Z prof. Wit Szulc odbyem prawie godzinn telefoniczn rozmow 7 listopada 2003, w przeddzie opublikowania artykuu w poznaskiej „Gazecie Wyborczej”. Z prof. Tomaszem Opal nie rozmawiaem, ale dowody s jednoznaczne. Kwestionowany 4,5-stronicowy artyku przegldowy w czasopimie „Przewodnik Lekarza” jest kompilacyjnym autoplagiatem, w 100 proc. opartym na wczeniejszym tekcie prof. Szulc. Porwnanie treci jest bezlitosne: nie ma tam adnego NOWEGO zdania. Obala to pretensje trzech „wspautorw”, e mieli jakikolwiek twrczy wkad w opublikowan prac!
Rzecznik dyscyplinarny AM, prof. Eugeniusz Korman, w rozmowie ze mn 1 marca 2004 stwierdzi, i umorzy postpowanie dyscyplinarne, albowiem uwierzy w zapewnienia prof. Opali, e tym „twrczym” wkadem byo „odchudzenie” dostarczonego maszynopisu z nadmiaru treci. „Wspautorzy” jednak nie raczyli o tych zmianach poinformowa gwnej autorki, nie zachowa si (zarwno w sekretariacie prof. Opali, jak i w redakcji czasopisma) list towarzyszcy maszynopisowi, gdzie powinien by podpis gwnego autora i wspautorw. wiadczy to, e praca do druku zostaa wysana bez akceptacji pierwszego autora. Czasopismo „Przewodnik Lekarza” ma ranking i punktacje KBN, ale artyku nie zosta poddany w redakcji ocenie recenzentw.
Nie mona zgodzi si z argumentem prof. Kormana, i skrcenie artykuu to „twrczy wkad” uzasadniajcy wspautorstwo pracy naukowej. Kierownik katedry, na ewentualn prob swoich wsppracownikw, jest zobowizany do krytycznej oceny ich maszynopisw. Nie upowania go to jednak do „dopisania si” do wspautorstwa artykuu. Najwyej moe liczy na zdanie: „Autor dzikuje prof. XX za krytyczn ocen maszynopisu”. Prof. Opala sam jest zastpc redaktora naczelnego czasopisma „Przegld Ginekologiczno-Pooniczy”, dlatego wietnie powinien zna reguy warunkujce wspautorstwo pracy naukowej. Tych regu w adnym stopniu nie speni i szkoda, e nie widzi tego on sam oraz wadze Akademii Medycznej w Poznaniu.
Co „twrczego” zrobili dwaj inni „wspautorzy”, dr Woniak i dr Rzymski, nie byem w stanie zrozumie. Podobno poszukali bibliografii, na podstawie ktrej prof. Opala mg wykreli fragmenty maszynopisu, nieodpowiadajce ju wspczesnej wiedzy medycznej.
Wszystkich Pastwa zaciekawi pytanie, dlaczego prof. Wita Szulc wrczya dyskietk ze swoim maszynopisem dr. Jakubowi Woniakowi, zamiast sama wysa go do redakcji? Ot rzecznik dyscyplinarny stwierdzi, i wczeniej ustalono, e jej praca posuy jako podstawa do starania si o grant w celu badania wpywu muzyki na rodzce pacjentki w szpitalu ginekologiczno-pooniczym. Poniewa ju wwczas grozio jej, e z powodu braku godzin wykadowych moe zosta zwolniona, zapewne pozwolia sobie zasugerowa, i jeli uda si zdoby grant dla prof. Opali (ktry zosta dziekanem), to jej etat bdzie uratowany. Dlatego zgodzia si na dwch „wspautorw”, dr. Woniaka i prof. Opal, ktrzy byli jej przeoonymi. Jednak oburzyo j i zaprotestowaa, gdy zobaczya, e dopisa si take dr Rzymski.
Ten ostatni od grudnia 2002 roku co miesic publikowa w „Przewodniku Lekarza” przegldowy artyku, ktrego wspautorem by take prof. Opala. Dao to prof. Opali niezy dorobek naukowy w drodze do tytularnej profesury. Wszyscy ju sami zrozumiej, co stao si dalej. Gwoli isoci naley te doda, i wypowiedzenie z pracy prof. Wita Szulc otrzymaa PRZED rozpoczciem si Rady Wydziau.