada w 70−osobowym sk³adzie rozpoczê³a pierwsz± trzyletni± kadencjê 1 grudnia 1982. Wybór cz³onków przewidziany by³ w trybie dwustopniowym – przez elektorów – wed³ug zasad ustalonych w regulaminie wyborczym uchwalonym przez radê. Rada dzia³a³a – zgodnie z uchwalonym przez siebie regulaminem – w pe³nym sk³adzie, wzglêdnie przez w pe³ni obieralne organy: prezydium i przewodnicz±cego. Posiada³a znacz±ce uprawnienia stanowi±ce. Rozstrzyga³a m.in. w sprawach: g³ównych kierunków badañ, kszta³cenia akademickiego i rozwoju kadr naukowych, kierunków rozwoju nauki i szkolnictwa wy¿szego oraz przyznawania uprawnieñ do nadawania stopni naukowych. Okre¶la³a nazwy kierunków studiów oraz warunki kszta³cenia na poziomie wy¿szym. Opiniowa³a ponadto zasady opracowywania planów studiów i ramowych programów nauczania, zasady i limity przyjêæ na studia, zasady finansowania badañ i rozdzia³u ¶rodków bud¿etowych miêdzy uczelnie, wnioski o zmianê struktury organizacyjnej uczelni, zasady wspó³pracy uczelni z zagranic± oraz akty normatywne dotycz±ce obszaru nauki i szkolnictwa wy¿szego.

Ustawa z 1982 roku zosta³a znowelizowana 11 wrze¶nia 1985. Cz³onków rady II i III kadencji wybiera³y senaty pojedynczych uczelni lub grup uczelni. Minister nauki i szkolnictwa wy¿szego przedstawia³ wybrane osoby prezesowi Rady Ministrów, a ten dokonywa³ powo³ania na cz³onków rady. Minister móg³ odmówiæ przedstawienia wybranej osoby premierowi, je¶li przemawia³ za tym wa¿ny interes spo³eczny. Wówczas dokonywany by³ ponowny wybór. Je¶li to nie nast±pi³o, premier powo³ywa³ do grona cz³onków rady osobê wskazan± przez ministra. Ustawowymi organami rady byli przewodnicz±cy i prezydium, którego sk³ad okre¶la³ regulamin.Rada dzia³a³a na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu. Usytuowanie RGNiSW w ustawie znowelizowanej i pierwotnej by³o podobne. Po nowelizacji ograniczeniu uleg³y jej uprawnienia. M.in. nazwy kierunków studiów okre¶la³ minister po zasiêgniêciu opinii rady. Rada tylko opiniowa³a wnioski uczelni o uprawnienia do nadawania stopni naukowych, a nie przyznawa³a tych uprawnieñ.

Ustawa o szkolnictwie wy¿szym z 12 wrze¶nia 1990 roku oddzieli³a sprawy nauki od spraw szkolnictwa wy¿szego i ustanowi³a Radê G³ówn± Szkolnictwa Wy¿szego. Rada sta³a siê w pe³ni autonomicznym i obieralnym organem przedstawicielskim szkolnictwa wy¿szego, wspó³dzia³aj±cym z ministrem edukacji narodowej i innymi organami pañstwowymi w zakresie szkolnictwa wy¿szego i nauki. Liczy³a 50 cz³onków, a jej kadencja trwa³a 3 lata i rozpoczyna³a siê 1 grudnia (rada IV kadencji rozpoczê³a funkcjonowanie 1 stycznia 1991).

Zgodnie z ustaw± rada, na wniosek ministra lub z w³asnej inicjatywy, okre¶la³a: warunki, jakim powinna odpowiadaæ uczelnia, aby utworzyæ i prowadziæ kierunek studiów, nazwy kierunków studiów, minimalne wymagania programowe na poszczególnych kierunkach studiów, warunki, jakim powinna odpowiadaæ uczelnia, aby nadawaæ tytu³y zawodowe oraz kryteria kadrowe zwi±zane z prawem do prowadzenia studiów i finansowaniem uczelni. Rada by³a instytucj± wskazuj±c± kierunki rozwoju szkolnictwa wy¿szego, badañ naukowych oraz kszta³cenia kadr. Opiniowa³a kryteria przyznawania uczelniom dotacji z bud¿etu pañstwa, projekty aktów normatywnych dotycz±cych szkolnictwa wy¿szego, nadawania stopni naukowych i nauki, a tak¿e projekty umów miêdzynarodowych dotycz±cych równowa¿no¶ci wykszta³cenia.

Najg³êbsze zmiany wielokrotnie nowelizowanej ustawy o szkolnictwie wy¿szym z 1990 roku mia³y miejsce 17 sierpnia 2001. Ogranicza³y one liczebno¶æ rady do 30 osób i ca³kowicie odbiera³y jej uprawnienia stanowi±ce. Po nowelizacji rada pozosta³a w pe³ni wybieralnym organem przedstawicielskim szkolnictwa wy¿szego wspó³dzia³aj±cym z ministrem w³a¶ciwym do spraw szkolnictwa wy¿szego oraz innymi organami w³adzy publicznej w ustalaniu polityki edukacyjnej pañstwa. Dzia³alno¶æ rady skupia³a siê na wyra¿aniu opinii i przedstawianiu wniosków we wszystkich sprawach dotycz±cych szkolnictwa wy¿szego i nauki oraz w sprawach przedstawionych przez ministra w³a¶ciwego do spraw szkolnictwa wy¿szego, a tak¿e inne organy w³adzy publicznej. Dzia³alno¶ci± rady by³o m.in. objête opiniowanie aktów prawnych dotycz±cych: szkolnictwa wy¿szego i nauki, promocji nauki polskiej za granic±, bud¿etu pañstwa w czê¶ci dotycz±cej szkolnictwa wy¿szego oraz zasad przyznawania uczelniom dotacji z bud¿etu pañstwa. W znowelizowanej ustawie ustalono, ¿e trzyletnie kadencje rady bêd± siê rozpoczyna³y 1 stycznia, i ¿e VII kadencja zakoñczy siê 31 grudnia 2002.

Uchwalona 27 lipca 2005 ustawa Prawo o szkolnictwie wy¿szym, aktualnie obowi±zuj±ca, mocuje Radê G³ówn± Szkolnictwa Wy¿szego, podobnie jak wcze¶niejsze ustawy, jako wybieralny organ przedstawicielski szkolnictwa wy¿szego. Rada wspó³dzia³a z ministrem w³a¶ciwym do spraw szkolnictwa wy¿szego oraz innymi organami w³adzy i administracji publicznej w ustalaniu polityki edukacyjnej pañstwa. Do obszarów aktywno¶ci rady, które zosta³y zdefiniowane podobnie jak w znowelizowanej w 2001 roku ustawie o szkolnictwie wy¿szym, dosz³y nowe, a mianowicie przedstawianie ministrowi propozycji nazw kierunków studiów oraz standardów kszta³cenia. Szereg dalszych kompetencji rady wynika z innych ustaw lub regulacji prawnych obszaru szkolnictwa wy¿szego i nauki. Zgodnie z ustaw± z 2005 roku, kadencje rady s± czteroletnie i rozpoczynaj± siê 1 stycznia. Rada IX kadencji, która rozpoczê³a funkcjonowanie 1 stycznia 2006, liczy 33 osoby: 21 nauczycieli akademickich posiadaj±cych tytu³ profesora lub stopieñ doktora habilitowanego, 6 nauczycieli akademickich maj±cych stopieñ doktora, 2 doktorantów i 4 studentów.

W minionym 25−leciu przyjê³o siê numerowanie kadencji rady, które przypada³y – jak pokazuje tabela – na okre¶lone przedzia³y czasowe. Pierwotna nazwa rady uleg³a zmianie poczynaj±c od IV kadencji. Sze¶ciu przewodnicz±cych s³u¿y³o radzie i spo³eczno¶ci akademickiej w okresie historycznych przemian w naszym kraju.

Siedziba rady mie¶ci³a siê zawsze w Warszawie – pocz±tkowo, w I i II kadencji, przy ulicy Miodowej. W okresie III–IX kadencji siedziba by³a w budynku Ministerstwa Edukacji przy al. J.Ch. Szucha (wcze¶niej I Armii Wojska Polskiego). W trakcie IX kadencji siedziba zosta³a przeniesiona do budynku Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego przy ul. Wspólnej 1/3.

Biurem Rady G³ównej kierowali kolejno: Stefan Nawrocki (I–VI kadencja), Halina Grabiec−Polakiewicz (VI−IX kadencja) oraz aktualnie Hanka Matuszak.

Znaczenie i perspektywy

Od momentu odrodzenia w 1982 roku rada by³a wa¿n± instytucj± szkolnictwa wy¿szego, a wcze¶niej równie¿ nauki. W pocz±tkowym okresie posiada³a istotne uprawnienia stanowi±ce, jednak po uchwaleniu Konstytucji RP uprawnienia te, wraz z nowelizacj± ustawy o szkolnictwie wy¿szym w 2001 roku, zosta³y przypisane ministrowi odpowiedniemu do spraw szkolnictwa wy¿szego. Wraz z nowelizacj± ustanowiona zosta³a Pañstwowa Komisja Akredytacyjna, druga obok rady instytucja wpisana do ustawy o szkolnictwie wy¿szym. PKA, która rozpoczê³a dzia³alno¶æ 1 stycznia 2002, przejê³a wiele spraw, którymi zajmowa³a siê wcze¶niej rada. Przede wszystkim zobowi±zania zwi±zane z ocen± (akredytacj±) dynamicznie rozwijaj±cego siê szkolnictwa wy¿szego, g³ównie niepublicznego. Rada stanê³a wiêc przed problemem zdefiniowania swojego miejsca i roli w systemie szkolnictwa wy¿szego, szczególnie, ¿e ustawa Prawo o szkolnictwie wy¿szym z 2005 roku wprowadza³a kolejne dwie instytucje: Konferencjê Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich oraz Konferencjê Rektorów Zawodowych Szkó³ Polskich. Dzi¶ rada aktywnie uczestniczy w kreowaniu polityki edukacyjnej pañstwa. Przedstawia ministrowi propozycje nazw kierunków studiów i standardów kszta³cenia. Proponuje rozwi±zania w zakresie regulacji prawnych dotycz±cych szkolnictwa wy¿szego, a niekiedy nauki. Opiniuje projekty aktów prawnych i innych dokumentów przygotowanych przez ministrów odpowiedzialnych za sprawy szkolnictwa wy¿szego i nauki. Dba o jako¶æ prawa w szkolnictwie wy¿szym, nauce i kulturze – równie¿ europejskiego.

W planach na najbli¿sze lata priorytet bêdzie mia³o sformu³owanie, przy wspó³udziale ca³ego ¶rodowiska akademickiego, wizji rozwoju szkolnictwa wy¿szego w naszym kraju. Podejmiemy siê opracowania i przedstawienia ministrowi propozycji Krajowej Struktury Kwalifikacji szkolnictwa wy¿szego. Bêdziemy szeroko uczestniczyli w ¿yciu publicznym jako instytucja w pe³ni obieralna i autonomiczna, a wiêc mog±ca pe³niæ rolê partnera spo³ecznego dla instytucji pañstwowych, regionalnych czy lokalnych. Swoj± aktywno¶æ rada pragnie rozwijaæ we wspó³pracy z innymi instytucjami szkolnictwa wy¿szego i nauki: Centraln± Komisj± do spraw Stopni i Tytu³ów, PKA, Polsk± Akademi± Nauk, Polsk± Akademi± Umiejêtno¶ci, Rad± Nauki i Rad± G³ówn± Jednostek Badawczo−Rozwojowych oraz instytucjami akademickimi: KRASP, KRZaSP i Fundacj± Rektorów Polskich. Rada pragnie dobrze wype³niaæ swoj± misjê jako pierwsza ustanowiona ustawowo instytucja ogólnokrajowa szkolnictwa wy¿szego i nauki oraz jako do¶wiadczony partner dysponuj±cy g³êbok± wiedz± o ¶rodowisku akademickim i naukowym w naszym kraju. Poprzez swoj± dzia³alno¶æ pragniemy s³u¿yæ nie tylko spo³eczno¶ci akademickiej i naukowej, ale równie¿ spo³eczeñstwu, które oczekuje od nas aktywnego uczestnictwa w dynamicznych przemianach kraju, wkomponowanych w procesy dokonuj±ce siê w skali regionalnej i globalnej. Bêdziemy mogli nasze zamierzenia realizowaæ przy konstruktywnym i ¿yczliwym wsparciu naszej dzia³alno¶ci.

Prof. dr hab. Jerzy B³a¿ejowski, chemik, kierownik Katedry Chemii Fizycznej na Wydziale Chemii Uniwersytetu Gdañskiego, pe³ni funkcjê przewodnicz±cego Rady G³ównej Szkolnictwa Wy¿szego.
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje