Prezydium Konferencji Rektorów Uczelni Niepañstwowych zebra³o siê ponownie 28 kwietnia. Przedmiotem obrad by³y sprawy zwi±zane z projektem ustawy „Prawo o szkolnictwie wy¿szym”, jako¶æ kszta³cenia, a w tym tak¿e uzyskiwanie akredytacji i certyfikacji jako¶ci oraz wyrównywanie szans edukacyjnych m³odzie¿y z ma³ych miast i ¶rodowisk wiejskich.
Jak wiadomo nie wszystkie uwagi i propozycje Konferencji Rektorów Uczelni Niepañstwowych zosta³y uwzglêdnione w projekcie ustawy, dlatego te¿ Prezydium KRUN powtórnie analizowa³o ten projekt i przyjê³o odpowiednie stanowisko. Po zapoznaniu siê z opracowanym przez Zespó³ Prezydenta RP projektem „Prawa o szkolnictwie wy¿szym” - czytamy w uchwale Prezydium KRUN - na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2004 roku Prezydium Konferencji Rektorów Uczelni Niepañstwowych wnosi zastrze¿enia i sprzeciw wobec koncepcji projektu. Wbrew zasadom demokratycznego pañstwa prawnego projekt nie by³ przygotowany z udzia³em przedstawicieli ¶rodowiska uczelni niepañstwowych przeciw którym, g³ównie jest skierowany.
Zgodnie z cytowan± uchwa³±, projekt wprowadza regulacje skutkuj±ce podzia³ami jednolitego ¶rodowiska akademickiego w naszym kraju, koncesjonowania aktywno¶ci naukowej i dydaktycznej pracowników przez w³adze uczelni oraz sprzecznego z konstytucj± nierównego traktowania studentów uczelni pañstwowych i niepañstwowych. Prezydium Konferencji Rektorów Uczelni Niepañstwowych zg³osi³o trzy g³ówne zastrze¿enia:
1. Projekt przyjmuje, odchodz±c od dotychczasowej tradycji i utrwalonych w ¶wiadomo¶ci spo³ecznej rozró¿nieñ, podzia³ nielogiczny i absurdalny na uczelnie akademickie, nieakademickie i zawodowe. Degraduje on warto¶æ polskiego absolwenta i posiadanego przez niego dyplomu ukoñczenia studiów magisterskich w uczelni nieakademickiej w relacji do absolwentów uczelni innych pañstw europejskich czy te¿ Ameryki P³n.
2. Wysoki stopieñ szkodliwo¶ci zawiera projekt ustawy w art. 119, z konotacjami zawartymi w art. 114 i 226, szykanuj±cy pracowników naukowych za podejmowanie aktywno¶ci naukowej i dydaktycznej poza podstawowym miejscem pracy. Absurd uregulowañ prawnych polega na korupcjogennym koncesjonowaniu zezwoleñ na dysponowanie w³asnym czasem i w³asn± wiedz± po wype³nieniu w³a¶ciwych zobowi±zañ wynikaj±cych ze stosunku pracy w miejscu pierwszego zatrudnienia. Precyzowanie ustawowe czasu i trybu, w tym odwo³awczego uzyskiwania zgody na podejmowanie pracy, nie tylko przeczy zdroworozs±dkowej zasadzie, czy praca, na któr± pracownik otrzyma zgodê, bêdzie jeszcze aktualna (np. powstaj±cych dynamicznie potrzeb wykonania ekspertyz), ale stanowi wyraz powrotu do rzeczywisto¶ci, któr± wyeliminowa³a ustawa z 1990 roku. Trzeba zaznaczyæ, ¿e know how (wiedzieæ jak) stanowi wy³±czn± w³asno¶æ pracowników nauki, której beneficjantem staje siê jednostka zatrudniaj±ca (uczelnia, instytut naukowo-badawczy), nigdy za¶ odwrotnie.
3. Uregulowania proponowane w art. 88, p. 5 i art. 89 stanowi± nieokre¶lone, czê¶ciowe i uznaniowe dotowanie studiów w uczelniach niepañstwowych, które nie odpowiadaj± oczekiwaniom polskiego spo³eczeñstwa. Jedynym konstytucyjnie uprawnionym rozwi±zaniem umo¿liwiaj±cym funkcjonowanie bezp³atnego kszta³cenia jest wprowadzenie jednolicie warto¶ciowanego bonu edukacyjnego lokowanego w uczelni, w której student podejmuje studia.