Podobno to ju przesdzone, e uniwersytet ma by firm dostarczajc usugi dla ludnoci. Czytam o tym z jednej strony u pragmatycznych ekonomistw, z drugiej – u filozofw postmodernistycznych, wic musi to by prawda! Ale skoro tak, to bardzo bym prosi, eby najpierw jako usugi dla ludnoci potraktowa kilka innych dziedzin.
Na przykad lecznictwo. Dobrze by si stao, gdyby lekarz i pielgniarka tak wanie rozumieli swoje zadanie i byli do niego przygotowani. Gdyby kto ich nauczy, jak si postpuje z klientem. Dobrze te, by organizatorzy ochrony zdrowia zaczli j wreszcie organizowa.
Klient paci nie tylko z portmonetki, gdy przychodzi do prywatnego gabinetu. Paci 7,5 proc. swoich dochodw za lecznictwo pastwowe: za aparatur, do ktrej odmawia mu si w czasie leczenia dostpu, za pace personelu, ktry nie tylko nie chce, ale i nie umie zaj si pacjentem. Ale paci te za zbyt wysokie pensje organizatorw systemu leczenia, a to ju pienidze zupenie zmarnowane. Nie potrafi oni rozwiza tak prostej kwestii, jak kolejki pod gabinetami! Zdaje si, e tego problemu nawet nie dostrzegaj. Przy tym, jeli wyznacza si termin wizyty u specjalisty za kilka miesicy, a termin diagnozy na specjalistycznym sprzcie za rok, to de facto jest to odmowa leczenia. Bierze si pienidze i odmawia wykonania usugi.
Zanim zaczniemy uwaa uniwersytet za placwk dla klientw, dobrze by si stao, gdyby zostaa tak potraktowana obsuga prawna polskiego obywatela. Nie, nie ta prywatna, jak np. notariusze, ktrzy ka sobie wprawdzie paci monstrualne pienidze, ale za to s w stanie dostosowa si do oczekiwa i w czym pomc. Mowa o obsudze pastwowej, o sdziach, prokuratorach i pozostaym personelu, nieprzygotowanym w najmniejszym stopniu do obsugi spoeczestwa, nieprzyuczonym do podmiotowo−podmiotowego kontaktu z czowiekiem. Kady, kto by kiedy w sdzie, wie, o czym mwi. Zanim wykadowca uniwersytecki zacznie by traktowany jak dostawca usug, chciabym liczy na usugi prawnikw o podstawowym choby poziomie.
Nie wiem, czy spoeczestwo oczekuje od uniwersytetu „obsugi” – jak w sklepie czy w restauracji. Myl, e traktuje ono uczelni raczej tak, jak instytucj kultury, np. teatr. Przychodzimy do niego, by odkry tajemnic, przey wzruszenie, dowiedzie si czego o sobie. I zobaczmy, do teatru wci jeszcze ludzie chodz ubrani odwitnie.