Kilka dni temu spotkaem dawno niewidzianego znajomego redaktoraM.Nietg mia min, ana moje indagacje –do natarczywe, przyznaj –odpowiada pswkami. Wpierwszym odruchu chciaem si szybko poegna, bo jako mizantrop wiem, co znaczy niech do wymuszonych kontaktw –zwaszcza, gdy wok mrz a trzeszczy –ale zaniepokojony niezwyczajnym stanem jego ducha (mam go za umiarkowanego optymist irozsdnego pragmatyka) postanowiem jednak przyj mu zkoleesk pomoc. Przyfiliance gorcej, wonnej kawy troszk odtaja izlekka si otworzy.
„ycie stao si trudne do zniesienia” –powiedzia. Nieoczekiwanie dla siebie okaza si przeraajco naiwny, bo nie tylko zaufa gromadzie drobnych cwaniaczkw (od lat, jako zdeklarowanemu zwolennikowi spoeczestwa obywatelskiego, le mu na sercu problemy lokalnej wsplnoty), ale te wygupi si namawiajc innych do okazania im poparcia. Ana domiar zego obrazi najbliszych przyjaci, ktrzy tumaczyli mu, jak dalece si omyli inie ulegli jego argumentom. „Nie podejrzewaem siebie otak pych, maostkowo izalepienie –mwi. Nie bardzo wiem, co robi, by odzyska szacunek do siebie”.
Nie jestem dobry wpodtrzymywaniu na duchu, ale c byo robi... Przede wszystkim poczuem ulg, e nie chodzi orodzinM.Zon idziemi wszystko ukada si pomylnie, cho oczywicie ciko znosz jego chandr. Zatem najwaniejsi s teraz przyjaciele, stwierdziem. Trzeba bdzie przygi karku iuy wiedzy tajemnej. Jest takie magiczne swko „przepraszam”. To na pocztek. Potem, oczywicie, naley przyzna si do bdu. Jeeli przyja jest szczera, to powinno wystarczy. Awprzypadku pieniaczy zrady dzielnicy nie pozostaje nic innego, jak zastosowa demokratyczne procedury. Najpniej po zakoczeniu kadencji. Rodzina iprzyjaciele –ja te, bo nieskromnie zaliczam si do ich grona –na pewno wtym pomog.
Apotem znieskrywan satysfakcj patrzyem, jak „pryskaj nieczue lody” iwygadzaj si rysy twarzy redaktora. Ju na ulicy ucisnlimy sobie rce iwtedy po raz pierwszy tej zimy poczuem, e przecie iona kiedy si skoczy.