Poznañ
W dniach 15-16 kwietnia odby³o siê posiedzenie Prezydium KRASP. W podjêtych uchwa³ach rektorzy wskazali na konieczno¶æ zwalczania niew³a¶ciwych zachowañ w ¶rodowisku akademickim: oszustw egzaminacyjnych, sprzedawania i kupowania prac dyplomowych, wy³udzania ¶wiadczeñ oraz innych przejawów ³amania norm prawnych i etycznych przez studentów. Rektorzy postanowili wydaæ walkê pladze uzale¿nieñ w¶ród m³odzie¿y akademickiej, zapowiadaj±c zacie¶nienie w tym celu wspó³pracy z policj± i s³u¿bami medycznymi. Omówiono tak¿e zagro¿enie aktami terroryzmu w uczelniach, popieraj±c apel MENiS z 2 kwietnia o wspó³dzia³anie uczelni ze s³u¿bami odpowiedzialnymi za bezpieczeñstwo publiczne. Jako przyk³ad takiego wspó³dzia³ania zaprezentowano odpowiednie porozumienie UJ z krakowsk± policj± w sprawie przeciwdzia³ania narkomanii i zagro¿eniom terroryzmem.
Warszawa
Prof. Mieczys³aw Górny, gleboznawca i pionier ekologicznego rolnictwa, zosta³ wyró¿niony „Tarcz± Wojownika Gai. i tytu³em Cz³owieka Roku 2003 w dziedzinie polskiej ekologii. Wyró¿nienia te przyznaje niezale¿na kapitu³a, z³o¿ona z przedstawicieli instytucji i organizacji pozarz±dowych zajmuj±cych siê problemami ochrony ¶rodowiska, m.in. Fundacji O¶rodka Edukacji Ekologicznej i Spo³ecznego Instytutu Ekologicznego. Prof. Górny, przez wiele lat zwi±zany z warszawsk± SGGW, jest obecnie wyk³adowc± na Wydziale Ochrony ¦rodowiska w ciechanowskiej filii Wy¿szej Szko³y Humanistycznej w Pu³tusku.
Warszawa/Tokio
Pod has³em „W kierunku nowego partnerstwa w nauce i technologii. zorganizowano w Japonii w dniach 21-22 kwietnia Forum Nauki Polskiej. Impreza po¶wiêcona by³a mo¿liwo¶ciom polsko-japoñskiej wspó³pracy naukowej, zw³aszcza w zakresie technologii informatycznych, nanotechnologii i biotechnologii, ze szczególnym uwzglêdnieniem biologii molekularnej, maj±cej zastosowanie medyczne. Organizatorami Forum by³y: Ministerstwo Nauki i Informatyzacji oraz japoñskie Ministerstwo Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii.
Suwa³ki
Z inicjatywy politechnik Warszawskiej i Bia³ostockiej, uniwersytetów Warmiñsko-Mazurskiego i Bia³ostockiego, Pañstwowego Instytutu Geologicznego, Instytutu £±czno¶ci w Warszawie, Polsko-Litewskiej Izby Gospodarczej Rynków Wschodnich oraz Urzêdu Miasta Suwa³ki powo³ano Park Naukowo-Technologiczny Polska-Wschód. G³ównym celem przedsiêwziêcia jest rozwijanie my¶li naukowej oraz nowoczesnych technologii w pó³nocno-wschodniej Polsce, m.in. w zakresie: informatyki, elektroniki, in¿ynierii materia³owej, mechaniki precyzyjnej, chemii, ochrony ¶rodowiska. Suwalski Park Naukowo-Technologiczny bêdzie wspó³pracowaæ z placówkami naukowymi z Wilna, Kowna, Grodna oraz Kaliningradu. Planuje siê powo³anie Miêdzynarodowego Centrum Innowacji oraz miêdzynarodowej wy¿szej uczelni o profilu informatyka i zarz±dzanie.
Opole
22 kwietnia odby³a siê uroczysto¶æ nadania tytu³ów doktorów honoris causa Uniwersytetu Opolskiego profesorom: Tadeuszowi Lewowickiemu i Zbigniewowi Kwieciñskiemu. Pierwszy zajmowa³ siê badaniami nad to¿samo¶ci± mieszkañców pogranicza i funkcjonowaniem spo³eczno¶ci wielokulturowych. Skupi³ wokó³ siebie wiele pozawarszawskich ¶rodowisk naukowych i przyczyni³ siê do ich rozwoju, daj±c z siebie to, co najlepsze: swoj± m±dro¶æ, czas i pomys³u. . mówi³a w laudacji prof. Józefa Br±giel. Prof. Kwieciñski interesowa³ siê ¶rodowiskami zapó¼nionymi w rozwoju, spo³ecznymi aspektami funkcjonowania wiejskiej szko³y. Jego tryptyk Wykluczanie, Bezbronni i Nieuniknione zosta³ niedawno wznowiony. Ca³y dorobek to 18 ksi±¿ek i kilkaset artyku³ów. Uroczysto¶æ nadania doktoratów honorowych wpleciono w obchody 30-lecia opolskiej pedagogiki.
Bydgoszcz
Pod koniec kwietnia, w dniu ¦wiêta Uczelni, Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego przyzna³a tytu³ doktora honoris causa prof. T.W. Nowackiemu, wybitnemu pedagogowi, twórcy teorii kszta³cenia i doskonalenia zawodowego oraz subdyscypliny „pedagogiki pracy.. Prof. Nowacki jest autorem ponad 150 publikacji i opracowañ zwartych, 500 rozmaitych rozpraw, studiów og³aszanych w kraju i za granic±. Wypromowa³ ponad 40 doktorów, recenzowa³ szereg prac habilitacyjnych i wniosków o tytu³y profesorskie. Od wielu lat jest cz³onkiem licznych towarzystw naukowych i komitetów redakcyjnych, w tym Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN (honorowy przewodnicz±cy Zespo³u Pedagogiki Pracy KNP PAN).
Warszawa
W dniach 23-24 kwietnia odby³a siê pi±ta miêdzynarodowa konferencja bioetyczna, tym razem po¶wiêcona etyce innowacyjno¶ci. Uczestnicy reprezentowali najwa¿niejsze organizacje zajmuj±ce siê zagadnieniami patentowania: ¦wiatow± Organizacjê Ochrony W³asno¶ci Intelektualnych, Europejski Urz±d Patentowy, Miêdzynarodowe Stowarzyszenie Firm Farmaceutycznych, ¦wiatow± Organizacjê Zdrowia, ¦wiatowe Stowarzyszenia Lekarzy. Mówiono m.in. o patentowaniu leków, DNA, a tak¿e etycznych i prawnych aspektach badañ i wykorzystania komórek macierzystych (wiêcej o obradach w wakacyjnym numerze „FA.).
Opole
W dniach 26-27 kwietnia odby³y siê VII Ogólnopolskie Dni Bohemistów, zorganizowane przez Katedrê Slawistyki Uniwersytetu Opolskiego. W programie znalaz³o siê m.in. seminarium naukowe „Czeska literatura katolicka w latach 1945.1989.. Rozstrzygniêto te¿ VII Ogólnopolski Konkurs Przek³adowy i Literacki. W kategorii Poezja Czeska nie przyznano pierwszego miejsca, II miejsce przypad³o Marcie Skibniewskiej z UW, III . Dominice Katarzynie Gowik z UW. W kategorii Proza Czeska I miejsce przyznano Kamili Szymañskiej z UJ, II . Jackowi Or³owskiemu z UMK w Toruniu, III . El¿biecie Æwikliñskiej z UMK w Toruniu. W kategorii Esej I miejsce zajê³a Agnieszka Janiec z UW, II . Magdalena Jakubowska z UW, III . Monika Mialik z UWr. Przedstawiono te¿ wystawê po¶wiêcon± Janowi Amosowi Komenskiemu.
Toruñ
W dniach 27-29 kwietnia Biuro Promocji i Dystrybucji Wydawnictw UMK zorganizowa³o Toruñski Kiermasz Ksi±¿ek „Wiosna Wydawców 2004.. W¶ród 34 wystawców znalaz³o siê 16 wydawnictw szkó³ wy¿szych, a tak¿e najwiêksze wydawnictwa naukowe, m.in.: PWN, Ksi±¿ka i Wiedza, DiG, Trio, ¦l±sk, s³owo/obraz/terytoria, Marabut, Wydawnictwo Literackie. Oprócz prezentacji publikacji odby³y siê spotkania z autorami niektórych ksi±¿ek oraz pokaz czerpania papieru, przygotowany przez pracowników prywatnego Muzeum Drukarstwa i Papiernictwa w podtoruñskim Grêbocinie. Kiermasz ksi±¿ek naukowych z udzia³em tak du¿ej liczby wystawców odby³ siê w UMK po raz pierwszy.
Kraków
Miêdzynarodowa konferencja hungarystyczno-polonistyczna „Polska i Wêgry w szesnastowiecznej Europie. Czasy B?linta Balassiego i Stefana Batorego. Historia . Literatura . Kultura., zorganizowana przez Instytut im. B?linta Balassiego w Budapeszcie, Katedrê Filologii Wêgierskiej Uniwersytetu Jagielloñskiego oraz Instytut Europy Wschodniej Uniwersytetu „L`Orientale. w Neapolu, odby³a siê w dniach 27-28 kwietnia. Mia³a na celu uhonorowanie dwóch wa¿nych w literaturze i historii postaci wêgierskich: B?linta Balassiego z Gyarmat (1554-94), najwiêkszego poety wêgierskiego renesansu, oraz Stefana Batorego (1533-86), ksiêcia siedmiogrodzkiego, a od 1576 do 1586 króla Polski.
Wroc³aw
Od 29 kwietnia Biblioteka Politechniki Wroc³awskiej udostêpnia ksi±¿ki w pe³notekstowej postaci elektronicznej. Na razie dotyczy to wybranych pozycji wydanych przez Oficynê Wydawnicz± PWr., ksi±¿ek z zasobów Biblioteki PWr. wydanych przed rokiem 1950, a tak¿e ksi±¿ek pochodz±cych ze zbiorów innych bibliotek i serwisów. Nowe publikacje to przede wszystkim skrypty maj±ce s³u¿yæ studentom. Dziêki temu zmniejsza siê zapotrzebowanie na skrypty w formie tradycyjnej. Mo¿na te¿ o wiele czê¶ciej i ³atwiej dokonywaæ aktualizacji skryptów, wynikaj±cych z postêpu badañ lub ze zmian programu kszta³cenia. Mo¿liwo¶æ ta staje siê czynnikiem motywuj±cym dydaktyków do sta³ej weryfikacji aktualno¶ci oferowanych materia³ów.
Warszawa
Od maja nowym ministrem edukacji narodowej i sportu jest Miros³aw Sawicki. Absolwent fizyki w Uniwersytecie Warszawskim, wieloletni nauczyciel fizyki, dzia³acz KSS KOR i „Solidarno¶ci.. W latach 1990-97 pracowa³ w Ministerstwie Edukacji Narodowej jako dyrektor Departamentu Kszta³cenia Ogólnego, a nastêpnie podsekretarz stanu odpowiedzialny za reformê systemu edukacji. Od 2002 pe³ni³ funkcjê dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Za szkolnictwo wy¿sze nadal odpowiedzialny jest prof. Tadeusz Szulc z Wroc³awia, by³y rektor tamtejszej AR.
Toruñ
„Cienie pañstwa policyjnego. to tytu³ konferencji zorganizowanej 4 maja przez Instytut Socjologii UMK oraz Instytut Pamiêci Narodowej. W spotkaniu udzia³ wziêli m.in.: Bogus³aw Nizieñski . rzecznik interesu publicznego, prof. Andrzej Paczkowski . historyk, Bronis³aw Wildstein . publicysta „Rzeczpospolitej. oraz Zbigniew Nowek . by³y szef UOP. Referenci koncentrowali siê wokó³ u¿yteczno¶ci archiwów S³u¿by Bezpieczeñstwa jako ¼ród³a wiedzy historycznej, a tak¿e wp³ywu, jaki teczki SB wywieraj± na politykê w Polsce. Mówiono o metodach dzia³ania SB wobec Ko¶cio³a katolickiego i opozycji demokratycznej, o roli lustracji, podatno¶ci na szanta¿ w przypadku zatajenia informacji o kompromituj±cej przesz³o¶ci, o grupach interesu skupionych wokó³ s³u¿b specjalnych.
Kraków
W dniach 6-7 maja odby³a siê konferencja „Korzenie i tradycje wspó³czesnego prawa cywilnego w zjednoczonej Europie., zorganizowana przez Towarzystwo Biblioteki S³uchaczy Prawa UJ. Prof. Wac³aw Uruszczak przypomnia³ o znaczeniu francuskiego „Code civil. w nawi±zaniu do wspó³czesnych prób ujednolicenia prawa prywatnego w ramach porz±dku wspólnotowego. Najwiêksze kontrowersje wzbudzi³y wyst±pienia dotycz±ce trendów rozwojowych prawa rodzinnego (Pacs . kontrowersyjna instytucja wspó³czesnego prawa francuskiego, Projekt ustawy Marii Szyszkowskiej o rejestrowanych zwi±zkach partnerskich na tle nauki Ko¶cio³a katolickiego). Dyskutowano równie¿ o idei europejskiego kodeksu cywilnego i o instytucjach nabieraj±cych coraz wiêkszego znaczenia w obrocie gospodarczym.
Szczecin
10 maja doktorat honorowy Politechniki Szczeciñskiej wrêczono prof. S.M. Wojciechowskiemu. Jest on wybitnym specjalist± w dziedzinie in¿ynierii materia³owej w obszarze metaloznawstwa. Zajmowa³ siê m.in. krystalizacj± kierowan± i materia³ami magnetycznymi (wynikiem tych badañ podstawowych by³o wdro¿enie w latach 1977-83 czterech nowych gatunków magnesów trwa³ych w Hucie „Baildon. w Katowicach) oraz modernizacj± systemu kszta³cenia specjalistów z in¿ynierii materia³owej. By³ jednym z za³o¿ycieli Instytutu In¿ynierii Materia³owej (obecnie wydzia³) Politechniki Warszawskiej. Wypromowa³ 17 doktorów nauk technicznych. Kilku jego uczniów uzyska³o tytu³y naukowe. Jego dorobek obejmuje tak¿e ok. 70 oryginalnych publikacji naukowych i 3 podrêczniki akademickie.
Kraków
10 maja doktorat honorowy Uniwersytetu Jagielloñskiego otrzyma³ prof. Joachim Treusch z Forschungszentrum Julich. Podczas uroczysto¶ci 640. rocznicy za³o¿enia UJ 12 maja godno¶æ doktora honoris causa otrzyma³a prof. Federica P. Perera z Columbia University. Medal „Merentibus. nadano Kolegiacie ¦w. Anny, a odznakê „Zas³u¿ony dla UJ. otrzyma³ Ks. W³adys³aw Gasid³o. Tytu³ honorowego profesora UJ przyznano prof. Ralphowi Józefowiczowi z Rochester University. Prof. Franciszek Ziejka, rektor UJ, wrêczy³ Laur Jagielloñski, nagrodê przyznawan± za osi±gniêcia naukowe uczonym z krakowskiej Alma Mater. W dziedzinie nauk humanistycznych nagrodzono prof. Mariê Podrazê-Kwiatkowsk±, w dziedzinie nauk medycznych . prof. Wies³awa Pawlika, a w dziedzinie nauk ¶cis³ych . prof. Wincentego Kilarskiego.
Kraków
11 maja w Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej honorowe doktoraty otrzymali dwaj profesorowie U¦. Prof. E. Polañski, znawca wspó³czesnej polszczyzny i kodyfikator polskiej ortografii, jest kierownikiem Katedry Dydaktyki Jêzyka i Literatury Polskiej na Wydziale Filologicznym U¦. Znany jest przede wszystkim jako redaktor Nowego s³ownika ortograficznego PWN, a tak¿e twórca m.in. S³ownika tematycznego jêzyka polskiego oraz S³ownika ortograficznego nie tylko dla uczniów. Jest przewodnicz±cym Komisji Ortograficzno-Onomastycznej Rady Jêzyka Polskiego przy Prezydium PAN. Prof. K. Polañski pracuje w Instytucie Jêzyka Angielskiego na Wydziale Filologicznym U¦. Jest autorem fundamentalnych prac z zakresu jêzykoznawstwa s³owiañskiego i ogólnego, m.in.: S³ownika etymologicznego jêzyka Drzewian po³abskich, Morfologii zapo¿yczeñ niemieckich w jêzyku po³abskim, Sk³adni zdania z³o¿onego w jêzyku górno³u¿yckim, wspó³autorem Polabian English Dictionary. Cz³onek PAN i PAU, doktor h.c. Uniwersytetu Opolskiego, honorowy profesor UJ, cz³onek Centralnej Komisji ds. Tytu³u Naukowego i Stopni Naukowych.
Opole
12 maja, w ramach dotowanego przez Helsiñsk± Fundacjê Praw Cz³owieka projektu „Przeciwdzia³anie ksenofobii i zwalczanie jej przejawów w ¿yciu publicznym., odby³o siê seminarium „Pokonaæ cienie trudnej przesz³o¶ci Polaków i Niemców., zorganizowane przez studentów III roku socjologii UO. Najwiêksze dyskusje wzbudzi³y relacje miêdzy Polakami i mniejszo¶ci± niemieck± na Opolszczy¼nie, przedstawione m.in. w referatach dr Aleksandry Trzcieliñskiej-Polus i dr Danuty Berliñskiej z UO. Seminarium towarzyszy³a wystawa zdjêæ dokumentuj±cych przejawy ksenofobii wyra¿anej w napisach na murach, za¶ w przerwie mia³a miejsce projekcja filmu rejestruj±cego trzeciomajow± manifestacjê na Górze ¶w. Anny.
Gdañsk
12 maja doktorat honorowy Uniwersytetu Gdañskiego otrzyma³ Ryszard Kapu¶ciñski, wybitny dziennikarz i pisarz, autor 21 ksi±¿ek t³umaczonych na wiele jêzyków, m.in.: Cesarz . 21 translacji, Imperium . 19, Heban . 17. Jak sam mówi, by³ ¶wiadkiem 27 rewolucji, odwiedzi³ 100 krajów. Jest obecnie jednym z najbardziej rozpoznawalnych autorów polskich na ¶wiecie. Zosta³ uhonorowany kilkudziesiêcioma presti¿owymi nagrodami polskimi (m.in. Nagroda im. W³adys³awa Reymonta . 2004) i zagranicznymi (m.in. Nagroda Stowarzyszenia Liber Press . 2002, nagroda The Prix Tropiques, nagroda Ksiêcia Asturii . 2003). Trzy uniwersytety uhonorowa³y Kapu¶ciñskiego doktoratem honoris causa: ¦l±ski w 1997 r., Wroc³awski w 2001 i Sofijski w 2002.
Wroc³aw
W 1997 r. rektorzy politechnik Wroc³awskiej i Libereckiej oraz Wy¿szej Szko³y Zawodowej (Fachhochschule) w Zittau/Goerlitz powo³ali projekt „Uniwersytet Nysa., tworz±cy ramy wspólnego kszta³cenia studentów z trzech krajów. Podjêty wspólnie w roku 2001/02 program kszta³cenia to 6-semestralne studia zawodowe (B.S.) z Information and Communication Management. Studenci na I roku maj± zajêcia w Czechach, na II . w Polsce (Filia PWr. w Jeleniej Górze), a na III w Niemczech. Tre¶ci programowe s± przedmiotem indywidualnych ustaleñ miêdzy wyk³adowcami trzech uczelni, a zajêcia odbywaj± siê po angielsku. Ostatnio program „Uniwersytetu Nysa. uzyska³ niemieck± akredytacjê.
Katowice
W dniach 12-13 maja na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu ¦l±skiego odby³a siê konferencja naukowa „Cz³owiek i ¶rodowisko., zorganizowana przez Studenckie Ko³o Naukowe „Psychology in English.. Celem konferencji jest ukazanie studentom psychologii ró¿norodno¶ci aspektów ¿ycia cz³owieka w kontek¶cie jego relacji ze ¶rodowiskiem oraz próba odpowiedzi na pytanie, co jest naturalnym ¶rodowiskiem cz³owieka w dzisiejszym ¶wiecie. Debatowano m.in.: o roli miejsca zamieszkania w budowaniu to¿samo¶ci lokalnej, „zasiedlaniu. nowego ¶rodowiska, jakim jest Internet, tworzeniu zdrowych relacji ¶rodowiskowych, miejscu dla niepe³nosprawnych, rozpoznawaniu i przebudowywaniu toksycznego my¶lenia. Pojawi³y siê te¿ w±tki egzotyczne . o relacji cz³owieka ze ¶rodowiskiem z perspektywy duchowo¶ci tybetañskiej.
Lublin
13 maja tytu³ doktora honoris causa Politechniki Lubelskiej . trzeci w historii uczelni . otrzyma³ prof. T. Kaczorek z Politechniki Warszawskiej. Jest on wybitnym specjalist± z zakresu matematycznych metod analizy i syntezy uk³adów elektrycznych, sterowalno¶ci i obserwowalno¶ci tych uk³adów, projektowania uk³adów ¶ledz±cych, budowy regularnych i singularnych uk³adów z dwuwymiarowym oraz wielowymiarownym wektorem zmiennych niezale¿nych. Jest autorem 16 ksi±¿ek i ponad 600 artyku³ów. Wypromowa³ 59 doktorów, z których 20 jest profesorami. Jest cz³onkiem PAN, pe³ni³ funkcjê prorektora Politechniki Warszawskiej. W 2002 r. doktorat honorowy nada³ mu Uniwersytet Zielonogórski.
Kraków
W dniach 13-14 maja odby³y siê III Krakowskie Warsztaty In¿ynierii Medycznej, zorganizowane przez Katedrê Mechaniki Do¶wiadczalnej i Biomechaniki PK przy wspó³udziale Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Paw³a II oraz Miêdzyuczelnianego Centrum Technik i Technologii Medycznych. Warsztaty koncentrowa³y siê na telemedycynie: wykorzystaniu diagnozowania obrazu w ró¿nych dziedzinach medycyny oraz technologii biomateria³ów i ich zastosowañ medycznych. Nowo¶ci± tegorocznych warsztatów by³y bezpo¶rednie przekazy, w ramach wideokonferencji, zabiegów operacyjnych z klinik kardiochirurgicznej oraz gastroenterologicznej, w trakcie których uczestnicy mogli wzi±æ udzia³ w dyskusji, prowadzonej przez moderatorów danych tematów, nt. nowoczesnych metod zabiegowych i diagnostycznych.
Toruñ
Studencki teatr „Perpetuum mobile., dzia³aj±cy w Katedrze Filologii Klasycznej Uniwersytetu Miko³aja Kopernika, zdoby³ I nagrodê, Bursztynow± Kameê, za spektakl Os³y Plauta w przek³adzie prof. Ewy Skwary, na III Miêdzyuczelnianym Przegl±dzie Teatrów Studenckich Filologii Klasycznej w Gdañsku. Pierwsze miejsce za najlepsz± rolê mêsk± zdoby³ Rafa³ Toczko, student miêdzywydzia³owych indywidualnych studiów humanistycznych i II roku filologii klasycznej UMK, który gra³ niewolnika Pachnid³o.
Rzeszów
Centrum Jêzyków Obcych Wy¿szej Szko³y Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie jest jedyn± polsk± instytucj± realizuj±c± miêdzynarodowy projekt Linguapece Europe, dotycz±cy stworzenia materia³ów szkoleniowych dla podniesienia kompetencji jêzykowych w¶ród pracowników s³u¿b wojskowych i policyjnych w zjednoczonej Europie. W projekcie, którego realizacja rozpoczê³a siê w pa¼dzierniku 2003 roku i ma trwaæ do maja 2005 roku, udzia³ bierze 13 partnerów z 11 krajów, a jego bud¿et wynosi 28 121 euro. Do tej pory polskie s³u¿by wojskowe i policyjne kszta³c± siê w zakresie jêzyków obcych, g³ównie angielskiego, w Wojskowym Studium Nauczania Jêzyków Obcych w £odzi. Nauczanie ma formê kszta³cenia stacjonarnego, trwaj±cego od 6 do 15 miesiêcy, a nauka koñczy siê egzaminem wed³ug wymogów normy STANAG 6001.
Warszawa
14 maja wrêczono doktorat honoris causa Szko³y G³ównej Gospodarstwa Wiejskiego prof. J. Góreckiemu, by³emu rektorowi tej uczelni (1990-96). Uczony jest specjalist± w zakresie ekonomiki i organizacji gospodarstw rolniczych, zajmowa³ siê m.in. rol± czynnika ludzkiego w rolnictwie, prowadzi³ badania porównawcze w zakresie ekonomiki i polityki rolnej w ró¿nych krajach. Opublikowa³ ponad 150 prac, w tym 6 ksi±¿ek. Wypromowa³ 7 doktorów. Przez wiele lat by³ ekspertem FAO. Jest cz³onkiem zagranicznym Królewskiej Szwedzkiej Akademii Rolnictwa i Le¶nictwa.
Rzeszów
W Katedrze Konstrukcji Maszyn Wydzia³u Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej, we wspó³pracy ze specjalistami Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Rzeszowie, opracowano nowe narzêdzie chirurgiczne do wykonywania zabiegów krzy¿owo.kolcowej kolpopeksji (operacja naprawcza wykonywana drog± pochwow± lub brzuszn±, stosowana w obni¿eniu lub wypadaniu pochwy). Dr in¿. Edward Rejman opracowa³ tzw. zmodyfikowan± demontowaln± ig³ê Deschamps.a. Narzêdzie, wykonane przez mistrza Kazimierza Tasiora, zosta³o zastosowane w zabiegach operacyjnych przez zespó³ prof. A. Skrêta. W opinii lekarzy jest to narzêdzie bardzo sprawne, pozwalaj±ce na skrócenie czasu trwania zabiegu oraz zmniejszenie ubytku krwi u pacjentek.
Kraków
14 maja nadano mgr. in¿. I. Jaworowskiemu tytu³ doktora honoris causa Akademii Rolniczej w Krakowie. Jest to wyraz wielkiego uznania dla jego wybitnych osi±gniêæ w zakresie hodowli zwierz±t: koni czystej krwi arabskiej, koni ma¶ci tarantowatej oraz krów rasy Jersey, a tak¿e wdziêczno¶ci za wieloletni± wspó³pracê w kszta³ceniu studentów i m³odych pracowników nauki. W 1953 r. I. Jaworowski otrzyma³ polecenie zorganizowania Stadniny Koni w Micha³owie, któr± kierowa³ przez 44 lata. Konie z Micha³owa zdobywa³y liczne nagrody podczas championatów, sprzedawane za granic± uzyskiwa³y rekordowe ceny (np. klacz Diana . 1,2 mln dolarów). W 1991 r. dyrektor Jaworowski otrzyma³ tytu³ najlepszego zagranicznego hodowcy koni rasy czystej krwi arabskiej, przyznawany przez hodowców amerykañskich.
Warszawa
W Uniwersytecie Zielonogórskim ustanowiono stypendia „Power dla Einsteina., fundowane zdolnym, ale ubo¿szym studentom przez pracowników uczelni. Pó³ roku temu w pierwszej edycji akcji zebrano 5 tys. z³, co pozwoli³o na ufundowanie dwóm rodzeñstwom czterech semestralnych stypendiów po 250 z³ miesiêcznie. Obecnie rusza druga edycja stypendium. Do po³owy lipca ka¿dy z pracowników UZ mo¿e zadeklarowaæ kwotê, która zostanie mu potr±cona z pensji. Sk³adki s± dobrowolne: jednorazowe (np. 10 z³ pobrane z pensji) albo semestralne (np. 5 x 10 z³ pobierane co miesi±c). Postanowiono, ¿e nazwiska stypendystów . listê kandydatów ustala o¶rodek pomocy spo³ecznej . nie bêd± podawane do publicznej wiadomo¶ci.
Lublin
Ekspozycja „Pod opiek± bóstw i niebios. Obrz±dek pogrzebowy w epoce br±zu i wczesnej epoce ¿elaza. zosta³a otwarta 21 maja w Muzeum UMCS. Jest to czwarta ju¿ wystawa zorganizowana przez uniwersyteckich archeologów. Organizatorzy skoncentrowali siê na obrz±dku pogrzebowym, który daje wyobra¿enie o ¶wiatopogl±dach dawnych spo³eczno¶ci. Wiele nazw kultur prezentowanych na wystawie zosta³o utrwalonych w historiografii na podstawie znalezisk z terenu Lubelszczyzny. Na ekspozycji zaprezentowano ponad 70 eksponatów archeologicznych oraz liczne fotografie z terenów wykopalisk.
Lublin
Laureatem nagrody naukowej w LVII edycji Nagrody im. W³odzimierza Pietrzaka zosta³ ks. prof. Stanis³aw Wilk, prorektor, a zarazem rektor elekt Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Nagrodzono go za badania nad dziejami zakonów i histori± Ko¶cio³a w Polsce w czasach nowo¿ytnych, ze szczególnym uwzglêdnieniem dzia³alno¶ci s³ugi Bo¿ego Augusta Kardyna³a Hlonda, Prymasa Polski.
Opracowa³ Piotr Kieraciñski
Wspó³praca: Bydgoszcz . Marcin Habel, Gdañsk . Beata Czechowska-Derkacz, Katowice . Miros³awa Wielopolska-Szymura, Kraków . El¿bieta Barowa, Ma³gorzata Przyby³o-Micek, Marek Stus, Leszek ¦liwa, Lublin . Krzysztof Ksiêski, El¿bieta Mulawa-Pacho³, Opole . Barbara Stankiewicz, Beata Zaremba, Rzeszów . Magdalena Hendzel, Anna Worosz, Szczecin . Stanis³aw Heropolitañski, Toruñ . Kinga Nemere-Czachowska, Warszawa . Andrzej Markert, Wroc³aw . Maria Kisza, Zielon Góra . Ewa Sapeñko.

Statystyki pokazuj±, ¿e coraz wiêcej Polaków studiuje i z roku na rok znacz±co przybywa osób z licencjatami, magisteriami, a nawet doktoratami. Ile z nich po prostu kupuje swoje dyplomy - tego nie wie nikt. Wiele jednak wskazuje na to, ¿e proceder rozkwita.
Jesieni± ubieg³ego roku piêæ osób, w tym pracownicy naukowi Uniwersytetu Jagielloñskiego, z³o¿y³o do prokuratury zawiadomienie o przestêpstwie. (...) Dowodzili, ¿e osoby, które uzyskuj± naukowe tytu³y na podstawie kupionych prac, pope³niaj± przestêpstwo, a firmy pisz±ce umo¿liwiaj± ³amanie prawa. (...)
Prokuratura Rejonowa dla Krakowa ¦ródmie¶cia mia³a jednak inne zdanie. (...) Prokurator Lidia Jaryczkowska uzna³a, ¿e... naukowcy nie s± osobami uprawnionymi do sk³adania za¿alenia, gdy¿ nie s± pokrzywdzeni. (...)
- W ¶wietle obowi±zuj±cego prawa oferowanie pisania prac naukowych za pieni±dze nie jest przestêpstwem, nie mie¶ci siê nawet w granicach nak³aniania do po¶wiadczenia nieprawdy - przekonuje prokurator Miros³awa Kalinowska-Zajdak (...). - Mo¿liwe jest natomiast postawienie zarzutów osobie, która kupi³a tak± pracê, ale dopiero wtedy, gdy na jej podstawie uzyska³a np. tytu³ magistra czy doktora. Wys³ali¶my pismo do wszystkich krakowskich rektorów, ale nie zg³osili oni ani jednego przypadku przedstawienia nie swojej pracy.
(...) Józef Ratajczak [jeden z autorów doniesienia - „FA”] przyznaje: - Wielu pracowników naukowych nie jest zainteresowanych ¶ciganiem tego procederu, bo dorabia sobie, pisz±c prace dyplomowe. (Andrzej Stankiewicz, J.SAD., K.S., MAZ, SYL, Magister na sprzeda¿, „Rzeczpospolita”, 11.05.2004)

(...) rankingi opanowa³y edukacjê, ju¿ nawet ni± wspó³rz±dz±. (...) Najwiêcej nieporozumieñ jest wokó³ rankingów szkó³ wy¿szych, które mia³y byæ poradnikami dla rodziców i uczniów, ale w kraju, gdzie czuje siê ni¿ demograficzny, sta³y siê tak¿e polem bezwzglêdnej walki o ka¿dy punkt. Bowiem wysokie miejsce jest najwygodniejsz± form± reklamy. I wcale nie jest tak, ¿e emocje uderzaj± do g³owy tylko uczelniom niepublicznym, dla których wypadniêcie z listy mo¿e oznaczaæ bankructwo. Ambicje szarpi± równie¿ uczelniami pañstwowymi. Rektor UW, którego placówka o 0,11 pkt przegra³a z UJ, w ogóle nie przyszed³ na uroczysto¶æ og³oszenia wyników, za¶ w³adze Akademii Pedagogiki Specjalnej, gdy dwa lata temu nie znalaz³a siê ona na li¶cie uczelni pedagogicznych (...), wysy³a³y protesty. (...)
Zasada jest zrozumia³a - im gorsze miejsce w rankingu, tym krytyczniejsza ocena samej rywalizacji. Uniwersytet £ódzki jest 20 na li¶cie „Perspektyw”, wiêc jego rektor, prof. Wies³aw Pu¶, twierdzi, ¿e ranking to swego rodzaju towarzystwo wzajemnej adoracji.
(...) dr Grzegorz Wójtowicz, przewodnicz±cy kapitu³y, (...) twierdzi, ¿e ranking ma charakter konsumencki. Najwa¿niejsze jest to, jak uczelniê oceniaj± odbiorcy. A ¿e presti¿ jest czym¶, co trudno zmierzyæ, to ju¿ inna sprawa. - Jeszcze d³ugo najwiêksi bêd± najlepsi - dodaje prof. Marek Rocki, rektor SGH, cz³onek kapitu³y (...). - A sam ranking przypomina zawody sportowe. Przegrani czêsto bywaj± sfrustrowani. Tymczasem s± po prostu gorsi. (Iwona Konarska, Jak czytaæ rankingi?, „Przegl±d”, 16.05.2004)

Profesor krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej zarabiaj±cy milion z³otych rocznie? Janusz Filipiak ju¿ na pocz±tku lat 90. mia³ takie dochody dziêki systemom informatycznym wykonywanym przez uczelnie dla ró¿nych firm. Filipiak zarabia³ milion na samej prowizji. Kiedy zorientowa³ siê, ¿e poradzi sobie w biznesie, porzuci³ naukê. (...)
Podczas Forum Ekonomicznego w Davos Filipiaka nazwano „pionierem nowych technologii”, poniewa¿ ComArch [firma uczonego - „FA”] zacz±³ wygrywaæ przetargi na oprogramowanie dla systemów UMTS - multimedialnej telefonii najnowszej generacji. W¶ród klientów s± m.in.: Nokia, Lucent, Siemens, (...) Procter & Gamble. (...) - Kupuj± u mnie, bo nie ponosz± ryzyka i nie trac± czasu. Najwiêksi moi konkurenci na Zachodzie to biurokracja, d³ubanina, a czêsto fikcja. Ja daje produkt, który nie zawodzi, dlatego zawsze w kontraktach proponujê wysokie kary, je¶li zawiodê. To zmusza do tego, ¿e nie pope³niamy b³êdów (...).
Filipiak mówi, ¿e powinni braæ z niego przyk³ad zasuszeni profesorowie. Twierdzi, ¿e to ¿adna sztuka, a wrêcz pora¿ka, uprawiaæ badania, na których nie sposób zarobiæ. (Pawe³ Zarzeczny, Gates z Krakowa, „Wprost”, 23.05.2004)
Konferencja Nauka 2004
Ministerstwo Nauki i Informatyzacji wraz z Krajowym Punktem Kontaktowym Programów Badawczych UE zorganizowa³y miêdzynarodow± konferencjê „Badania - Innowacyjno¶æ - Wzrost gospodarczy, Nauka 2004”, która odby³a siê 26 i 27 kwietnia w Warszawie. Organizatorzy postawili sobie za zadanie przedstawienie europejskich i polskich inicjatyw zmierzaj±cych do w³±czenia siê w realizacjê Strategii Lizboñskiej oraz zachêcenie ¶rodowiska naukowego i biznesowego do wziêcia w nich udzia³u.
Pierwszego dnia konferencji starano siê okre¶liæ strategiczne kierunki rozwoju polskiej nauki, dzia³añ innowacyjnych w gospodarce i podkre¶liæ rolê badañ naukowych we wzro¶cie gospodarczym. Prezentowano najnowsze inicjatywy europejskie zawarte w strategii „Europejska Inicjatywa dla Rozwoju” i programie „Projekty Szybkiego Startu”, m.in. Platformê Technologii Wodorowej, Wspólnotowe Centrum Badawcze - JRC Enlargment Action, Basic Research Programme, irlandzkie i islandzkie do¶wiadczenia dotycz±ce centrów doskona³o¶ci, austriack± sieæ centrów kompetencji.
W drugim dniu odby³y siê warsztaty przybli¿aj±ce uczestnikom funkcjonowanie mechanizmów wspó³pracy z przedsiêbiorstwami i instytucjami dzia³aj±cymi w ich otoczeniu, instrumentów finansowych dla restrukturyzacji sfery badawczo-rozwojowej, mo¿liwo¶ci finansowania badañ i dzia³añ innowacyjnych z funduszy strukturalnych i 6. Programu Ramowego UE. Podczas równoleg³ych sesji warsztatowych zajmowano siê m.in.: przyspieszeniem komercjalizacji wyników R&D dziêki parkom przemys³owym i inkubatorom technologii, wspieraj±cym uczestnictwo polskich jednostek naukowych w 6.PR projektem STEF-NANO-ACC, polskimi i europejskimi platformami technologicznymi. Wype³niano te¿ wraz z ekspertami przyk³adowe wnioski o dofinansowanie z funduszy strukturalnych. Przedstawiciel PKO BP przedstawi³ ofertê swojego banku skierowan± do sektora R&D.
Blisko 80 proc. spo¶ród ponad 450 uczestników reprezentowa³o ¶rodowisko naukowe, pozosta³e 20 proc. to przedsiêbiorcy i otoczenie biznesu.
Jacek Margol
Krajowy Punkt Kontaktowy Programów Badawczych UE
Krajowy Punkt Kontaktowy Programów Badawczych Unii Europejskiej (KPK) powsta³ 5 lat temu. Zwyciêzc± konkursu na prowadzenie KPK by³a grupa naukowców z Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN z du¿ym do¶wiadczeniem wyniesionym z uczestnictwa w 3. i 4. Programie Ramowym UE. Kluczowy wk³ad w proces organizacji placówki wnie¶li: dr in¿. Andrzej Siemaszko, uczestnik 3. PR, koordynator projektów INCO-Copernicus, obecny dyrektor KPK, prof. Micha³ Kleiber, ówczesny dyrektor IPPT PAN, ekspert Komisji Europejskiej, obecnie minister nauki oraz dr in¿. Jerzy Supel, pionier budowy spo³eczeñstwa informacyjnego w Polsce.
Przez 5 lat dzia³alno¶ci KPK uda³o siê rozbudowaæ sieæ ponad 200 regionalnych i bran¿owych punktów kontaktowych przy szko³ach wy¿szych i instytutach naukowych. W stworzeniu systemu KPK, zorganizowanego g³ównie na wzór austriacki, istotn± rolê odegra³a pomoc zagranicznych ekspertów, w szczególno¶ci prof. Manfreda Horvata z B?ro f?r Internationale Forschungs- und Technologiekooperation w Wiedniu, który przez wiele lat przekazywa³ swoj± wiedzê i umiejêtno¶ci w czasie szkoleñ przeprowadzonych w ca³ej Polsce.
KPK s³u¿y informacj± i doradztwem we wszystkich kwestiach dotycz±cych programów ramowych, funduszy strukturalnych oraz wspó³pracy z Komisj± Europejsk±, organizuje finansowane przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji warsztaty dla naukowców i przedsiêbiorców, prezentuje europejskie inicjatywy ¶rodowisk naukowych i gospodarczych, jak równie¿ motywuje polski ¶wiat nauki i przemys³u do podejmowania wspólnych dzia³añ badawczo-rozwojowych. Koordynatorzy pracuj±cy w KPK - placówka na sta³e zatrudnia ok. 40 osób, a wspó³pracuje z ok. 100 ekspertami krajowymi i zagranicznymi - s± tak¿e delegatami do komitetów programowych i maj± wp³yw na definiowanie nowych obszarów monitorowania rezultatów aktualnych konkursów. W ci±gu ostatniego roku KPK zorganizowa³ ok. 100 spotkañ, dni informacyjnych i konferencji, w których uczestniczy³o prawie 5 tys. osób. Prowadzone s± ponadto indywidualne spotkania i konsultacje (w ostatnim roku ok. 2,7 tys.) oraz konsultacje telefoniczne. Stronê internetow± KPK odwiedza przeciêtnie 3000 osób miesiêcznie.
Jacek Margol
Krajowy Punkt Kontaktowy Programów Badawczych Unii Europejskiej, Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN, ul. ¦wiêtokrzyska 21, 00-049 Warszawa, tel.: (22) 828 74 83, http://www.kpk.gov.pl
Polska w 6. Programie Ramowym
W porównaniu z 5. Programem Ramowym, 6.PR cechowa³y znaczne zmiany zasad i wprowadzenie nowych instrumentów. Komisja Europejska postawi³a na tworzenie du¿ych, licz±cych kilkudziesiêciu partnerów konsorcjów, zmierzaj±cych do tworzenia tzw. networks of excellence, sieci doskona³o¶ci, co mog³o zmniejszyæ szanse na zaakceptowanie projektów polskich zespo³ów. W rzeczywisto¶ci jednak ostatni rok mo¿na, z punktu widzenia polskiego udzia³u w 6. PR, oceniæ jak najbardziej pozytywnie.
Zaobserwowaæ mo¿na wyra¼n± poprawê pozycji Polski w przygotowanych dla programów ramowych rankingach. W¶ród wszystkich krajów Unii zajmujemy dzi¶, w zale¿no¶ci od priorytetu rankingu, ¶rednio 10. miejsce. Do lutego br. polskie ekipy zg³osi³y 2774 projekty. Przeciêtnie 20 proc. z nich jest akceptowanych. Polska jest tak¿e liderem w klasyfikacji nowych cz³onków UE, zarówno pod wzglêdem liczby zg³oszonych, jak i zaakceptowanych projektów. W pierwszym roku 6.PR polskie projekty wygra³y dofinansowanie szacowane na kwotê 99 mln euro, co stanowi jedn± trzeci± ¶rodków uzyskanych w trakcie 5.PR.
Jacek Margol
Inwestycje: Uniwersytet Warszawski
Bezpo¶redni± przyczyn± rozpoczêcia prac by³a konieczno¶æ dostosowania budynku Wydzia³u Zarz±dzania do obowi±zuj±cych przepisów prawa budowlanego, zwi±zanych m.in. z ochron± przeciwpo¿arow±, zasadami BHP i wymogami Sanepidu. Poszerzono trakty komunikacyjne, zbudowano drogê po¿arow± i parkingi, a wokó³ budynku za³o¿ono trawniki. Przy okazji organizacja przestrzenna obiektu zosta³a dopasowana do potrzeb dydaktyki. W tym celu dobudowano ³±cznik komunikacyjny pomiêdzy modernizowanym budynkiem „C” i nowym obiektem dydaktyczno-sportowym. Ponadto obiekt zosta³ wyposa¿ony w nowoczesn± multimedialn± aulê na 150 osób, bibliotekê wraz z czytelni±, laboratoria komputerowe oraz kawiarenkê internetow± dla studentów. Obiekt posiada teraz sieæ strukturaln±. Budynek zosta³ równie¿ dostosowany do potrzeb osób niepe³nosprawnych - na zewn±trz zamontowano podjazdy do budynków, zlikwidowano progi w korytarzach, a w windach umieszczono oznakowanie dla niewidomych i niedowidz±cych.
Modernizacja budynku „C” rozpoczê³a siê w lipcu ub.r., a jej zakoñczenie planowane jest na koniec maja. Koszt wszystkich prac przekracza 15 mln z³, z czego wiêkszo¶æ stanowi± ¶rodki w³asne WZ UW, wsparte dotacj± Narodowego Funduszu Ochrony ¦rodowiska (2 243 800 z³) oraz kredytem preferencyjnym z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony ¦rodowiska (2 652 300 z³).
karma
Inwestycje: Szko³a G³ówna Handlowa
Od koñca sierpnia 2003 r. trwa budowa nowego 6-piêtrowego budynku dydaktyczno-naukowego Szko³y G³ównej Handlowej. Oddanie do u¿ytku planowane jest na rok 2006, w rocznicê powstania uczelni. Z tego te¿ powodu obiekt okre¶lany bêdzie liter± C, oznaczaj±c± w alfabecie rzymskim liczbê 100.
W tej chwili studenci SGH korzystaj± z 5 obiektów dydaktycznych („G”, „A”, „S”, „F”, „W”), biblioteki, trzech domów studenckich („Sabinki”, „Hermes, „Grosik”) oraz klubu studenckiego „Park”. Nowy gmach swoj± architektur± oraz kolorystyk± dostosowany bêdzie do ca³ej zabudowy Alei Niepodleg³o¶ci.
Powierzchnia u¿ytkowa wynosiæ bêdzie 6448 m. Za³o¿eniem projektantów by³o ulokowanie w budynku mo¿liwie najwiêkszej liczby sal dydaktycznych. W sumie bêdzie 12 sal seminaryjnych, 10 wyk³adowych, 8 komputerowych oraz 5 pomieszczeñ katedralnych. Powstan± równie¿ funkcjonalne audytoria oraz nowocze¶nie wyposa¿one sale audiowizualne. Na parterze i pierwszym piêtrze znajdowaæ siê bêd± zespo³y konferencyjne, co umo¿liwi funkcjonalne oddzielenie ich od pozosta³ej czê¶ci budynku. Sale konferencyjne zostan± usytuowane od strony zachodniej, w strefie cienia akustycznego ha³asu dochodz±cego z pobliskich ulic.
Na parterze zlokalizowane bêd± tak¿e ksiêgarnia oraz kawiarnia z ma³ym zapleczem gastronomicznym, które, podobnie jak portiernia, szatnia oraz zespó³ konferencyjny, bêd± po³±czone komunikacyjnie z holem g³ównym. Komfort poruszania siê po obiekcie zapewni± szerokie korytarze i trzy szybkobie¿ne windy osobowe. Nowy budynek bêdzie w pe³ni przystosowany dla potrzeb osób niepe³nosprawnych.
Jego dope³nienie stanowiæ bêdzie 3-kondygnacyjny podziemny parking na 118 samochodów. Przed budynkiem, od strony ul. Madaliñskiego i Kró¿añskiej, odtworzone zostan± klomby zieleni o powierzchni 252 m2, za¶ nad sal± konferencyjn± powstanie zielony taras (190 m).
Koszt ca³ej inwestycji szacowany jest na 40 mln z³. MENiS przyzna³o na ten cel prawie 8 mln z³. Pozosta³± czê¶æ SGH bêdzie musia³a sfinansowaæ sama. Og³oszono ju¿ przetarg na kredyt, którego sp³at± obci±¿ona bêdzie uczelnia.
Jak przyznaje Iwona Radzimirska z Biura Informacji i Promocji SGH, nowy obiekt pozwoli w znacznym stopniu roz³adowaæ t³ok panuj±cy w innych budynkach oraz umo¿liwi uczelni zwiêkszenie limitów przyjêæ na studia i rozwiniêcie form kszta³cenia podyplomowego i doktoranckiego. W tej chwili w SGH kszta³ci siê 16 619 osób, z czego 6219 w trybie dziennym.
Mariusz Karwowski
W tegorocznej edycji konkursu FNP przyzna³a m³odym uczonym 16 stypendiów na wyjazdy do renomowanych zagranicznych o¶rodków naukowych. W gronie stypendystów przewa¿aj± przedstawiciele nauk przyrodniczych i medycznych (4 stypendystów to chemicy, 3 stypendy¶ci s± biologami, po 1 stypendium przypad³o na biochemiê i medycynê), s± w¶ród nich tak¿e ekonomi¶ci i prawnicy (po 2 stypendia) oraz fizyk, geolog i historyk (po 1 stypendium).
Dr Ma³gorzata Graca z Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie odbêdzie roczny sta¿ w Frederick Seitz Materials Research Laboratory, University of Illinois w Urbana-Champaign, USA; dr Ewa Anita Jankowska z Zak³adu Antropologii PAN oraz Kliniki Kardiologii Wojskowego Szpitala Klinicznego we Wroc³awiu wyjedzie na roczny sta¿ w National Heart & Lung Institute, Imperial College London, Anglia; dr Piotr Koprowski z Instytutu Biologii Do¶wiadczalnej im. M. Nenckiego PAN w Warszawie uzyska³ stypendium na roczny sta¿ w Department of Molecular and Cell Biology, University of California w Berkeley, USA; dr Marek Kornat z Instytutu Historii PAN w Warszawie wyjedzie na pó³roczny sta¿ w l.Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales CNRS w Pary¿u, Francja; dr Zbigniew Ma³olepszy z Wydzia³u Nauk o Ziemi Uniwersytetu ¦l±skiego w Sosnowcu przez pó³ roku bêdzie odbywa³ sta¿ w Minnesota Geological Survey, University of Minnesota, USA; dr Magdalena Markowska z Wydzia³u Biologii Uniwersytetu Warszawskiego wyjedzie na roczny sta¿ w The Feinberg School of Medicine, Northwestern University w Chicago, USA; dr Natalia Marska z Wydzia³u Nauk Ekonomicznych i Zarz±dzania Uniwersytetu Szczeciñskiego uzyska³a stypendium na roczny sta¿ w Robert Schuman Centre for Adwanced Studies, European University Institute we Florencji, W³ochy; dr Tomasz Osiejuk z Wydzia³u Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza odbêdzie roczny sta¿ w Cornell University, USA oraz w Universit? Paris Sud-Orsay, Francja; dr Borys O¶mia³owski z Wydzia³u Technologii i In¿ynierii Chemicznej Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy przez rok prowadzi³ bêdzie badania w Organisch-chemisches Institut, Universit?t Z?rich, Szwajcaria; dr Katarzyna Pernal z Instytutu Fizyki Uniwersytetu Szczeciñskiego odbêdzie 8-miesiêczny sta¿ w Department of Chemistry, Vrije Universiteit Amsterdam, Holandia; dr Rafa³ Stroiñski z Wydzia³u Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego przez 7 miesiêcy bêdzie przebywa³ w Stanford Law School, Stanford University, USA; dr Ma³gorzata Szeroczyñka z Wydzia³u Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego uzyska³a stypendium na roczny sta¿ w Max Planck Institut we Fryburgu, Niemcy; dr Katarzyna ¦ledziewska z Wydzia³u Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego odbêdzie roczny sta¿ w School of Economics, University of Nottingham, Anglia; dr Tomasz Zaleski z Instytutu Niskich Temperatur i Badañ Strukturalnych PAN we Wroc³awiu odbêdzie 8-miesiêczny sta¿ w Department of Physics, University of Illinois w Urbana-Champaign, USA; dr Anna Zawisza z Katedry Chemii Organicznej i Stosowanej Uniwersytetu £ódzkiego uzyska³a stypendium na roczny sta¿ w Universit? Claude-Bernard Lyon 1, Francja; dr Artur Czupryn z Instytutu Biologii Do¶wiadczalnej im. M. Nenckiego PAN w Warszawie wyjedzie na roczny sta¿ w Harvard Center of Nervous System Repair, Harvard Medical School w Bostonie, USA. To ostatnie stypendium finansowane jest ze ¶rodków pozosta³ych po likwidacji funduszu Maria Sk³odowska-Curie Joint Fund II, przekazanych FNP z przeznaczeniem dla kandydata z dziedziny nauk ¶cis³ych, przyrodniczych lub technicznych na odbycie sta¿u w licz±cym siê o¶rodku naukowym w USA.
(mit)
Nagrody „Przegl±du Wschodniego”
Po raz 11 przyznano nagrody „Przegl±du Wschodniego” za najlepsze prace naukowe po¶wiêcone problematyce wschodniej. Nagrodê krajow± otrzymali: S³awomir Dêbski z Warszawy za ksi±¿kê Miêdzy Berlinem a Moskw±. Stosunki niemiecko-sowieckie 1939-1941 (Wyd. PISM), Aleksandra Hnatiuk z Warszawy za ksi±¿kê Po¿egnanie z imperium. Ukraiñskie dyskusje o to¿samo¶ci (Wyd. UMCS) oraz Maciej Matwijów z Wroc³awia za ksi±¿kê Zak³ad Narodowy im. Ossoliñskich w latach 1939-1946 (Towarzystwo Przyjació³ Ossolineum). Nagrodê zagraniczn± otrzymali: Egidijus Aleksandravicius i Antanas Kulakauskas z Kowna za ksi±¿kê Pod w³adz± carów. Litwa w XIX wieku (Wyd. Universitas) oraz Timothy Snyder z Uniwersytetu Yale za ksi±¿kê The Reconstruction of Bations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569-1999 (wyd. Yale Univ. Press). Nagrod± specjaln± zosta³ wyró¿niony Robert Conquest z Hoover Institution w Stanford za ca³okszta³t twórczo¶ci naukowej. Nagrodê im. Aleksandra Gieysztora otrzyma³ Piotr Wandycz z Uniwersytetu Yale za ca³okszta³t twórczo¶ci naukowej.
„Przegl±d Wschodni” jest kwartalnikiem naukowym, ukazuj±cym siê od 1991 r. Po¶wiêcony jest dziejom Europy Wschodniej, historii i wspó³czesno¶ci Polaków na Wschodzie oraz zwi±zkom Polski i Polaków z Europ± Wschodni± i narodami tego regionu.
Wrêczenie nagród odby³o siê 8 maja, a nagrody Gieysztora nast±pi w pa¼dzierniku.
(ert)
22 kwietnia w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN w Warszawie odby³a siê konferencja „Komórki macierzyste - wyzwania biomedyczne, kontrowersje etyczne i prawne”. Zgromadzeni na spotkaniu lekarze, prawnicy i filozofowie starali siê odpowiedzieæ na ró¿ne aspekty pytania: czy mo¿na wykorzystaæ komórki macierzyste do terapii? Po pierwsze: czy potrafimy to zrobiæ, po drugie: czy prawo na to pozwala, po trzecie: czy to jest uczciwe i przyzwoite?
Prof. Wies³aw W. Jêdrzejczak z warszawskiej AM mówi³ o marzeniach medycyny. Lekarze chcieliby regenerowaæ chore lub uszkodzone tkanki organizmu ludzkiego. Mo¿na to zrobiæ na kilka sposobów: wykorzystuj±c komórki embrionalne, znajduj±c du¿e ¼ród³o komórek w organizmie (na to nie ma szans) lub znajduj±c ma³e ¼ród³o komórek i mo¿liwo¶æ jego ekspansji pozaustrojowej.
Prof. Mariusz Ratajczak z Collegium Medicum UJ zauwa¿y³, ¿e komórki macierzyste ukierunkowane tkankowo znajduj± siê nie tylko w komórkach zarodkowych, ale tak¿e w szpiku kostnym. Umiejêtno¶æ ich wyodrêbnienia pozwoli³aby byæ mo¿e na stworzenie komórek terapeutycznych, umo¿liwiaj±cych regeneracjê tkanek.
Prof. Krystyna Domañska-Janik z Instytutu Medycyny Do¶wiadczalnej i Klinicznej PAN wskaza³a na dwa potencjalne ¼ród³a komórek terapeutycznych: komórki embrionalne i somatyczne. Te pierwsze daje siê ³atwo hodowaæ, podczas gdy hodowla in vitro komórek somatycznych jest trudna. Niestety, komórki embrionalne s± bardzo niestabilne genetycznie i podatne na zmiany nowotworowe. Tymczasem komórki somatyczne s± stabilne. Zdaniem uczonej, która prowadzi badania nad regeneracj± komórek nerwowych, zagro¿enie nowotworami na razie wyklucza mo¿liwo¶æ u¿ycia embrionalnych komórek macierzystych do terapii. Rysuj± siê natomiast pewne szanse na wykorzystanie terapeutyczne komórek somatycznych, a w tym wypadku nie ma zastrze¿eñ natury prawnej i moralnej.
Zagadnieniami prawnymi zajê³a siê prof. Eleonora Zieliñska z UW. Nikt jeszcze nie odpowiedzia³ jasno, czy zarodek jest cz³owiekiem. Je¶li tak, to pobranie komórek macierzystych zarodkowych jest „rozstrojem” cia³a. W niektórych pañstwach mo¿na prowadziæ badania na kilkudziesiêciu ju¿ wyodrêbnionych szczepach komórek macierzystych. Zauwa¿ono jednak¿e, ¿e spo¶ród hodowli, którymi ju¿ dysponujemy, niewiele nadaje siê do klonowania i tworzenia komórek terapeutycznych. Siostra prof. Barbara Chyrowicz (na fot.) z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego zauwa¿y³a, ¿e w sprawie wykorzystania zarodków do klonowania inaczej wypowiadaj± siê biologowie, a inaczej filozofowie. Je¶li uznamy, ¿e zarodek jest cz³owiekiem, to istnieje etyczny problem wykorzystania embrionalnych komórek zarodkowych do klonowania, choæby terapeutycznego. Istnieje tendencja do w³±czenia tego problemu do polityki. Kwesti± t± zaj±³ siê prof. Jacek Ho³ówka, filozof z UW. Jego zdaniem, mo¿na wyró¿niæ trzy sposoby podej¶cia do tematu: prohibicyjny, permisywny i regulatywny. Zwolennicy pierwszego zakazuj± stosowania embrionalnych komórek macierzystych, bo uwa¿aj±, ¿e mo¿na to robiæ tylko zabijaj±c ¿ycie. Permisywi¶ci wyra¿aj± zgodê na eksperymentowanie na zarodkach ludzkich. Zwolennicy podej¶cia regulatywnego uwa¿aj± co prawda, ¿e zarodek cz³owieka ma specjalny status, ale pod szczególnymi warunkami i w szczególnych okoliczno¶ciach, dla wy¿szych celów - jak ratowanie ¿ycia ludzkiego - badania na zarodkach mo¿na zaakceptowaæ, o ile nie s± pobrane od ¿ywego doros³ego cz³owieka. Klonowanie terapeutyczne powinno byæ wykonywane pod szczególnym nadzorem, klonowanie reprodukcyjne - zakazane. Za³o¿eniem tego stanowiska jest, ¿e prawa cz³owieka nie wi±¿± siê z cechami genetycznymi.
(pik)
Od grudnia 2003 r. 3 spotkania po¶wiêcone wykorzystaniu komórek macierzystych do klonowania i terapii zorganizowa³o Ministerstwo Nauki i Informatyzacji.
IV Dni Tischnerowskie
W dniach 6-8 maja odby³y siê w Krakowie IV Dni Tischnerowskie, zorganizowane przez: Uniwersytet Jagielloñski, Papiesk± Akademiê Teologiczn±, Pañstwow± Wy¿sz± Szko³ê Teatraln± oraz Instytut My¶li Józefa Tischnera - now± organizacjê powo³an± do ¿ycia przez uczniów ks. Tischnera.
Filozoficzne debaty o krakowskim filozofie cieszy³y siê wielkim zainteresowaniem. Wiele niepokoju w¶ród s³uchaczy wzbudzi³a teza dr. Zbigniewa Stawrowskiego, wyk³adowcy PAT i Collegium Civitas, o schizofrenicznych sk³onno¶ciach ksiêdza profesora, który jako filozof i teolog proponowa³ kierowaæ siê w ¿yciu zasad± mi³o¶ci i odpowiedzialno¶ci, a jako publicysta macza³ pióro w atramencie wa¶ni i doktrynerstwa. O bujnym temperamencie krakowskiego filozofa mówi³ równie¿ prof. Jan Andrzej K³oczowski OP, który w panelu na temat „Tischner - twórca czy na¶ladowca”, powiedzia³: - Józek nie mia³ czasu, by opracowaæ jednolity system filozoficzny. Ci±gle ¿y³ i tworzy³ z lud¼mi i dla ludzi.
Publiczno¶æ w skupieniu s³ucha³a referatów (m.in. prof. R. Legutki, prof. W. Hryniewicza), uczestniczy³a w spektaklu teatralnym Moje góry (wybór tekstów: S. Staszel) i jad³a barana w ogrodach miesiêcznika i Wydawnictwa Znak. Refleksyjno-sentymentaln± atmosferê spotkañ zak³óca³a niektórym studentom „geriatryczna ¶wiadomo¶æ” przyznawanych przez Znak nagród. W kategorii pisarstwo religijne i filozoficzne, stanowi±ce kontynuacjê Tischnerowskiego „my¶lenia wed³ug warto¶ci”, nagrodzono ks. prof. Tomasza Wêc³awskiego z UAM za ksi±¿kê Królowanie Boga. Dwa obja¶nienia wyznania wiary Ko¶cio³a. W kategorii publicystyki lub eseistyki na tematy spo³eczne, która uczy Polaków przyjmowaæ „nieszczêsny dar wolno¶ci”, nagrodzono Wiktora Osiatyñskiego za ksi±¿kê Rehab. W kategorii inicjatyw duszpasterskich i spo³ecznych, wspó³tworz±cych „polski kszta³t dialogu Ko¶cio³a i ¶wiata”, czyli za kontynuowanie my¶li i dzie³a J. Tischnera, nagrodzono Teresê i Martê Sawickie, które od maja 1980 r. prowadz± w Krakowie kuchniê dla ubogich.
Jola Workowska
Uniwersytet £ódzki
Instytut Socjologii U£ istnieje od 1945 r. W¶ród jego za³o¿ycieli byli profesorowie Józef Cha³asiñski i Jan Szczepañski. W klasyfikacji KBN Instytut posiada kategoriê 1, a w rankingu „Polityki” socjologia ³ódzka zajmuje 3. miejsce po UW i UJ. W Instytucie, którego strukturê tworzy 8 katedr i 1 zak³ad, zatrudnionych jest 7 profesorów tytularnych, 15 doktorów habilitowanych (12 na stanowiskach profesorów U£, a 3 na stanowiskach adiunktów) oraz 24 pracowników ze stopniem doktora. Instytut prowadzi wszystkie typy studiów: dzienne magisterskie, dzienne licencjackie w specjalno¶ci europeistyka, zaoczne licencjackie w specjalno¶ci socjologia stosowana, zaoczne uzupe³niaj±ce magisterskie, dzienne studia doktoranckie oraz studia podyplomowe w zakresie organizacji pomocy spo³ecznej, public relations oraz zasobów ludzkich. £±czna liczba studentów wynosi 1350. W ramach wspó³pracy z Uniwersytetem w Magdeburgu organizowane s± warsztaty dla studentów socjologii. Corocznie ok. 20 studentów wyje¿d¿a za granicê w ramach programu SOCRATES. Przy Instytucie istnieje Biblioteka Socjologiczna im. J. Cha³asiñskiego, posiadaj±ca w swoich zbiorach ponad 70 tys. woluminów, w tym najwa¿niejsze ¶wiatowe czasopisma socjologiczne. Pracownicy Instytutu opublikowali w ostatnich piêciu latach 46 ksi±¿ek.
Za prowadzenie badañ naukowych odpowiedzialne s± poszczególne katedry. Projekt PROFIT realizowany jest w Katedrze Socjologii Ogólnej, która od 10 lat uczestniczy w europejskich programach dydaktycznych (TEMPUS) i badawczych (w 5.PR), pe³ni±c w obydwu funkcjê koordynatora. W tym samym okresie wykonano 5 projektów badawczych KBN (w tym jeden zamawiany) po¶wiêconych problemom biedy, formowania siê underclass, polityce wobec biedy oraz pomocy spo³ecznej. Rezultaty badañ opublikowane zosta³y w 7 ksi±¿kach i licznych artyku³ach w czasopismach naukowych oraz w ekspertyzach dla organizacji i instytucji miêdzynarodowych i krajowych. W oparciu o badania przygotowano 2 rozprawy habilitacyjne i 2 doktorskie. Obecnie mo¿na ju¿ mówiæ o ³ódzkiej szkole badañ nad bied± i pomoc± spo³eczn±, któr± wyró¿nia po³±czenie badañ naukowych z dzia³aniami na rzecz regionu. Zespó³ badawczy uhonorowany zosta³ za dzia³alno¶æ naukow± Nagrod± Prezydenta M. £odzi, a kierownik katedry, prof. dr hab. Wielis³awa Warzywoda-Kruszyñska, subsydium profesorskim FNP.
Wielis³awa Warzywoda-Kruszyñska
Politechnika Krakowska
![]() |
| Procentowy rozk³ad kosztów na poszczególne rodzaje zbiorów w roku 2003 |
Tematyka zbiorów Biblioteki G³ównej Politechniki Krakowskiej zwi±zana jest z technicznym profilem uczelni. Oprócz ksi±¿ek i czasopism, biblioteka gromadzi zbiory specjalne, normy i patenty. W kszta³towaniu kanonu literatury, szczególnie w zakresie publikacji zagranicznych, czynny udzia³ bierze Rada Biblioteczna oraz pracownicy naukowi PK. Obecnie zbiory BG PK licz± 226 143 woluminy druków zwartych oraz 654 tytu³y (w tym 306 zagranicznych) czasopism. Kwota przeznaczona na zbiory biblioteczne w roku 2003 stanowi³a ok. 24 proc. bud¿etu biblioteki.
Oprócz zbiorów w formie tradycyjnej, u¿ytkownicy PK mog± korzystaæ z czasopism elektronicznych i baz danych wydawnictw: Elseviera, Springera czy Kluwera oraz producentów baz danych: Proquest, EBSCO, CSA.
Wiêkszo¶æ prac bibliotecznych wykonywana jest za po¶rednictwem zintegrowanego systemu bibliotecznego TINLIB. Obecnie w siedmiu dzia³ach pracuje 71 osób, wiêkszo¶æ w agendach udostêpniania zbiorów i informacji. Liczba zarejestrowanych u¿ytkowników biblioteki wynosi 14 946 osób. Biblioteka prowadzi - wspomagane przez program LIBRA - badania potrzeb czytelników. Ich wyniki udostêpnione s± na stronie internetowej biblioteki.
W 1998 roku w bibliotece realizowano projekt dotycz±cy klasyfikacji przedmiotowej zbiorów „Budowa tezaurusa nauk technicznych na bazie s³ownictwa UKD”. Biblioteka PK by³a kontraktorem i koordynatorem projektów zg³oszonych w ramach programu TEMPUS JEP: w 1994 roku by³ to projekt „Integration of Polish and Western technical universities libraries in automatization of information tasks”, w latach 1998-2000 projekt „Doskonalenie zarz±dzania bibliotek± jako element zarz±dzania przez jako¶æ w uczelni wy¿szej”. Celem prowadzonych prac by³o m.in. przygotowanie polskich bibliotek do wdro¿enia technik Total Quality Management.
Biblioteka PK jest cz³onkiem miêdzynarodowego stowarzyszenia bibliotek uniwersytetów technicznych IATUL. W roku 2004 przyznano BG PK prawo organizowania 25. Konferencji IATUL.
Dorota Buzdygan
Politechnika Czêstochowska
W uczelni technicznej, jak± jest Politechnika Czêstochowska, fizyka zajmuje wa¿ne miejsce. W roku 1949, wraz z utworzeniem PCz., powsta³a Katedra Fizyki Technicznej, która da³a pocz±tek dzisiejszemu Instytutowi Fizyki. Twórc± i pierwszym kierownikiem katedry by³ prof. Antoni Pietraniec. Instytut Fizyki znajduje siê obecnie w strukturze organizacyjnej Wydzia³u In¿ynierii Procesowej, Materia³owej i Fizyki Stosowanej, który posiada prawa habilitowania na 2 kierunkach: metalurgia i in¿ynieria materia³owa.
W Instytucie zatrudnionych jest 25 nauczycieli akademickich, w tym 1 profesor zwyczajny, 7 profesorów nadzwyczajnych, 2 doktorów habilitowanych i 12 doktorów na stanowiskach adiunktów, 2 asystentów i 1 starszy wyk³adowca. Ponadto w placówce 11 doktorantów przygotowuje prace z pogranicza fizyki i in¿ynierii materia³owej.
Badania realizowane w Instytucie dotycz± w³asno¶ci magnetycznych szerokiej klasy materia³ów, takich jak: materia³y amorficzne, nanokrystaliczne, materia³y magnetyczne na bazie pierwiastków ziem rzadkich. Ponadto badana jest struktura i w³asno¶ci ferroelektryków oraz materia³ów metaloorganicznych na bazie pochodnych porfiryn.
Pomimo ograniczonych ¶rodków finansowych, pozyskiwanych g³ównie z grantów KBN, uda³o siê stworzyæ poka¼n± bazê aparaturow±. Instytut posiada m.in.: wysokiej klasy magnetometr wibracyjny, wagê magnetyczn±, uk³ad automatycznego pomiaru przenikalno¶ci magnetycznej i jej dezakomodacji, anizometr torsyjny, spektrometr M?ssbauera i spektrometr elektronowego rezonansu paramagnetycznego. Ostatnio skonstruowano w Instytucie unikatow± aparaturê do wytwarzania masywnych materia³ów amorficznych metod± suction-casting. Pracownicy Instytutu publikuj± ¶rednio 35 artyku³ów rocznie, g³ównie w czasopismach z „listy filadelfijskiej”.
Istotnym etapem w dzia³alno¶ci dydaktycznej Instytutu by³o powo³anie w roku akademickim 2000/01 kierunku fizyka techniczna. Aktualnie kszta³ci siê na nim 120 studentów. W nied³ugim czasie, po wypromowaniu pierwszych absolwentów, Instytut zamierza rozpocz±æ starania o uzyskanie praw doktoryzowania na kierunku fizyka techniczna.
Kazimierz Dziliñski
Collegium Invisibile
15 maja w Warszawie immatrykulowano piêtnastu nowych studentów Collegium Invisibile. Otrzymali oni tak¿e stypendia, które umo¿liwi± im dojazdy na spotkania z tutorami i udzia³ w seminariach.
Stowarzyszenie naukowe Collegium Invisibile powsta³o w 1995 r. przy Uniwersytecie Warszawskim. W¶ród jego inicjatorów i za³o¿ycieli by³ prof. Jacek Jadacki, który do dzi¶ pozostaje spiritus movens organizacji. Od 1999 r. CI dzia³a w formie stowarzyszenia, które grupuje kilkudziesiêciu zdolnych studentów oraz cz³onków absolwentów i tutorów - wybitnych uczonych w zakresie szeroko pojêtej humanistyki. To w³a¶nie pod kierunkiem tych ostatnich kszta³c± siê dodatkowo - poza formalnymi studiami w ró¿nych uczelniach - wybitnie uzdolnieni m³odzi ludzie. Nadzór merytoryczny nad dzia³alno¶ci± CI sprawuje Rada Naukowa, na której czele zwyczajowo stoi rektor UW; obecnie funkcjê tê pe³ni prof. Piotr Wêgleñski. W¶ród tutorów CI s± m.in. profesorowie: Jerzy K³oczowski, Jerzy Szacki, Bronis³aw Geremek, Jacek Jadacki. Do grona tego nale¿eli tak¿e prof. Aleksander Gieysztor i ks. prof. Józef Tischner.
Do Collegium Invisibile przyjmowani s± studenci II i III roku polskich szkó³ wy¿szych. Rekrutacja polega na z³o¿eniu aplikacji oraz ustnego egzaminu wstêpnego, przeprowadzanego przez tutorów. Wspó³praca studenta CI z tutorem ma charakter indywidualny. Odbywa siê wg planu ustalonego przez studenta i tutora. Podstaw± zaliczenia jest praca roczna. Eseje i artyku³y studentów CI bardzo czêsto trafiaj± na ³amy periodyków naukowych.
Studia w CI nie pozostaj± w formalnym zwi±zku z normalnymi studiami cz³onków stowarzyszenia. Do niedawna nie przyznawano nawet dyplomów ukoñczenia Collegium. Motywacj± kszta³cenia w CI jest zatem jedynie chêæ pog³êbienia wiedzy i rozwijania zainteresowañ naukowych. Mo¿na w tym wypadku mówiæ o pozytywnym snobizmie. Renoma, jak± daje wspó³praca z Collegium, nie potrzebuje prawno-biurokratycznej podbudowy. Ponad po³owa dotychczasowych absolwentów CI podjê³a pracê naukow±, wielu za granic±.
Specyficznym polem dzia³ania CI jest wspó³praca z Krajowym Funduszem na rzecz Dzieci, którego stypendystami by³a znaczna czê¶æ studentów Collegium. Teraz organizuj± oni dla podopiecznych funduszu szko³y letnie, w trakcie których staraj± siê przekazaæ im swoj± wiedzê. CI organizuje równie¿ seminaria - spotkania z wybitnymi przedstawicielami ¿ycia spo³ecznego.
Wiêkszo¶æ ¶rodków, jakimi dysponuje stowarzyszenie, pochodzi od sponsorów, g³ównie z budapeszteñskiego Open Society Institute z jego programem akademickim (Higher Education Support Programme). Przez d³u¿szy czas Collegium wspó³pracowa³o równie¿ z Fundacj± Stefana Batorego.
£ukasz Jasina
Stowarzyszenie Naukowe Collegium Invisibile, ul. ¯wirki i Wigury 93/2008, 02-089 WarszawaAdres korespondencyjny: ul. Krakowskie Przedmie¶cie 3/12, 00-047 Warszawa; e-mail: ci@ci.edu.pl ; www.ci.edu.pl.
Uniwersytet Jagielloñski
Pytanie o granice Europy jest wci±¿ otwarte. W kwietniu w Krakowie postawili je uczestnicy seminarium „Rosja - Europa: diagnoza i prognozy”. Tematem przewodnim by³o poszukiwanie przez Rosjê miejsca w obliczu postêpuj±cej globalizacji z jednej, a integracji z drugiej strony. Punktem wyj¶cia jest protest Rosjan przeciwko procesowi globalizacji (prof. L. Suchanek, UJ) oraz g³oszenie konieczno¶ci odrzucenia przez Rosjê nacisku Zachodu i wstrzymania integracji Rosji do nowego porz±dku ¶wiatowego, bowiem „Rosja nie mo¿e istnieæ bez imperium” (prof. A. Ra¼ny, UJ).
Napiêcia pomiêdzy wiêkszo¶ci± krajów europejskich a Rosj± maj± swoje ¼ród³o w odmiennych d±¿eniach. Kkraje europejskie ci±¿± g³ównie ku idei transatlantyckiej, której ostateczny kszta³t usi³uje nadaæ Ameryka, jako strateg zachodniej cywilizacji, Rosja za¶ d±¿y do umocnienia idei kontynentalnej, euroazjatyckiej. Sen o potêdze Rosji mia³by siê zi¶ciæ poprzez stworzenie imperium nowej kategorii - rosyjskiego imperium euroazjatyckiego, którego stosunki z Europ± bêd± kszta³towaæ siê na linii Moskwa - Berlin, przedzielonej „sanitarnym kordonem” z krajów Europy ¦rodkowej. Jednakowo¿ w Rosji reprezentowany jest tak¿e pogl±d o mo¿liwo¶ci akcesji, zw³aszcza na p³aszczy¼nie gospodarczej, do Unii Europejskiej (dr hab. Michai³ Nikolajew, Psków). Najbardziej jednak popularnym jest pogl±d euroazjatycki, którego fundamentem jest samowystarczalno¶æ Rosji.
Pomimo rozbie¿no¶ci pogl±dów w kwestii geopolityki, wszyscy obecni byli prze¶wiadczeni o potrzebie integracji rosyjskiego systemu prawnego z prawem europejskim. Faktycznie prawna integracja Rosji i Europy jest daleko posuniêta. Debata dotyczy³a równie¿ wspó³pracy miêdzynarodowej w sferze wykszta³cenia wy¿szego i roli uniwersytetów. Rosja podpisa³a Deklaracjê Boloñsk±, na podstawie której do 2010 r. stworzony ma zostaæ ogólnoeuropejski system wy¿szego wykszta³cenia, zapewnione maj± byæ warunki dla swobodnego akademickiego przep³ywu studentów i wyk³adowców uczelni oraz wzajemnego uznawania dyplomów, kredytowy system rozliczeniowy, stworzenie rzeczywistego systemu kontroli kszta³cenia (J.P. Gubin, Moskwa, J.G. Barinow, Psków). Z ujednoliconym systemem kszta³cenia zwi±zane s± zasady ¶wiadczenia us³ug prawniczych, w tym konieczno¶æ otwarcia rynków, swobody przep³ywu us³ug, co w perspektywie dotyczyæ bêdzie tak¿e rynku rosyjskiego (M. Pecyna, UJ).
Ró¿norodno¶æ my¶li prowadzi³a do podjêcia próby wypracowania kompromisu, który, jako mo¿liwy do osi±gniêcia w¶ród przedstawicieli nauki i praktyki prawniczej, jest tak¿e uzasadniony na p³aszczy¼nie politycznej i gospodarczej.
Seminaria tego rodzaju niew±tpliwie mog± stanowiæ wstêp do rozwoju rzeczywistej wspó³pracy.
Marlena Pecyna
Studenckie Forum Business Center Club
Czy Polacy s± narodem przedsiêbiorczym? Czy studenci uczelni ekonomicznych studiuj±, aby w przysz³o¶ci pracowaæ dla korporacji transnarodowych, czy chc± za³o¿yæ w³asny biznes? Od 1999 r. odpowiedzi na pytania zwi±zane ze studenck±, i nie tylko, przedsiêbiorczo¶ci± poszukuj± cz³onkowie Studenckiego Forum Business Center Club. 18 maja na Wydziale Zarz±dzania Uniwersytetu Warszawskiego rozstrzygniêto mazowieck± edycjê konkursu „Twoja wizja przedsiêbiorczo¶ci”, organizowanego przez SF BCC. Uczestnicy konkursu mieli za zadanie napisaæ krótki esej o swojej wizji przedsiêbiorczo¶ci oraz zaproponowaæ usprawnieniach rozwi±zañ prawnych, które obecnie hamuj± rozwój biznesu.
Najlepsi okazali siê studenci warszawskiej Szko³y G³ównej Handlowej: Magdalena Kleczyñska, Przemys³aw £achmaniuk oraz Micha³ Kwicieñ. Ca³a trójka „wypunktowa³a” polski kodeks pracy oraz przepisy dotycz±ce opodatkowania. W¶ród propozycji Ma³gorzaty Kleczyñskiej, zwi±zanych z modernizacj± sposobów zatrudnienia pracowników, pojawi³y siê m.in.: zwolnienie ze sk³adki ZUS w przypadku, gdy zatrudnianym na umowê o pracê na czas okre¶lony jest student, a tak¿e zniesienie obowi±zku ponoszenia przez pracodawcê kosztów odszkodowania za wypadki w drodze do pracy. Micha³ Kwiecieñ zainteresowa³ jury pomys³em wprowadzenia w polskim prawodawstwie koncepcji d³ugu gruntowego. Mia³aby to byæ odpowied¼ na restrykcje zwi±zane z wykorzystanie hipoteki, jako ¶rodka porêczenia. Przemys³aw £achmaniuk skupi³ siê na rozwi±zaniach dotycz±cych zmian w naliczaniu podatku VAT na dostawê i budowê budynków mieszkalnych.
Studenci nie tylko pisali o tym, co jest z³e w polskim prawie i co uniemo¿liwia rozwój ma³ej i ¶redniej przedsiêbiorczo¶ci, ale podawali szkice rozwi±zañ dostrze¿onych problemów. Popierali je swoimi wyliczeniami, odwo³aniami do norm krajowych i unijnych. Pokazywali sposoby przezwyciê¿ania podobnych problemów w innych krajach.
W ca³ym kraju odby³o siê 10 edycji regionalnych konkursu, a ogólnopolskie rozstrzygniêcie rywalizacji odbêdzie siê w Sejmie RP na prze³omie czerwca i lipca. G³ówn± nagrod± edycji krajowej konkursu s± dwuletnie studia podyplomowe w Clark University.
Artur Palowski
Konferencja we Wroc³awiu
Konferencja „Zjednoczona Europa jako fundament nowego porz±dku globalnego”, która odbywa³a siê od 30 kwietnia do 2 maja, zosta³a pomy¶lana jako forum doktorów honoris causa uczelni Wroc³awia i Opola.
Otwarte dla publiczno¶ci obrady toczy³y siê w Auli Leopoldinie. Prof. Andrzej Wiszniewski mówi³ o perspektywach rozwoju Polski i Unii Europejskiej w unifikuj±cym siê informacyjnie, lecz wci±¿ zró¿nicowanym kulturowo ¶wiecie. Prof. Kornel Gibiñski postawi³ pytanie: czy mimo nadzwyczajnego postêpu wynikaj±cego z rozwoju nauki, same resorty finansuj±ce j± nie s± wspó³winne rozwarstwienia i antagonizowania ¶wiata? Chodzi m.in. o sterowanie ¶rodkami na badania nastawione przede wszystkim na spektakularne efekty, zamiast na podniesienie jako¶ci ¿ycia ludzi: planuje siê hodowlê sztucznych tkanek, klonowanie, a nawet zapewnienie nie¶miertelno¶ci, gdy nie rozwi±zano jeszcze problemu kataru, ¿ylaków i tr±dziku.
Debatê nad globaln± przestrzeni± edukacyjn± rozpoczê³a wypowied¼ prof. Jana Kmity, który za najwa¿niejszy warunek rozwoju naszej cywilizacji uzna³ wypracowanie wspólnoty warto¶ci. Uzasadnia to istotn± rolê ¶rodowiska akademickiego, które musi pracowaæ nad tworzeniem standardów i zaszczepianiem ich w spo³eczeñstwie. Prof. Ryszard Tadeusiewicz zwróci³ uwagê na niepokoj±ce aspekty akcesji do UE. Proces Boloñski ogranicza swobodê uczelni bardzo szczegó³owymi regulacjami, np. dotycz±cymi trójstopniowego programu studiów, punktów ECTS i zasad mobilno¶ci studentów. UE wspiera kszta³cenie humanistów i prawników (te kadry sprzyjaj± integracji), ale nie polskich in¿ynierów, którzy podnosz± konkurencyjno¶æ polskiej produkcji. Polskie uczelnie bêd± musia³y konkurowaæ z pozosta³ymi uczelniami UE w rankingach, akredytacjach i certyfikacjach. Priorytetem UE jest rywalizacja z USA, co zmusza do stawiania na faworytów. Szansê rozwoju uzyskaj± najlepsze uniwersytety, a co z pozosta³ymi? Przyjête w programach ramowych UE priorytety s³u¿± gospodarkom wysoko rozwiniêtym. Wniesione do funduszu UE polskie pieni±dze i wysi³ek badawczy zaowocuj± nie w Polsce, a w „starej Unii”.
Prof. Eugeniusz Dembicki zestawi³ wysoki wska¼nik scholaryzacji m³odzie¿y ze s³abym przygotowaniem w szkole ¶redniej. Postulowa³ racjonalne gospodarowanie ograniczonymi ¶rodkami, np. wykorzystanie systemów stypendialnych „starych” krajów europejskich i studiów doktoranckich co-tutelle oraz w³±czanie doktorantów w realizacjê grantów UE, CRS lub programów regionalnych, gdy¿ to umo¿liwia im dostêp do kosztownej aparatury. Wobec kadry zaleca³ wysoki próg wymagañ przy nadawaniu stopni naukowych i d±¿enie do wzglêdnie wczesnych habilitacji.
Sprawa wielojêzyczno¶ci narodów Europy by³a poruszana wielokrotnie. Przypominano wysi³ki L. Zamenhofa i oko³o 30 innych, mniej udanych propozycji stworzenia sztucznego jêzyka. Brak wiêkszych efektów tej dzia³alno¶ci wynika z roli jêzyka w identyfikacji kulturowej - mówi³ prof. Gerhard Nickel. Wielojêzyczno¶æ Europy mo¿e byæ jej bogactwem, ale i ¼ród³em wielu problemów, np. powodem ograniczonej mobilno¶ci jej mieszkañców. Podnoszono te¿ problem szczególnej roli jêzyka angielskiego w ¶wiecie.
Dyskutowano o oryginalnym charakterze instytucji ponadpañstwowej, jak± jest Unia Europejska. Wbrew kantowskiej tezie o majestacie pañstwa wynikaj±cym z jego suwerenno¶ci, nastêpuje tu dobrowolna cesja czê¶ci praw na rzecz wspólnoty. Rodzi to pytanie: czy wychowywaæ obywateli raczej w duchu narodowym, czy wspólnotowym? Prof. Knut Ipsen odwo³a³ siê do s³ów Andreasa Geiga: „Nie wystarczy byæ z³ym Niemcem, ¿eby byæ dobrym Europejczykiem”. Mówiono te¿ m.in. o równoleg³o¶ci instytucji unijnych i pañstwowych oraz nadrzêdno¶ci prawa europejskiego nad krajowym.
Prof. Teodor Kramer wyrazi³ umiarkowany optymizm co do powodzenia Polski w UE. Nasz kraj ma du¿e zaleg³o¶ci w standardach ¿ycia i poziomie cywilizacyjnym (wyra¿a siê to np. nieumiejêtno¶ci± wyboru w³asnych elit). W stosunku do Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii mamy 2 razy mniej ludzi z wykszta³ceniem wy¿szym, a tak¿e znacznie wiêkszy udzia³ osób doros³ych z wykszta³ceniem podstawowym; a to elektorat podatny na populizm. Jednocze¶nie pañstwo nie wspiera obywateli radami, które u³atwi³yby im start w nowej rzeczywisto¶ci gospodarczo-prawnej, np. nie zachêcano ch³opów do tworzenia spó³ek producenckich, nie wzmacniano ich pozycji wobec supermarketów.
Ze strony go¶ci pad³o wiele mi³ych s³ów pod adresem Polaków, ich woli reformowania pañstwa, chêci kszta³cenia siê, umiejêtno¶ci wypracowywania kompromisów (np. polska konstytucja), a nawet polskiego mesjanizmu, który, zdaniem prof. Jurija Rudawskiego, pozwoli naszemu krajowi spe³niæ rolê pomostu miêdzy Wschodem i Zachodem.
(mk)
Politechnika Opolska
W dniach 15-18 maja odby³a siê w Politechnice Opolskiej konferencja SPEC 2004 po¶wiêcona problematyce partnerstwa i wspó³pracy w europejskich programach edukacyjnych Socrates/Erasmus. Wprowadzeniem do g³ównych zagadnieñ by³a prezentacja Witolda Sienkiewicza, dyrektora Narodowej Agencji Socratesa, nt. rozwoju programu w Polsce w najbli¿szych latach. Prof. Martin Stohrer, rektor FHT Stuttgart, nawi±za³ do istoty partnerstwa zgodnie z duchem Procesu Boloñskiego oraz Strategii Lizboñskiej, wskazuj±c na mo¿liwo¶ci wspólnych prac ¶rodowisk naukowych na poziomie regionalnym.
Janusz Fijak, koordynator ds. programów UE w PO, zaprezentowa³ udzia³ uczelni w programie Socrates/Erasmus. W ci±gu 4 lat 160 studentów i 27 wyk³adowców PO wyjecha³o do uczelni zagranicznych w ramach Socratesa. Liczba partnerów uczelni wzros³a z 7 w pierwszym roku udzia³u w programie do 23 obecnie. Wzros³o tak¿e zainteresowanie studentów wyjazdami - na rok 2004/05 jest 78 kandydatów do wyjazdu. Niestety, liczba przyje¿d¿aj±cych do PO studentów i wyk³adowców zagranicznych jest niewielka. Fijak wskaza³ na niekorzystne proporcje w wymianie studentów i nauczycieli oraz brak aktywno¶ci w innych akcjach programu.
Joanna Drozd z Biura Wspó³pracy Miêdzynarodowej PO przedstawi³a projekt praktyk zagranicznych. 10 studentów uczestniczy w praktykach w Niemczech i Hiszpanii. G³ówne problemy w organizowaniu takich praktyk polegaj± na zdobyciu zaufania zagranicznych partnerów, odpowiednich kwalifikacjach studentów wysy³anych na praktykê, a tak¿e kreatywno¶ci oraz zaanga¿owaniu ze strony polskich uczelni oraz o¶rodków decyzyjnych dla uzyskania wymaganego stopnia wzajemno¶ci i zgody na przyjmowanie studentów zagranicznych w Polsce. Na Wydziale Elektrotechniki i Automatyki PO prof. Barbara Kaszowska z zespo³em pracuje nad projektem pilota¿owym o racjonalnej gospodarce energi± w ma³ych i ¶rednich przedsiêbiorstwach, koordynowanym przez austriack± firmê „Energon”.
Dr Andrzej Przytulski, wyk³adowca PO, wyg³osi³ referat nt. kszta³cenia in¿ynierów w uczelniach polskich i niemieckich. Wielu studentów PO jest zainteresowanych zdobywaniem dyplomu w niemieckich uczelniach partnerskich. W wyniku rozmów i wymiany do¶wiadczeñ pomiêdzy przedstawicielami uczelni fiñskiej i PO po raz drugi w historii opolskiej uczelni odbêdzie siê egzamin wstêpny na uczelniê w Finlandii. W dyskusjach i pozosta³ych wyst±pieniach mówiono m.in. o potrzebie proporcjonalno¶ci w wymianie, wspólnych inicjatywach w opracowywaniu programów kszta³cenia oraz wspólnego dyplomu.
Janusz Fijak
Szanowny Panie Redaktorze!
W zwi±zku z moj± publikacj± w numerze 5/04 „Forum Akademickiego” uprzejmie proszê o sprostowanie notatki dotycz±cej mojego zatrudnienia.
Jestem obecnie dyrektorem Instytutu Pojazdów Politechniki £ódzkiej, lecz ju¿ od paru lat nie jestem przewodnicz±cym Rady Naukowej Instytutu Transportu Samochodowego.
Obecny przewodnicz±cy Rady Naukowej ITS, profesor Jerzy Merkisz, móg³by siê czuæ dotkniêty notatk± dotycz±c± mojego zatrudnienia w RN ITS, gdyby pozosta³a ona w obecnej postaci.
Z wyrazami szacunku
prof. dr hab. in¿. Cezary Szczepaniak
Uniwersytet Warszawski
Tematem studenckiej sesji muzykologicznej w Uniwersytecie Warszawskim (4-5 maja 2004) sta³ siê Festiwal „M³odzi Muzycy M³odemu Miastu”, organizowany przez Krzysztofa Drobê w latach 1975-80 w Stalowej Woli. Festiwal ten wykreowa³ grupê kompozytorów zwan± pokoleniem stalowowolskim (E. Knapik, A. Lasoñ i A. Krzanowski). Na Festiwalu debiutowa³ tak¿e Pawe³ Szymañski. W po³owie lat 70. nast±pi³ w polskiej muzyce prze³om antyawangardowy. Nurt, który siê wówczas narodzi³, nazwano nowym romantyzmem. Festiwal w Stalowej Woli sta³ siê „instytucj±” tego prze³omu.
Sesja zaprezentowa³a historiê sprzed 30 lat w wielu aspektach: faktograficznym, estetycznym, edukacyjnym, towarzyskim. Za³o¿enia, charakter, przebieg i osi±gniêcia festiwalu celnie omówi³ Jan Topolski. Cenne, czasem wzruszaj±ce, okaza³y siê wspomnienia zaproszonych kompozytorów i krytyków. Dyskutowano o romantyzmie i postmodernizmie. Pawe³ Strzelecki pokaza³ trwanie nurtu romantycznego w utworach ostatnich lat, np. u Wolfganga Rihma, Gavina Bryarsa, Onute Narbutaite. Leszek Polony ukaza³ romantyzm jako postawê/¶wiatopogl±d wa¿ny w dzisiejszym ¶wiecie, opozycyjny w stosunku do postmodernizmu. Z niektórymi tezami i chwytami Polonego polemizowa³ Andrzej Ch³opecki.
Estetyki deklarowane stalowowolczyków omówi³a Aleksandra Jagie³³o. Okre¶li³a ich twórczo¶æ jako nie nowatorsk±, lecz oryginaln±. Sprzeciwili siê nowo¶ci, jako warto¶ci samej w sobie. Pocz±tkowo wykorzystywali techniki awangardowe, ale zwrócili siê ku tradycji i inspiracjom pozamuzycznym. Wyra¿ali emocje i warto¶ci etyczne. Przywrócili melodiê i harmoniê, dbali o integralno¶æ formy. Szukali kontaktu ze s³uchaczem.
Tomasz Jag³owski przedstawi³ ¿ywy szkic biograficzny o Charlesie Ivesie, którego muzykê popularyzowa³ w Polsce festiwal stalowowolski. Syntetyczn± panoramê muzyczn± Europy i Ameryki w latach 1975-90 zaprezentowa³ Micha³ Mendyk. Daniel Cichy pokaza³ obecno¶æ stalowowolczyków na kursach nowej muzyki w Darmstadcie, kre¶l±c przy okazji historiê tej imprezy.
Pytano o aktualno¶æ estetyki stalowowolskiej, dalsze losy zwi±zanych z ni± kompozytorów, ich wierno¶æ m³odzieñczym idea³om. Czy estetyka przewagi wyrazu, ekspresji nad form± nie usztywni³a siê? - dopytywa³ siê Jan Topolski. Czy, z perspektywy czasu, nie najwa¿niejszy okazuje siê aspekt edukacyjny festiwalu, który przygotowywa³ m³od± publiczno¶æ po³owy lat 70. do odbioru nowej muzyki? O odpowiedzi na te pytania nie by³o jednak na sesji ³atwo, nawet na wieczornych biesiadach w barze „Cykady”.
(fig)
XXII Mistrzostwa Polski Szkó³ Wy¿szych w Kolarstwie Górskim
W dniach 21-23 maja w Przesiece odby³y siê XXII Mistrzostwa Polski Szkó³ Wy¿szych w Kolarstwie Górskim, zorganizowane przez KU AZS Politechniki Wroc³awskiej, filia w Jeleniej Górze. Odby³y siê dwa wy¶cigi: tzw. czasówka - na dystansach 3,5 km (kobiety) i 7 km (mê¿czy¼ni) oraz cross country - na dystansach 15 i 25 km.
Aura nie sprzyja³a uczestnikom. Temperatura tylko trochê powy¿ej zera, ¶nieg i deszcz sprawi³y, ¿e warunki na trasie by³y naprawdê trudne. Tak¿e poziom rywalizacji by³ wysoki. Przyjecha³o wielu regularnie trenuj±cych zawodników z ró¿nych klubów. Czo³ówka by³a wiêc raczej poza zasiêgiem zwyk³ych studentów. Po przyje¼dzie na metê wielu zawodników z wyczerpania pada³o na trawê.
W kategorii open mê¿czyzn zwyciêzc± obu wy¶cigów zosta³ Marcin Przyby³a z Górno¶l±skiej Wy¿szej Szko³y Handlowej. W¶ród kobiet „czasówkê” wygra³a Magdalena Balana z PRz., natomiast w cross country królowa³a P. Brze¼na z AB. W klasyfikacji dru¿ynowej mê¿czyzn zwyciê¿y³a Politechnika ¦l±ska z Gliwic przed Uniwersytetem Rzeszowskim i Górno¶l±sk± Wy¿sz± Szko³± Handlow±. W klasyfikacji dru¿ynowej kobiet zwyciê¿y³a Akademia Bydgoska przed Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza i Politechnik± ¦l±sk±.
Uczestnicy mieli zastrze¿enia do techniki pomiaru czasu oraz wyników „czasówki”. Nikt jednak nie z³o¿y³ oficjalnego protestu, co wymaga³o wp³acenia 500 z³ kaucji, na któr± studentów nie by³o staæ.
(pik)
Uniwersytet Warszawski
Pozosta³o¶ci antycznej uczelni - kompleks amfiteatralnych sal wyk³adowych - odkryli polscy archeolodzy w Aleksandrii. Badania zapocz±tkowane jeszcze w latach 60. ubieg³ego stulecia i kontynuowane do dzi¶ przez ekipê z Centrum Archeologii ¦ródziemnomorskiej UW pod kierownictwem dr. Grzegorza Majcherka, przynios³y rewelacyjne efekty. Polskie wykopaliska zlokalizowane s± na terenie najstarszej dostêpnej do badañ czê¶ci Aleksandrii z czasów pó¼norzymskich i wczesnobizantyjskich. Starsze dzielnice antycznego miasta s± dzi¶ na dnie morza.
W ostatnich latach badania koncentrowa³y siê w rejonie odkrytych wcze¶niej monumentalnych budowli - term i okr±g³ego amfiteatru. Podczas porz±dkowania otoczenia tych budowli w celu odtworzenia fragmentu antycznego miasta i udostêpnienia go zwiedzaj±cym, ods³oniêto dalsze kamienne konstrukcje. Spod gruzu i piasku wy³oni³y siê kolejno zarysy kilku pó³kolistych obiektów z u³o¿onymi amfiteatralnie rzêdami kamiennych ³aw i kamiennym tronem po¶rodku. Obiekty te tworzy³y jeden zespó³ architektoniczny, którego centrum stanowi³a budowla uznana wcze¶niej za teatr, spe³niaj±ca rolê g³ównej auli. Amfiteatralne obiekty to sale wyk³adowe z kamiennymi ³awami dla s³uchaczy i podwy¿szeniem dla wyk³adowcy.
Z przekazów historycznych wiadomo o istnieniu staro¿ytnych akademii, ale po raz pierwszy znaleziono jej siedzibê. Prawdopodobnie by³a to uczelnia wysokiej rangi. Antyczna Aleksandria by³a najwiêkszym w ¶wiecie ¶ródziemnomorskim o¶rodkiem kulturalnym i naukowym.
(ert)
Uniwersytet ¦l±ski
Studencki Zespó³ Pie¶ni i Tañca „Katowice” powsta³ w 1969 roku, z inicjatywy grupy studentów Uniwersytetu ¦l±skiego, jako pierwszy studencki zespó³ folklorystyczny w województwie katowickim. Jest tylko rok m³odszy od macierzystego uniwersytetu. Zespó³ wykonuje folklor stylizowany, a w swoim programie posiada m.in. pie¶ni i tañce Górnego ¦l±ska, Zag³êbia D±browskiego, Beskidów i ¯ywca.
Tancerze prezentuj± program w oryginalnych strojach ludowych. W zespole tañcz± zarówno studenci U¦, jak i innych ¶l±skich uczelni. Jednym z za³o¿ycieli SZPiT U¦ „Katowice” by³, nie¿yj±cy ju¿, choreograf Józef Zielina. Autorem piêknych kompozycji oraz aran¿acji muzycznych wielu pie¶ni, melodii ludowych czy te¿ ca³ych zbiorów tañców jest, równie¿ ju¿ nie¿yj±cy, W³adys³aw Byszewski. Obecnie zespó³ prowadzony jest przez Barbarê Uracz. Sk³ad zespo³u to 40 tancerzy-¶piewaków i 6-osobowa kapela. W ci±gu 35 lat przez „Katowice” przewinê³o siê ok. 1,5 tys. osób.
Koncertuj± g³ównie w regionie ¦l±sko-D±browskim, ale tak¿e poza granicami Polski. Piêkno polskiego folkloru w wykonaniu zespo³u „Katowice” mog³a ju¿ podziwiaæ publiczno¶æ: Hiszpanii, Niemiec, Rosji, Czech, Litwy, Portugalii, Syrii, Tunezji, Cypru, Francji, Bia³orusi, Mo³dawii, Wêgier, Brazylii, Algierii, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a ostatnio tak¿e Meksyku, Stanów Zjednoczonych, Portugalii i Holandii. W 2000 roku Zespó³ uczestniczy³ w targach EXPO 2000 w Hanowerze. SZPiT „Katowice” jest wspó³organizatorem Miêdzynarodowego Studenckiego Festiwalu Folklorystycznego odbywaj±cego siê co roku na terenie Katowic, Chorzowa, Sosnowca i Ogrodzieñca. Jest to jedyny tego typu festiwal w Europie.
W¶ród wielu instytucji wspieraj±cych dzia³alno¶æ artystyczn± zespo³u „Katowice” Uniwersytet ¦l±ski jest jego najwiêkszym opiekunem i mecenasem.
Aleksandra Kielak