Dwa tygodnie temu otrzymaam od mojej krewnej, prof. dr Anny Czekanowskiej−Kukliskiej, zapis wywiadu udzielonego pani redaktor Magdalenie Bajer na temat rodziny Czekanowskich – do publikowanego przez Pastwa cyklu „Rody uczone”. W publikacji tej zosta wymieniony mj dziadek Stanisaw Czekanowski, starszy brat Jana, antropologa.
Niestety, informacje dotyczce St. Czekanowskiego wymagaj sprostowa.
St. Cz. nie studiowa rolnictwa w Dorpacie. Studiowa tam pocztkowo prawo, a nastpnie nauki przyrodnicze (praca dyplomowa z botaniki). Rolnictwo studiowa jako wolny suchacz w Halle oraz w Krakowie w UJ.
St. Cz. nie by „wielkim masonem”, nie dziaa we wadzach i nie peni adnej funkcji. Biogram znajduje si w ksice Ludwika Hassa „Masoneria Polska XX wieku, losy, loe, ludzie” (str. 181).
Towarzystwo Kredytowe Ziemiaskie – powinno by Ziemskie. Nastpnych sprostowa dokonuj na podstawie pamitnikw mego dziadka St. Cz. zatytuowanych „Roczniki dugiego ywota mego”, zakupionych przez Ossolineum we Wrocawiu (dziewi woluminw maszynopisu, okoo 1950 stron). Mikrofilmy znajduj si w Bibliotece Narodowej w Warszawie. Kopie maszynopisu autora s w moim posiadaniu.
Informacja o lokaju podajcym kakao w Dorpacie jest nieprawdziwa. W zaprzyjanionej ze St. Cz. i wspomagajcej si grupie 45 studentw byo tylko 10 ziemian, stoowali si oni w jadodajni i prowadzili oszczdny tryb ycia (cz II pamitnikw, zatytuowana „Beztroskie lata uniwersyteckie 1888−1894”).
Nie jest prawd, e St. Cz. namawia swoich fornali do wspomagania rewolucji rosyjskiej w 1917 r., jak rwnie to, i jeden z fornali mia by pomocny w staraniach o uwolnienie szwagra St. Cz. – Jana Ostromckiego z wizienia w Moskwie.
Ani Feliks Kon (prawidowa pisownia nazwiska), ani Feliks Dzieryski nie byli kolegami szkolnymi St. Cz. Dzieryskiego (modszy o 9 lat) dziadek mj nigdy nie spotka, natomiast starszego o 4 lata F. Kona pozna w ostatnich latach XIX wieku w domu ekonomisty Zygmunta Heringa, a nastpnie w latach 1904−1905 widywa w redakcji „Ogniwa”. Wydawca „Ogniwa”, ziemianin−socjalista Leon Niemyski, przyjani si ze St. Cz.
W 1906 r., na prob L. Niemyskiego, powozem dziadka wywieziono F. Kona do Piaseczna (by zagroony i musia opuci Warszaw).
To umwiony przez L. Niemyskiego robotnik z yrardowa o nazwisku Kozak (a nie fornal dziadka), wynagrodzony przez St. Cz., dostarczy w Moskwie F. Konowi list dziadka z prob o zwolnienie J. Ostromckiego (cz I pamitnikw, str. 35).
W drugiej czci pamitnikw na s. 33 St. Cz. pisze: „ja cae ycie moje chodziem swoj drog eklektyka nie nalec do adnej partii poza wczesnym ZMP zwanym ZETEM”.
Dziadek mj ca energi powica pracy spoecznej i zawodowej. Tylko cz dziaalnoci St. Cz. wymieniona jest w „Dziennikach” Marii Dbrowskiej (biogram, tom I, strony 254, 255).
Bd bardzo wdziczna za zamieszczenie moich sprostowa i wyjanie.
Z wyrazami szacunku