Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



 

Kronika

Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich

3 + 2 czy 3 i 2

Fot. Andrzej ¦wiæ
Od lewej: prof.prof. A. Miko³ajczak, S. Chwirot, S. Lorenc, M. Harasimiuk, R. Górecki, A. Ceynowa

Jak powinien wygl±daæ w roku 2005 model polskiego szkolnictwa wy¿szego, po wdro¿eniu zaleceñ procesu boloñskiego, zastanawiali siê rektorzy uniwersytetów na konferencji KRUP w dniach 18-19 marca. Z europejsko¶ci± problematyki dobrze wspó³gra³o miejsce obrad - nowoczesny, oddany do u¿ytku w 2003 r., budynek Kolegium Europejskiego w Gnie¼nie (Collegium Europeanum Gnesnense), filii UAM, oraz samo Gniezno, miejsce zjazdu w 1000 roku.

- System boloñski obliguje nas do pe³nego wprowadzenia ju¿ w 2005 roku punktów ECTS i trzech stopni kszta³cenia: studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich. Dwa pierwsze stopnie nie mog± byæ prostym podzieleniem dzisiejszych jednolitych 5-letnich studiów magisterskich na 3 + 2, ale maj± byæ dwoma odrêbnymi ca³o¶ciami, czyli 3 i 2 - mówi³ prof. Marek W±sowicz, prorektor UW, podsumowuj±c ankietê na temat stopnia wdro¿enia zasad boloñskich w uniwersytetach. - Na to dzisiaj w wielu uczelniach nie jeste¶my przygotowani. Uniwersytety wprowadzi³y te zasady w 15 do 60 proc. Nie jest to jednak problem wy³±cznie polski i, jak mówiono w trakcie dyskusji, trudno¶ci maj± tak¿e inne kraje.

Go¶æmi konferencji byli: prof. Jerzy B³a¿ejowski, przewodnicz±cy RGSzW, który referowa³ kwestie opracowywania standardów kszta³cenia nauczycieli, minister edukacji Krystyna £ybacka, przedstawiaj±ca aktualne dzia³ania resortu oraz dr Jerzy Hayn, przewodnicz±cy sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i M³odzie¿y, deklaruj±cy wolê szybkiego przyst±pienia do prac nad now± ustaw± o szkolnictwie wy¿szym.

Jak zawsze, konferencja by³a okazj± do podjêcia wielu aktualnych tematów. Prof. Stanis³aw Chwirot, przewodnicz±cy UKA, przedstawi³ stan uniwersyteckiej akredytacji. Konferencja podjê³a decyzjê o przyznaniu kolejnych 12 akredytacji: 5 na informatyce (UJ, UG, UWr., UAM, UW), 6 na kulturoznawstwie (UAM, U¦, U£, UWr., UJ, UW) i 1 na biotechnologii (UW). Obecnie akredytacje UKA posiadaj± 253 jednostki, w tym 13 na 2 lata. Na wielu kierunkach mija 5 lat od momentu przyznania pierwszych akredytacji i wkrótce rozpoczn± siê tam reakredytacje.

W¶ród innych tematów prof. Wojciech Maciejewski, przewodnicz±cy UKProM, omówi³ uczestnictwo uniwersytetów w programach miêdzynarodowych, prof. Marek Niezgódka, szef ICM UW, przedstawi³ stan prac nad Bibliotek± Wirtualn± Nauki, prof. Jerzy Axer z UAM zapowiedzia³ akceptacjê Miêdzyuczelnianych Indywidualnych Studiów Humanistycznych (MISH) przez PKA, prof. Marek Krêglewski, dyrektor Miêdzyuniwersyteckiego Centrum Informatyzacji, zreferowa³ postêp prac nad elektroniczn± legitymacj± studenck± i systemem obs³ugi studentów USOS, prof. Bogdan Walczak, prorektor UAM, przedstawi³ sytuacjê doktorantów w uniwersytetach, a prof. Jacek Jania - przygotowania do Miêdzynarodowego Roku Geofizycznego.

Rektorzy podjêli te¿ decyzjê o powo³aniu Uniwersyteckiej Komisji Finansowej, w sk³ad której wejd± prorektorzy ds. finansów. Na jej przewodnicz±cego powo³ano prof. Janusza Neidera z UG, a na wiceprzewodnicz±cego prof. Jana Pomorskiego z UMCS. Komisja ma przygotowywaæ ekspertyzy dotycz±ce ró¿nych aspektów funkcjonowania uczelni.

(as)


Stypendia dla m³odych naukowców

20 marca w Zamku Królewskim w Warszawie odby³a siê uroczysto¶æ wrêczenia stypendiów krajowych dla m³odych naukowców. Prof. Maciej W. Grabski przypomnia³ kilka fundamentalnych prawd o nauce. Z zasady wymaga ona optymizmu, a to cecha m³odych. Dlatego rozwój nauki zale¿y przede wszystkim od m³odych badaczy. Zbyt wielu starszych uczonych zapomina o tym, ¿e jednym z najwa¿niejszych ich obowi±zków jest formowanie m³odego pokolenia. Szacuje siê, ¿e ju¿ wkrótce w Europie zabraknie 700 tys. badaczy. Prezes FNP uwa¿a, ¿e to jest szansa dla m³odych. Ci, którzy dzi¶, nie zwracaj±c uwagi na materialne niedostatki, podejmuj± siê zawodu uczonego, maj± szanse na przysz³o¶æ. Problem m³odych w naszej nauce nie sprowadza siê tylko do pieniêdzy. To struktura nauki - w ca³ej Europie, nie tylko w naszym kraju - sprzyja starszym, a nie m³odym. Prof. Grabski przypomnia³ te¿, ¿e nauka z natury nie jest demokratyczna. Prawdy nie rozstrzyga siê drog± g³osowania, ale dochodzi do niej w wyniku ¿mudnych poszukiwañ.

> Fot. Piotr Kieraciñski Stypendia maj± ju¿ kilkunastoletni± historiê. Na uroczysto¶æ przyby³ dr hab. Jakub Go³±b, który stypendium krajowe dla m³odych naukowców otrzyma³ w 1998 r. W tym roku towarzyszy³ tegorocznej laureatce Dominice Nowis, swojej doktorantce. Jego zdaniem, to, czy m³odzi uczeni szybko robi± samodzieln± karierê, zale¿y w du¿ej mierze od ich pryncypa³ów. Jako pozytywny przyk³ad podaje swojego szefa prof. Marka Jakóbisiaka. Z jego zespo³u wysz³o ju¿ kilku laureatów stypendiów FNP.

W tym roku w gronie laureatów pojawili siê reprezentanci innych podmiotów ni¿ szko³y wy¿sze i pañstwowe instytucje badawcze: Instytutu BioInfoBanku z Poznania oraz CASE Fundacji Naukowej z Warszawy.

(pik)


Nagroda Gospodarcza Prezydenta RP

Kandydaci

Zakoñczy³ siê pierwszy etap VII edycji Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP. Uprawnione instytucje i organizacje zg³osi³y 170 kandydatów w 7 kategoriach (w kategorii „Wynalazek w dziedzinie produktu lub technologii” - 17 kandydatur).

Nowo¶ci± wprowadzon± w tym roku jest mo¿liwo¶æ kandydowania do nagrody równie¿ laureatów nagród wojewódzkich, organizowanych przez marsza³ków województw lub wojewodów. Nagrody te s± oparte na kryteriach Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP.

Kapitu³a NGP wybierze 19 kwietnia po 3 nominowanych w ka¿dej kategorii, spo¶ród których prezydent Kwa¶niewski osobi¶cie wybierze laureatów. Wrêczenie nagród odbêdzie siê 14 czerwca w Poznaniu. Szczegó³owe informacje na temat kryteriów i zasad przyznawania nagród znajduj± siê na stronie www.prezydent.pl pod has³em „Nagrody”.

(mer)


Uniwersytet Jagielloñski

Powstanie CESPiA

Centrum Edukacji S³u¿b Publicznych i Administracji (CESPiA) ma wspomóc proces przystosowywania siê Polski do struktur UE, wyznaczyæ nowe standardy jako¶ci w administracji publicznej, a tak¿e rozwijaæ system kszta³cenia kadr urzêdów publicznych. Inicjatywê UJ i samorz±du woj. ma³opolskiego wspiera rz±d krajowy Bawarii. Ju¿ w dniu podpisania listu intencyjnego, 27 lutego, uruchomione zosta³y roczne studia podyplomowe z zakresu zarz±dzania funduszami i projektami Unii Europejskiej, na których naukê rozpoczê³o 30 osób. Pierwszy wyk³ad wyg³osi³ Eberhard Sinner, minister ds. europejskich stosunków regionalnych w rz±dzie krajowym Bawarii. Koszt studiów wynosi 4500 z³. Zajêcia odbywaæ siê bêd± w weekendy (16 zjazdów, 240 godzin). Wyk³ady, prowadzone w jêzyku niemieckim przez bawarskich ekspertów, urzêdników oraz pracowników naukowych Wy¿szej Szko³y Administracji Publicznej i Praworz±dno¶ci w Hoff, bêd± t³umaczone symultanicznie na jêzyk polski.

Do zadañ Centrum nale¿eæ bêdzie te¿ organizacja konferencji, szkoleñ, warsztatów i kursów. Oprócz tego CESPiA realizowaæ bêdzie dzia³alno¶æ doradcz±, naukowo-badawcz± i wydawnicz±. W planach jest równie¿ miêdzynarodowa wymiana osób, w ramach sta¿y i wizyt studyjnych, a tak¿e miêdzynarodowa wspó³praca z instytucjami dzia³aj±cymi na rzecz rozwoju administracji i sektora us³ug publicznych.

CESPiA bêdzie stanowiæ wyodrêbnion± finansowo i organizacyjnie jednostkê przy Instytucie Spraw Publicznych UJ. Uniwersytet zapewni kadrê, zaplecze administracyjno-finansowe oraz bazê dydaktyczn±. Województwo ma³opolskie bêdzie korzysta³o z oferty edukacyjnej placówki, wspiera³o jej promowanie oraz pozyskiwanie przez ni± z zewn±trz ¶rodków finansowych, a tak¿e wyk³adowców - specjalistów praktyków z Polski. Bawaria natomiast udzieli pomocy przy opracowywaniu i realizacji programów kszta³cenia. Formalno¶ci prawne, zwi±zane z powo³aniem do ¿ycia CESPiA, zostan± dope³nione w semestrze letnim 2004 r.

Powstanie Centrum Edukacji S³u¿b Publicznych i Administracji to kolejna forma wspó³pracy Uniwersytetu Jagielloñskiego z partnerami z Niemiec. Od siedmiu lat dzia³a ju¿ Szko³a Prawa Niemieckiego, bêd±ca efektem kooperacji z uniwersytetami w Heidelbergu i Moguncji. Pomy¶lnie rozwija siê te¿ Europejskie Studium Doktoranckie - owoc wspó³pracy Wydzia³u Prawa i Administracji UJ z Uniwersytetem w Heidelbergu i Towarzystwem Maxa Plancka.

Mariusz Karwowski


Uczelnie w statystyce

Akademia Medyczna w Lublinie

Fot. Piotr Kieraciñski Historia kszta³cenia medycznego w Lublinie siêga roku 1944, gdy w Uniwersytecie Marii Curie-Sk³odowskiej powsta³ Wydzia³ Lekarski, a w 1945 - Farmaceutyczny. W 1950 zosta³y one wydzielone z UMCS i przekszta³cone w samodzieln± Akademiê Lekarsk±, a pó¼niej Medyczn±. Nadano jej imiê prof. Feliksa Skubiszewskiego, pierwszego rektora AM.

Strukturê lubelskiej AM tworz± 3 wydzia³y: Lekarski z Oddzia³em Stomatologii, Farmaceutyczny z Oddzia³em Analityki Medycznej oraz Pielêgniarstwa i Nauk o Zdrowiu. Ogó³em istnieje w AM 120 wydzia³owych, miêdzywydzia³owych i ogólnouczelnianych jednostek organizacyjnych - katedr i zak³adów.

Do chwili obecnej lubelska AM wykszta³ci³a 12,5 tys. lekarzy medycyny, 2 tys. lekarzy stomatologii, 5 tys. magistrów farmacji oraz 4 tys. magistrów pielêgniarstwa. Aktualnie w lubelskiej AM studiuje 4114 osób; 75 obcokrajowców, g³ównie z USA i Kanady, kszta³ci siê na studiach anglojêzycznych. Kadrê uczelni stanowi 1,6 tys. pracowników, z których blisko 1000 to pracownicy naukowo-dydaktyczni; 90 z nich ma tytu³ naukowy profesora, 87 to doktorzy habilitowani, a 607 legitymuje siê stopniem naukowym doktora.

W 2003 r. pracownicy lubelskiej AM realizowali 84 granty Ministerstwa Nauki i Informatyzacji oraz 381 tematów badawczych w³asnych i w ramach dzia³alno¶ci statutowej. Opublikowali wówczas 3,5 tys. pozycji, w tym 1284 artyku³y w czasopismach o zasiêgu miêdzynarodowym, a 284 w czasopismach z listy filadelfijskiej.

Uczelni podlegaj± trzy szpitale posiadaj±ce certyfikat akredytacyjny, nadany przez Centrum Monitorowania Jako¶ci w Ochronie Zdrowia: Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 4 i Dzieciêcy Szpital Kliniczny, o ³±cznej liczbie ³ó¿ek 2118. Trudna do niedawna sytuacja lokalowa AM powoli ulega poprawie dziêki oddawaniu do u¿ytku kolejnych inwestycji, ostatnio Collegium Universum. Uczelnia posiada 4 domy studenckie.

(mit)


Inwestycje: Uniwersytet Gdañski

Siedziba Instytutu Oceanografii

Fot. Arch. Wydzia³ Biologii, Geografii i Oceanologii Uniwersytetu Gdañskiego dysponuje bardzo skromn± baz± lokalow±, st±d decyzja o jego rozbudowie. KBN przyzna³ na ten cel 23 mln z³. ¦rodki te pozwol± na budowê Instytutu Oceanografii tu¿ przy obecnej siedzibie wydzia³u, przy alei Marsza³ka Pi³sudskiego 46 w Gdyni.

Og³oszony przez UG konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej rozbudowy budynku Wydzia³u Biologii, Geografii i Oceanologii wygra³a gdyñska pracownia Arch-Deco. Nowa siedziba IO bêdzie po³±czona z budynkiem wydzia³u przeszklonym ³±cznikiem. Obiekt bêdzie mia³ 7 kondygnacji oraz 2-kondygnacyjny podziemny parking na 67 samochodów. Bry³a budynku ukszta³towana zosta³a wed³ug artykulacji poziomej, charakterystycznej dla naj¶wietniejszych przyk³adów gdyñskiej architektury miêdzywojennej. Budynek ma spe³niaæ nie tylko cele u¿ytkowe, ale tak¿e reprezentacyjne. Fasada od strony al. Pi³sudskiego zakomponowana zosta³a wed³ug klasycznego wzorca, a jej podstawê stanowi witryna sali ekspozycyjnej, widoczna z chodnika. Celem jest zainteresowanie przechodniów niezwyk³± ga³êzi± nauki, jak± jest oceanografia. Istotnym elementem jest aula, do¶wietlona ¶wiat³em dziennym i otwarta panoramicznym oknem na dziedziniec, ogród i sadzawkê. Dziedziniec ma pe³niæ rolê akademickiego forum i arboretum - przestrzeni rekreacyjnej, wypoczynkowej, a tak¿e edukacyjnej.

Na parterze usytuowana bêdzie m.in. sala audytoryjna na 220 osób oraz hall g³ówny, przewidziany tak¿e jako czê¶æ ekspozycyjna, umo¿liwiaj±ca organizacjê wystaw i imprez nie tylko na potrzeby instytutu, ale równie¿ miasta. Na parterze bêd± tak¿e magazyny wody ba³tyckiej i atlantyckiej oraz sprzêtu oceanograficznego. W ca³ym budynku natomiast znajd± siê laboratoria, pracownie i pokoje pracowników. W nowym budynku IO znajd± siedzibê m.in.: Zak³ad Geologii Morza, pracownie aparatury oceanograficznej, Katedra Ekologii Estuariów, Zak³ad Chemii Morza i Ochrony ¦rodowiska, Katedra Bioindykacji, Katedra Ekofizjologii i Katedra Pelagialu, Pracownia Dynamiki Morza, Katedra Ekofizjologii Ro¶lin, Laboratorium Analiz Danych Satelitarnych, sala konferencyjna oraz niewielka kafeteria z drewnianym tarasem z widokiem na morze, miasto i wzgórza morenowe.

Powierzchnia u¿ytkowa obiektu wyniesie 7205,6 m2. Obecnie trwaj± prace nad projektem wykonawczym, a po ich zakoñczeniu zostanie og³oszony przetarg na wykonawcê. Budowa powinna ruszyæ latem br.

Beata Czechowska-Derkacz,rzecznik prasowy UG


Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

85 lat

Strukturê powo³anej w 1919 r. AGH tworzy 15 wydzia³ów. Uczelnia kszta³ci obecnie ponad 28 tys. studentów, wiêkszo¶æ (18,5 tys.) na studiach dziennych. Oferuje 20 kierunków i ponad 100 specjalno¶ci kszta³cenia. Na wiêkszo¶ci wydzia³ów prowadzone s± studia doktoranckie, na których kszta³ci siê 641 osób; 1,2 tys. osób uczestniczy w studiach podyplomowych i kursach specjalistycznych, oferowanych przez uczelniê. W ci±gu 84 lat dyplomy AGH uzyska³o ponad 80 tys. absolwentów.

AGH zatrudnia 3980 pracowników, 1773 z nich stanowi kadrê naukowo-dydaktyczn± uczelni. Tytu³ naukowy profesora ma 215 wyk³adowców AGH, 131 z nich pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego, a 84 - profesora nadzwyczajnego; 199 doktorów habilitowanych, którzy nie posiadaj± tytu³u naukowego zatrudniono na stanowisku profesora nadzwyczajnego, 1 doktor habilitowany zatrudniony jest na stanowisku docenta, 28 doktorów habilitowanych pracuje na stanowiskach adiunktów. Uczelnia zatrudnia te¿ 953 adiunktów z doktoratami oraz 46 doktorów na stanowiskach asystentów. Ogó³em w AGH pracuje 377 asystentów. W¶ród 228 pozosta³ych pracowników dydaktycznych 123 to starsi wyk³adowcy, a 88 - wyk³adowcy.

W 2003 r. w AGH realizowano 1674 tematy badawcze i ekspertyzy; 342 to projekty badawcze w³asne i zamawiane Ministerstwa Nauki i Informatyzacji, a 52 - projekty celowe MNiI. Dla partnerów z zagranicy realizowano 100 prac badawczo-rozwojowych, w tym 19 w ramach 5. Programu Ramowego UE. W 2002 r. pracownicy AGH opublikowali 123 ksi±¿ki, 296 rozdzia³ów w ksi±¿kach, 1709 artyku³ów, przedstawili 1803 referaty na konferencjach, byli autorami 39 innych opracowañ (mapy, atlasy, patenty, normy).

W ostatnim piêcioleciu AGH zg³osi³a do Urzêdu Patentowego RP ponad 200 projektów wynalazczych, na które uzyskano 150 praw ochronnych. W tym okresie zawarto 85 umów licencyjnych i 50 umów wdro¿eniowych. Ocenia siê, ¿e umowy wdro¿eniowe przynios³y gospodarce ok. 350 mln z³, a umowy licencyjne ok. 30 mln z³.

W latach 2001-03 bud¿et uczelni wynosi³ od 275 do 293 mln z³. Przychody z dzia³alno¶ci naukowo-badawczej stanowi³y ok. 30 proc. bud¿etu. W 2003 r. przychody AGH uzyskane od podmiotów gospodarczych stanowi³y ok. 11 proc. przychodów z dzia³alno¶ci naukowo-badawczej. W ostatnich 3 latach uczelnia osi±ga³a dodatni wynik finansowy.

Obiekty AGH maj± powierzchniê 155 tys. m2. Miasteczko Studenckie AGH tworzy 17 domów studenckich, dysponuj±cych 7952 miejscami noclegowymi. Na terenach zapasowych w Mydlnikach planowana jest rozbudowa uczelni - tzw. II kampus AGH.

Zbiory Biblioteki G³ównej AGH licz± ponad 1,3 mln woluminów.

Prof. Ryszard Tadeusiewicz jest najd³u¿ej urzêduj±cym rektorem uczelni pañstwowej w Polsce.

Ma³gorzata Krokoszyñska, (pik)


Uniwersytet Miko³aja Kopernika, FNP - MILAB

W laboratorium jak w szpitalu

Uniwersytet Miko³aja Kopernika przeprowadzi³ modernizacjê nowoczesnego Laboratorium Spektroskopii Wysokiej Zdolno¶ci Rozdzielczej Instytutu Fizyki. By³o to mo¿liwe dziêki subwencji Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, która w ramach programu MILAB przyzna³a na ten cel 180 tys. z³. Laureatem i beneficjantem konkursu zosta³ prof. Andrzej Bielski z Zak³adu Spektroskopii Fazy Gazowej Instytutu Fizyki UMK.

W laboratorium prowadzone s± badania oddzia³ywañ miêdzyatomowych w fazie gazowej. Wymagaj± one stabilnych warunków (temperatury oraz czysto¶ci powietrza), które do tej pory nie mog³y byæ w pe³ni zagwarantowane. Dziêki subwencji FNP w ca³ym laboratorium zainstalowano system klimatyzacji z napowietrzaniem, filtracj± powietrza przy u¿yciu filtrów systemu HEPA (czysto¶æ powietrza jak w szpitalnych salach operacyjnych) oraz stabilizacj± temperatury +/- 1C. Nieszczelne drewniane okna zewnêtrzne wymieniono na okna z PCV (py³oszczelne, termoizolacyjne z roletami ¶wiat³oszczelnymi). W celu zapewnienia wysokiej czysto¶ci powietrza w laboratorium oraz minimalizacji wnoszonych zanieczyszczeñ zbudowano ¶luzê wej¶ciow± ¶wiat³o- i py³oszczeln± z kurtyn± powietrzn± odpylaj±c±. Zainstalowano tak¿e wewnêtrzne drzwi ¶wiat³o- i py³oszczelne, system sygnalizacji po¿arowej oraz system ci±g³ego monitoringu i zabezpieczenia pomieszczeñ. Do kontroli pracy systemu zakupiono specjalistyczny miernik zapylenia powietrza. Przeprowadzona modernizacja zapewni³a m.in. poprawê stabilno¶ci pracy spektrometru laserowego, zwiêkszy³a jego mo¿liwo¶ci oraz znacznie obni¿y³a koszty eksploatacji urz±dzeñ.

(knc)


Oddzia³ PAN we Wroc³awiu

Wroc³awski Oddzia³ Polskiej Akademii Nauk powsta³ w 1971 r. z inicjatywy prof. W³odzimierza Trzebiatowskiego, który zosta³ pierwszym prezesem placówki. Obecnie cz³onkami wroc³awskiego Oddzia³u PAN jest 15 osób: 6 z Uniwersytetu Wroc³awskiego, 4 z Politechniki Wroc³awskiej, 3 z instytutów badawczych PAN i po 1 z Akademii Medycznej i Rolniczej. W okresie najwiêkszego rozkwitu Oddzia³ liczy³ 27 cz³onków. Prezesem Oddzia³u jest prof. Edmund Ma³achowicz, architekt i historyk architektury, znawca dziejów Dolnego ¦l±ska oraz Wilna, które jest jego rodzinnym miastem.

Fot. Piotr Kieraciñski Oddzia³ posiada w³asn± siedzibê. W budynku Oddzia³u mieszcz± siê placówki PAN: Pracownia „S³ownika Polszczyzny XVI w.”, Zak³ad Geologii Sudetów, Zespó³ Prawa Ochrony ¦rodowiska, Dolno¶l±ska Stacja Terenowa i Pracownia Sztucznej Inteligencji. Czê¶æ pomieszczeñ jest wynajmowana, dziêki czemu mo¿liwe jest utrzymanie obiektu z w³asnych ¶rodków. Ogó³em na terenie Oddzia³u zlokalizowanych jest 13 placówek badawczych PAN, oprócz ju¿ wymienionych, tak¿e: Instytut Medycyny i Terapii Do¶wiadczalnej, Instytut Niskich Temperatur i Badañ Strukturalnych, Miêdzynarodowe Laboratorium Silnych Pól Magnetycznych i Niskich Temperatur, Zak³ad Antropologii, Zak³ad Fizyki S³oñca, Dolno¶l±skie Obserwatorium Geofizyczne, Instytut Matematyczny, oddzia³ wroc³awski Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Przy Oddziale istnieje 18 specjalistycznych komisji. Placówce podlegaj± tak¿e: Biblioteka Filialna Instytutu Historii Sztuki i Wroc³awska Drukarnia Naukowa.

Oprócz zjazdów Oddzia³u, które maj± miejsce dwa razy w roku, funkcjonuje Wszechnica PAN, w ramach której w ka¿dym semestrze prezentowanych jest 6-8 wyk³adów otwartych na tematy zg³aszane przez komisje i placówki PAN. Oddzia³ wydaje biuletyn „Nauka Wroc³awska”, a we wspó³pracy z Politechnik± Wroc³awsk± anglojêzyczny kwartalnik „Archives of Civil and Mechanical Engineering”.

(pik)


Wroc³awskie Targi Ksi±¿ki Naukowej

Jubileusz

W dniach 17-21 marca odby³y siê w Politechnice Wroc³awskiej X Wroc³awskie Targi Ksi±¿ki Naukowej. Swoje oferty prezentowa³o 62 wydawców. W pierwszej edycji imprezy, w 1995 roku, wziê³o udzia³ 28 wydawców. Ich liczba systematycznie ros³a. IV WTKN w 1998 r. zgromadzi³y 69 wydawców.

Podczas wieczoru wydawców organizatorzy - Oficyna Wydawnicza Politechniki Wroc³awskiej - wrêczyli dyplomy 16 wydawnictwom, które uczestniczy³y we wszystkich dziesiêciu edycjach targów. Puchar za najpiêkniejsze stoisko otrzyma³o Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej z Poznania.

Tradycyjnie ogromnym zainteresowaniem cieszy³a siê prelekcja dr. Juliana Jezioro z Uniwersytetu Wroc³awskiego, po¶wiêcona prawu autorskiemu, którego realizacja wci±¿ budzi ogromne kontrowersje i nastrêcza wydawcom sporo k³opotów. Podczas spotkania Stowarzyszenia Wydawców Szkó³ Wy¿szych przypomniano o zasadach funkcjonowania Salonu Wydawców Akademickich na Targach Ksi±¿ki w Krakowie, o wystawie polskiej ksi±¿ki naukowej w Dniepropietrowsku i spotkaniu SWSW w Che³mie. Powiadomiono te¿ o fiasku rozmów z organizatorem ATENY i rezygnacji stowarzyszenia z patronatu nad imprez±. Posuniêcie to nie spotka³o siê z jednog³o¶n± aprobat±. Zaproponowano wspó³pracê stowarzyszenia z Sekcj± Wydawców Akademickich Polskiej Izby Ksi±¿ki, która obecnie zdominowana jest przez komercyjne wydawnictwa spoza szkó³ wy¿szych.

Ozdobami X edycji WTKN by³y stoiska z kamieniami szlachetnymi oraz stoisko Czerpalni Papieru Art-Papier, na którym prezentowano tradycyjny sposób produkcji papieru.

Pierwszego dnia rozstrzygniêto konkurs na najtrafniejsz± szatê edytorsk± ksi±¿ki naukowej. Nagrodê g³ówn± - puchar Minister Edukacji Narodowej i Sportu - zdoby³o Muzeum Miejskie we Wroc³awiu za ksi±¿kê Marzeny Smolak Gdzie siê bawili wroc³awianie w pierwszej po³owie XX wieku, której szatê graficzn± zaprojektowa³a Magdalena Raniszewska. W kategorii ksi±¿ki popularnonaukowej nagrodzono Wydawnictwo Sejmowe za ksi±¿kê Jerzego Lileyki Sejm polski. Tradycja - Ikonografia - Sztuka, której opracowanie graficzne zawdziêczamy Zdzis³awowi Byczkowi. W kategorii nauk technicznych zwyciê¿y³a Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. Jury uhonorowa³o ksi±¿kê Macieja W. Grabskiego i Jana A. Kozubowskiego In¿ynieria materia³owa. Geneza. Istota. Perspektywy. Autork± opracowania graficznego jest Danuta Czudek-Puchalska. W kategorii nauk humanistycznych nagrodzono Muzeum Narodowe we Wroc³awiu za ksi±¿kê Doroty Ró¿-Mieleckiej Laka japoñska, której szatê graficzn± zaproponowa³a Barbara Kaczmarek, zwi±zana na sta³e z Wydawnictwem Uniwersytetu Wroc³awskiego. W kategorii nauk ¶cis³ych nagrod± uhonorowano Wydawnictwo Uniwersytetu ¦l±skiego za ksi±¿kê Aleksandra Jachowicza i Soni Dybovej-Jachowicz Paleobotanika. Autork± ok³adki jest Anna Sitek.

Ponadto jury przyzna³o sze¶æ wyró¿nieñ: Arkadom za Stalowe budynki halowe Antoniego Biegusa; Oficynie Wydawniczej Politechniki Wroc³awskiej za Sgraffita na ¦l±sku 1540-1650 Marzanny Jagie³³o-Ko³aczyk; Wydawnictwu Uniwersytetu Gdañskiego za Sezony b³êdów i wypaczeñ. Socrealizm w dramacie i teatrze polskim Ma³gorzaty Jarmu³owicz; Wydawnictwu Uniwersytetu Marii Curie-Sk³odowskiej w Lublinie za Marc Chagall. Sceny biblijne. Katalog wystawy; Wydawnictwu Akademii Rolniczej we Wroc³awiu za Kynologiê. Wiedza o psie Jerzego Monkiewicza i Jolanty Wajdzik; Wydawnictwu Naukowemu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza za Chiny. Zarys kultury Wies³awa Olszewskiego.

(pik)


Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Szef czasopism

Prof. Andrzej Jajszczyk z Katedry Telekomunikacji Akademii Górniczo-Hutniczej zosta³ powo³any przez IEEE Communications Society na stanowisko dyrektora ds. czasopism. Jest pierwszym Europejczykiem na tym stanowisku. Odpowiada za politykê wydawnicz± stowarzyszenia, m.in. za powo³ywanie nowych magazynów oraz mianowanie i odwo³ywanie redaktorów naczelnych. Podlegaj± mu nastêpuj±ce czasopisma: „IEEE Network”, „IEEE Communications Magazine”, „IEEE Wireless Communications Magazine”, „IEEE Communications Surveys and Tutorials” oraz „IEEE Global Communications Newsletter”. Wspó³dzia³a te¿ z IEEE Computer Society w kreowaniu polityki wydawniczej nastêpuj±cych czasopism, wydawanych wspólnie przez ramiona komputerowe i telekomunikacyjne stowarzyszenia: „IEEE Multimedia”, „IEEE Internet Computing” oraz „IEEE Pervasive Computing”. Czasopisma te nale¿± do ¶wiatowej czo³ówki w bran¿y.

W latach 1998-2000 prof. Jajszczyk by³ pierwszym spoza Ameryki Pó³nocnej redaktorem naczelnym „IEEE Communications Magazine”. Wyprowadzi³ to czasopismo na pierwsze miejsce w kategorii wspó³czynnika oddzia³ywania spo¶ród wszystkich ¶wiatowych czasopism telekomunikacyjnych (jedyny raz w jego historii), zwiêkszy³ nak³ad miesiêczny do ok. 70 tys. egzemplarzy (z ok. 40 tys.), zwiêkszy³ roczne przychody z reklam o ok. 80 proc., uruchomi³ pe³n± wersjê internetow± czasopisma, doprowadzi³ do elektronizacji procesów recenzowania i wydawania magazynu, a tak¿e do unowocze¶nienia szaty graficznej wersji drukowanej, zmieni³ praktycznie ca³y zespó³ redakcyjny (ok. 100 osób). W czasie kadencji prof. Jajszczyka spo¶ród wszystkich nadsy³anych artyku³ów przyjmowano do druku tylko ok. 6 proc. (wszystkie artyku³y by³y recenzowane).

The Institute of Electrical and Electronics Engineers (Stowarzyszenie In¿ynierów Elektryków i Elektroników) jest najwiêksz± zawodow± organizacj± in¿yniersk± na ¶wiecie, zrzeszaj±c± ok. 350 tys. cz³onków z ponad 100 krajów. Czê¶æ telekomunikacyjna IEEE, IEEE Communications Society, liczy ok. 50 tys. cz³onków. Stowarzyszenie prowadzi rozleg³± dzia³alno¶æ wydawnicz±, organizuje renomowane konferencje naukowe i techniczne, opracowuje standardy, prowadzi szkolenia itd. Odgrywa te¿ wa¿n± rolê lobbystyczn± w USA.

(rat)


Akademia Ekonomiczna w Krakowie

Biblioteka G³ówna

Biblioteka powsta³a wraz z uczelni± w 1925 r. Od 1995 r. mie¶ci siê w oddzielnym obiekcie, w którym do dyspozycji pracowników i studentów znajduje siê 8 czytelni z 350 miejscami, 145 komputerami - w tym 63 dla czytelników. Placówka pracuje 7 dni w tygodniu, co pozwala na nieograniczony dostêp do zbiorów studentom wszystkich form studiów prowadzonych przez AE. Aktualnie z biblioteki korzysta 35 tys. u¿ytkowników (liczba studentów AE to 19,8 tys.). Rocznie odnotowuje siê ponad 608 tys. odwiedzin.

Zbiory biblioteki licz± 700 tys. woluminów, prawie 3,5 tys. tytu³ów czasopism bie¿±cych i ponad 170 ró¿nych baz danych.

Placówka zatrudnia 80 osób, w tym 61 pracowników bibliotecznych; 53 pracowników ma wy¿sze wykszta³cenie kierunkowe.

Na mocy umów miêdzynarodowych w BG AE znajduj± siê wydzielone, jako kolekcje specjalne, grupy wydawnictw i dokumentów ¶wiatowych instytucji finansowych i Komisji Europejskiej: Centrum Dokumentacji Europejskiej (CDE) - powsta³o w 1995 r.; Biblioteka Depozytowa Banku ¦wiatowego (WB) - przejêta przez BG od Centrum Zad³u¿enia i Rozwoju w 1993 r.; Biblioteka Depozytowa Miêdzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF) - powsta³a w 2002 r.

Dla u³atwienia studentom AE korzystania ze zbiorów i wstêpnej selekcji potrzebnych np. do pracy magisterskiej pozycji, pracownicy biblioteki opracowuj± w³asne komputerowe, bibliograficzno-abstraktowe bazy danych, które analizuj± artyku³y z czasopism naukowych i fachowych: „Gospodarka”, „Nauki Spo³eczne”, „Zastosowania Informatyki”.

„Ekonomia on-line” to elektroniczny kwartalnik - informator o zasobach internetowych dla ekonomistów. Jest przewodnikiem po stronach internetowych ekonomicznych wydawnictw, organizacji naukowych, dostêpnych on-line baz bibliograficznych, publikacji naukowych, banków danych oraz s³owników. Dla zapoznania studentów z ogromnymi zasobami biblioteki, a tak¿e u³atwienia im poszukiwañ Oddzia³ Informacji Naukowej BG opracowa³ Wirtualne Informatorium, które pozwala na wstêpne zorientowanie siê gdzie i jak poszukiwaæ informacji naukowej, potrzebnej na ró¿nych etapach studiowania, a tak¿e jak redagowaæ pracê dyplomow± czy magistersk±.

Anna Soko³owska-Gogut


Akademia Rolnicza we Wroc³awiu

W pierwszej dziesi±tce

Wroc³awska AR, jako jedyna polska uczelnia, znalaz³a siê w gronie 10 europejskich szkó³ wy¿szych, której Komisja Europejska przyzna³a ECTS Label. Aplikacja wroc³awskiej uczelni by³a jedn± z 91 rozpatrywanych w Brukseli. List z Komisji Europejskiej, informuj±cy o tym, ¿e wniosek wroc³awskiej Akademii Rolniczej uzyska³ akceptacjê, nadszed³ 9 marca. Do listu do³±czono dwie recenzje niezale¿nych ekspertów. Obaj podkre¶laj±, ¿e wykonana praca ¶wiadczy o du¿ym zaanga¿owaniu uczelni w proces kszta³cenia w wymiarze europejskim, czego dowodem jest wspó³praca z uczelniami zagranicznymi, prowadzona wed³ug wymogów Komisji Europejskiej. Obaj wysoko oceniaj± opracowane w AR „Katalogi kursów”, a tak¿e wspaniale wykonan± stronê internetow± ECTS (to zas³uga Piotra Ka³ugi z Instytutu In¿ynierii ¦rodowiska). Sugestie ekspertów, dotycz±ce standaryzacji opisu przedmiotów i metod nauczania, zostan± uwzglêdnione w kolejnej edycji „Katalogów kursów”.

Od roku akademickiego 1998/99, kiedy wroc³awska AR przyst±pi³a do programu SOCRATES/ERASMUS, we wniosku o kontrakt uczelniany do Komisji Europejskiej do³±czono aplikacjê o grant na wdro¿enie systemu ECTS (European Credit Transfer System). W 2002 r. Komisja Europejska wysoko oceni³a osi±gniêcia AR na tym polu, przyznaj±c uczelni dodatkowy grant na wizytê ekspertów, która odby³a siê 5 maja 2003 r. Eksperci spotkali siê wówczas z przedstawicielami wydzia³ów Nauk o ¯ywno¶ci, Rolniczego i Medycyny Weterynaryjnej oraz z w³adzami uczelni, a ponadto przeprowadzili kontrolê dokumentów studentów wyje¿d¿aj±cych i przyje¿d¿aj±cych do AR w ramach programu SOCRATES/ERASMUS. Odby³o siê te¿ spotkanie z zagranicznymi stypendystami, przebywaj±cymi w uczelni w ramach SOCRATES/ERASMUS oraz ze studentami AR - by³ymi stypendystami programu. W wyniku przeprowadzonych rozmów oraz po zapoznaniu siê z raportem przys³anym do Biura Programów Miêdzynarodowych i Komisji Europejskiej, mo¿na by³o doj¶æ do wniosku, ¿e realne jest ubieganie siê o ECTS Label. Obecnie AR wdro¿y³a system ECTS na wszystkich wydzia³ach, co umo¿liwia studentom kszta³cenie w dowolnej uczelni europejskiej, w której proces dydaktyczny wyceniany jest w punktach kredytowych.

Jadwiga Bolechowska


Politechnika Gdañska

S³abi kandydaci

W dniach 6-7 lutego odby³o siê seminarium „Jak wype³niæ lukê w poziomie wykszta³cenia z matematyki i fizyki pomiêdzy szko³± ¶redni± a potrzebami studiów politechnicznych i przyrodniczych”. Obrady prowadzono w czterech sesjach. Podczas pierwszej analizowano przygotowanie kandydatów na studia w Politechnice Gdañskiej. Dane statystyczne na temat kandydatów ze szkó³ ¶rednich regionu nie by³y zachwycaj±ce. Podczas drugiej sesji zajêto siê nowymi programami matematyki i fizyki w szko³ach ponadgimnazjalnych. Wnioski tak¿e nie napawaj± optymizmem. Zapewne ju¿ nied³ugo na studia techniczne przyjmowani bêd± absolwenci, którzy w szkole nie us³ysz± nic o geometrii analitycznej, ci±gu, granicy funkcji, pochodnej funkcji itd., bêd± za¶ wiedzieæ co¶ o... procencie sk³adanym.

Kolejna sesja po¶wiêcona by³a zajêciom wyrównawczym dla studentów I roku. Przedstawiciele gospodarza spotkania, Politechniki Gdañskiej, zaprezentowali program kursów wyrównawczych. Wyk³adowcy z AGH przedstawili materia³y dydaktyczne z matematyki i fizyki dla studentów, dostêpne w sieci Internet pod adresem www.dydaktyka.agh.edu.pl, a reprezentanci Politechniki Wroc³awskiej omówili projekty s³u¿±ce wyrównywaniu poziomu studentów w tej uczelni (Studium Talent, Miêdzynarodowy Konkurs Gier Matematycznych i Logicznych, kursy przygotowawcze, ogólnopolski korespondencyjny kurs przygotowawczy z matematyki, wyk³ady popularyzuj±ce fizykê, Festiwal Nauki). Na ostatniej sesji przyjrzano siê dotychczasowym do¶wiadczeniom uczelni technicznych z zakresu dokszta³cania na odleg³o¶æ: „Telewizji akademickiej” z wykorzystaniem Internetu (Politechnika Gdañska www.multimed.pg.gda.pl), „regularnemu” kszta³ceniu na odleg³o¶æ przez Internet w Politechnice Warszawskiej i w ramach Wirtualnej Politechniki www.pw.edu.pl - Studia przez Internet.

W czasie seminarium prof. Ryszard Tadeusiewicz, rektor AGH, przedstawi³ bardzo interesuj±c± refleksjê na temat konieczno¶ci czynnego, bezpo¶redniego udzia³u nauczyciela w ka¿dym procesie edukacyjnym.

(mk)


Gdañskie porozumienie uczelni technicznych

Konsorcjum politechnik

7 lutego podpisano w Gdañsku porozumienie o utworzeniu konsorcjum uczelni technicznych w sprawie dokszta³cania na odleg³o¶æ m³odzie¿y ze szkó³ ¶rednich w zakresie matematyki i fizyki. Sygnatariuszami s± rektorzy politechnik: Gdañskiej, £ódzkiej, Warszawskiej i Wroc³awskiej oraz rektor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Konsorcjum jest otwarte dla innych uczelni. Jego dzia³alno¶æ ma nie tylko poprawiæ poziom wiedzy kandydatów na studia techniczne i przyrodnicze, ale tak¿e zwiêkszyæ dostêpno¶æ studiów technicznych i przyrodniczych. Uczelnie uczestnicz±ce w przedsiêwziêciu maj± przygotowaæ wspóln± ofertê dydaktyczn± do kszta³cenia przez Internet oraz zorganizowaæ portal edukacyjny. Biuro konsorcjum ma siê mie¶ciæ w Politechnice Gdañskiej. Koszty dzia³alno¶ci konsorcjum bêd± ponoszone solidarnie przez uczestników. Zachowaj± oni jednak prawo do w³asno¶ci intelektualnej, bêd±cej efektem ich pracy.

(mk)


Super Pracownia 2003

Nagroda za wspó³pracê

18 marca w Pa³acu Prezydenckim w Warszawie og³oszono wyniki konkursu „Super Pracownia 2003”, przeprowadzonego po raz drugi w ramach prezydenckiego programu „Internet w Szko³ach”. Tegoroczna edycja konkursu zak³ada³a wspó³pracê miêdzy pochodz±cymi z ró¿nych uczelni jednostkami, które zajmuj± siê kszta³ceniem w odmiennych dziedzinach. Do konkursu zg³oszono 54 wnioski, opracowane przez 120 jednostek badawczych.

„Super Pracownie” i listy gratulacyjne odebrali z r±k prezydenta autorzy 6 zwyciêskich projektów, opracowanych w 12 o¶rodkach akademickich z Polski i jednym zagranicznym. Ogó³em przekazano uczelniom 11 pracowni. Warto¶æ przekazywanego szko³om wy¿szym sprzêtu i oprogramowania przekracza 2,5 mln z³.

Zwyciêskie projekty: Zasilanie systemu mySAP Business Suite informacjami zewnêtrznymi pozyskiwanymi z Internetu - Akademia Ekonomiczna w Poznaniu, uczelnia partnerska: The University of Sheffield, Department of Computer Science; Cyfrowa inwentaryzacja zabytków Krakowa - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Wydzia³ Geodezji Górniczej i In¿ynierii ¦rodowiska, uczelnia partnerska: Akademia Sztuk Piêknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydzia³ Konserwacji i Restauracji Dzie³ Sztuki; Monitorowanie ¶rodowiska wodnego i morskiego po³±czone z edukacj± ekologiczn± - Akademia Rolnicza w Szczecinie, Wydzia³ Nauk o ¯ywno¶ci i Rybactwa, uczelnia partnerska: Wy¿sza Szko³a Morska w Szczecinie, Wydzia³ Nawigacyjny; Kszta³cenie nauczycieli i studentów w zakresie komputerowego wspomagania projektowania maszyn i urz±dzeñ - Politechnika ¦l±ska w Gliwicach, Wydzia³ Mechaniczny Technologiczny, uczelnie partnerskie: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego, Wydzia³ Matematyki, Techniki i Nauk Przyrodniczych, Uniwersytet ¦l±ski w Katowicach, Wydzia³ Informatyki i Nauk o Materia³ach; Metody modelowania fizycznego do opisu zjawisk krytycznych w ekonomii i zarz±dzaniu - Uniwersytet Marii Curie-Sk³odowskiej w Lublinie, Wydzia³ Fizyki i Informatyki, uczelnia partnerska: Politechnika Lubelska, Wydzia³ Zarz±dzania i Podstaw Techniki; Monitorowanie procesu rehabilitacyjnego u dzieci i zwi±zane z tym projektowanie zabawek rehabilitacyjnych - Akademia Sztuk Piêknych w Katowicach, Wydzia³ Wzornictwa, uczelnia partnerska: Politechnika ¦l±ska w Gliwicach, Wydzia³ Mechaniczny.

(mat)


Uniwersytet Marii Curie-Sk³odowskiej w Lublinie

Metaliczne nanodruty

W Zak³adzie Fizyki Powierzchni i Nanostruktur trwaj± prace nad wykorzystaniem metalicznych nanodrutów do stworzenia polaryzatorów, mog±cych dzia³aæ nie tylko podczas odbicia ¶wiat³a od powierzchni, ale równie¿ w uk³adach z przechodz±c± wi±zk± ¶wiat³a podczerwonego. Takie niekonwencjonalne elementy optyczne znajd± zastosowanie w nowoczesnym przemy¶le elektronicznym.

Badania realizowane s± w ramach grantu KBN, we wspó³pracy z Arizona State University oraz z Uniwersytetem w Heidelbergu. Ostatnio realizowany projekt, po¶wiêcony optycznym w³asno¶ciom nanodrutów, by³ finansowany dotacj± w wysoko¶ci 100 tys. z³. Jak przyznaje kierownik zespo³u prof. Mieczys³aw Ja³ochowski, badania maj± charakter wyprzedzaj±cy, gdy¿ nikt na ¶wiecie nie u¿ywa jeszcze metalicznych nanodrutów. Przy obecnym tempie rozwoju informatyki wydaje siê to ju¿ jednak tylko kwesti± czasu. W celu otrzymania tablic doskonale równoleg³ych, metalicznych nanodrutów, wykorzystano fizyczne procesy samoorganizacji atomów na powierzchniach kryszta³ów. Znane w tej chwili metody nie pozwalaj± na wytworzenie metalicznych struktur wê¿szych ni¿ 200 nanometrów. Tymczasem powsta³e w Instytucie Fizyki UMCS nanodruty maj± szeroko¶æ ok. 60 nm. Poniewa¿ swoim zachowaniem mog± siê one ró¿niæ od du¿ych elementów, trwaj± prace nad okre¶leniem w³a¶ciwo¶ci oraz utrwaleniem tych struktur, tak aby mog³y one byæ stabilne w atmosferze otoczenia, a nie tylko w ultrawysokiej pró¿ni, jak to ma miejsce w chwili obecnej. Nanodruty bêd± dzia³a³y jak zespó³ wielkiej liczby równoleg³ych, miniaturowych anten, przez co bêd± wp³ywa³y na stopieñ polaryzacji ¶wiat³a w zakresie podczerwieni. Tego typu polaryzatory znajd± zastosowanie w uk³adach optycznych, s³u¿±cych do rejestracji i analizy sygna³ów oraz w systemach transmisji w obszarze ¶wiat³a podczerwonego (lasery, sensory, chipy, diody etc.).

Realizacja badañ mo¿liwa jest dziêki najnowocze¶niejszej specjalistycznej aparaturze do badañ w³asno¶ci strukturalnych i elektronowych nanoobiektów. Prace prowadzone s± w pró¿ni rzêdu 10-11 mbara, przy u¿yciu dyfrakcji wysokoenergetycznych elektronów RHEED, skaningowej mikroskopii tunelowej STM oraz ró¿nicowego odbicia ¶wiat³a i fotoemisji. Czê¶æ aparatury zosta³a zakupiona dziêki finansowemu wsparciu KBN w wysoko¶ci 1,2 mln z³. Drugie tyle wart jest sprzêt zbudowany przez samych pracowników zak³adu, przy pomocy warsztatu mechanicznego Instytutu Fizyki UMCS.

Mariusz Karwowski


Papieska Akademia Teologiczna

Tajemnica istnienia

Czy rozpacz jest tylko przerw± w ¿yciorysie, czy te¿ nieuleczaln± chorob± duszy? Dlaczego cz³owiek, który wybierze w³asn± wolno¶æ, musi byæ samotny? Czy boja¼ñ, lêk i dr¿enie mo¿e przemieniæ siê w rado¶æ i szczê¶cie? - pytali filozofowie, którzy 16 marca spotkali siê w Krakowie na konferencji „Cz³owiek wobec rozpaczy w filozofii Sorena Kierkegaarda”, zorganizowanej przez Wydzia³ Filozoficzny Papieskiej Akademii Teologicznej.

Duñczyk, jak mówi prof. Karol Toeplitz, o¿y³ w Krakowie. Przez dziewiêæ godzin dyskutowano o jego filozofii: o rozpaczy, która jest chorob± ducha i rozgrywa siê we wnêtrzu cz³owieka. Zebranych nie interesowa³a rozpacz wynikaj±ca z codziennych do¶wiadczeñ, lecz ta, która wyp³ywa z niezgody na samego siebie.

Trudna filozofia Kierkegaarda wzbudza³a w¶ród zebranych wiele kontrowersji, podobnie jak fascynuj±ce t³umaczenia Jaros³awa Iwaszkiewicza, które, pomimo ostrej krytyki, by³y nieustannie cytowane.

Zebrani pytali o znaczenie rozpaczy w ¿yciu cz³owieka, a naukowcy odpowiadali, ¿e tylko rozpacz pozwala ods³oniæ strukturê ludzkiego ducha. Im bardziej poznajemy siebie, tym bardziej nasza dusza szuka Boga. Teologiczno-filozoficzna wizja chrze¶cijanina nie wzbudzi³a zaufania zgromadzonych, którzy pytali, czy wspó³czesny, obojêtny religijnie cz³owiek mo¿e nauczyæ siê czego¶ od Kierkegaarda. Naukowcy powtarzali, ¿e cz³owiek jest sob± tylko wobec Boga i tylko On jest ratunkiem przed bezgraniczn± rozpacz±. Prof. Ettore Rocca twierdzi³, ¿e rozpacz jest grzechem i wyzwalanie siê z niej mo¿e przynosiæ rado¶æ.

Rozpacz by³aby zatem pewn± skaz± cz³owieka, rodzajem wewnêtrznego pêkniêcia, które nie prowadzi nas ku ¶mierci tylko wówczas, gdy wybierzemy Boga. Ale czy wybieraj±c Boga - pytali prowadz±cy dyskusjê dr Adam Workowski i mgr Katarzyna Wojtkowska - wybieramy siebie? Czy dialogiczno¶æ jest alternatyw± wobec samotno¶ci rozpaczy? Wiele pytañ pozosta³o bez odpowiedzi. W wype³nionej po brzegi sali pojawi³ siê rozd¼wiêk miêdzy historykami, którzy siêgali do materii i m³odymi badaczami, którzy pragnêli wy³uskaæ rdzeñ my¶lenia Kierkegaarda i wskazaæ na niezgodno¶ci i trudno¶ci w ujmowaniu klasycznych problemów.

Kierkegaard przestrzega³ przed naukowcami, swoj± filozofiê prze¿ywa³ egzystencjalnie i nie chcia³, aby naukowcy j± komentowali. Nie stworzy³ uporz±dkowanego systemu filozoficznego i dziêki temu, jak s±dzê, jego idee wci±¿ s± tak inspiruj±ce dla innych.

Jola Workowska


Komitet Lokalny AIESEC, Szko³a G³ówna Handlowa

Dzieñ Ko³acza

Fot. Arch. W ramach projektu Yourope!, prowadzonego przez Komitet Lokalny AIESEC przy Szkole G³ównej Handlowej, 11 marca og³oszono w uczelni „Dniem Ko³acza”. Nazwa nawi±zuje do przys³owia: Bez pracy nie ma ko³aczy. W Auli Spadochronowej Szko³y G³ównej Handlowej rozstawiono stanowiska, przy których mo¿na by³o zasiêgn±æ informacji na temat mo¿liwo¶ci zdobycia zatrudnienia po rozszerzeniu Unii Europejskiej. Wiele punktów programu mia³o charakter warsztatów, m.in. szkolenie przeprowadzone przez pracowników firmy Norman Benett, na którym mo¿na by³o poznaæ podstawowe zasady autoprezentacji i sposoby merytorycznego przygotowania siê do rozmowy kwalifikacyjnej. Trenerzy z tej znanej na polskim rynku firmy przeprowadzili równie¿ symulacje rozmów kwalifikacyjnych w celu ustalenia mocnych i s³abych punktów w prezentacji kandydatów. Inne wydarzenia w „Dniu Ko³acza” to m.in.: prezentacja Programu Mened¿erskiego Absolwent Banku Pekao S.A., szkolenie „Zostañ eurokrat±”, prowadzone przez Mariana Stasiaka z Urzêdu Komitetu Integracji Europejskiej. Uczestnicy szkolenia mogli dowiedzieæ siê, jak wygl±da proces rekrutacji do instytucji unijnych, jakie s± szanse awansu i korzy¶ci z wyboru tej ¶cie¿ki kariery.

Wieczorem zaproszeni go¶cie oraz studenci zebrali siê na panelu dyskusyjnym „Polak pucybutem Europy?”. Marek Ostrowski - dziennikarz „Polityki”, Janusz Korwin-Mikke - polityk Unii Polityki Realnej, Pawe³ Zarzeka - dyrektor Departamentu Zarz±dzania Personelem Banku PEKAO SA oraz Maciej Drozd - przedstawiciel SGH toczyli gor±c± dyskusjê na temat szans i zagro¿eñ zwi±zanych z otwarciem rynku pracy. Uczestników szczególnie poruszy³o has³o tytu³owe. Pojawi³y siê g³osy, ¿e z racji np. u³omno¶ci jêzykowej bêdziemy dyskryminowani w UE. Nie wszyscy jednak podzielali tê opiniê i naszych szans upatrywali w rozwoju edukacji i determinacji m³odych osób zmuszonych wyjechaæ z powodu nieciekawej sytuacji ekonomicznej w Polsce. Warto te¿ wspomnieæ o samym motywie pucybuta. Na zarzut jednego z mówców, ¿e przedstawianie zawodu pucybuta jako przyk³adu negatywnego jest niew³a¶ciwe, Marek Ostrowski, publicysta „Polityki”, odpowiedzia³, i¿ temat dyskusji powinien byæ postrzegany nieco szerzej i brzmieæ: „Czy Polacy bêd± mieli równe szanse w dostêpie do atrakcyjnych stanowisk w krajach cz³onkowskich Unii Europejskiej”.

Uczestnikom „Dnia Ko³acza” rozdano ponad 1,5 tys. p³yt CD z artyku³ami na temat mo¿liwo¶ci zdobycia pracy po rozszerzeniu UE. Najwiêkszym zainteresowaniem cieszy³y siê jednak same staropolskie ko³acze...

Arkadiusz Kulig


Uniwersytet Wroc³awski

Herbarium

Fot. Arch. 20 lutego otwarto now± siedzibê Herbarium Uniwersytetu Wroc³awskiego. Koszt inwestycji, któr± realizowano w latach 2000-04, wyniós³ ok. 8 mln z³, a zosta³ pokryty ze ¶rodków Komitetu Badañ Naukowych oraz Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu. Obiekt zlokalizowano u zbiegu ul. Mieszka I i ¦wiêtokrzyskiej, na skraju Ostrowa Tumskiego, obok Muzeum Przyrodniczego i Ogrodu Botanicznego UWr.

Budynek jest pomieszczeniem magazynowym o powierzchni u¿ytkowej ok. 1,6 tys. m2. Wyposa¿ony jest w klimatyzacjê, zapewniaj±c± optymalne warunki przechowywania zbiorów. Budynek nie jest przeznaczony do zwiedzania, lecz wy³±cznie do prowadzenia dzia³alno¶ci naukowej. Natomiast jedna z wystaw, prezentowanych przez Muzeum Przyrodnicze w budynku przy Sienkiewicza 21, jest sal± botaniczn±, gdzie mo¿na obejrzeæ wiele interesuj±cych okazów ro¶lin z ca³ego ¶wiata. Na wiosnê w przeszklonej czê¶ci budynku herbarium zostanie utworzony ogród z egzotyczn± ro¶linno¶ci±.

Zielnik UWr., obok zbiorów krakowskich, stanowi najwiêksz± kolekcjê ro¶lin w naszym kraju. Herbarium jest czê¶ci± Muzeum Przyrodniczego UWr. Obecnie zbiory zielnikowe licz± oko³o pó³ miliona arkuszy, w¶ród których - jak szacuje dr Krzysztof ¦wierkosz - jest ok. 5 tys. typów opisowych, czyli okazów, na podstawie których po raz pierwszy opisano dane gatunki. Najwa¿niejsze dzia³y Herbarium UWr. to: Zielnik G³ówny, obejmuj±cy ok. 300 tys. arkuszy z ró¿nych rejonów ¶wiata, Zielnik Lauterbacha - ok. 50 tys. arkuszy, najcenniejsza czê¶æ Herbarium UWr. (dr ¦wierkosz ju¿ na pocz±tku pracy nad katalogowaniem tego zbioru znalaz³ w nim 400 typów opisowych), Zielnik ¦l±ski - ok. 50 tys. arkuszy zbieranych przez ¶l±skich botaników w ci±gu ostatnich 200 lat oraz Zielnik Ro¶lin Zarodnikowych, licz±cy ok. 100 tys. arkuszy. Najstarsz± czê¶æ zbiorów stanowi Zielnik Sylwiusza Boccone, pochodz±cy z roku 1674 i obejmuj±cy g³ównie ro¶liny z rejonu ¶ródziemnomorskiego.

Zbiory Herbarium UWr. nie s± dok³adnie skatalogowane, gdy¿ przedwojenne katalogi zaginê³y, a nowe dopiero powstaj±. Dotychczas najdok³adniej opisane zosta³y - w du¿ej mierze przez dr Wandê Stojanowsk± - arkusze ro¶lin zarodnikowych (12,6 tys. glonów, 33,5 tys. grzybów, 27 tys. mszaków, 22 tys. porostów, ok. 5 tys. ¶luzowców). Herbarium zatrudnia na sta³e 4 pracowników, którzy porz±dkuj±, kataloguj± i uzupe³niaj± zbiory. Zdaniem dr. ¦wierkosza, praca nad katalogowaniem zbiorów zajmie jeszcze kilkana¶cie lat.

(ib, pik)


Uniwersytet Jagielloñski

Klinika papieru

 Fot. Jerzy Sawicz 3 marca na Wydziale Chemii UJ otwarto specjalistyczn± pracowniê, w której znajduje siê jedyne w Polsce urz±dzenie do masowego odkwaszania kart papieru. Dziennie odkwaszane jest do 1,5 tys. XIX-wiecznych arkuszy. Dotychczas uda³o siê zabezpieczyæ w ten sposób 64 tys. kart, przede wszystkim czasopism i prac doktorskich ze zbiorów Biblioteki Jagielloñskiej. Ca³o¶æ „kwa¶nych” zbiorów Jagiellonki ocenia siê na 1,5 mln pozycji.

Pracownia zosta³a za³o¿ona dziêki rz±dowemu programowi „Kwa¶ny papier. Ratowanie w skali masowej zagro¿onych polskich zasobów bibliotecznych i archiwalnych”. Celem przedsiêwziêcia jest rozwiniêcie sieci podobnych pracowni w ca³ej Polsce oraz praca nad ustaw± dotycz±c± zasad stosowania papieru trwa³ego. Przewiduje siê, ¿e do roku 2008 uda siê zabezpieczyæ jedn± szóst± niszczej±cych w zastraszaj±cym tempie zbiorów.

Problem ten dotyczy ok. 80 proc. zasobów bibliotecznych i archiwalnych w Polsce. Wynika to z faktu, ¿e od pocz±tku XIX wieku, przez ok. 150 lat, maszynowa technologia produkcji papieru bazowa³a na wykorzystaniu niskiej jako¶ci materia³u, tzw. ¶cieru drzewnego utrwalanego klejem ¿ywicznym z dodatkiem siarczanu glinu, co powodowa³o wysok± kwasowo¶æ papieru i szybk± degradacjê w³ókien celulozowych. Takie druki dos³ownie rozpadaj± siê w rêkach czytelników. W Polsce epoka kwa¶nego papieru zakoñczy³a siê ok. roku 1996. Aktualnie, papier produkowany jest w ¶rodowisku zasadowym, co znacznie zwiêksza jego jako¶æ i trwa³o¶æ.

Jest kilka sposobów odkwaszania papieru. UJ polega na opracowanej w Niemczech metodzie b?kleburskiej. Zakupiono aparat Neschen C-900 o warto¶ci 80 tys. euro, umo¿liwiaj±cy odkwaszanie i konserwacjê na razie tylko pojedynczych kart. Ca³y proces, polegaj±cy na szeregu k±pieli w odkwaszaj±co-wzmacniaj±cych roztworach wodnych, trwa zaledwie kilka minut. Wysuszone karty s± nastêpnie poddawane procesowi wyg³adzania w laboratoriach BJ. Maszynê obs³uguje jedna osoba, a koszt odkwaszenia jednej karty A4 wynosi 25 gr. UJ planuje udostêpnienie tej us³ugi na zewn±trz.

Planowana jest budowa specjalnego pawilonu, w którym odkwaszane by³yby ca³e ksi±¿ki, równie¿ z innych bibliotek z po³udniowej Polski. Inwestycja ruszy najprawdopodobniej jeszcze w tym roku i zostanie sfinansowana w ramach projektu „Kwa¶ny papier”.

Anna Wojnar


Badania naukowe

Kosmiczna misja „Rosetta”

2 marca wystartowa³a z kosmodromu w Kourou w Gujanie Francuskiej europejska sonda kosmiczna „Rosetta”, która po raz pierwszy umo¿liwi bezpo¶rednie badania twardego j±dra komety. Pocz±tkowo celem misji mia³a byæ kometa Wirtanena, ale przesuniêcie terminu startu sondy spowodowa³o konieczno¶æ zmiany programu. Ostatecznie wybrano kometê Czurimov-Gierasimienko, do której sonda dotrze w maju 2014 r.

Sonda „Rosetta”, dzie³o kilkunastu pañstw, w tym Polski, zosta³a wyposa¿ona w 8 przyrz±dów naukowych. Jednym z najwa¿niejszych, ale zarazem najtrudniejszych technologicznie urz±dzeñ, jest MUPUS, zbudowany w Centrum Badañ Kosmicznych PAN w Warszawie wielozadaniowy przyrz±d do badania w³asno¶ci fizycznych twardego j±dra komety. MUPUS - rodzaj mechanicznej rêki - wysunie z l±downika, który osi±dzie na twardym j±drze komety, szpikulec z ró¿nymi czujnikami i wbije go na g³êboko¶æ 37 cm w pod³o¿e. Pozwoli to uzyskaæ informacje o twardo¶ci i strukturze oraz temperaturze i przewodnictwie cieplnym gruntu komety. Przyrz±d skonstruowany w CBK, czê¶ciowo w miêdzynarodowej kooperacji, jest pierwszym tego typu na ¶wiecie.

W ci±gu 10 lat sonda przeleci trzykrotnie ko³o Ziemi i raz ko³o Marsa, co pozwoli na wykonanie manewrów grawitacyjnych i nadanie jej przyspieszenia. „Rosetta” powinna przechwyciæ kometê w rejonie orbity Jowisza. Nastêpnie bêdzie lecia³a równolegle do niej i dokona desantu na jej twardym j±drze. Misja bêdzie mia³a du¿e znaczenie dla poznania natury komet, ich budowy, pochodzenia oraz zachodz±cych w nich procesów.

(ert)

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje