Zwielkim wstydem izaenowaniem przeczytaem artyku dr. Marka Wroskiego Koniec sowackiego eldorado („FA” nr 3/2010). Jestem jego negatywnym bohaterem, chciabym wic odnie si do kilku zdarze iwtkw majcych due znaczenie wzaistnieniu caej tej sprawy.
Nie jest mi atwo otym pisa, zwaszcza gdy wiem, e popeniem powane uchybienie iprzez brak krytycyzmu naraziem sam siebie na powane konsekwencje. Jednak doszedem do przekonania, e obojtne przejcie nad tym problemem nie zaatwi sprawy.
Chciabym ztego miejsca przeprosi moje rodowisko naukowe, przyjaci, znajomych itych, ktrzy mnie wspierali wwysikach iosigniciach naukowych. Dzisiaj wstydz si autoplagiatu itego, co zrobiem. Mj presti zosta znacznie zniszczony iwiem, e jest wiele niekorzystnych komentarzy dotyczcych mojej osoby.
Musz to wszystko jako przey. Mam nadziej, e publiczne wyznanie winy nie przyniesie mi ujmy, pozwoli zamkn t bolesn spraw ida mi szans na kontynuowanie pracy naukowej owysokiej jakoci.
Tylko jak wytumaczy to zdarzenie, kiedy dzisiaj sam nie zgadzam si ztym, co zrobiem? Zadaj sobie pytanie: jak mogem da si wmanewrowa wtak nieostrone iniewaciwe postpowanie? Miaem przecie gotow, wydrukowan prac habilitacyjn na owiele wyszym poziomie ito zniej mogem skorzysta. Jednak posuchaem sugestii, by uy lekko zmodyfikowanej wasnej pracy magisterskiej. Profesor Wojciech S., mj „mentor”, rozmwca iporednik wzaatwianiu przewodu habilitacyjnego na Sowacji, twierdzi, e przygotowana przeze mnie praca habilitacyjna jest „za trudna iza obszerna” (250 stron) dla sowackich naukowcw, moe wic nie by przyjta. Profesor powtarza mi take, e jako pastor protestancki, ze wzgldu na panujce ukady, wPolsce nigdy nie zrobi habilitacji. On za moe mi wtym pomc, szczeglnie e zna stosunki na Sowacji, gdzie zreszt sam si habilitowa. Pracowa jako profesor filozofii wRuomberku. Nalega na mnie, aby szybko przygotowywa wszelkie dokumenty, poprzestawia tekst pracy magisterskiej idopisa jeszcze do tego okoo 40 stron. Wykonaem wic zalecenia profesora ioddaem prac do druku.
Dzisiaj nie mog uwierzy, e taki tekst mogem posa na Katolicki Uniwersytet wRuomberku na Wydzia Teologiczny wKoszycach. Gorco przepraszam sowackich kolegw! Jak mogem co takiego zaakceptowa? Przecie byem prorektorem ds. studenckich idbaem owaciwe relacje, etyk imoralno wrd studentw.
Poprostu przekona mnie „autorytet” prof. S.iuwierzyem, e tak si zaatwia habilitacje... Inna sprawa –ito naley podkreli –zaleao mi na zrobieniu habilitacji. Jako pracownik naukowy iprorektor WSTH nigdy nie zarabiaem wicej ni 1700z netto, bowiem zatrudniony byem na etacie pastoralnym! Mam rodzin i, jak na razie, mieszkanie subowe. Zajmuj si histori staroytn imiaem nadziej, e po habilitacji bd mg zatrudni si winnej uczelni iotrzymywa normalne wynagrodzenie profesora uczelnianego. Jednak tak si nie stao. Bezkrytyczna ufno wpomoc kolegw obrcia si przeciwko mnie. Zamiast zapaci 1300 euro za przeprowadzenie przewodu habilitacyjnego wobcym jzyku (bowiem tyle to kosztuje na Sowacji), zostaem obecnie obciony przez WSTH kwot 33 tysicy zotych (rwnowarto 8200 euro). Wspomniany prof. S.dostarczy „dowody” wpat za przeprowadzenie przewodu habilitacyjnego na 8200 euro. Tak skoczyy si moje marzenia onormalnym yciu...
Wiadomo oodrzuceniu mojej habilitacji przez Rad Wydziau wKoszycach ju tego samego dnia otrzyma prof. Wojciech S.i–wedug zapewnie sowackiego prodziekana –mia mnie otym poinformowa, jednak tego nie zrobi. Wnastpnych tygodniach byem zaniepokojony brakiem wiadomoci ido „mojego przyjaciela” prof. Wojciecha S.telefonowaem ipisaem maile zpytaniem opotwierdzenie uzyskania stopnia naukowego docenta. Informowa mnie, e jest chory, ale zapewnia, e wszystko jest wporzdku iebym si nie martwi. WSMS−ach informowa mnie, e jest za granic, podczas gdy telefonicznie dowiedziaem si od mojego znajomego, e wanie by przed chwil uniego wWarszawie. Odpoowy listopada 2009 r. mj rzekomy przyjaciel Wojciech S.zamilk inie odezwa si do tej pory...
Otym, e 29 wrzenia 2009 r. Rada Wydziau Teologicznego wKoszycach nie przegosowaa mojej habilitacji, dowiedziaem si dopiero 7 stycznia 2010, kiedy pojechaem wraz zkilkoma osobami, aby sprawdzi, co faktycznie dzieje si wmojej sprawie. Okazao si to nawet dla mnie korzystne, e habilitacja nie skoczya si „happy endem”. Sowacki dziekan nie da si omami pozytywnymi recenzjami, za co mu dzikuj! Gdyby byo inaczej, ciar mojej odpowiedzialnoci byby dzisiaj owiele wikszy.
Koczc stwierdzam, e jest mi bardzo wstyd iponiosem olbrzymie konsekwencje mojego autoplagiatu. Powinna to by take nauczka dla innych, aby nawet, gdy s mamieni przez swoich mentorw iopiekunw –nigdy nie zeszli ze cieki rzetelnoci naukowej!