Dr hab. Przemysław Gorzelak kieruje od 1 października Instytutem Paleobiologii im. Romana Kozłowskiego PAN. Na stanowisku dyrektora zastąpił prof. Jarosława Stolarskiego, który stał na czele placówki od 2018 roku.
Konkurs na dyrektora Instytutu Paleobiologii im. Romana Kozłowskiego PAN prowadzony był przez Wydział II Nauk Biologicznych i Rolniczych. W jego wyniku wyłoniono kandydaturę dr. hab. Przemysława Gorzelaka, dotychczasowego zastępcy dyrektora ds. naukowych. Jego czteroletnia kadencja w fotelu dyrektora potrwa do końca września 2030 roku.
Dr hab. Przemysław Gorzelak jest absolwentem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (Wydział Nauk o Ziemi). Z Instytutem Paleobiologii PAN związany jest od 2012 roku. Jego dorobek naukowy obejmuje kilkadziesiąt publikacji naukowych dotyczących przede wszystkim paleoekologii, morfologii funkcjonalnej, ewolucji oraz biomineralizacji szkarłupni. W swoich badaniach łączy perspektywę paleontologiczną z analizą dzisiejszych organizmów, wykorzystując dane z zakresu biologii, geologii, geochemii oraz inżynierii materiałowej.
Był beneficjentem stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców oraz stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Otrzymał również stypendium ufundowane przez prof. Zofię Kielan-Jaworowską. W latach 2019–2024 był członkiem Akademii Młodych Uczonych PAN.
Instytut Paleobiologii (wcześniej Zakład Paleozoologii) został utworzony w grudniu 1952 roku i jest jedną z najstarszych jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk. Wśród 42 zatrudnionych w placówce połowa to pracownicy naukowi, w tym czterech posiada tytuł profesora.
Instytut został powołany do prowadzenia badań kopalnego zapisu historii życia na Ziemi. Właściwe zrozumienie natury tego zapisu wymaga odniesienia do zjawisk przebiegających w dzisiejszej przyrodzie, przede wszystkim poprzez poznanie analogicznych struktur i procesów, dlatego też od początku istnienia jednostki, badania paleontologiczne prowadzone są z wyraźnie biologicznym nastawieniem. Przedmiotem studiów są szczątki kręgowców (m.in. dinozaury oraz wczesne ssaki), bezkręgowców oraz różnego pochodzenia mikroskamieniałości, a także flory kopalne. Od 1991 na większą skalę zaczęto prowadzić też badania biogeologiczne i biomineralizacyjne. Szczególnie istotne z dzisiejszej perspektywy zmian klimatu są badania na temat wpływu zmian środowiskowych, mierzonych na przestrzeni milionów lat, na ewolucję biologiczną oraz tego w jaki sposób ewolucja może również kształtować warunki środowiskowe.
MK, źródło: PAN