Wtoku wieloletniej obserwacji uczestniczcej rodowiska akademickiego natknem si na przypadki zachowa, ktre –ze wzgldu na podobiestwo symptomw iskutkw –zdaj si wyczerpywa znamiona dolegliwoci systemowej. Mam na myli tych pracownikw naukowo−dydaktycznych, ktrych wspln cech jest psychiczna (anie intelektualna) niemono ukoczenia rozpocztych prac badawczych itekstw przewidzianych do druku.
Zwasnych obserwacji iinformacji z„drugiej rki” wynika, e osobnicy dotknici t dolegliwoci wykazuj na og wyszy poziom inteligencji ierudycji ni przecitni ciuacze dorobku na stopnie itytu naukowy. Ich wewntrzny przymus uporczywego doskonalenia swego dziea –mimo intelektualnego potencjau –utrudnia im nie tylko karier naukow, ale take, jak kade marnotrawstwo, jest szkodliwy spoecznie.
Cho analogia taka moe si wyda kuriozalna, opisana przypado kojarzy mi si zanoreksj. Ich wspln cech jest patologiczny perfekcjonizm odnoszcy si do wytworw wasnego umysu wpierwszym przypadku iksztatw wasnego ciaa –wdrugim. Osoby takie s cakowicie guche na jakkolwiek perswazj oraz le znosz wszelk krytyk. Potrafi natomiast doskonale racjonalizowa swoje postpowanie. Znam pracownika naukowego, ktry piszc kilkadziesit lat jedn ksik przekonywa mnie, e nie moe jej skoczy, poniewa stale ukazuj si nowe teksty na ten temat wymagajce uwzgldnienia. Mj argument, e wwietle wspczesnych moliwoci natychmiastowego dostpu do wiatowych zasobw informacji nigdy swego dziea nie dokoczy, uzna za zoliwo. Inny znajomy, wietny erudyta iceniony wykadowca filozofii, nie potrafi do emerytury obroni wci wietnie zapowiadajcej si rozprawy doktorskiej.
Tak jak lk przed otyoci uanorektyczek prowadzi niekiedy do mierci godowej, tak lk przed pominiciem jakiego rda wpracy naukowej moe doprowadzi do mierci zawodowej.
Nie wiem, czy niepohamowana potrzeba doskonalenia wnieskoczono rozpocztych artykuw lub ksiek jest naukowo rozpoznana. Jeeli tak, to wiedza na ten temat zasuguje na upowszechnienie. Jeeli nie, to problem ten winien sta si przedmiotem bada psychologiczno−psychiatrycznych zewentualnym wykorzystaniem dorobku naukowego wrozpoznawaniu ileczeniu anoreksji.