W swoim cyklu „Z Archiwum Nieuczciwo¶ci Naukowej” przedstawiam jedynie w³asne pogl±dy i opinie oparte na faktach, ustalonych najczê¶ciej na podstawie dokumentów urzêdowych. Fakty podane w artykule Klonowanie s³abeuszy. Fabryka stopni pochodz± z dokumentów Biura Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytu³ów, które jako dziennikarz uzyska³em na podstawie ustawy o dostêpie do informacji publicznej. Z prof. Krzysztofem Jajug± nie mia³em w tej sprawie ¿adnego kontaktu, a dowiedzia³em siê o niej z interpelacji poselskiej.
Kontrole CK stwierdzi³y, ¿e Instytut Badawczo−Rozwojowy Orgmasz nie spe³nia³ ustawowych wymogów stawianych jednostkom organizacyjnym ubiegaj±cym siê o uprawnienia do nadawania stopni naukowych. Przyczyn± cofniêcia uprawnieñ by³y: niski poziom naukowy, brak w³asnej kadry naukowej oraz nieprzestrzeganie procedury przeprowadzonych przewodów o nadanie stopni naukowych.
Zdaniem CK, w swojej dzia³alno¶ci Orgmasz zajmuje siê jedynie nadawaniem stopni naukowych, co jest de facto dzia³alno¶ci± gospodarcz±. Do takiego samego wniosku doszed³ Urz±d Skarbowy, który na³o¿y³ na instytut obowi±zek odprowadzania 22 proc. podatku VAT (patrz: wyrok WSA w tej sprawie z 10 czerwca 2008, sygn. III SA/Wa 576/08).
Twierdzenia, ¿e Orgmasz gwarantuje najwy¿sze standardy wykonywania prac naukowo−badawczych oraz ¿e kandydaci na doktorów, docentów i profesorów maj± dostêp do najwybitniejszych specjalistów, nie znajduje merytorycznego uzasadnienia.
W opinii CK, „zwi±zek samodzielnych pracowników naukowych wchodz±cy do tzw. minimum kadrowego Instytutu Orgmasz jest osobliwy, niespotykany w innych placówkach naukowych i nie gwarantuje mo¿liwo¶ci zaanga¿owania wymaganego w g³ównym miejscu zatrudnienia. Wszyscy (b±d¼ prawie wszyscy) pracownicy wchodz±cy w sk³ad minimum kadrowego maj± jeszcze poza instytutem, dodatkowe miejsca pracy, gdzie kieruj± zak³adami, katedrami czy innymi jednostkami, tam prowadz±c badania i zajêcia dydaktyczne i bêd±c cz³onkami rad naukowych. Ich zaanga¿owanie w Instytucie Orgmasz koncentruje siê wy³±cznie na uczestniczeniu w posiedzeniach Rady Naukowej zatwierdzaj±cej stopnie naukowe doktora, doktora habilitowanego oraz profesora”. Dlatego, wed³ug CK, dotychczasowe dzia³anie instytutu mo¿na w pe³ni uznaæ za prowadzone z ra¿±cym naruszeniem prawa i na szkodê interesu publicznego.
Na podstawie tych ustaleñ Prezydium CK 24 wrze¶nia 2007 r. cofnê³o Orgmaszowi prawo do nadawania stopni naukowych. Decyzja ta nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego S±du Administracyjnego z 15 grudnia 2008 zosta³a uchylona i zwrócona do ponownego rozpatrzenia.
Centralna Komisja 18 lutego br. z³o¿y³a skargê kasacyjn± od tego wyroku do Naczelnego S±du Administracyjnego. W skardze tej wskazano szereg wewnêtrznych sprzeczno¶ci w uzasadnieniu wyroku i ra¿±ce naruszenie przepisów prawa materialnego. Podkre¶lono te¿, ¿e jakoby zarzucone decyzji CK przez WSA „ra¿±ce naruszenie przepisów postêpowania, które mia³o istotny wp³yw na wynik sprawy”, nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wynik kasacji bêdzie znany za kilka miesiêcy… i wtedy sprawie po¶wiêcê wiêcej miejsca.
Z podziwem przeczyta³em Pana peany na temat twórczo¶ci naukowej i dorobku Instytutu Orgmasz, w którym przed dwoma laty mia³em zaszczyt go¶ciæ z wyk³adem o nierzetelno¶ci naukowej w ekonomii i zarz±dzaniu. Skomentujê to tylko tak, ¿e w swoim ¿yciu dot±d nie spotka³em kierowcy, który by stwierdzi³, ¿e nie umie prowadziæ, chirurga, który by o¶wiadczy³, ¿e nie umie operowaæ oraz naukowca, który by utrzymywa³, ¿e nie ma osi±gniêæ.