Regulacja zawodu psychoterapeuty jest konieczna i powinna zostać opracowana w sposób systemowy przez instytucje publiczne odpowiedzialne za ochronę zdrowia. Tylko wtedy możliwe będzie zapewnienie wysokiej jakości usług psychoterapeutycznych, bezpieczeństwa pacjentów oraz spójnych, opartych na wiedzy naukowej standardów wykonywania tego zawodu – pisze w najnowszej uchwale Komitet Psychologii PAN.
W najnowszej uchwale Komitet Psychologii Polskiej Akademii Nauk zwraca uwagę na pilną potrzebę kompleksowej i systemowej regulacji usług psychoterapeutycznych w Polsce. Członkowie tego gremium przekonują, że w świetle rosnącego zapotrzebowania na profesjonalne usługi psychoterapeutyczne konieczne jest jak najszybsze opracowanie odpowiednich regulacji prawnych. Zadaniem tym powinno się zająć w szczególności Ministerstwo Zdrowia – uważają naukowcy z PAN. I dodają, że regulacje powinny opierać się na aktualnym stanie wiedzy naukowej i być poprzedzone konsultacjami społecznymi i eksperckimi. Wszystko po to, aby uniknąć konfliktów w środowisku profesjonalistów zajmujących się psychoterapią.
Współczesna psychoterapia jest uznawana za jedną z kluczowych metod leczenia zaburzeń psychicznych oraz wsparcia w różnego rodzaju trudnościach emocjonalnych. Jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach naukowych, a rekomendacje Światowej Organizacji Zdrowia oraz uznanych instytucji, jak Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne czy brytyjski Narodowy Instytut Zdrowia i Opieki, wskazują na potrzebę stosowania metod terapeutycznych o udowodnionej skuteczności. Dlatego regulacja zawodu psychoterapeuty powinna jednoznacznie określać, że psychoterapia jest metodą leczenia wymagają odpowiednich kompetencji, zdobywanych w ramach rygorystycznych procesów kształcenia i certyfikacji – czytamy w stanowisku.
Za kluczowe psychologowie z PAN uważają określenie standardów edukacyjnych i kompetencyjnych, które zagwarantują solidne przygotowanie teoretyczne i praktyczne. Istotne w ich ocenie jest również ustanowienie nadzoru nad kształceniem i praktyką psychoterapeutyczną poprzez określenie kryteriów akredytacji instytucji szkolących, wymóg stosowania metod o potwierdzonej skuteczności, obowiązek ustawicznego kształcenia i superwizji oraz jasne standardy etyczne i zasady odpowiedzialności zawodowej psychoterapeutów.
Regulacja zawodu psychoterapeuty jest konieczna i powinna zostać opracowana w sposób systemowy przez instytucje publiczne odpowiedzialne za ochronę zdrowia. Tylko wtedy możliwe będzie zapewnienie wysokiej jakości usług psychoterapeutycznych, bezpieczeństwa pacjentów oraz spójnych, opartych na wiedzy naukowej standardów wykonywania tego zawodu – kończą członkowie Komitetu Psychologii PAN.
Przypomnijmy, że na początku marca w tej sprawie wypowiedziała się Koalicja dla Psychoterapii (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet SWPS, Instytut Psychologii PAN). Odnosząc się do poselskiego projektu ustawy o zawodzie psychoterapeuty, naukowcy stwierdzili, że projekt zawiera wiele pozytywnych rozwiązań, ale także wiele ryzykownych propozycji.
Przede wszystkim nie możemy zgodzić się z wyrażoną w projekcie ideą dopuszczenia do wykonywania zawodu psychoterapeuty absolwentów wszystkich kierunków studiów magisterskich z dziedzin humanistycznych, medycznych, społecznych, nauk o rodzinie i w dyscyplinie teologia (…) W projekcie czytamy, że pomysł dopuszczenia do wykonywania zawodu osób z dowolnym humanistycznym, medycznym bądź społecznym wykształceniem bazowym uzasadnia fakt, iż to „osobowość” jest kluczowym czynnikiem „warunkującym skuteczność psychoterapii”. Powoływanie się na badania naukowe w kontekście większej wagi osobowości nad bazowym wykształceniem osoby prowadzącej psychoterapię jest błędem merytorycznym, gdyż w zdecydowanej większości badań nad efektywnością psychoterapii osobami prowadzącymi terapię i superwizję są absolwenci psychologii lub kierunków lekarskich – napisali członkowie KdP.
MK
