Prof. Arkadiusz Wójs, rektor Politechniki Wrocławskiej, otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Lwowskiej. Doceniono jego wkład w rozwój współpracy między obiema uczelniami.
Wręczenie tytułu doktora honoris causa odbyło się 16 grudnia podczas specjalnej uroczystości we Lwowie. Jak podkreślono w laudacji, uczelnia przyznaje go tym, którzy uosabiają najwyższe standardy akademickie, poszerzają granice osiągnięć naukowych, propagują ideę uniwersytetu jako miejsca wolności myśli, odpowiedzialności i służby ludzkości.
Ten honorowy doktorat to kolejny krok w kierunku zjednoczenia, głębokiego dialogu i partnerstwa naszych uczelni – mówił w laudacji prof. Igor Helzhinsky, prorektor Politechniki Lwowskiej. – Jest to odnowienie niewidzialnego, ale trwałego mostu między kulturami akademickimi obu krajów. I potwierdzenie, że nauka wykracza poza granice i czas, a jej najlepsi przedstawiciele tworzą nową treść historycznych powiązań.
Promotor doktoratu prof. Arkadiusza Wójsa dodał że w jego osobie społeczność Politechniki Lwowskiej widzi partnera, który dzięki swojemu międzynarodowemu doświadczeniu, kontaktom, autorytetowi i umiejętności tworzenia społeczności intelektualnych, jest w stanie wzmocnić te ambicje.
Podczas swojego wystąpienia rektor Politechniki Wrocławskiej zwrócił uwagę, że jego wyróżnienie ma także głęboki wymiar historyczny, bo niewiele jest w Europie par uczelni o losach tak ściśle splecionych, jak w tym przypadku.
Po drugiej wojnie światowej profesorowie, doktorzy, inżynierowie i absolwenci Politechniki Lwowskiej przybyli do Wrocławia i to oni byli współtwórcami nowej Politechniki Wrocławskiej – opowiadał nowy doktor honoris causa. – Wrocław zawdzięcza Lwowowi nie tylko kadrę naukową, lecz także kulturę pracy akademickiej – doskonałość i rzetelność badań, wysoki etos zawodowy oraz niezwykłą atmosferę ciekawości i wolnej, twórczej myśli, charakteryzującej wielkie uniwersytety w dziejach świata. Dziedzictwo lwowskiej szkoły matematycznej i inżynierskiej wciąż żyje w murach naszej uczelni.
Prof. Wójs podkreślił także, że przyszłość wolnej Ukrainy – jej droga do odbudowy i dalszego rozwoju – będzie w ogromnej mierze zależeć od kondycji i zaangażowania uczelni technicznych.
Na czele Politechniki Wrocławskiej stoi od 2020 roku. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na teoretycznej i obliczeniowej fizyce materii skondensowanej, w szczególności na strukturze elektronowej układów niskowymiarowych oraz skorelowanych układach wielu fermionów. Obejmują także badania nad zjawiskami kolektywnymi w niskich wymiarach, efektami topologicznymi, kwantowym efektem Halla, złożonymi fermionami oraz cieczami kwantowymi. Istotną część jego prac stanowią zagadnienia związane z kropkami kwantowymi i innymi półprzewodnikowymi nanostrukturami, grafenem, nanostrukturami węglowymi oraz kryształami dwuwymiarowymi, a także własności magneto-optyczne skorelowanych elektronów, ekscytonów i trionów oraz magnetyzm kwantowy.
Jest współautorem sześciu książek i 194 prac indeksowanych w bazie Web of Science, które były cytowane 2963 razy (indeks Hirscha 34).
Od wielu lat należy do prestiżowej Academia Europaea, pełni też funkcję dyrektora akademickiego Wrocław Knowledge Hub of Academia Europaea. W tym roku został członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Ma na koncie m.in. Nagrodę Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcie naukowe w kategorii badań podstawowych, Nagrodę Polskiego Towarzystwa Fizycznego im. Wojciecha Rubinowicza, Nagrodę Polskiej Akademii Nauk im. Stefana Pieńkowskiego.
To czwarty rektor Politechniki Wrocławskiej, który otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Lwowskiej. Wcześniej godność tę otrzymali także prof. Andrzej Wiszniewski (1993 r.), prof. Andrzej Mulak (2001 r.) i prof. Tadeusz Więckowski (2011 r.).
Politechnika Lwowska dziś to jedna z największych uczelni technicznych Ukrainy. Obecnie studiuje tam ponad 33 tys. studentów, kształconych przez niemal 2,5 tys. pracowników naukowo-dydaktycznych.
MK, źródło: PWr